

INTERVIEW WITH SPANISH NEWSPAPER LA RAZON (07/02/2022)
Álvaro Soler: “La envidia es muy traicionera y a veces es más fuerte que el amor. Por eso hay que hacer lo que sientas de corazón y no quedarte con las ganas”
La Razón, 07/02/2022
Álvaro Soler presenta su nuevo tema, ‘A contracorriente’, junto a David Bisbal.
Vivir a contracorriente, luchar con fuerza por todos tus sueños y buscar la felicidad en las pequeñas cosas. Esa es la magia de Álvaro Soler, que vive con la misma pasión y positivismo que le pone a sus canciones. Con una sonrisa de oreja a oreja mientras lo entrevistamos en el Jardín de Diana, en plena Gran Vía de Madrid, con un día de esos primaverales donde luce el sol con una temperatura increíble que nos enamora a todos. Y más a él que llevaba un mes sin ver el sol en Berlín. Las pequeñas cosas de la vida.
Dos fuentes de energía inagotables, David Bisbal y Álvaro Soler, se han unido para dar luz al último lanzamiento del músico hispano alemán. ‘A contracorriente’ pretende llenarnos de energía y de buen rollo con su mensaje de optimismo y de esperanza en estos años tan duros para todos. Luchas por tus sueños, reinventarse y disfrutar de los pequeños momentos únicos. Con la ilusión en los ojos de un niño y la madurez de alguien que sabe donde pisa y lo que le ha costado lograr sus sueños. Álvaro Soler reflexiona sobre la música y la vida. ¡No te pierdas la entrevista!
¿Qué tal Álvaro? Te veo muy feliz de vuelta en España y además con este solazo que te ha recibido Madrid.
Estoy muy feliz la verdad, después de un mes sin ver el sol (risas) y además viniendo para presentar este nuevo tema.
Llámalo tema o llámalo temazo, este ‘A Contracorriente’ junto a David Bisbal.
Una pasada, está siendo muy bonito todo y la respuesta de la gente. Además con David que es una pasada, fue muy bonito hacer la canción con él. Todo fue una casualidad, él estaba grabando voces en un estudio en el que estaba yo también. Teníamos pendiente grabar una canción juntos y ese fue el momento en el que el destino nos juntó. Aproveché y le dije “David tío, pásate por el estudio y te enseño un par de canciones”. Y sólo escuchar ‘A Contracorriente’ me dijo que parase y se puso en ese momento a crear el estribillo que no existía. Fue un momento mágico y así es como tienen que ser las colaboraciones. Fue muy orgánico y me lo pasé súper bien.
Entonces como tu cuentas, fue el destino quién os junto...
¡Exacto! Teníamos pensado hacer una canción juntos, pero por nuestras agendas nunca encontrábamos el momento. El destino nos juntó.
Que dentro de todo lo malo de estos años de pandemia, la parte menos mala, es que os está permitiendo juntaros a artistas que tenías las agendas antes imposibles para coincidir.
Eso es verdad. Aunque en mi caso he tenido la suerte de que se han parado los conciertos pero las he llenado con otras cosas como Disney o ‘La Voz Kids’ en Alemania. Así que parar tampoco he parado.
Ese momento que os juntáis y surge la magia, ese buen rollo y buenas vibraciones que necesitamos más que nunca y que nos traéis con este tema.
Totalmente...
Aunque bueno, tus canciones siempre han aportado ese buen rollo.
Sobre todo con el mensaje de ‘A Contracorriente’ que es un mensaje de fuerza, de no tirar la toalla, de reinventarse muchas veces. Algunos de mis músicos han dejado de serlo, unos es cocinero por ejemplo. Mucha gente está a contracorriente ahora mismo para reinventarse, es un momento perfecto para la canción sin planearlo.
Con qué cualidad te quedarías de David Bisbal ahora que has trabajado con él.
Con su energía positiva. Porque ese es el causante de muchos factores. Su manera de ser tan explosiva y tan amable. Eso me encanta. Su energía es contagiosa.
Y una canción de Bisbal que te gustaría que fuera tuya.
‘Silencio’, sin duda. Es buenísima. La escuché mucho en esa época. ‘Bulería’ y el boom de Operación Triunfo no lo viví tanto porque estaba en Tokio pero cuando volví ya me hice adicto.
En estos años de carrera, ¿has sentido también que ibas a contracorriente?
Sobre todo por la pandemia, acabo de anunciar que voy a retrasar la gira otra vez... Es un tostón por no decir otra palabra. Me siento ya mal por la gente no sé ni que decirles. La gente que tiene cinco tickets en la nevera pegados esperando ir a los conciertos y lo hemos tenido que volver a aplazar por ómicron. Me rompe el corazón y me frustra. Pero sí que es verdad que todo pasamos por momentos a contracorriente porque si no no aprenderíamos nada. Es importante desafiarse para el crecimiento personal.
Desafiarse, aprender... ¿Qué es lo más importante que has aprendido en estos casi dos años de pandemia?
Ya era una persona positiva, pero he aprendido a disfrutar aún más el momento. Enamorarme de las cosas pequeñas que es lo que vi con ‘Magia’ también. Enamorarse de esos momentos como ahora que estoy en el sol contigo y soy feliz porque no he visto el sol en un mes. Igual para alguien de Madrid es algo normal y no lo valora, pero si lo apreciamos de esta manera lo valoramos más. Una cena con amigos, comer jamón... (risas)
Que cuando estás fuera lo echas tanto de menos, o nosotros que somos catalanes el ‘pa amb tomàquet’.
Por suerte aquí en el hotel también lo tienen y me está llenando de alegría. Esos pequeños momentos que en pequeñas dosis aún hacen más feliz.
Hay una aparte de la canción que dice: “dicen que no puedo, que más da, yo sigo a mi aire, a mí me da igual, soñando fuerte”. En algún momento te has sentido cuestionado o qué no entendían los pasos que dabas en tu carrera.
Sí, sobre todo la gente que estaba más cerca. Al principio de mi carrera cuando decidí cantar en castellano se me cuestionó mucho, lo veían muy extraño. La gente más cercana decían aquello de ‘a ver cuánto dura’, pero lo peor era que no me lo decían a la cara y a mi me daba mucha rabia y pena. Sabiendo el esfuerzo que había hecho. La envidia es muy traicionera y a veces la envidia es más fuerte que el amor. Pero hay momentos que dices, me da igual lo que piensen. Si lo sientes en el corazón lo tienes que hacer, tienes que probarlo. Si no te quedas con las ganas.
Hablando de envidias, no sé cómo estás viviendo toda la locura de críticas que se han generado estas semanas alrededor del Benidorm Fest. ¿Alguna vez has pensado en quitarte las redes sociales?
Por suerte nunca he tenido tantos haters, lo siento mucho por Chanel y por toda la gente que está siendo atacada. Chanel se merece estar ahí, ha hecho una actuación como yo no había visto en mucho tiempo en España. Pero sí, me gustaría desconectar más de las redes y del móvil. Sin redes sociales sí que me puedo imaginar la vida, pero no sin el móvil, es un medio de trabajo. Pero viendo lo de Benidorm Fest dan ganas de quitárselas.
Pero en tu caso no te lo has planteado, ¿no?
Me he planteado mi adicción al móvil (risas). Pero eso es otro tema. Pero por críticas no.
Eso es cuestión generacional. También todos decíamos después del confinamiento que íbamos a dejar el móvil y a disfrutar de los momentos con las personas y nos duró poco.
Exacto, es como los propósitos con los que arrancamos cada año. Yo he empezado con una lista de propósitos bastante saludable. Sin alcohol durante un mes, a ver que no era alcohólico, pero una caña por aquí otra por allá... Y vegetariano/vegano.
¿Y los has cumplido todos ahora que hemos empezado febrero?
Sí, hasta este viernes que voy a ver a mis amigos y ahí ya se abre la veda y adiós (risas).
Y hablando de cumplir propósitos, que le dirías a ese Álvaro tan tímido de pequeño.
Que confiara en sí mismo. Esa ha sido la clave, en el momento que tuve confianza en mi mismo todo cambió. Ha sido también a contracorriente, pero ese aprendizaje me ha traído aquí.
INTERVIEW WITH THE GERMAN RADIO STATION LIEDERGUT (MADRID, 03/02/2022)
Credits: Youtube channel Liedergut
INTERVIEW WITH SPANISH WEBSITE SHANGAY (10/02/2022)
Álvaro Soler: En países como Italia aprecian más mi físico que la música
Shangay, 10/02/2022
Álvaro Soler es sinónimo de buen rollo. Y de fabricante de hits que traspasan fronteras. Tras publicar el pasado julio su tercer álbum, Magia, regresa junto a otro de nuestros artistas más internacionales, David Bisbal, con el single A contracorriente.
Aparece en la sala donde le vamos a entrevistar sin llamar la atención, educado y tan correcto como le imaginas. Ni envuelto en un gran equipo ni vestido de manera llamativa. Álvaro Soler es un chico normal que ha sabido digerir con naturalidad un éxito nada habitual. Vive entre Berlín (donde graba, como jurado, La Voz Kids) y Barcelona.
Recuerda que de niño y adolescente era supertímido (“vivía en Japón y absorbí mucho de su cultura”), y cuando volvió con su familia a España se soltó. Y con catorce empezó a componer. “Conecté al ordenador un piano eléctrico, abrí el GarageBand y así empezó todo”, recuerda. “Empecé a mirar tutoriales en YouTube y comencé a producir canciones”. Y cambió la PlayStation por la música. “Porque en los juegos siempre hay límites; en la música, no“.
En 2010 creó con su hermano (“que canta muy bien”) un grupo llamado Urban Lights. Y cuando acabó los estudios de Ingeniería en Diseño Industrial, decidió apostar por la música. “Me dije que me iba a dar dos años a ver cómo me iba si me metía a full. Empecé a escribir con más personas, incluso me mandaron a un camp de composición en Austria, aprovechando que hablaba alemán [además de otros seis idiomas]. Allí conocí al que ahora es mi mánager, y terminé por recibir una oferta de Universal para que me lanzara en solitario. Y tuve que dejar el grupo”.
Cogió ese tren, en 2015 debutó con El mismo sol… y hasta hoy. “Es una suerte, una locura y un privilegio que mi música se escuche en toda Europa, y que venga a verme tanta gente a los conciertos que no habla castellano y cante mis canciones”, confiesa.
SHANGAY ⇒ ¿Cómo lograste que no se te subiera el pavo al empezar tu carrera con tanto éxito?
ÁLVARO SOLER ⇒ No tenía ni idea de lo que estaba pasando, fue todo muy rápido. Había trabajado duro ya, había compuesto muchas canciones, y de pronto una lo petó. Pero no había hecho nada distinto para que pasara. Estaba muy agradecido, pero era algo externo sobre lo que no tenía control. No se me ocurrió pensar “soy la bomba”; además, es que no tenía ni tiempo para hacerlo.
“La gente tiene la imagen de que todas las canciones que saco se convierten en hits, y no es verdad”
SHANGAY ⇒ Y de repente, dúo con Jennifer Lopez…
ÁLVARO SOLER ⇒ La canción era número uno en Italia, que para mí ya era una locura. Y llega ella para decir que quiere que grabemos un remix. Ahí sí me pregunté “¿por qué yo?”. Siento que le gustó esa manera positiva de ser que tengo, y la manera tan pura de ver el arte que tengo. Para mí fue algo increíble ver cómo me apoyaba, cuando era la primera canción mía que tenía éxito. Porque hoy día antes de hacer una colaboración se miran tus oyentes mensuales, tus suscriptores… J.Lo me tomó de la mano y me dijo que la canción molaba y que quería cantarla conmigo. Me hizo tener aún más claro que lo importante es la música.
SHANGAY ⇒ ¿Cómo logras que no se agote tu positivismo?
ÁLVARO SOLER ⇒ No lo sé. Todos tenemos altibajos, pero nunca me vas a encontrar, por muy mal día que tenga, en plan cabreadísimo o dispuesto a perderle el respeto a nadie. Siempre he estado rodeado de una familia muy enérgica y positiva, y es la única manera, y la más saludable, que conozco de vivir las cosas.
SHANGAY ⇒ ¿Un momento surrealista que te ha brindado la vida desde que eres famoso?
ÁLVARO SOLER ⇒ Han sido tantos… Uno, cuando di mi primer concierto en Praga para cuatro mil personas, y el público coreaba todas mis canciones. En Italia, por ejemplo, noto que la gente aprecia más mi físico que mi música. Allí fue al revés, porque mucho público no me ponía cara, pero dejó claro que mis canciones le encantaban.
“Nunca me vas a encontrar, por muy mal día que tenga, dispuesto a perderle el respeto a nadie”
SHANGAY ⇒ ¿Sientes entonces que en Italia te valoran más por guapo?
ÁLVARO SOLER ⇒ Bueno, Italia es un país de mucha belleza, muy de compartir todo en Instagram… Y si dices en un concierto que no solo hay que valorar la belleza exterior, también la interior, aplauden con pocas ganas [risas]. Es curioso. Allí son capaces de despertarte cuando estás sobando en el avión y te reconocen para pedirte una foto, es muy heavy.
SHANGAY ⇒ ¿Ves? Nunca pierdes la compostura, eres el yerno perfecto…
ÁLVARO SOLER ⇒ No, hombre… El día del avión dije que no a la foto [risas]. Pero si la gente te trata con respeto, y como a una persona normal, es bonito, porque se crea un diálogo, no se trata de que lleguen móvil en mano y sin hablarte siquiera te pidan fotos.
SHANGAY ⇒ A estas alturas, ¿te imaginas haciendo otra cosa que no sea música?
ÁLVARO SOLER ⇒ Dejarla por completo no podría. Para volver a trabajar en algo relacionado con la ingeniería tendría que volver a empollar tanto que me da pereza solo de pensarlo. Me encantaría, por ejemplo, crear estudios y dar oportunidades a gente que está empezando.
SHANGAY ⇒ ¿Sientes la presión de que tienes que componer continuamente hits?
ÁLVARO SOLER ⇒ Sí. Es verdad que la gente tiene la imagen de que todas las canciones que saco se convierten en hits, y no es verdad. Lo que ocurre es que hay muchas de las que la gente no se acuerda porque no tuvieron éxito [risas]. Por ejemplo, La libertad funcionó muy bien en Alemania, y aquí no. Quizá porque el lanzamiento coincidió con la situación que se estaba viviendo en Cataluña… Desde luego, no he sacado solo las que se han escuchado en la radio.
SHANGAY ⇒ Llama la atención ver que has pasado de colaborar con Cali y El Dandee en Mañana a hacerlo con David Bisbal en A contracorriente…
ÁLVARO SOLER ⇒ Lo de David surgió de una manera muy orgánica. A Cali y El Dandee ni les vi, porque se grabó la colaboración en un momento en que no podíamos viajar. Lo de David no pudo ser más natural: nos encontramos en el estudio y compartimos un momento muy mágico de música pura. No fue en plan “tengo una canción hecha, canta esa parte exactamente de esta manera”. La manera en que creó su parte encajaba perfectamente con la mía, y siento que se ve muy clara la esencia de los dos en la canción, que es lo más complicado de conseguir.
SHANGAY ⇒ ¿Con quién te encantaría colaborar?
ÁLVARO SOLER ⇒ Con Shakira sería increíble. Porque tengo una historia muy guay y divertida relacionada con ella, de cuando yo no era conocido. Estoy esperando a que salga una colaboración con ella para contarla. Y no, ahora no me la vas a sacar [risas].
INTERVIEW WITH MEXICAN PROGRAM LA KW (10/02/2022)
Credits: Youtube channel La KW
INTERVIEW WITH RADIO STATION LOS 40 PANAMA (05/02/2022)
Credits: Youtube channel Los 40 Panama
INTERVIEW WITH SWISS RADIO PROGRAM HAPPY HOUR ON ONE FM (05/02/2022)
Credits: Youtube channel One FM CH
INTERVIEW WITH COLOMBIAN NEWSPAPER EL ESPECTADOR (04/02/2022)
Credits: Youtube channel El Espectador
INTERVIEW WITH GUATEMALAN TV CHANNEL CHAPIN TV (04/02/2022)
Credits: Youtube channel Canal 3 Guatemala
INTERVIEW WITH SPANISH RADIO PROGRAM LOS 40 GLOBAL SHOW (03/02/2022)
Credits: Youtube channel Los 40
INTERVIEW WITH SPANISH TV CHANNEL RTVE (03/02/2022)
Álvaro Soler : "La victoria es puntual, pero el trayecto es lo que realmente te nutre."
RTVE.es, 03/02/2022
Repleto de ilusión y con nuevos proyectos bajo el brazo. Así podríamos definir el arranque de 2022 que está teniendo Álvaro Soler. Hace unos meses publicaba Magia, un álbum que compuso durante los meses de confinamiento y que representaba a la perfección las emociones y sentimientos que emergieron de aquellas semanas de encierro. Ahora, el catalán afronta el regreso a los escenarios cargado de energía y con multitud de canciones que próximamente llegarán a nuestras playlists. Una de ellas es "A Contracorriente", un tema que compuso junto a David Bisbal y que a escasos días de su lanzamiento, ya ha conseguido dar la vuelta al mundo.
Enhorabuena por "A Contracorriente". ¿Cómo estás recibiendo su acogida?
Álvaro: Pues muy bien, la verdad. Más contento imposible. Primero estoy junto a David, que ya de por sí es algo muy especial para mí porque siempre he escuchado y he seguido su carrera. Me encanta su música, la manera de cantar y sobre todo la forma de ser que tiene. Es una persona encantadora, que trabaja muchísimo y que vive la música. No está aquí por el éxito, así que es muy bonito trabajar con alguien de esta manera. La verdad es que he hecho un dueto en TikTok donde la gente está enviando sus vídeos y muy bien, la verdad, muy guay.
He leído que el tema surgió con David de forma fortuita pero que llevabais mucho tiempo pensando en ella, ¿no?
Álvaro: Eso es, llevábamos bastante tiempo sí. Los calendarios a veces hay que juntarlos y es complicado. Aún no había canción, así que una vez la hubo, curiosamente y por cosas del destino, nos encontramos en el mismo estudio. Él estaba en una habitación grabando voces y yo en otra acabando canciones, entre ellas "A contracorriente". Le dije "David, tío, ¿qué haces por aquí? Vente, que te enseño un par de canciones para el tema". Me dijo "ahora vengo". Y yo me aseguré de que realmente ese "ahora vengo" era que sí, así que vino conmigo y le enseñé "A contracorriente". Creamos una parte juntos y fue una colaboración tan orgánica o bonita que me quedé pensando en lo guay que era. Eso es una colaboración, el resto son tonterías porque así debería de ser siempre. Algo orgánico donde cada uno aporte lo suyo.
Hace unos días preguntabas a tus seguidores que cuál era la frase que más les gustaba de la canción. ¿Te imaginas cuál ha sido una de las más mencionadas?
Álvaro: Pues cuando yo la miré, porque lo vi el mismo día que lo publiqué, creo que era la de "nadie me detiene, voy persiguiendo el sol", pero no sé si ahora ha cambiado.
Pues ahora mismo una de las más escritas es la de “aunque caiga la tormenta yo nunca pierdo la fuerza”. Eso ya nos da de por sí un mensaje importante, ¿no? De que la canción quizás ha llegado en el momento justo.
Álvaro: Es increíble, porque no estaba planeado sacarla ahora. De hecho, la escribimos hace un año y medio y el vídeo lo grabamos en agosto del año pasado. No sabíamos si íbamos a sacarlo en octubre, pero al final dijimos enero y mira... Justo empezó ómicron y estamos todos a contracorriente de verdad. Es curioso, pero es una letra muy directa y un mensaje muy claro. No hay metáfora en esa frase, así que te llega directo a la cara.
¿Cuándo fue la última vez que sentiste que efectivamente ibas a contracorriente?
Álvaro: Pues ahora mismo estoy yendo bastante a contracorriente por el tema de los directos y de los conciertos. En breves haré un comunicado para ver cómo vamos a hacer la gira, porque mi equipo no ha dejado de trabajar y no duerme por intentar salvar la gira y buscar alternativas. Sobre todo también porque nos sabe mal por toda la gente que ya ha cogido tickets y que tiene cinco en la nevera esperando. Es tremendo, así que en eso estamos yendo bastante a contracorriente. Con las canciones por suerte no tanto, porque al final es muy digital. Lo sacas y no pasa nada. Entrevistas se pueden seguir haciendo, aunque no estamos en la misma habitación que siempre es mejor. Pero con los conciertos es muy complicado.
Estamos acostumbrados a la inmediatez, a conseguirlo todo a la primera. De hecho, este fin de semana se viralizó una frase de Rafa Nadal en la que decía que “el éxito no es la victoria, sino todo lo que has peleado por ganar”. ¿Crees que, por norma general, existe una tendencia a darse por vencido a la primera? ¿O esto está cambiando y cada vez somos más luchadores?
Álvaro: Creo que estamos luchando bastante. Rafa Nadal tiene toda la razón en esto, yo también soy partidario de esas palabras. Es mi lema. Lo mismo se dice con la felicidad, ¿no? No es el destino, sino el camino. Todo representa algo que es duradero, porque la victoria es puntual; llegar a un sitio o a un destino también. Pero todo el trayecto es lo que realmente te nutre, tienes altibajos, vas a contracorriente... luego de repente vas a favor de la corriente. Es algo muy bonito, pero sin ir a contracorriente no aprenderíamos, no estaríamos tan vivos como para experimentar y lanzarnos un poco a la piscina.
Lo importante que es soltar lastre… ¿Has tenido que despojarte de algún miedo en este tiempo?
Álvaro: Sí, en general en toda mi carrera siempre he tenido momentos donde iba más a contracorriente. Yo como coach de La Voz Kids en Alemania he ido a contracorriente en el sentido de que no lo he hecho en mi idioma natal. Es decir, hablo alemán, pero lingüísticamente parto de una desventaja. Pero me gusta y me representa, porque al final ese tipo de cosas que hago hacen que me encanten los retos. Retarse es algo muy bonito.
Cierto, porque quizás en el momento en el que dejemos de ponernos retos... algo vaya mal.
Álvaro: Tal cual. Pero no es tan fácil. Hay que acordarse de que hay que ponerse retos, pero es muy bonito estar en la zona de confort. Es verdad que cuando llegas a ella una vez has pasado por zonas externas, también apetece estar ahí y nos lo merecemos. Hay que tener un equilibrio. Con el álbum de Magia lo decía: lo bueno y lo malo siempre tiene un equilibrio. Para echar de menos el sol tienes que estar primero entre nubes. Es como tener la dosis perfecta entre una cosa y otra.
Al final yo creo que muchas veces pensamos que buscamos la felicidad, pero en realidad lo que buscamos es el equilibrio.
Álvaro: Pues mira, es muy bonito lo que acabas de decir porque yo pienso igual. Lo has resumido en unas palabras muy claras.
En la canción habláis de dejar huella en cada paso. Si te preguntase esto dentro de 20 años, ¿qué huella te gustaría haber dejado en el mundo?
Álvaro: Al final, cuando hablamos de este tipo de cosas es como que se me vienen a la cabeza muchos proyectos humanitarios. Me encanta visitar hospitales oncológicos cada vez que viajo a una ciudad. Me gustaría seguir haciéndolo, pero también luchar por mi ciudad, Barcelona, y por toda la gente que hace música desde allí. Yo me fui de allí a Berlín porque no tenía las mismas oportunidades. A veces me parece que es una pena que tengamos que irnos de nuestra casa porque no hay posibilidades, ¿no? Que tengamos que dejar España como país porque se cobra más en Suiza o cualquier otro país. Cada destino tiene sus puntos positivos y negativos, pero me gustaría que en los próximos 20 años haya podido hacer de Barcelona un sitio creativo y no solo de música, sino de sinergias creativas. Y que la gente de fuera venga para no tener que irnos nosotros.
¿Crees que a veces tenemos que ver cómo un artista nacional triunfa en otros países para darnos cuenta de su valía?
Álvaro: Soy víctima de esa perspectiva, pero nadie es profeta en su tierra. Es curioso, pero a veces no viene mal irnos. Está bien, como españoles, salir de España para saber apreciarla. Para apreciar el sol, la comida, el humor de la gente y la manera de vivir, porque es preciosa. No hay ningún sitio donde tenga más ganas de estar. Y eso pasa igual con la música. Es precioso estar en tu casa y poder hacerla, pero es importante no parar los pies a la gente que quiera salir. Es decir, que si te quieres ir fuera, bienvenido sea.
Mucha gente aún desconoce que eres capaz de hablar siete idiomas, si no me equivoco. ¿De no haber sido políglota, crees que serías la misma persona? Porque seguro que los idiomas te han aportado muchísimo conocimiento y aprendizaje en este tiempo
Álvaro: Seguro que no, porque nunca habría ido a Alemania. Además no solo es que no hubiera sido la misma persona, sino que quizás no habría tenido el mismo éxito con la música o no habría optado por este camino. Pero 100% no, porque al final los idiomas definen mi forma de ser. Tengo mis imperfecciones entre ellos, porque cuantos más idiomas hablas, más errores haces en todos. Pero me parece bonito, porque creo que es más importante comunicarte con más gente que hablar un idioma a la perfección y quedarte en tu recuadro. Tampoco tendría tanta curiosidad, eso seguro; ni el valor de probar cosas sin miedo. Al final cuando aprendes un idioma, la mejor manera de hacerlo es ir al país o hablar con gente nativa. Hay muchas personas que aprende idiomas pero no se lanzan a hablarlos por miedo a que no sea perfecto lo que vaya a decir. Y ese es el típico error de gente que ha crecido con uno o dos idiomas.
¿Proyectos a corto y medio plazo que nos puedas contar?
Álvaro: Pues habrá más canciones que saldrán este año, pero también iré a contracorriente en mi mundo musical. Voy a experimentar un poco en el estudio con nuevos instrumentos y productores. Tengo muchas ganas, de hecho me voy a Miami ahora en febrero. A partir de ahí también viajaré a Cuba y bueno, este año me voy a saltar un poco el invierno.
INTERVIEW WITH SPANISH MAGAZINE VANITATIS (02/02/2022)
Álvaro Soler, a contracorriente: de Tokio y Berlin al éxito con Sofía y JLo
Vanitatis, 02/02/2022
El joven cantante hispano-alemán no deja de lanzar temazos al top de las listas de éxitos. El último, su 'A contracorriente' en colaboración con David Bisbal
Su vida, a juzgar por algunas de las ciudades donde ha vivido a lo largo de sus 31 años, podría pasar por un episodio de 'La casa de papel'. Este hijo de padre alemán y madre hispano-belga nació en la localidad barcelonesa de Sant Cugat del Vallès, pero con diez años se mudaría junto a su familia hasta Tokio, donde estuvo hasta los 17. Políglota capaz de hablar siete idiomas, fue a su regreso a España cuando Álvaro Soler comenzó su despegue en el mundo de la música.
De vuelta en Barcelona y mientras estudiaba Ingeniería Industrial, fundó junto a su hermano y unos amigos el inclasificable grupo Urban Lights, a caballo entre el pop y la electrónica. Además de dar sus primeros conciertos en la Ciudad Condal, participan en el talent show '¡Tú sí que vales!', consiguiendo incluso colarse en la final.
No sería ésta la única experiencia televisiva de Álvaro, que mientras despacha pegadizos hits a diestro y siniestro como 'Sofía', 'El mismo sol' o 'La cintura', ha participado como coach en la edición alemana de 'La Voz Kids' y como jurado en el 'Factor X' italiano.
Fue precisamente el país de la bota donde este grandullón con hechuras de jugador de baloncesto y casi dos metros de altura, como le ocurriera a la malagueña Ana Mena, triunfara a lo grande antes de saborear las mieles del éxito en España.
"La verdad que fue curioso cómo recibieron mi música en Italia. Lo de Italia es una locura. Yo no entendía qué estaba pasando ahí porque recibieron mi música de forma desorbitante. Yo decía: 'Pero si vosotros sois mediterráneos también. ¿Cómo os gusta tanto la música en español?'. Yo no lo entendía porque su música suena igual. Es decir, entiendo que para un alemán, por ejemplo, lo español le suene a verano, pero lo de Italia me chocó bastante", decía un sorprendido cantante en una entrevista con Televisión Española.
Por sorpresa llegaría también otro de los grandes espaldarazos en su carrera profesional: su colaboración con Jennifer Lopez. Todo ocurrió una noche en la que la actual pareja de Ben Affleck estaba de fiesta y escuchó uno de los éxitos de Álvaro, 'El mismo sol'. La artista sintió un flechazo inmediato por la canción y esa misma noche se puso en contacto con el catalán, con el que terminaría grabando a dúo una versión que llegaría a liderar las listas de éxitos en varios países.
Instalado desde hace tiempo en Berlín, donde reconoce que ya no le es tan fácil pasar desapercibido por la calle, pasó el confinamiento de 2020 en Madrid, momento que aprovechó para lanzar un solidario single titulado 'Barrer a casa', con la cuarentena como tema y en el que por supuesto hacía mención a los aplausos a los sanitarios que en tiempo poblaran los balcones.
Este polifacético músico capaz de tocar el piano, el xilófono o la guitarra componía el tema junto a Sofía Ellar, la reina de la música en las terrazas españolas y protagonista de una de sus canciones más famosas. Pero el año pasado, tras cinco años juntos, comunicaban el fin de su relación en un breve comunicado conjunto en sus redes sociales.
"Queridísima familia. En estos tiempos tan surrealistas, tanto Sofía como yo queríamos comunicaros que nuestras vidas van a seguir por caminos diferentes", comenzaban escribiendo junto a una sonriente foto de ambos. "Os queremos, nos queremos, y seguiremos dando la mejor versión de nosotros mismos encima y debajo del escenario", finalizaban diciendo.
Fue tras la ruptura cuando decidió cambiar de aires y poner rumbo a Alemania, donde ha publicado su último álbum el pasado verano. En 'Magia' ha vuelto a regalarnos temas enérgicos y un tanto melancólicos, con la ayuda de sus dos hermanos y con colaboraciones de nivel como la que protagoniza junto a Cali y el Dandee.
Su último proyecto le ha llevado a colaborar con otra superestrella como es David Bisbal en el single 'A contracorriente'. Los dos artistas han querido dedicar la canción a todas aquellas personas que han sufrido, particularmente en los últimos años, a aquellas que luchan a diario y deben reinventarse por completo.
INTERVIEW WITH MEXICAN MAGAZINE CARAS (24/01/2022)
Alvaro Soler se reinventa con "A Contracorriente"
Revista Caras México, 24/01/2022
Platicamos con Álvaro Soler acerca de su más reciente lanzamiento “A contracorriente”, en el cual colabora junto al español, David Bisbal.
¿Cómo inicia tu año?
Mi año empieza con mi cumpleaños que es el 9 de enero, entonces empieza siempre muy feliz. Además, este año lo recibí en Berlín, pues estoy grabando La Voz Kids aquí. Y ahora estoy presentando “A contracorriente”, que es mi nuevo sencillo.
Cuéntanos de “A contracorriente”
Ha sido un lanzamiento muy bonito. Todo mundo conoce a David Bisbal y trabajar con él ha sido maravilloso. Realmente, él y yo nos conocemos hace como cinco años, y me acuerdo de que desde que nos conocimos dijimos que queríamos hacer una canción juntos. Nunca se logró por tiempos y agendas de los dos, hasta un día que nos encontramos en el mismo estudio. Fue entonces cuando le enseñé la canción de “A contracorriente”. Recuerdo que, cuando la escuchó por primera ocasión, comenzó a improvisar el que más tarde se quedaría como su estribillo. Fue bastante divertido, pues David es un torbellino de energía. La verdad es que lo disfrutamos todos y al final quedó una colaboración muy orgánica y que respeta tanto la esencia de David como la mía.
¿Cuál fue la mejor parte de trabajar en esta colaboración?
Trabajar con una persona como David Bisbal, que le guste tanto lo que hace, porque a veces colaboras con gente que no sabes por qué hacen lo que hacen. Sin embargo, es muy bonito compartir y tener algo que nos une. David es un crack y muy buena persona. Trabajar con gente así es fácil.
A contracorriente habla de mantener la fuerza y reinventarse, ¿cómo lo consigues tú?
Es necesarios reinventarse y evolucionar, sino uno se estanca y no sale adelante. “A contracorriente”, es un mensaje de fuerza y esperanza, de decir que vamos persiguiendo el sol, sin detenernos y hacia adelante. Hay momento en los que es más complicado, pero si seguimos con fuerza y perseverancia, podemos lograrlo.
Hace poco volviste a la escena musical con el lanzamiento de tu nuevo álbum, Magia, ¿cómo ha sido este regreso?
Magia ha sido un lanzamiento muy bonito, fue muy especial volver a escribir y a producir. Fue un tiempo en el que pude volver al estudio y la pasé genial. Hay canciones de todos los estilos, siempre intento tener una o dos baladas como En tu piel y Alma de Luz. Hay muchas historias, recuerdos y sentimientos dentro del álbum.
INTERVIEW WITH VENEZUELAN TV CHANNEL WITH LORENZO MARTINEZ (22/01/2022)
Credits: Youtube channel Lorenzo Martinez
INTERVIEW WITH THE PERUVIAN PROGRAM CONCIERTOS PERU (19/01/2022)
Credits: Youtube channel Conciertos Peru
INTERVIEW WITH RADIO HAMBURG (13/01/2022)
Alvaro Soler veröffentlicht neue Single "A contracorriente"
Radio Hamburg, 13/01/2022
Weihnachten, Silvester, Heilige Drei Könige und Geburtstag: Der in Spanien geborene Sänger Alvaro Soler hatte zuletzt viel Grund zu feiern. Am Freitag (14.01.) veröffentlicht er seine neue Single "A contracorriente".
Mit "MAGIA" hat sich Alvaro Soler im vergangenen Jahr zurückgemeldet und genau da weitergemacht, wo er vor seiner Auszeit aufgehört hatte: Er legte in Deutschland den besten Chart-Entry seiner Karriere hin, sicherte sich die bisher höchste Airplay-Position und meldet aktuell bereits in vier Ländern Goldstatus. Auf dem Streaming-Konto verbucht er mittlerweile weit über fünf Milliarden Abrufe und neben dem erneuten Engagement als TV-Coach bei der kommenden Staffel von "The Voice Kids" ist er sowohl als Synchronstimme als auch auf dem Soundtrack zum Disney-Weihnachtsfilm "Encanto" zu hören. Jetzt
Am Freitag (14.01.) erscheint eine ganz besondere Collab, denn Alvaro hat sich mit David Bisbal für die neue Single "A Contracorriente" (dt. Gegen den Strom) zusammengetan. Das Video feiert am Freitag um 17 Uhr Premiere!
Alvaro, für eure Branche heißt es derzeit wieder Stillstand, zum x-ten Mal. Wie gehst du mit der unsicheren Lage zu Beginn des neuen Jahres um?
"Ich bin einfach mega frustriert. Ich kann es nicht fassen, dass die Lage jetzt wieder so ist. Es ist immer dasselbe: Wir planen die Tour und denken, bis dahin sei alles sicher. Und dann geht kurz vor den Konzerten wieder nichts. Alle fragen mich, was sie mit ihren Tickets machen sollen. Es ist ein ständiges Herzbrechen."
"A contracorriente" heißt gegen den Strom, du singst zusammen mit Latin-Superstar David Bisbal. Was steckt hinter der Message des Songs?
"Wir haben an erster Stelle an die Musiker gedacht, die diese schwere Zeit gerade durchmachen. Viele haben sich umorientiert. Ein Mitglied aus meiner Band ist zum Beispiel in seinen alten Beruf als Koch gewechselt. Der Song soll Kraft geben, um weiterzukämpfen und nicht aufzugeben."
Musst du noch immer gegen Widerstände ankämpfen? Du hast ja den Durchbruch längst geschafft...
"Von außen wirkt es immer so, dass die Leute die Erfolg haben, immer oben sind. Wir sind aber alle selbstständig, sind nicht angestellt und haben keine Routine. Wir sind quasi eine eigene kleine Firma und müssen immer schauen, wie es weitergeht."
Im Musikvideo machen drei junge Leute einen Roadtrip. Wann hast du deinen letzten gemacht?
"Ich habe gerade vor Weihnachten einen Roadtrip gemacht. Ich bin von Berlin nach Barcelona gefahren. Es waren am Ende aber nur vier Tage und ein Großteil davon stur auf der Autobahn, was ziemlich langweilig ist. Am dritten Tag haben wir dann einen Stopp an einem Genfer Weihnachtsmarkt gemacht, was super schön war. Dann ging es über Frankreich nach Barcelona - hat Spaß gemacht. Auch wenn man immer denkt, dass man mehr hätte sehen können."
INTERVIEW IN THE PRESS ROOM AT THE CADENA DIAL AWARDS (TENERIFE, 23/11/2021)
Credits: Youtube channel BdDaniel
INTERVIEW WITH SPETTACOLO AT THE ENCANTO MOVIE PREMIERE IN MILAN (22/11/2021)
Credits: Youtube channel Spettacolomania.it
INTERVIEW ABOUT ENCANTO WITH BUBBLE GUM TV (21/11/2021)
Credits: Youtube channel Bubble Gum TV
INTERVIEW ABOUT ENCANTO WITH GERMAN PROGRAM FRED CARPET (21/11/2021)
INTERVIEW ABOUT ENCANTO WITH JAY CARPET (21/11/2021)
Credits: Youtube channel Jay Carpet
INTERVIEW WITH GERMAN CHANNEL FILM TV (19/11/2021)
Credits: Youtube channel Film.TV
INTERVIEW ON PROGRAM NOCHE DE JUEGOS ON CHANNEL QUIERO MUSICA TV (19/11/2021)
Credits: Youtube Channel Quiero Musica TV
INTERVIEW ABOUT SINGLE MANILA WITH SPANISH RADIO STATION HIT FM (15/11/2021)
Credits: Youtube channel HIT FM
INTERVIEW WITH RAY DALTON WITH LOS 40 PRINCIPALES (02/11/2021)
Alvaro Soler y Ray Dalton nos desvelan los detalles de su colaboración Manila
Los 40 Principales, 02/11/2021
La música es capaz de trasladarnos a un momento y lugar determinados. Y no solo eso, sino que también es capaz de traernos a la persona que deseamos que se convierta en nuestra mejor compañía. Esto es lo que ocurre cuando escuchamos Manila, la nueva canción que Ray Dalton trae con Álvaro Soler.
Ambos artistas nos contagian de su buen rollo y nos trasladan con su música a la ciudad de Ibiza para así unirnos a su fiesta. Y es que con tan solo escuchar los primeros versos del tema, conseguimos imaginarnos también una tarde de sol, playa y buena compañía.
Aprovechando su lanzamiento, en LOS40 hemos podido charlar con nuestros protagonistas acerca de esta colaboración en inglés y en español que ha unido a dos voces de dos puntos distintos del globo terráqueo. Y es que la música también es capaz de atravesar fronteras.
Pregunta (P): Hola, chicos. Gracias por estar con nosotros. Enhorabuena por Manila. Lo primero de todos, ¿cómo os pusisteis en contacto para hacerlo posible?
Respuesta (R): (Ray) Yo estaba haciendo la demo. Estaba en México y de verdad quería una voz española para la canción. Sentía que podría sonar incluso mejor teniendo a alguien cantando en español. Mi equipo sintió que Álvaro podría ser la mejor opción.
P: ¿Qué elementos aportasteis cada uno de vosotros? Por ejemplo, Álvaro puso los versos en español, Ray puso las melodías...
R: (Álvaro) Sí, es algo así. Yo solo cambié pequeñas partes de la melodía al final. Pero en realidad Ray me envió la canción con las melodías, los coros, y todo. Así que yo hice pequeños cambios aquí y allí y después los versos en español, por supuesto. Pero la canción ya era increíble cuando me llegó. Yo solo añadí un poco de mi chispa, pero ya era un hit cuando me llegó.
P: ¿Cómo fue la experiencia de trabajar juntos? Parece que hay buenas vibras entre vosotros dos.
R: (Ray) Estábamos disfrutándolo todo el tiempo. Fue divertido trabajar con él. Obviamente, la música es lo que nos unió y siendo eso la base, han llegado otras muchas cosas. Yo me lo pasé increíble.
(Álvaro) Desafortunadamente, la hicimos en estudios separados. Yo lo hice en Berlín y él lo hizo en México. Pero nos conocimos para el vídeo. Yo creo que en el videoclip ya ves que todo es muy natural. Se sintió genial todo el rato. Esa es la clave de todo. Y cuando la canción tiene buenas vibras y la gente tiene buenas vibras, todo tiene sentido. Es muy muy guay.
P: Hablemos del videoclip. ¿Cómo fue la grabación? ¿Tenéis alguna anécdota divertida?
R: (Álvaro) Bueno, se grabó todo en un solo día.
(Ray) No sé si es la más graciosa pero recuerdo que en la escena en la que estamos en el Jeep, el director nos dijo que no fuésemos tan lejos. Ya sabes, estuvimos en un barco todo el día y se sintió tan bien conducir y al final acabamos yéndonos muy lejos. Y entonces yo dije; ‘Hey, ¿no crees que deberíamos darnos la vuelta?’. Y él: ‘Bueno, vale’. Nos alejamos. Creo que eso fue divertido porque el director estaba en plan: ‘Os habéis ido muy lejos. ¿Dónde os habíais metido?’
(Álvaro) Fue divertido. Hizo un tiempo bueno. Estábamos relajados en el coche. Fue genial. Sí, solo teníamos un día para explorar la isla así que necesitábamos encajarlo en el propio videoclip y explorar la isla.
P: ¿Por qué Manila?
R: (Ray) Cuando estaba en México pensaba en todas las cosas bonitas de México, como, obviamente, la cultura, las islas... siempre he sentido que me gusta estar rodeado de agua. Sentía que en Manila... hay una cultura muy bonita en la ciudad y también está rodeada de islas. Sentía que si pudiese escaparme a cualquier sitio me encantaría escaparme a esos lugares. Esa fue la base de eso: Manila, tequila, y todos esos bonitos recuerdos que tengo de Manila.
P: Habláis de relajarse y de lo importante que es disfrutar de la vida. ¿Alguna vez habéis sentido la necesidad de parar y respirar?
R: (Álvaro) No, siempre trabajamos. (risas) No podemos evitarlo. No, pero el día de antes del videoclip, por ejemplo, nos conocimos por primera vez y eso fue en Ibiza, en un restaurante. Entonces tuvimos un gran momento cenando, bebiendo tequila, gin-tonics, increíble pulpo a la brasa, dorada a la plancha... Ambos amamos la comida. Y esos son los momentos en los que piensas que nuestros trabajos son reconfortantes. Amamos lo que hacemos, amamos la música tanto que no se siente como un trabajo y no se siente que haya mucho trabajo por hacer porque es muy intenso y muy agotador pero por ser tan guay te olvidas de que es agotador. Te olvidas de querer tener momentos para respirar porque se siente que estás respirando todo el rato. Y después de unas cuantas semanas, llegas a casa y piensas: '¡Oh, dios mío, estoy destruido!'. Sientes que has trabajado mucho pero todo se siente genial. Y tuvimos esa cena antes de grabar así que creo que ese fue un buen momento para respirar... la calma antes de la tormenta. Fue genial.
P: Antes de trabajar juntos, ¿habíais escuchado la música del otro?
R: (Ray) Sí, su canción Sofía ha sonando en todos lados en Estados Unidos. Es una gran canción. Así que he escuchado su música antes.
(Álvaro) Gracias, tío. Yo por supuesto escuché Can’t Hold Us, In My Bones... Ray tiene una mochila de buenas canciones que lleva todo el rato con él.
P: ¿Cuáles son vuestros próximos proyectos?
R: (Ray) Estoy esperando un libro de Álvaro para así poder disfrutarlo.
(Álvaro) (risas) Aunque este está en alemán. Necesitas la versión en inglés. La versión en español y en inglés van a salir.
(Ray) Bien, bien. Necesito la versión en inglés. Estoy en el estudio hasta final de año para lanzar más música. A principios del año que viene saldrá otra canción.
(Álvaro) Yo también estoy en el estudio hasta final de año. Tengo algunos shows. Y también otra cosa guay es que hice el doblaje de una película de Disney llamada Encanto. Sebastián Yatra también lo hace para la versión en español. Yo la he hecho para las versiones en alemán e italiano. Así que tengo dos bonitas premieres en Milán y Múnich. Tengo muchas ganas porque, ya sabes, cantar una canción de Disney es en realidad uno de mis sueños. Así que sí, es una de las cosas sobre las que empezaré a hablar a la gente.
INTERVIEW AT FRANKFURTER BUCHMESSE WITH GERMAN PROGRAM "DIE 30-MINUTEN WG (FRANKFURT, 22/10/2021)
Credits: Youtube channel Stern
INTERVIEW WITH GERMAN WEBSITE BUSINESS PUNK (11/10/2021)
"Manchmal reicht es einfach nicht, Musiker zu sein" - Alvaro Soler im interview
Business Punk, 11/10/2021
Popstar Alvaro Soler ist gerade mal 30 und hat die Musikherzen Europas bereits lange erobert. Ein Gespräch über Musik, Vorbilder und sein neues Buch.
Alvaro, vor sechs Jahren hattest du deinen musikalischen Durchbruch, jetzt erscheint deine Biografie. Ist das nicht ungewöhnlich früh?
Ich habe immer gedacht, ich schreibe mein erstes Buch erst, wenn ich 60 bin. 2015 ist dann mein erstes Album erschienen, und da wurde ich schon das erste Mal gefragt, wann denn mein Buch kommen würde. Und ich dachte nur: Ich bin doch jetzt noch kein Keith Richards. Das war noch zu früh. Durch Corona hatte ich jedoch viel Zeit, über meine bisherige Karriere nachzudenken. Es hat einfach geklickt und sich gut angefühlt. Eine klassische Biografie ist es aber nicht.
Welche Art von Buch ist es dann?
Na ja, es ist keine musikalische Biografie, sondern eher eine persönliche Geschichte von mir und den Kulturen und Traditionen, mit denen ich aufgewachsen bin. Meine Großmutter ist Belgierin, und mein Großvater ist Spanier. Damit fängt meine Geschichte eigentlich schon an.
Und sie geht weiter: Du bist in Barcelona geboren, in Tokio aufgewachsen und lebst jetzt in Berlin und Madrid.
Ja, ich verkörpere dadurch sehr viele Kulturen, das Buch vermittelt also die Multikulturalität, die in mir herrscht. Sie ist das Fundament meiner Person. Und mit dem Buch habe ich ein Medium gefunden, mit dem ich meine Geschichte endlich erzählen kann. Dafür ist bei Talkshows oder Interviews meist nicht genug Zeit.
Gelingt es dir nicht, in den Songs die Geschichte zu erzählen?
Na ja, es gibt viele Songs, von denen die Zuhörer:innen gar nicht wissen, worüber ich eigentlich singe. Man muss die Lieder schon sehr mögen, um sie zu übersetzen. Durch mein Buch erfahren die Leser:innen vielleicht Dinge, die sie vorher nicht wussten oder einfach anders wahrgenommen haben. Ich erhoffe mir sogar, dass viele Menschen das Buch lesen, die meine Musik gar nicht kennen. Die Musik ist nämlich nur die Spitze des Eisbergs.
Sprechen wir mal über den Beginn deiner Musikkarriere: Erinnerst du dich, wann du das erste Mal ein Mikrofon in der Hand hattest?
Das war in Japan in einer Karaokebar, mit 13, glaube ich. Da habe ich mich das erste Mal selbst singen hören, was ganz komisch war. Es hat sich angefühlt, als würde ich einen Zauberstab in der Hand halten, durch den die gesamte Energie fließt.
War das der Moment, in dem du wusstest: Ich werde Popstar?
In meiner Schulklasse in Tokio konnten irgendwie alle singen, das war wie Lesen oder Fahrradfahren. Deswegen habe ich damit auch angefangen. Doch es gab ein paar Momente, in denen ich gemerkt habe, dass irgendwas anders ist. Wie in der Karaokebar. Ich habe die Töne getroffen und realisiert, dass das gar nicht jeder kann. Das hat mich überfordert, aber auch viel Spaß gemacht. Ich wollte nicht von einem Tag auf den anderen Popstar werden, aber ich hatte ein neues Hobby dazugewonnen.
In deinem Fall trifft der sagenumwobene Karriereweg „vom Hobby zum Beruf“ tatsächlich zu.
Auf jeden Fall, deshalb habe ich auch eine ganz besondere Beziehung zur Musik. Ich habe von Anfang an einen Friedenspakt mit meiner Musik geschlossen.
Einen Friedenspakt mit der Musik?
Ja, heißt: Egal, was passiert, Musik wird immer eine Rolle in meinem Leben spielen. Auch, wenn ich damit irgendwann kein Geld mehr verdienen werde. Die Musik ist für mich viel mehr als nur Erfolg. Es ist eine Art Therapie für mich. Das wird niemals verloren gehen.
Du sprichst sieben Sprachen, singst aber nur auf Spanisch. Fühlst du dich dieser Sprache am meisten verbunden?
Ganz am Anfang habe ich tatsächlich Englisch gesungen, weil ich in Japan vor allem englische Musik gehört habe. Und ich wollte nie in meiner ersten Muttersprache singen. Aber irgendwann habe ich mich dem Spanischen geöffnet. Mein erster Versuch war das Lied „El Mismo Sol“ – und was soll ich sagen, das war megaerfolgreich. Also habe ich damit weitergemacht.
Genau diesen Song hast du direkt 2015 gemeinsam mit der Popikone Jennifer Lopez performt. Wie war das für dich?
Oh ja, das war unfassbar. Ich war eh schon in Ekstase, weil der Song bereits in Italien auf der Eins war. Dass JLo dazukam, hat das Level an Erwartungen und Freude gesprengt. Der Videodreh mit ihr in New York war super. Sie ackert einfach so viel und ruht sich nicht auf ihrem Erfolg aus.
Scheint, als habe die Popqueen eine Art Vorbildfunktion für dich.
Sie ist der Beweis dafür, dass es auch Popstars gibt, die nicht abheben. Aber genauso auch Phil Collins. Ich hatte das Glück, vor einiger Zeit mit ihm in Miami für einen guten Zweck gemeinsam auf der Bühne zu stehen. Er ist schon immer ein riesiges Vorbild für mich, spätestens seit der Musik zum Film „Tarzan“. Er ist einfach ein gechillter Typ. Das hat mir erneut bewiesen, dass selbst die Größten sehr entspannt und respektvoll sein können.
Klingt nach zwei Höhepunkten in deiner Karriere, die für immer in Erinnerung bleiben werden. Aber drehen wir das Ganze mal um: Erinnerst du dich auch an Downs?
Klar, es gibt ständig Downs. Gerade befinde ich mich in einem Up, mein Song „Magia“ läuft im Radio rauf und runter. Aber ich weiß jetzt schon, dass es in ein paar Monaten wieder einen Downer geben wird. Denn es müssen wieder mehr Songs kommen, die nicht alle so erfolgreich werden können. Das kann man in meiner Branche nie vorhersehen.
Was meinst du mit unvorhersehbar?
Alles, was mit Kreativität zu tun hat, ist instabil. Darunter fällt natürlich auch die Musikindustrie. Manchmal läuft es total gut, manchmal läuft es gar nicht. Es gibt viele Singles, die kein Radio spielt. Deshalb ist man ständig auf einem Rollercoaster.
Wie gehst du mit dieser Unbeständigkeit in deinem Job um?
Da spielen natürlich viele Gedanken und Emotionen mit. Ich versuche einfach, mich davon nicht stressen zu lassen. Ansonsten würde ich die Downs irgendwann nicht mehr verkraften können.
Wie kann man sich als Musiker:in in der heutigen Zeit am besten darauf einstellen?
Wenn man heute Musik macht, ist es total wichtig, sich innerhalb der Musik schon mal breit aufzustellen. Heißt: Ich empfehle zum Beispiel, nicht einfach nur zu singen. Man sollte zusätzlich mindestens ein Instrument spielen können, weil dir die meisten in deiner Branche sonst voraus sein werden.
Du bist nicht nur Musiker, sondern auch Teil von Castingshows, engagierst dich für soziale Zwecke, jetzt kommt dein erstes Buch. Wie wichtig sind dir andere Projekte?
Manchmal reicht es einfach nicht, Musiker zu sein. Manchmal muss man sich erweitern. Das ist für mich ein Must, auch wenn da wahrscheinlich jeder anders denkt.
INTERVIEW ON ITALIAN RADIO STATION RSI MUSICA (05/2022)
Credits: Youtube channel RSI Musica
INTERVIEW TO PROGRAM KUACK MEDIA GROUP CORP (20/05/2022)
INTERVIEW TO GERMAN RADIO STATION LIEDERGUT (19/05/2022)
Credits: Youtube channel Liedergut
INTERVIEW TO FRENCH MAGAZINE DJ MAG (18/05/2022)
Interview: Topic et Alvaro Soler
DJ Mag, 18/05/2022
Encore besoin de présenter Topic ? Connu pour ses hits tels que 'My Heart Goes (La Di Da)' avec Becky Hill, 'Breaking Me' avec A7S ou encore 'Your Love (9PM)' avec ATB et A7S, ce dernier morceau a d'ailleurs été récemment nominé pour un BRIT Award, partageant la catégorie avec des artistes comme Justin Bieber, Billie Eilish et Doja Cat. Plus de 350 millions de vues sur YouTube et près de 19 millions de streamers mensuels sur Spotifiy font du DJ et producteur germano-croate l'un des artistes les plus demandés en 2022. En s'associant à la superstar germano-espagnol Alvaro Soler, auréolé par plus de 150 récompenses certifiées or et platine et connu pour ses méga-succès internationaux tels que 'La Cintura' avec Flo Rida et TINI, 'Sofia' et 'El Mismo Sol' avec Jennifer Lopez, le duo s'apprête à envahir les ondes de radio cet été ainsi que le sommet des charts mondiaux avec 'Solo Para Ti.'
Un émouvant clip vidéo tourné au Mexique accompagne le track et raconte l’histoire d’une femme déchirée par l’amour de deux hommes interprétés par Topic et Alvaro Soler. Les deux artistes sont revenus il y a quelques jours pour DJ Mag France lors d’une interview croisée sur ce futur hymne de l’été 2022, mais également sur leurs précédents succès, leurs envies, rêves et passion commune pour la Formule 1.
Bonjour Topic et Alvaro ! Vous avez tous les deux sorti récemment ‘Solo Para Ti’, un morceau réunissant tous les ingrédients d’un hit estival et qui connait déjà un grand succès. Mais au départ vos deux mondes sont complétements différents ! Comment cette collaboration a vu le jour ?
Topic : C’est le manager d’Alvaro qui m’a tendu la main en me proposant de travailler avec lui et c’est comme ça que l’on s’est retrouvé en studio ! On n’avait pas forcément de plan au départ, on s’est dit qu’on verrait ce que ça allait donner. Je me souviens qu’à la fin de la session on s’est dit que ça serait amusant de sortir quelque chose ensemble.
Alvaro Soler : Exactement ! Environ un an avant la session on est revenu sur ce morceau et je me souviens que le son était dans les dossiers de l’ordinateur et qu’on l’avait un peu oublié. Donc on l’a retravaillé dans un atelier à Majorque, en Espagne. Et j’ai vraiment voulu qu’on insiste avec ce track parce que je sentais qu’il y avait un fort potentiel. On l’a réécouté et on s’est dit : « Ok, on doit vraiment sortir ce son ! » Et bien sûr on la fait parce qu’il est vraiment bien mais je ne sais pas ce que ça aurait donné si on ne s’était pas remis dessus. (rire)
Prochaine question pour Alvaro. Vous avez déjà eu la chance d’accomplir de grandes collaborations depuis le début de votre carrière. Je pense à Flo Rida ou Jennifer Lopez pour ne nommer qu’eux. Et maintenant un DJ, Topic. Voudriez-vous retravailler avec un DJ à l’avenir ?
Alvaro Soler : C’était une expérience horrible ! (rire) Je rigole bien évidemment. Ce qui est encore plus drôle c’est qu’avant d’avoir du succès avec mes productions je faisais d’autres contenus plus diversifiés comme de l’EDM et d’autres trucs comme ça. Et a un moment donné j’en avais un peu ras-le-bol parce que c’est vraiment difficile d’être un compositeur et d’écrire des chansons pour un DJ. Beaucoup de gens font les deux à la fois. Pas parce que les DJs sont bizarres (rire) mais parce que tellement de gens font ça ! Je ne sais pas si c’est pareil pour les autres DJs mais au moins je peux dire que Topic produit ses morceaux lui-même et ça rend tout le reste facile. Ce n’est pas son cas mais beaucoup de DJs montrent juste leur visage et ont leur propre équipe qui produit leurs contenus derrière. Et avec Topic on a travaillé ensemble, face à face. Donc on a appris à se connaître, avancer dans la même direction et c’était vraiment agréable de produire dans ces conditions. Donc oui pourquoi pas retravailler avec un DJ mais après avoir collaboré avec lui je me dis : Qui je peux trouver de mieux ? Je pense que je ne peux pas, c’est l’élite !
Topic : Tu me mets un peu trop haut sur un piédestal !
Alvaro : Bien sûr ! On en a parlé avant l’interview ! (rire)
Topic, nous n’étions pas habitués à vous voir travailler sur ce type de musique. Était-ce pour vous un risque et avons-nous des chances de vous revoir surfer sur cette tendance latine ?
Topic : Je ne pense pas que ça ait été un risque parce que j’ai toujours fait différents types de musique. Sur les 5 dernières années, j’ai essayé différentes choses et je pense que c’est en réalité vraiment bien de faire un parfait mélange entre ces deux mondes. Même si la musique latino est en espagnol le beat est souvent sur un rythme dance. Je pense que ça aurait été un plus grand risque si j’avais essayé le reggaeton. Ça aurait été trop loin de mon monde. Mais je pense qu’on a bien fait les choses de sorte que nos deux mondes marchent et j’étais vraiment heureux du résultat. Je n’ai rien planifié mais Alvaro ma faire dire que je n’avais plus besoin de travailler avec personnes d’autres maintenant que j’ai travaillé avec lui !
Alvaro Soler : C’est vrai, je suis désolé mon ami ! (rire)
Vous avez beaucoup de hits à votre actif chacun. Si vous deviez en retenir un seul de votre carrière, ça serait lequel ?
Alvaro Soler : Je n’aime vraiment pas cette question, c’est horrible de demander ça ! (rire) Depuis mon premier succès en 2015 avec ‘El Mismo Sol’, je me rappelle de chaque année grâce à une de mes musiques. Je suis en mode : "Ok, 2016 c’était ‘Sofia.’ 2018 c’était ‘La Cintura.’ " Chaque année à sa particularité et ses différents souvenirs. Mais je dirais quand même ‘El Mismo Sol’ parce qu’elle m’a permis de me faire connaître et donné la chance de travailler avec des artistes incroyables et de développer ma musique. Donc je garderais la première.
Topic : Ce n’est définitivement pas une question évidente ! Je resterais avec ‘Breaking Me’ parce que tellement de fans ont pu la découvrir à travers le monde. Partout où j’ai pu voyager, en Inde ou récemment en Australie, j’ai ressenti à chaque fois des choses incroyables en la jouant. Vous créez quelque chose avec vos amis et ça fait le tour du monde ! Donc c’est pour ça que je garderais probablement celle-ci.
J’imagine que vous avez pu réaliser beaucoup de rêves. Mais maintenant, pour vous Topic et vous Alvaro, quel est votre prochain grand rêve ?
Alvaro Soler : Pour moi ça serait de faire une tournée mondiale. Spécialement après la pandémie on remarque que les concerts et les live-shows sont si importants donc j’espère qu’un jour on pourra partir dans d’autres pays mais on a déjà notre tournée en Europe qui arrive cette année. Je vais aussi jouer en France, à Paris. (Alvaro Soler se produira sur la scène du Bataclan le 1er octobre prochain, ndlr) Je suis très heureux que ça se réalise. Ça serait aussi énorme pour moi de partir à Tokyo parce que j’ai déjà eu la chance d’y aller quand j’étais petit et je me dis que se produire là-bas ça serait magnifique !
Topic : Pour moi, l’un de mes plus grands rêves serait de jouer sur la mainstage de Tomorrowland et ce rêve va bientôt devenir réalité cet été ! J’ai encore un peu plus de deux mois à patienter. Après ça, j’adorerais jouer dans d’autres festivals comme Coachella ou à l’Ultra Music Festival de Miami. Ce sont mes plus grands rêves et j’espère qu’ils se réaliseront.
Alvaro : Je suis certain que ça va arriver !
Dernière question un peu différente pour finir. J’ai appris que vous étiez des grands fans de Formule 1 ! Le championnat vient juste de commencer et il est très ouvert. Qui est votre favori ?
Topic : L’année dernière, c’était sans aucune contestations possibles Max Verstappen. Pas forcément parce que c’est lui mais parce qu’on ne peut plus contester son niveau et il fallait quelqu’un pour détrôner Lewis Hamilton. J’apprécie également Lando Norris. Il est très bon et sera à surveiller de près prochainement.
Alvaro Soler : Pour moi ça serait Carlos Sainz. C’était mon héros et celui de toute l’Espagne quand tout le monde regardait Formula 1. Il a vraiment permis à Ferrari de franchir un cap. Je suis vraiment content pour lui et je lui souhaite le meilleur.
INTERVIEW TO LATIN AMERICAN WEBSITE REPORTE INDIGO (18/05/2022)
Al cantante Álvaro Soler y al DJ Topic los unió musicalmente el confinamiento
Reporte Indigo, 18/05/2022
Álvaro Soler y el DJ Topic se unieron durante el confinamiento para componer ‘Solo para ti’, sencillo que ya se encuentra disponible en plataformas. Ambos artistas dicen sentirse listos para comenzar conciertos y presentaciones a lo largo de 2022
Cuando llegó el confinamiento hace dos años, Álvaro Soler fue uno de cientos de artistas que también sacó su creatividad a flote, componiendo temas desde el encierro. Liberó algunos en pleno 2020 e, incluso, un álbum completo en 2021, Magia, con 13 tracks.
Pero más música se quedó en el tintero, por ejemplo, “Solo para ti”, tema que creó junto a Tobias “Topic”, DJ croata-alemán de house progresivo, quien fue contactado por el manager de Soler para que realizaran esta canción en conjunto.
Soler, quien está enfocado en el pop latino e indie, experimentó con la electrónica gracias a Topic. Su primera conversación se remonta al otoño de 2020, lo hicieron sin ninguna idea en concreto, sólo eran una página en blanco que decidieron crear a la par.
“Entonces nos sentamos y tomamos la guitarra, viendo que acordes salían, qué melodía o vibra, y nos dejamos llevar, no había nada planeado de por medio, y creo que eso es lo mejor de la música, que todo sale de la espontaneidad”, describe Topic en videollamada.
Se encontraron un par de veces en Berlín y dieron rienda suelta a su creatividad. El resultado fue este sencillo, que ya se encuentra en todas las plataformas digitales de música, que va entre el toque latino de Soler y la vibra electrónica de Topic; a tres semanas del estreno de su videoclip, ya cuenta con un millón de vistas en YouTube.
“Definitivamente, lo mejor fue experimentar y la manera en cómo la música latina está abierta en todas direcciones, y que hay muchas vertientes que podemos tomar, es música que es libre y nos permite experimentar, hacer eso con Topic fue grandioso, para llegar a más gente que ya me conoce, compartir esto como amigos es para mí una bendición”, agrega Soler, en entrevista con Reporte Índigo.
Topic comenzó su carrera en 2014, ahora tiene 30 años y su sencillo de mayor éxito es “Breaking me”, que lanzó a finales de 2019, mientras que Soler es políglota, inició en la música en 2010 y ha tenido diversas colaboraciones, como con Thalia, Jennifer Lopez y Morat, entre otros.
Ambos comentan estar listos para tocar frente a un público. Topic indica que han pasado 17 meses desde que no ha estado frente a una tornamesa en vivo, que es en definitiva el periodo más largo que ha pasado sin tener un concierto.
“Ya pude tener un par de shows, y se sintió súper bien hacerlos, para además tocar todas las canciones que se crearon durante la pandemia y hay algunos países que estoy por visitar, en los que no he tocado en años o que tal vez no me conocen, así que por supuesto que me emociona volver a los escenarios”, reitera el DJ.
Soler admite que ahora que todos los artistas se encuentran desesperados por hacer conciertos, es como si fuera un tour masivo todo el tiempo a todas horas, por lo que espera que esto no sea contraproducente para el público, que también desea ir a los eventos masivos.
“Es como una carrera, vamos a ver, yo estoy abierto a mostrarle al público que su espera ha valido la pena y, como dijo Topic, hay muchas canciones que no he tocado en vivo que son de este periodo, lo cual es genial. El otro día estaba haciendo ensayos con el nuevo set de canciones y está súper nutrido, con muchas canciones nuevas, y eso es lo que necesitaba”, expresa el cantautor de origen español.
“Solo para ti” es un tema que se aleja de los ritmos actuales latinos, como el reguetón o el trap, tanto Topic como Soler indican que es momento de traer más música, que salga de esos géneros y apuesten por una diversidad musical.
Los LPs se acabaron, considera Alvaro Soler
Pese a que tiene tres discos en su carrera, Alvaro Soler considera que el público ahora mismo sólo consume sencillos en plataformas digitales, prefieren este formato de seguir listas, y así es como llegan a la música de diversos artistas, por lo que prefiere concentrarse en sacar música por canciones de manera periódica.
“Creo que los álbumes ya se están acabando ahora, porque es una pena que cuando la gente los escucha en una plataforma de streaming, todo se convierte en una playlist, y ya no es un LP, creo que voy a liberar más sencillos, y cuando me sienta listo, liberaré otro disco y no me voy a forzar a tener que sacar uno”, indica compositor políglota.
Topic, por su lado, que es DJ, está más acostumbrado al formato del sencillo, su única placa ha sido Miles, de 2015. Lo suyo es sacar reversiones de otros artistas o canciones de manera aleatoria, como se acostumbra en la industria electrónica.
“Los álbumes de DJs no son muy comunes de producir, y ahora menos con el marketing que se maneja en los streamings, no tiene mucho sentido hacer un LP, pero sí me gusta y disfruto el proceso de hacerlo, puede que haga alguno, pero será hasta el siguiente año, por lo pronto llegarán más sencillos”, dice sin titubeos.
Música en distintas direcciones
¿Qué le pasó a la génesis de artistas como Rauw Alejandro, Farruko o Bad Bunny, que iniciaron en el terreno del hip hop, rap o dancehall? Todos terminaron haciendo reguetón Eso es algo que observa Álvaro Soler, pero además, agrega que hay más música por componer, que también es del agrado del público y demanda esta diversidad.
“El reguetón es un movimiento muy grande, ha estado ahí desde hace mucho tiempo y es como un tren, no lo puedes detener así nada más, y aún así hay buena música, no es que un género sea mejor que otro, es una evolución, siento que lo urbano está indefinido ya no sabes si es reguetón o afrobeat, que ese es otro ritmo que está por venir”, platica el artista.
INTERVIEW WITH LOS 40 PRINCIPALES (15/05/2022)
Álvaro Soler : "Sebastian Yatra y yo ibamos a pedirle una colaboración a Ed Sheeran pero se fue con J. Balvin"
Los 40 Principales, 15/05/2022
Acaba de estrenar dueto con Topic: "Tenía mis dudas porque nunca había hecho un tema electrónico" ©copyright los40.com
Álvaro Soler acaba de publicar su nueva colaboración con Topic, una de las muchas que en el último año ha publicado con diferentes artistas ante los que se ha abierto de par en par. Porque está probando con diferentes sonidos fuera de su propuesta más pop. Con el DJ ha lanzado Solo para ti, su primera canción electrónica en español como él mismo confiesa.
Y todo pese a que no las tenía todas consigo aunque al final el resultado le hizo sentir muy orgulloso. A veces las cosas salen tal y como uno esperaba y en otras ocasiones no tanto. Así nos lo contó durante una entrevista para hablar de este tema y que en la conversación acabó derivando en un posible featuring con Sebastián Yatra y Ed Sheeran que estuvo a punto de fraguarse en LOS40 Music Awards 2021.
Al final fue J Balvin el que se llevó el toque latino con el que el británico quería probar pero en la música todo da muchas vueltas. Y si no nos crees, sigue leyendo...
LOS40: ¿Cómo surgió la colaboración con Topic?
Álvaro Soler: Yo conocía a Topic por todo lo que había hecho en la música y mi manager me dijo que Topic estaba en la ciudad y que si quería ofrecerle una colaboración. Yo hacía tiempo que quería colaborar con él y él ya había trabajado con mi hermano así que todo fue muy rodado. Nos metimos un día en el estudio con nuestros equipos, porque por agenda él no podía emplear más tiempo. Fue un honor y una suerte. Teníamos unos acordes de una guitarra y él empezó a hacer su magia en el estudio con el ordenador. Yo seguí trabajando en la melodía y la letra y grabamos algo que fuimos completando cuando yo estaba en Miami. Sobre todo las voces. Intercambiábamos el material y así nació Sólo para ti.
¿Fuiste con alguna idea preconcebida?
No, fui como un folio en blanco. Normalmente siempre suelo tener un par de ideas guardadas por si sucede que ese día no hay feeling pero en este caso estaba abierto a cualquier idea. Quería ver cómo estaba el ambiente y fue muy buena idea hacerla así. Se nos ocurrieron ideas allí que de otra forma no se nos hubieran ocurrido. Fue un buen experimento. Nunca antes había hecho una canción electrónica en español.
Yo creo que todos tenemos asociado los conceptos de música electrónica con voz en inglés, y voz femenina si me apuras...
Claro. Hubiese sido raro hacerlo en inglés porque no suelo cantar en inglés. Tanto yo como Topic queríamos hacerlo en castellano porque él ya ha hecho muchos temas en inglés. Si no lo hubiera hecho con otras personas en ese idioma.
¿Cómo te has sentido en la música electrónica?
En el primer momento siempre es como cuando en la piscina está el agua fría que no está a tu temperatura pero poco a poco te vas adaptando y ves hacia donde va. Eso es lo bonito. Al principio tenía dudas de ver cómo acababa la canción pero ahora estoy muy orgulloso de ella. Al final una canción es una canción y se escribe igual para una canción pop que para una electrónica. Lo que cambia quizá es la producción, cómo vistes la canción. Pero si un tema funciona porque lo puedes defender con una guitarra, la canción es buena.
¿Y te ves en el género como John Newman o ha sido solo el placer de experimentar?
No creo que me pase a la música electrónica porque me gusta demasiado la música orgánica y las guitarras españolas. Para un momento, sí, pero me gusta demasiado probar y no quedarme con una cosa solo. Cuando estuve en Miami escribí un montón de canciones chulas y fui con una perspectiva de evolución y ver lo que podría hacer. La próxima fase va a ser muy guay. Estoy experimentando y tengo mucha ilusión de poder enseñarlo pronto.
Estás probando en diferentes géneros, ¿es una reivindicación para que no te encasillen?
Lo importante es hacer música que sientes. Hay veces que me gusta sentir cosas distintas porque si no es todo muy aburrido. Me encantó A contracorriente, la canción con David, que fue un momento muy especial para mí. Lo miso puedo decir de la canción en italiano con Baby K o de Manila con Ray Dalton que lo está petando ahora mismo en Alemania. Tal y como está ahora mismo la música en la que muchas canciones se pierden en los discos, me parece que la manera de sacar canciones es muy bonita para experimentar y probar canciones que quizá no peguen con tu estilo. Lo suelo llevar a mi terreno y lleva mi voz así que no tengo miedo de probar.
Nos contabas que has estado grabando en Miami. ¿Tienes ya ese nuevo disco preparado aunque aún no hayan pasado los 3 años que suele pasar entre cada uno de tus álbumes?
Hasta ahora siempre ha sido así pero ahora no me voy a concentrar en un disco sino en sacar varias canciones porque no quiero que haya canciones que se pierdan dentro de un álbum. Quiero darle más atención a cada canción y sacándolas como single todo el mundo sale ganando porque tienes más oportunidades de darle esa atención. Quizá un EP, no sé... Estamos en un buen momento de la música en el que todo el mundo saca canciones constantemente y nadie sabe qué es lo próximo que lo va a petar.
A lo mejor lo próximo que peta es una colaboración con Sebastián Yatra... ¡Vaya foto! ¿Hay algo en marcha?
Fue la foto solamente. Es verdad que queríamos haberle propuesto una colaboración a Ed Sheeran pero no pudo ser. Se fue con J Balvin (risas). A ver qué pasa en el futuro porque estamos mucho en contacto. Ahora mismo a Sebastián Yatra le va muy bien y me hace mucha ilusión que le esté yendo tan bien.
Y muy pronto te pones también en marcha con los conciertos...
No sabes las ganas que tengo. Del álbum de Magia solo he tocado 3 canciones porque no hemos tenido oportunidades. Se llama Magia Tour, aunque en realidad estamos ya casi en otra fase, pero empezaremos en Europa para terminar en España en octubre. Tenemos algún primer concierto pronto y en octubre el resto de la gira. Tengo muchísimas ganas.
Te vimos de viaje por Cuba, ¿vas a grabar nuevo vídeo rodado en Cuba?
No exactamente. Será un documental de música cubana. Como había estado allí varias veces fui con un amigo y va a ser muy guay. Conocimos gente increíble de Buenavista Social Club y hemos tenido grandes momentos musicales. Va a ser muy bonito. Escribimos allí una canción pero vamos a ver qué pasa...
¿Y en tu faceta de doblador cuando te veremos?
Ahora tengo una reunión con Disney para seguir manteniendo el contacto porque la verdad es que fue una experiencia muy guay que siempre quise hacer. Doblé las versiones en italiano y en alemán y recuerdo mucho una anécdota que tenía un profesor de italiano para intentar mejorar el acento de italiano puro porque lo querían así y me decía que dijera frases que me sonaban exactamente igual a como ya las había pronunciado. Fue un trabajo complicado pero muy divertido así que sí, espero poder repetir pronto.
INTERVIEW WITH POLISH TV CHANNEL 4FUN TV (11/05/2022)
Credits: Youtube channel 4Fun TV
INTERVIEW WITH THE ITALIAN RADIO STATION RADIO KISS KISS (09/05/2022)
Álvaro Soler: «Non sono scaramantico, Topic invece sì»
Radio Kiss Kiss, 09/05/2022
Álvaro Soler è intervenuto in diretta a Radio Kiss Kiss per parlare del suo nuovo singolo e del suo prossimotour.
Il cantautore e musicista spagnolo, Álvaro Soler, è intervenuto in diretta a Radio Kiss Kiss.
Stai girando tanti Paesi, non ti fermi mai.
«Beh, sì. A causa del covid con il tour è stato un disastro. Così quest’anno il tour sarà molto lungo, inizierà a maggio, andrà avanti per tutta l’estate e terminerà ad ottobre. E a fine settembre sarò anche in Italia, a Milano.»
Con il singolo “Solo para ti” hai intrapreso una nuova “direzione”?
«Si tratta di una collaborazione con Topic, perciò la canzone ha un suono più elettronico e per me è stato un esperimento. Sono molto contento, le persone la stanno suonando tantissimo. L’esperimento è stato molto bello, ma non significa che sarà il mio stile futuro. Quello no.»
Tu hai doppiato il personaggio Camilo di “Encanto“, che cambia anche voce.
«Sì, è vero, cambia anche voce. Per me è stato un percorso bellissimo, perché ho avuto un team fantastico, a Roma, dove ho fatto la registrazione del doppiaggio. L’obiettivo era quello di parlare come se fossi un italiano anche io.»
Nel video di “Solo para ti” c’è il tuo funerale?
«Beh, sì, alla fine del video moriamo tutti. E così andiamo in un mondo diverso. Tutto dopo un incidente con la macchina.»
Quindi non sei scaramantico?
«No, no, per niente. In realtà mi sono divertito molto, perché quando abbiamo girato il video c’era la bara che doveva essere di Topic e c’era un’immagine con lui un po’ sinistra. Lui mi ha detto: “Per favore, non metterla”. Lui è più scaramantico.»
Com’è stato questo incontro con Topic?
«Molto bello, ma io e lui già ci conoscevamo da prima. Abbiamo fatto due giorni di sessioni a Berlino e abbiamo fatto la canzone. Io ho fatto le vocals finali quando ero a Miami, lui invece era a Dubai, perché vive lì.»
Qual è il potere magico che vorresti avere?
«Il potere del teletrasporto. Schioccare le dita ed essere in un altro posto. Ma anche per poter dormire nello stesso letto ogni sera. Quando sei in tour e sei stanco, sarebbe bello tornare a dormire a casa.»
Quale domanda vorresti fosse fatta ad Álvaro Soler?
«Ti è mancata l’Italia in questi ultimi due anni? E rispondo: “Mi è mancata tantissimo e sono molto contento di poter venire di nuovo a suonare a Milano. Sono super fan di Napoli e di tutta l’Italia. Mi mancate tantissimo, ma ci vedremo molto presto.»
INTERVIEW WITH GERMAN MAGAZINE BILD DER FRAU (23/04/2022)
Der sänger im interview: Alvaro Soler: "Ich habe selten schlechte Laune."
Bild der Frau, 23/04/2022
Bei „The Voice Kids“ teilt Alvaro Soler mit den Nachwuchsmusikern seine Leidenschaft für gute Songs – und nach Feierabend wird gut geschlemmt. Der Sänger ist zu Gast im Interview mit BILD der FRAU.
Alvaro Soler wurde am 9. Januar 1991 (Steinbock) in Barcelona, Spanien geboren. Die ersten Jahren seines Lebens lebte er in Barcelona und Tokio. Seine Karriere als Musiker startete Alvaro Soler 2010, als er eine Band gründete. 2015 zog der Sänger nach Berlin. Im Jahr 2019 war Alvaro Teilnehmer bei "Sing meinen Song - das Tauschkonzert". Im Juli 2021 erschien sein drittes Album Magia. Im selben Jahr saß er im Rateteam von "The Masked Singer" und seit 2021 ist er Coach bei "The Voice Kids".
Im Interview mit BILD der Frau erzählt Alvaro Soler von ihren liebsten Gerichten und über seine Rolle als Coach bei "The Voice Kids".
BILD der FRAU: Lieber Alvaro Soler, was hilft Ihnen dabei, gute Laune zu bekommen?
Alvaro Soler: Ich habe selten schlechte Laune. Mir hilft aber immer gutes Essen für eine Top-Stimmung (lacht).
Dieses Video könnte Sie auch interessieren
Also können Sie kochen?
Natürlich. Morgens bereite ich mir gern Porridge zu. Abends liebe ich frischen Fisch, den ich mit Gemüse und Kartoffeln im Ofen zubereite. Da fühle ich mich sofort wie in meiner Heimat Spanien.
Sie sind eigentlich in der Welt zu Hause, oder?Jetzt pendeln Sie zwischen Berlin und Barcelona, als Kind lebten Sie sogar mal in Tokio. Wie haben Sie all diese Kulturen in sich vereint?
Von meinem Vater, der aus Deutschland stammt, habe ich Pünktlichkeit und die handwerkliche Begabung gelernt. Meine Mutter mit ihren spanischen und belgischen Wurzeln dagegen ist total extrovertiert. Sie lädt jeden zu uns ein, die Gastfreundschaft hab ich also von ihr. Was mich in Tokio geprägt hat: Die Japaner sind sehr zurückhaltend. Als wir zurück nach Spanien gingen, musste ich das Extrovertierte der Spanier erst wieder lernen.
Wie haben Sie Japan erlebt?
Tokio ist für mich eine der kontrastreichsten Städte, sowohl kulinarisch als auch kulturell. Mir gefällt die Perfektion und die Handarbeit. Und das Essen hat mir auch sehr gut gefallen. Ich liebe diese Detailverliebtheit, wie die Japaner Speisen zubereiten. Ich könnte dort stundenlang alles durchprobieren.
Klingt nach einer großen Leidenschaft?
Total. Essen ist für mich nicht nur Nahrungsaufnahme, sondern purer Genuss und Meditation. Wenn ich esse, lasse ich mich durch nichts ablenken.
Sie sind zurzeit Coach bei „The Voice Kids“. Was möchten Sie den Nachwuchsmusikern mit auf den Weg geben?
Ich möchte ihnen die Heilkraft von Musik nahebringen. Das hat doch jeder schon erlebt, dass sich die Stimmung schlagartig ändern kann, wenn ein bestimmter Song das Herz berührt. Gerade in schweren Zeiten kann Musik die Seele heilen.
Stimmt, auch bei Liebeskummer. Wie sieht es bei Ihnen aus: Sind Sie neu verliebt?
Ich bin eigentlich immer verliebt (lacht). Vor allem in das Leben.
INTERVIEW TO CATALAN RADIO STATION RADIO FLAIXBAC (BARCELONA, 14/06/2022)
Credits: Youtube channel Flaixbac
INTERVIEW TO BELGIAN RADIO STATION FUN RADIO (BRUSSELS, 17/06/2022)
Credits: Youtube channel Fun Radio Belgique
INTERVIEW TO CATALAN RADIO STATION CADENA DIAL CATALUNYA I ANDORRA (BARCELONA, 14/06/2022)
JOINT INTERVIEW WITH TOPIC FOR DUTCH PROGRAM UMUSIC'S TIMELINE (05/2022)
JOINT INTERVIEW WITH TOPIC TO ITALIAN PROGRAM YOUBEAT (05/2022)
Credits: Youtube channel YouBeat
INTERVIEW TO LATIN AMERICAN PROGRAM CHICAS GUAPAS TV (06/2022)
Credits: Youtube channel Chicas Guapas TV
INTERVIEW WITH THE SPANISH NEWSPAPER LA VANGUARDIA (BARCELONA, 14/06/2022)
Álvaro Soler: "Me gustaría cambiar la actitud musical de Barcelona"
22/06/2022, La Vanguardia
Sonríe. Esa eterna media sonrisa con la que Álvaro Soler siempre te recibe por muchos años que pasen y escalones mediáticos que haya subido. Su afabilidad es de serie, una de esas personas públicas siempre dispuestas a remar a favor de periodistas y fotógrafos. En su discurso hay una palabra que asoma en varias ocasiones: magia.
Los más observadores dirán que es una forma de promocionar el título del que hasta ahora es su último disco, pero es que el intérprete barcelonés de 31 años no solo se le da la bien mover las cinturas de las demás, sino crear un universo sonoro ligado al buen rollo y al optimismo que él lleva como bandera.
“La gente relaciona mi música con una esfera positiva; es cierto que la música que escribo suele transmitir mucha alegría”, explica Soler en un encuentro en La Vanguardia . Pero acota su mensaje para aquellos que tengan la tentación de ligar su figura a la aparición de la temporada de sol y playa: “No me pongo a escribir la canción del verano como muchos dicen, solo temas que transmitan buen rollo, aunque no todos son así”.
De hecho, fue número uno con su primer hit, El Mismo Sol, en pleno mes de diciembre. Eso sí, meses después llegó la versión junto a Jennifer Lopez y el astro se tornó mucho más brillante. Aquel tema significó, sin lugar a dudas, un punto de inflexión en la carrera de una artista que ha sido la definición evidente de lo que es un ciudadano universal. Empezó en Barcelona junto a su hermano Greg Taro en el grupo Urban Lights. Ahora es él el que abre sus shows en la gira europea.
El cantante había vivido en Japón, también en Italia, pero trasladó su base musical en Berlín, una ciudad que contagia música en directo por todos los rincones. “Allí encontré una movida que en esa época en Barcelona no existía, y es algo que me daba mucha pena porque creo que es una ciudad cosmopolita con unas opciones brutales”, explica Soler, que no se corta cuando tiene que apuntalar su discurso: “Me dio un poco de rabia tener que ir a Berlín para tener el éxito que ahora tengo, y me gustaría hacer cosas para cambiar esa actitud en Barcelona”.
El intérprete, que sigue viviendo en Berlín donde es jurado de La voz kids, tiene claro que una de sus casas es el avión, ya que se pasa gran parte del año viajando. Este verano tiene dos únicas citas consecutivas en Catalunya, pero ambas de gran entidad: el Festival Sons del Món, en Roses (30 de julio) y el Festival Jardins de Terramar, en Sitges (31 de julio).
Son dos conciertos especiales para un Álvaro Soler que no duda en señalar la Costa Brava como su refugio favorito en el mundo. Un lugar al que ha acudido en varias ocasiones estos últimos años tras el vaivén emocional de la pandemia. “Esta situación me ha dado bastante amplitud acerca del sentimiento de las cosas pequeñas y saber apreciar las cosas mágicas que hay a nuestro alrededor”. Ahí lo tienen. Magia. El cantante aprovechó para darle vida a los instrumentos que colecciona de todos los países que visita, con la intención de poder incorporarlos en sus puestas en escena. Tiene gaitas colombianas, un cuatro venezolano, calimbas y sigue en busca de un laúd.
Quizás alguno de ellos asome en el concierto que dará el próximo 14 de octubre en el Teatro Coliseum de Barcelona, y que forma parte de una gira más íntima que ha titulado En Tu Piel y que está inspirada en un concierto que hizo en la Cova d’en Xoroi, en Menorca. “Hice un show para solo 50 personas y conecté con la gente de una manera que antes no lo había hecho, así que pensé en hacer una gira más íntima por los teatros”, explica.
En tu piel es uno de sus temas preferidos, y tocar esa canción con piano en los shows “representa la conexión con la gente que nos han quitado en los últimos años. Y esa sensación es la que ahora quiere inmortalizar, la misma que siente cuando pisa sus calas preferidas en el Empordà: “La mejor manera de tener los pies en el suelo, volver a los orígenes y que la locura que hay a mi alrededor se difumine por unos días. Y ahí aparece...la magia. Se lo prometí.
INTERVIEW TO THE SPANISH RADIO STATION LOS 40 PRINCIPALES CATALUNYA (BARCELONA, 14/06/2022)
Credits: Youtube channel ELS40
INTERVIEW TO THE GERMAN RADIO STATION LIEDERGUT AT THE EVENT LIEDERGUT ABEND (BINGEN, 20/05/2022)
AUTOTUNE INTERVIEW TO THE GERMAN MAGAZINE DIFFUS (16/07/2022)
Credits: Youtube channel DIFFUS
INTERVIEW TO THE CATALAN NEWSPAPER EMPORDA (ROSES, 29/07/2022)
"És una sort tocar a prop de la meva família i compartir amb ells la nit"
Emporda, 29/07/2022
El músic Alvaro Soler descriu el procés creatiu de l’últim disc com a "molt introspectiu en un temps complicat"
El dissabte 30 de juliol el cantant barceloní puja a l’escenari del festival Sons del Món, a la Ciutadella de Roses. Aquest concert porta Alvaro Soler a un lloc on té un vincle familiar, ja que Roses és el poble de retir dels seus avis. Farà sonar les cançons del seu darrer disc Magia, però sense oblidar altres èxits com Sofia o El Mismo Sol.
Alvaro Soler arriba a Roses en un dels dos únics concerts que el cantant fa a Catalunya.
Quina rebuda està tenint amb el nou disc Magia?
Molt bona! Val a dir que va ser bastant frustrant o poder tocar en el període de llançament del disc per a cantar les cançons amb gent, però aquest any el recuperarem.
Com definiria aquest àlbum?
És un àlbum íntim. Vaig tenir molt més temps per poder fer-lo que l’anterior. Fins i tot vaig poder produir alguna de les cançons, quelcom que feia temps que no podia fer. A més, gairebé totes les cançons van néixer a l’estudi de casa meva, així que va ser un procés molt introspectiu en un temps complicat.
Té alguna cançó preferida?
Sí, En Tu Piel. És una cançó que barreja diferents estils i és una cançó que comença i acaba en llocs totalment diferents.
A part d’aquesta última obra, la seva carrera està plena d’èxits com Sofia, un èxit a escala internacional. S’ho esperava?
No m’ho esperava. Va ser una sorpresa increïble, però ja portava una bona sorpresa a sobre després d’haver col·laborat amb Jennifer López a El Mismo Sol. Crec que vaig arribar a assimilar tot això dos anys després que succeís. Tot anava molt de pressa i jo només podia pujar a aquell tren que, per sort, no s’ha aturat.
Com va ser treballar amb Jennifer López?
És una persona i artista impressionant. L’admiro molt per la seva manera de treballar i la seva actitud humil davant la sort que tenim de poder treballar en una de les feines més boniques del món!
Ha col·laborat amb molts altres cantants de reconegut prestigi. Amb quin dels que encara no ho ha fet li agradaria col·laborar?
Amb la Shakira.
Aquí és molt conegut, però també té molt d’èxit a l’estranger.
Sí!, és una passada veure com la gent connecta amb les cançons sense entendre el que canto (riu).
I és igual el públic de fora que el d’aquí?
No hi ha cap públic com el de casa, però és veritat que últimament tot el món té ganes de vida i de concerts, així que aquest any serà increïble.
El pròxim 30 de juliol actua al festival Sons del Món, a Roses. Com és retornar al poble dels seus avis?
És una sort tocar a prop de la meva família i sobretot compartir amb ells aquella nit. Venen molts amics i serà una nit molt especial. A més, podré anar a la meva platja preferida abans de tocar al concert.
Quins records té de Roses?
Les vistes de la badia de Roses (que és el que sempre impacta més), els meus avis alemanys que es van retirar aquí i els porto sempre al cor... A més, aquí és on vaig aprendre a fer windsurf. És un lloc emocionalment molt especial per mi.
Com serà l’actuació a Sons del Món?
Tocarem i ballarem cançons de tots els discos i amb mola energia! Hi haurà moments més tranquils i moments per a gaudir amb els que més estimem. Tinc moltes ganes de poder anar a la Ciutadella a tocar.
Abans de vostè hauran actuat la Sara Roy i Greg Taro. Hi haurà alguna col·laboració durant el concert?
Són molts bons. Segur que la liem a l’escenari.
INTERVIEW TO THE SPANISH NEWSPAPER ULTIMA HORA (MALLORCA, 14/08/2022)
Álvaro Soler: «Es divertido tocar canciones que no han salido y la gente no ha escuchado»
Ultima Hora España, 14/08/2022
El artista llega a la Isla con un concierto que forma parte de la gira ‘Magia’ y recorrerá todo Europa
Una energía muy bonita, esto es lo que le transmite a Álvaro Soler cuando viene a la isla. Con mucha alegría, emoción y sobre todo positividad el artista catalán actuará este domingo en el Mallorca Live Summer 2022 con su gira Magia.
Debutó en 2015 con la canción El mismo sol y ese mismo año también lanzó su primer disco en solitario Eterno agosto. El año pasado publicó su último álbum Magia, pero dentro de unas pocas semanas el 26 de este mes sale Álvaro Soler The best of 2015-2022 una recopilación de algunas de tus canciones. ¿Cómo las seleccionó?
—En verdad ha sido complicado seleccionar tan pocas canciones de tantas y lo mismo suele pasar cuando tenemos conciertos. Siempre es lo típico, como qué hijo sacar, es complicado. Entonces hemos afinado con mi equipo las canciones que queríamos añadir y hemos elegido aquellas que a la gente le gusta más escuchar, pero también hemos añadido aquellas que me encantan a mí. Saldrá tanto en CD y en vinilo y será una edición limitada. Tengo muchas ganas de sacarlo y sobre todo porque va a salir una nueva canción.
Una nueva canción titulada Candela que cantas junto con Nico Santos.
—Si, es una canción que está un poco inspirada en Cuba. Va a ser muy guay, va a ser una canción que, creo, que cuando la gente la escuche se va a notar un aire cubano porque la escribimos ahí mientras estábamos grabando un documental sobre el Buena Vista Social Club. Fue muy divertido porque tanto a Nico como a mi nos encanta la música desde pequeños, desde corazón, entonces la vivimos de una manera muy extrema. Estar en Cuba y hacer música con ellos ha sido muy bonito y hemos intentado verter toda esta energía en esta canción. Tengo muchas ganas que la gente la escuche.
Haciendo referencia al concierto que hiciste en la Cova d’en Xoroi en Menorca le gustó la experiencia de tener a la gente más cerca y que fuera más íntima, por ello ha decidido hacer otra gira paralela, pero siguiendo esta línea.
—He decidido hacer dos giras, la primera Magia en la que voy a visitar las capitales de Europa, luego está En Tu Piel que es la que está un poco inspirada en la Cova d’en Xoroi. Fue súper bonito poder estar más cerca de la gente y poder cantar con ellos. Fue muy bonito, si que es verdad que en todos mis conciertos intento sacar todas mis armas y hacer un conciertazo lleno de energía pura y emoción. Es una cosa que me gusta hacer como contraste de una gira que sea mucho más íntima, en la que no haya tantos efectos especiales y sea mucho más natural y cercana, por eso me encanta poder hacerlo en España.
Muchas de sus canciones cuando las escuchas te transportan o te transmiten esa época del año. Cuándo empieza a escribir o componer las canciones ¿en qué piensa?
—Pues en un montón de cosas, en cualquier tipo de situación, depende de la canción. Hay veces que ya tengo la letra de la canción, otras veces tengo la canción y no la letra. Hay veces que siento cosas que nos se describir aún, entonces tengo que dejar un tiempo para saber sobre qué quiero escribir. Bueno, es más experimental y me encanta también. A veces me voy inspirando en la cultura de otros países. Yo creo que al final la música me sirve como escudo y que sean canciones positivas, es importante, pero
tampoco tienen que ser todo happy happy en la vida.
Cuando recién empezaba El mismo sol tuvo mucho éxito, cosa que no os esperabais. ¿Cómo fue esa sensación comparada cuando ahora te subes a un escenario?
—La canción empezó a sonar en Italia y tuvo mucho éxito, nos sorprendió bastante, fue extraño y bonito a la vez. Yo no sabía que estaba pasando, fue el momento en que la gente empezó a reconocerme por la calle que me di cuenta que había pasado algo bastante loco. Es una cosa totalmente distinta a sentir esas emociones la primera vez, pero es verdad, que en los conciertos sigo sintiendo cosas increíbles, es genial. Quiero mantener el niño ahí interior, porque es una sensación muy bonita que puedo sentir toda mi vida.
En cuanto al concierto que dará aquí, ¿qué sorpresas tiene preparadas?
—Pues, creo que Mallorca va a ser la primera vez que tocamos Candela entonces va a ser guay, quiero ver la reacción de la gente porque como la canción no ha salido todavía y, pues es divertido tocar canciones que la gente nunca ha escuchado. También Mallorca tiene una energía muy bonita, entonces me encanta estar ahí al lado del mar. Al crecer cerca del mar forma parte de mi, estar en alguna isla o cerca del Mediterráneo me encanta. Tengo muchas ganas y al volver a estos sitios las sensaciones van cambiando y, además, ningún concierto es igual al anterior.
INTERVIEW WITH THE HUNGARIAN MAGAZINE BLIKK (ZAMARDI, 20/08/2022)
Alvaro Soler beleszeretett Magyarországba, de nem csak ilyen formában talált új szerelmet – Exkluzív interjú a világsztárral
Blikk Hu., 27/08/2022
Alvaro Soler spanyol énekes pár éve, a "Sofia" című számával robbant be a köztudatba, mára pedig már az egyik legsikeresebb latin előadóvá nőtte ki magát. Az énekes ereiben nemcsak spanyol, hanem német és belga vér is csörgedezik, így egy multinacionális családban nőtt fel. Idén Magyarországon járt - ő volt a Strand Fesztivál egyik legjobban várt fellépője, - a Blikknek pedig örömmel mesélt magánéletéről és Zamárdiban töltött idejéről is.
Alvaro nemcsak az újságok hasábjain vagy a közösségi oldalain keresztül, hanem a való életben is roppant közvetlen. Dalait millióan hallgatják és követik őt az Instagramon, ő viszont megmaradt ugyanannak a 31 éves férfinak, aki a sikerei előtt volt. Több slágere, mint a "Sofia", "El mismo sol" és a "La cintura" is listavezető volt több országban, amit a szórakozóhelyeken a mai napig előszeretettel játszanak itthon is.
Nem ez az első fellépése Magyarországon. Milyen a magyar közönség?
Három évvel ezelőtt jártam itt, és nagyszerű érzés volt visszatérni. A magyar közönség rettentő hálás és lelkes, mindig kitörő örömmel fogadnak. Az imént a Balaton partján sétáltam, és sorra jöttek oda hozzám az emberek képeket készíteni, ami nagyon jó érzéssel töltött el.
Meddig marad Zamárdiban?
Ma este, a fellépés után már utazom is haza, Németországba a stábbal, mert nagyon be vagyok táblázva, és rengeteg fellépés van még mögöttem. De mivel imádok itt lenni és rengeteg a kedves ember, ígérem, hogy hamarosan újra ellátogatok Magyarországra.
Az itt tartózkodása alatt megkóstolta a magyar konyha különlegességeit?
Ettem hekket az egyik büfében, de sajnos annyira nem ismerem a magyar ételeket, bár azt tudom, hogy nagyon finomak.
(Később a riporterünk javaslatára megkóstolta a gulyást, amiről a közösségi oldalán is beszámolt, és szemmel láthatóan ízlett neki).
A több állomásos turnékra és koncertekre el szokott látogatni önnel együtt a családja?
Igen, bár Magyarországra nem jöttek velem. Mivel Barcelona a szülővárosom, ezért oda például mindig elkísérnek, amit meg tudok érteni, hiszen számomra is fontos helyszín a katalán főváros. De egyébként sok európai turnémon ott vannak, mint például Párizsban, Prágában, Milánóban, ami nekik felér egy nyaralással is. Én örülök neki, ha a közelemben vannak, hiszen ilyekor sokkal többször látjuk egymást.
Van bármilyen rituáléja a koncertek előtt?
Koncertek előtt a stábbal mindig összegyűlünk és körbe állunk, miközben mindig mindig mantrázunk valamit. Hálát adunk azért, amiért itt vagyunk, és ekkora tömeg előtt léphetünk fel, hiszen mindenkinek rengeteg az ebbe befektetett energiája. Azt viszont elmondhatom, hogy a koncert után, amennyiben az idő is úgy akarja, akkor úszunk egyet a Balatonban.
2022. május 13-án debütált az első ruhakollekciója. Mit lehet róla tudni?
Az About you közreműködésével jött létre ez az álmom, közösen dolgoztunk az ötleten. Ezek a ruhadarabok nemcsak kényelmesek, de egyediek is, ugyanis a saját kezemmel írt logo is díszeleg néhány kollokción, valamint az én élettörténetemet is elmeséli. Tavasszal dobtuk piacra a nyári összeállításokat, illetve hamarosan kaphatók lesznek a téli darabok is, ami szerintem nagyszerű lett. Rengeteg színnel és fazonnal fog bővülni a kínálat, ami uniszex, így bátran viselheti mindenki.
Tavaly áprilisban szakítottak Sofia Ellar énekesnővel, most viszont új szerelem van a láthatáron Melanie Kroll személyében. Hol ismerkedtek meg?
Melanie a videofilmesem is egyben. Az Instagramon ismerkedtünk meg, ugyanis rám írt, hogy nincs-e szükségem egy profi videósra. Találkoztunk, azóta pedig már nem csak munkakapcsolat van közöttünk.
INTERVIEW TO THE HUNGARIAN TV BACKSTAGE AT THE STRAND FESTIVAL (ZAMARDI, 20/08/2022)
Credits: Youtube channel Index.hu
INTERVIEW TO THE SPANISH NEWSPAPER EL PAIS (30/08/2022)
Álvaro Soler: “In Spain we speak in such a warm way that it can cause misunderstandings”
Original source: El País (this interview is a translation), 30/08/2022
When Alvaro Soler (Barcelona, 31 years old) finished industrial engineering and was already part of the Sony Spain team of composers. They sent him for a while to a creative camp in Austria, where he was the only Spaniard who spoke German. With that excuse he moved to Berlin, where he was supposed to make songs for others. But he ended up singing them himself, with such success that his first single reached the top positions in 25 countries. Y Sofia has been reproduced 600 million times on YouTube. Sitting in front of the screen in his Berlin room, this polyglot singer (in addition to Spanish, he speaks Catalan and German, Italian and Japanese) already longs for Barcelona, the city where he was born and to which he returns whenever he can. That is where he wanted to be photographed this summer. “I survive thanks to the fact that I am not always in Germany. Berlin chose me, not I her.”
P. Would you recommend to C. Tangana to move to Germany?
R. It is true that in Europe it may not be heard as much, but it has all of Latin America, which is what is usually internationalized from Spain, because of the language. After taking out El Mismo Sol, a song that I wasn’t going to sing and that we uploaded to Spotify as an experiment and in the end it had an incredible success in Italy, I came to the conclusion that you can’t plan. My brother, who also makes music, asks me for advice and I always tell him that I don’t know what the right path is because mine was so weird and uninhabited and new… and it worked! There are no guidelines. That is to say: to follow my path you would first have to come to Berlin, speak perfect German and then go to X Factor to Italy, quickly learn Italian and be successful there. Languages have been fundamental in my career.
P. And in what language do you dream?
R. Well, it depends on the situation and where you are. I think the question is more in what language do I make the shopping cart. Always in Spanish.
P. When do you speak Catalan?
R. When I’m in Barcelona with some friends, or when I go to the greengrocer or in some interviews, but at home we don’t speak much Catalan because my grandmother is Belgian, and she’s had enough learning Spanish.
P. Some time ago he said that as a kid he loved going with his friends to Razzmatazz nightclub (Barcelona) and that to endure the whole night he had a coffee before going out. Haven’t you tried other substances for that?
R. If I used drugs I don’t know what would happen. It would explode in a very psychedelic way. I would be very scared if all the colors I see became monochromatic. I prefer not to try them: life seems beautiful enough to me like this.
P. One of his great heroes is Phil collins. Why?
R. I started to like it as a child because my parents played it for me. I’m excited because he’s a sound wizard and he invented a box and a special effect called gate Reverb, that generates that atmosphere so characteristic of its time. I find his voice amazing and he also composed the soundtrack for Tarzan, which is one of my favorite movies from my youth, and he recorded it in several languages. It was an inspiration. Then, a few years ago, I was lucky enough to meet his wife, Orianne, on a TV show in Geneva for young talents and she told me: “Phil and I would love for you to come and perform with him in Miami”. And that’s how I participated in a charity event in which we sang together Knockin’ on Heaven’s Door. From the stage you could see sitting in the second row Keith Richards. I’ve never had goosebumps for so long.
P. I guess you know that Phil Collins has had a lot of problems with his family. and especially with one of his daughters. Now that the idea of whether to separate the author from his work is being debated so much, does that influence you?
R. Many times they tell you that “never meet your heroes” and it may be true. For example, I’m also a big fan of John Mayer and I understand that he is a rather arrogant person who has had problems and refuses to go to the Grammys. I guess when everyone is telling you how great you are, it goes to your head.
P. Has it gone to your head or has there ever been a time when you said to yourself, “I’m getting really silly”?
R. Sometimes when you’re on tour and you get applause every night, it’s funny what happens psychologically, you think you’re capable of anything. Then you go home, surround yourself with your lifelong friends and say to yourself: “I’m normal”.
P. Is it very seductive?
R. In Germany I have sometimes been told: “But how do you say that to that girl? She’s going to think you want something with her.” And it is because in Spain we have a much warmer way of talking to people, and being simply friendly can cause misunderstandings.
P. With whom would you most like to be compared, with Julio Iglesias father or son?
R. I would like that compare with Juanes, who I admire a lot, also writes songs and I like the way he thinks. He is very involved in political causes, he has made songs for peace in Colombia.
P. And are you afraid of getting involved politically?
R. Many times I have been asked about Catalonia and Spain and I always say the same thing: that we must unite people and not separate them. Putting borders in our own house seems to me to be enormous nonsense, especially living in Berlin, where every day you walk along the scar of the wall and think about the absurdity of that moment.
P. Are you worried about the winter ahead in Germany with gas cuts?
R. The first places where they are going to cut the gas will be the concert halls, but luckily there is a lot of dancing at my concerts. I’m also going to wear jackets merchandise at my concerts and so we will all be warm [risas].
Link to the article (translation)
INTERVIEW TO THE GERMAN MAGAZINE TRAUMBERUF MAGAZIN (08/2022)
Alvaro Soler: „Ich hatte schon immer ein Auge für Design“
Traumberuf Magazin, 08/2022
Japanisch, Deutsch und Spanisch sprach Alvaro Soler in seiner Schulzeit. Seit Mai ist er endlich wieder auf Tour. Was sein Abi-Schnitt war, was er studierte und wie er zur Musik kam.
Vor kurzem ist ja dein neuer Song „Solo para ti“ mit DJ Topic erschienen. Kannst du ein bisschen erzählen, worum es in dem Song geht?
„Solo para ti“ heißt übersetzt „nur für dich“. Das „nur für dich“ meint in dem Fall den Moment in einer Beziehung, an dem man eine wichtige Entscheidung treffen muss – nämlich zusammenzubleiben und durchzuhalten, auch wenn es manchmal Sachen gab, die vielleicht nicht ganz so gut liefen. Der Song beschreibt diesen Clash zwischen Kopf und Herz, wenn das Herz die eine Sache sagt, während der Kopf in eine ganz andere Richtung gehen will.
2021 ist dein drittes Album entstanden, „Magia“. Wie schauen die Pläne aktuell aus – ist schon ein viertes Album in Planung oder geht’s jetzt erst einmal auf Tour?
Was Musik angeht, experimentiere ich gerade viel herum. Ich schaue einfach, worauf ich Lust habe, schreibe neue Songs und gehe parallel dazu natürlich auf Tour. Dieses Jahr geben wir sehr viele Konzerte, einige davon auch in Deutschland. Im Mai fängt‘s an und geht dann bis Oktober – also schon eine sehr lange Tour. Ich bin gespannt, was da alles auf mich zukommt.
Ist das dann auch so, dass man während der Tour gar keine Zeit dazu hat, neue Songs zu schreiben? Oder funktioniert das ganz gut, auch wenn man unterwegs ist?
Wenn ich unterwegs bin, ist das eher schwierig. Ich fokussiere mich lieber auf eine Sache, dann bin ich nicht so zerstreut. Vor den ersten Shows bin ich immer etwas nervöser, weil sich erst zeigen muss, wie etwas funktioniert, wie das Publikum reagiert und welcher Song mit welchem anderen zusammenpasst. Dieses Jahr werde ich auf jeden Fall ein paar Sachen mitnehmen, sodass ich nebenbei Songs schreiben kann, aber erst im September.
Du bist ja in Barcelona geboren, dort mit Unterbrechung aufgewachsen, warst aber auch in Tokio auf einer deutschen Schule, weil deine Eltern dahin ausgewandert sind. Wie war das?
Das war schon krass. Im Pausenhof der deutschen Schule in Barcelona habe ich immer Spanisch und Deutsch gesprochen. In der deutschen Schule in Tokio war es auf einmal Japanisch und Deutsch. Das war total skurril und ich musste erst einmal damit klarkommen, schließlich war ich erst zehn. Japan ist einfach ein total anderes Land. Es war auf jeden Fall eine neue Erfahrung. Die Leute dort sind sehr offene, gute Menschen. Ich habe in Japan gute Freundschaften geschlossen, die ich bis heute immer noch pflege.
Wann warst du das letzte Mal in Tokio oder Japan?
Vor drei Jahren, als ich meinen Song „Loca“ rausgebracht habe. Es war verrückt, die Stadt zu sehen, in der ich sieben Jahre lang gelebt habe. Da ist noch unser altes Haus, die Bahnstation, wo der Bus mich abgeholt hat. Diese kleinen Sachen waren noch da, aber in einer anderen Form, weil meine Wahrnehmung vor zwanzig Jahren anders war als heute. Es war so eine Art nostalgisches Flashback.
Wie gut ist dein Japanisch noch?
Es ist schwierig, die Sprachkenntnisse zu behalten, ohne im Alltag viel zu sprechen. Aber beim Japaner kann ich schon noch bestellen!
Was waren in der Schulzeit so deine Lieblingsfächer?
Meine Lieblingsfächer waren Kunst und Sport. Musik hatte ich abgewählt, weil ich Notenlesen nicht mochte und die ganze Musiktheorie langweilig fand. Das ist für mich kein richtiges Musizieren.
Bist du allgemein gerne zur Schule gegangen? Warst du ein guter Schüler?
Ich war kein guter Schüler, ich war eigentlich ganz normal, hatte immer normale Noten. Mein Abischnitt war 2,9, also jetzt nicht besonders überragend. Aber in der Uni war ich sehr gut, sogar Klassenbester. In der Schule hatte ich einfach keine Motivation. Ich habe keinen Sinn dahinter gesehen, warum ich in Physik die Geschwindigkeit von irgendwelchen Elektronen in einem Kondensator ausrechnen soll. Das war mir zu spezifisch und dann hatte ich keinen Bock.
Du bist ja nach der Schule an die Uni in Barcelona gegangen und hast Industriedesign an der Escuela de Grafismo Elisava studiert.
Ich spekuliere mal, dass du dich für Industriedesign entschieden hast, weil Kunst in der Schule schon dein Lieblingsfach war?
Ich habe schon immer gern gezeichnet und wollte etwas mit Design machen. Meine Mutter ist studierte Innenarchitektin und hat den Beruf anfangs auch ausgeübt, bevor sie dann in die Kochrichtung gegangen ist. Aber ich hatte schon immer ein Auge für Design und deswegen war es für mich sehr natürlich, diesen Weg zu gehen. Design ist ja am besten gemacht, wenn man gar nicht merkt, dass etwas designt wurde. Das liebe ich daran. Ich finde es auch sehr interessant, Sachen für die Zukunft zu erfinden. Design kann dir das Leben einfacher machen. Gerade was die Materialien angeht, da ja immer häufiger über Nachhaltigkeit gesprochen wird. Auch damit haben wir uns in der Uni beschäftigt. Es war einfach echt richtig cool zu sehen, wie viel Design und Materialien in dem Bereich helfen können.
Du warst ja schon während der Schulzeit in einer Schulband und hast auch später eine Band mit deinem Bruder und Freunden gegründet. War Musik dann doch schon immer der heimliche Plan?
Ja, das war auf jeden Fall so ein heimlicher Plan. Musik war irgendwie immer da. Musik war nie an zweiter Stelle. Ich wollte nie Musik machen, um Superstar zu werden, sondern weil ich es geliebt habe, mit meinem Instrument auf der Bühne zu sein, zu spielen und auch zu Hause Musik zu machen. Und dann habe ich anscheinend genug Arbeit und Leidenschaft hineingesteckt, dass es irgendwann gereicht hat, um Erfolg zu haben und mir damit meinen Lebensunterhalt verdienen zu können. Das war echt mega.
Wie ging es dann los?
Nach der Uni habe ich erstmal ein bisschen geguckt, was ich so machen möchte. Ich war 22 und es war noch echt früh, deswegen dachte ich, ich könnte einfach mal zwei Jahre lang nur zu hundert Prozent Musik machen, bevor ich anfange zu arbeiten. Außerdem waren die Jobs nicht so gut bezahlt. Deswegen dachte ich mir, ich mache hier und da einfach ein paar Events, damit ich davon leben kann, einfach mal nur Musik zu machen. Und dann bin ich in ein kleines Studio gegangen, eine Garage von meinem besten Freund. Er hat in der Band Schlagzeug gespielt. Zusammen haben wir dann zwei Alben produziert – alles in dieser Garage. Ich habe dort so viel gelernt.
Könntest du Jugendlichen ein paar Tipps geben, wie man im Musikbusiness ankommt?
Worauf müssen sie aufpassen und was sollen sie unbedingt machen? Mittlerweile gibt es viel mehr Chancen, weil es so viele Alternativen zu den klassischen Labels gibt, die man früher gebraucht hat, um Musik rauszubringen. Es gibt viele Künstler, die einfach auf Spotify existieren. Um Lieder rauszubringen, braucht man nicht unbedingt eine riesige Struktur dahinter. Deswegen ermutige ich echt alle, die es gerade probieren wollen. Doch egal wie – ob independent oder mit Label – man muss viel Arbeit hineinstecken. Zwischen 18 und 22 war ich nicht oft im Club, sondern eher zu Hause und habe dort alleine im Zimmer Musik gemacht. Man muss schon ein paar Sachen aufgeben, aber danach lohnt es sich.
Du hast noch vor kurzem einem Disneycharakter in dem Film „Encanto“ deine Stimme geliehen. Könntest du dir in Zukunft wieder vorstellen, Synchronarbeiten zu übernehmen?
Voll gerne. Ich habe es geliebt und so viel Spaß gehabt. Immer, wenn ich darüber nachdenke, habe ich direkt ein Lächeln im Gesicht. Die Leute im Team waren echt super. Sie haben mir dabei geholfen, diesem Animationscharakter Leben zu geben. Es gibt Jobs, wo man kurzfristigen Erfolg erlebt und es gibt Jobs, wo man langfristigen Erfolg erlebt. Und mit Erfolg meine ich nicht Geld und Ruhm, sondern eher so ein Gefühl, bei dem man sich gut mit sich selbst fühlt, weil es einfach eine coole Zeit war. Und das ist etwas, was ich bei der Synchronarbeit gefühlt habe. Man sieht diese Leinwand mit dem Animationscharakter, und dann setzt du deine Stimme ein, die Figur klingt auf einmal und du siehst, wie sie auf einmal lebt. Der Job gibt dir in so wenig Zeit so viel zurück. Das finde ich schön, und das ist ein kurzfristiger Erfolgsmoment. Es ist wichtig, eine regelmäßige Abfolge von kleinen Erfolgsmomenten zu haben, denn das bringt einen weiter.
Und welchen Erfolgsmoment möchtest du dir noch erfüllen?
Ich würde gerne mal in Tokio ein Konzert spielen und das wird auch passieren. Ich weiß noch nicht, wann, aber es wird dazu kommen.
Vielen Dank für das Interview, Alvaro.
Ganz persönlich
Meine Abiturnote war… 2,9.
Familie ist mir… super wichtig.
An einem perfekten Sonntag… kann ich nach dem Essen Siesta machen und mit Netflix und Decke auf dem Sofa chillen.
Meine beste Klassenfahrt… war auf die Insel Miyakojima, das ist in Okinawa, im Süden von Japan. Dort gibt es ein paar Inseln in der Nähe von den Philippinen. Da ist das Wasser türkisblau, einfach unfassbar schön.
Spanisch ist die Sprache… der Liebe, der Emotion und des Gespürs. Einfach sehr leidenschaftlich.
Mein Vorbild ist… mein Großvater, weil er so ein eleganter, lässiger Typ ist, und das mit 83 Jahren. Er weiß jetzt: Er hat alles richtig gemacht im Leben.
Mein Herz schlägt für FC Barcelona oder FC Bayern München? FC Barcelona. Es tut mir leid :)
Mein Lieblingsessen… ist ein frischer Fisch mit Öl und Salz, dazu Ofenkartoffeln, Gemüse und frischer Salat.
Im Radio läuft bei mir… eher so die neue Musik. Und Mood-Playlists, um mal Pause zu machen und abzuschalten. Deswegen höre ich ganz gerne Instrumental-Lieder.
INTERVIEW WITH THE GERMAN NEWSPAPER STUTTGARTER KINDERZEITUNG BACKSTAGE AT KONZERT SOMMER (STUTTGART, 09/07/2022)
Alvaro Soler: „Ich habe einen Song für meinen Hund geschrieben“
Stuttgarter Kinderzeitung, 23/07/2022
“Wenn man Songs wie „Magia“ oder „Solo Para Ti“ von Alvaro Soler hört, bekommt man direkt gute Laune. So geht das auch den Kinderreporterinnen Luna (11) und Dana (11). Die beiden haben den Sänger zum Interview getroffen und nach seiner größten Macke gefragt.
Dana: Woher nimmst du die Inspiration für deine Songs?
Alvaro Soler: Ich schreibe fast immer über persönliche Erfahrungen. Zum Beispiel „El Mismo Sol“, das bedeutet „Unter derselben Sonne“. Der Song handelt von der Zeit, als ich in Japan gelebt habe. Ich war in Tokio in der Schule mit vielen Kindern, die aus verschiedenen Ländern kamen. In „El Mismo Sol“ geht es darum, dass es egal ist, woher man kommt. Überall ist es schön, und man kann zusammen Musik machen. Musik verbindet!
Luna: Hast du eines deiner Lieder schon einmal einer besonderen Person gewidmet?
Alvaro Soler: Ein Lied habe ich meinem Hund gewidmet, den ich hatte, als ich klein war: Taro. Ich singe oft über eine bestimmte Person – aber das heißt ja nicht direkt, dass ich ihr das Lied gewidmet habe ...
Dana: Deine Eltern mussten in deiner Kindheit mehrfach wegen der Arbeit umziehen. War es schwierig für dich, die Schule zu wechseln und deine Freunde aufgeben zu müssen?
Alvaro Soler: Es ist immer schwierig, wenn man zu seinen Freunden „Tschüss“ sagen muss. Ich wusste damals nicht, wie lange ich weg bin, und Tokio ist ja sehr weit weg von Barcelona. Ich bin trotzdem jeden Sommer zurückgekommen und habe meine Freunde gesehen. Aber später war es natürlich auch schwierig, von Japan zurück nach Spanien zu gehen, weil ich dann ja dort Freunde gefunden hatte. Ich glaube, als Kind ist es ein gutes Training, wenn man immer wieder neue Freunde finden muss.
Dana: Musst du dich vor falschen Freunden in Acht nehmen?
Alvaro Soler: Ich habe ein gutes Gespür für Leute entwickelt, die nur aus komischen Gründen mit mir befreundet sein wollen. Ich habe auch noch viele Freunde von früher, als ich noch nicht bekannt war. Das finde ich schön.
Dana: Musst du dich ständig verstecken, um dein Privatleben zu schützen?
Alvaro Soler: Das ist nicht so kompliziert, wie man denkt. Jetzt, wo ich lange Haare habe, erkennen mich viel weniger Leute. Und mit Käppie oder Maske war das auch immer ganz leicht. Heute bin ich am Flughafen gewesen. Da haben mich vielleicht vier, fünf Leute erkannt und nach einem Foto gefragt.
Dana: Wird das mit den Fotos auch mal anstrengend?
Alvaro Soler: Das hängt davon ab, wie viele mich ansprechen. In Italien wurde ich einmal im Flieger geweckt, das fand ich nicht schön, das macht man nicht. Aber wenn man ein bisschen respektvoll damit umgeht, die Leute normal mit mir reden und fragen, dann habe ich nichts dagegen.
Luna: Träumst du auf Spanisch oder auf Deutsch?
Alvaro Soler: Ich glaube, ich träume in der Sprache, in der ich diese Situation erlebe. Wenn ich über das Interview hier träumen würde, würde ich auf Deutsch träumen, weil wir ja gerade Deutsch sprechen.
Luna: Was liebst du an Spanien am meisten?
Alvaro Soler: Ich liebe das Meer, das Essen, das Wetter, den Humor, die Leute ... Das erinnert mich einfach an meine Heimat. Wenn ich viel unterwegs bin, tut es mir gut, wieder dorthin zu reisen und mit meinen Wurzeln verbunden zu sein.
Dana: Ich finde es toll, dass du so viele Sprachen sprichst. Kommst du da manchmal auch durcheinander?
Alvaro Soler: Natürlich, die ganze Zeit! Ich spreche superviele Sprachen und keine davon perfekt: Spanisch, Deutsch, Italienisch, Englisch und Katalanisch, das spricht man zum Beispiel in Barcelona und auf einigen spanischen Inseln. Ich finde das besser so, als nur eine Sprache zu können, die man dann perfekt spricht. Damit kommt man nicht so weit in diesem Leben. Deshalb animiere ich euch beide und alle, die dieses Interview lesen, Sprachen zu lernen! Das ist superwichtig und macht sehr viel Spaß! Man kann Sprachen lernen, indem man in das Land reist oder Musik hört. Viele Menschen schreiben mir, dass sie mit meinen Songs Spanisch lernen. Das finde ich echt cool!
Luna: Fällt dir etwas ein, was du als Kind mal heimlich angestellt hast?
Alvaro Soler: Ja, da war ich sieben oder acht Jahre alt. Mein Bruder und ich haben Legosteine aus dem Fenster geworfen und Leute auf der Straße erwischt. Für uns war es sehr witzig – für die Leute eher nicht. Einer hat geklingelt, und wir wurden erwischt. Unsere Eltern waren ein bisschen sauer.
Luna: Verrätst du uns deine größte Macke?
Alvaro Soler: Ich bin manchmal sehr zerstreut. Auf der Bühne ist das gut. Da passiert viel auf einmal, und ich kann dann sehr gut viele Sachen gleichzeitig machen. Aber wenn ich mich auf eine Sache konzentrieren muss, dann fällt mir das schwer, und ich bin schnell abgelenkt.
Luna: Welches Instrument würdest du gerne beherrschen?
Alvaro Soler: Ich spiele Klavier und Gitarre. Deswegen würde ich gerne Trompete oder Saxofon beherrschen. Das wäre richtig geil, bei einem Konzert eine Trompete rauszuholen, und dann mache ich ein Trompetensolo!
Alvaro Soler Der 31-Jährige wurde in Barcelona (Spanien) geboren. Kein Wunder, dass er so viele Sprachen spricht: Seine Mutter ist spanisch-belgisch, sein Vater ist Deutscher. Als Alvaro zehn Jahre alt war, zog seine Familie nach Tokio, wo er eine deutsche Schule besuchte. In den Karaoke-Bars dort stellte er fest, dass er gut singen kann. Mit 17 Jahren ging es zurück nach Barcelona. Dort studierte er Industriedesign. Sein erster Hit: „El Mismo Sol“ (2015). Auf dieses Lied wurde auch die weltberühmte Sängerin Jennifer Lopez aufmerksam. Die beiden nahmen das Lied noch einmal gemeinsam auf und drehten ein Musikvideo. Mittlerweile hat der 31-Jährige drei Alben veröffentlicht, zuletzt „Magia“ (2021). In den vergangenen beiden Staffeln von „The Voice Kids“ war er einer der Coaches. Im Kino konnte man ihn auch schon hören. Im Disney-Film „Encanto“ sprach er die Rolle des Camilo Madrigal – in der deutschen und in der italienischen Version.
INTERVIEW TO THE BELGIAN WEBSITE 'BRUSSELS IN VIEW' IN OCCASION OF HIS MAGIA TOUR SHOW IN BRUSSELS (01/09/2022)
Top international artist Alvaro Soler gears up for much-awaited Brussels concert
Brussels in View, 01/09/2022
Back by public demand…..that’s German/Spanish singer-songwriter Alvaro Soler.
After a three year ‘hiatus’, the hugely popular artist has confirmed what is sure to be a sell-out appearance in Brussels later this month.
In an exclusive interview with this website, he revealed the reason why he decided to release a new song, why he wanted to go back on tour – and also how he once used to be shy.
“Last summer,” he recalls, “I received all these messages saying: ‘The year is so tough, why don’t you release something?’
“They reminded me of the reason I make music.”
He also told of his “excitement” at again appearing in Belgium, saying, “I love Belgium – my grandmother is Belgian and this gives me a chance to see my second cousins.
“Of course, I love the Belgian frites and beer too.”
“I have always been present on the Belgian market so I look forward to it very much.”
Born in Barcelona in 1991, Soler first gained fame all over Europe with his 2015 song ‘El Mismo Sol’, which was quickly followed by hits like Sofia, La Cintura, Magia – the name of his current European tour – and he’s currently breaking all records with his newest song ‘Solo Para Ti’.
After two sold out Belgian shows in La Madeleine (2017) and Cirque Royal (2019), the international pop star will finally return to Brussels on September 30 with a concert in Forest National as part of his ‘MAGIA’ European Tour.
The successes he scored with his music between 2015 and 2019 can be safely called a sensation.
Virtually straight from university, his songs rocketed the musician into the charts all over Europe and Latin America and onto stages across the world. In four years, the now 30- year-old, who lived in Tokyo for seven years and speaks six languages, amassed highlights that take others decades to accomplish.
This includes more than 80 gold and platinum awards, two million albums sold, over 2.5 billion audio streams across all platforms, and over 1.5 billion video streams.
There have also been shows with global icon J-Lo in Las Vegas and Miami, an “X Factor” coach seat in Italy, and an appearance in the award- winning German TV-show “Sing meinen Song – das Tauschkonzert.”
As he gears up for a keenly awaited concert at the city’s Forest National at the end of this month, Soler took time out from his busy schedule to speak to this website.
His rapid rise to fame has been a lot to process and the reason why Soler took some time off in 2020.
It was a chance, he says, to have a year without constant traveling and to calm down without the pressure of constantly being in the public eye.
He says, “I actually was a little tired. It was the most beautiful journey of my life, and I’m very grateful, but at the same time, it was bittersweet because I barely had a private life. I wanted some time for other experiences.
“I’ve participated in a few projects, of course, and we had some shows planned, but then, as we all know, things turned out differently. The pandemic intensified this time extremely, and, naturally, it only took two months before I started to miss the buzz a little.”
That matches the thread running through hits like “El Mismo Sol” and “La Cintura” as well as his albums “Eterno Agosto” (2015) and “Mar de Colores” (2018).
Soler is a musician with an authentic zest for life, saying, “Life’s short – it’s meant to be fun.
He goes on, “Isolation forced us to rediscover ourselves and focus on how magical the small things in life can be. For example, to embrace our parents or watch the sunset in the café at the corner. Apart from all the worries, I’ve experienced solidarity among strangers I’ve never seen before, and my desire to bring people together with my music was rekindled. Music spreads hope and helps us to keep the faith.”
He says he has “sympathy” for those musicians whose careers have struggled to get back on track after the crisis, adding, “I know musicians who were fighting to survive and others who now want to play as many shows as they can.”
The time off he took has helped him rediscover his love for music, he says. “Yes, I feel the benefit of it now. It gave me the chance to write songs at home – that was the creative or positive side of the pandemic.”
His ability to speak and understand so many languages has, he notes, also helped his career.
“Being able to speak, for example, Japanese, where I lived for a spell, has been an influence, yes.
“It has also helped with the bit of shyness I once had.”
MAGIA, the album and name of the new tour, was actually inspired by his legions of fans, he says.
“It was so much fun to write a song for people, and I felt a constant urge to dance during the process. If a song does that to you, you know something is right about it.”
It’s only fitting, then, that MAGIA was the first single after his time off, and also became the name of the album that came out in the summer of 2021.
“I realized how often we use this word for the things we can’t describe otherwise. Not everything needs a thousand words, not everything needs a reason – sometimes we’re just overwhelmed by the small things. We simply feel it.”
He says he now looks forward to finally meet people again “and discover new paths of putting his music out there.”
He likes the chance to play live again but, conversely, feels there are now“too many tours” taking place.
INTERVIEW TO THE CZECH PRESS IN OCCASION OF HIS MAGIA TOUR SHOW IN PRAGUE (09/2022)
Kdybych spolupracoval s Billie Eilish, vznikla by z toho buď duha, nebo bouřka, říká zpěvák Alvaro Soler
Irozhlas.cz, 23/09/2022
Značná část jeho fanoušků španělsky nemluví, odzpívat ale zvládne klidně i hodinu dlouhý set. Zpěvák Alvaro, který se 23. září po třech letech vrací do Prahy, patří k nejvýraznějším tvářím latin popové scény. Fungovaly by jeho pozitivní letní hity ve spolupráci s melancholickým rukopisem Billie Eilish? Na který nástroj by si netroufl zahrát? A je vůbec možné být v latin-popu originální? I na to odpověděl v rozhovoru pro Radiožurnál.
Latin pop je ve světě velmi specifickým fenoménem. Například Despacito je stále nejpřehrávanější skladbou na YouTube a například Enrique Iglesias tuto disciplínu velmi úspěšně popularizoval v nultých a desátých letech. Čím to je, že je tento žánr tak populární?
To je samozřejmě dobrá otázka, kterou si občas také pokládám. Na turné mám pravidelně většinu zastávek v zemích, kde španělština není úředním jazykem a lidé ji tam moc neznají. Ale i přesto většinou fanoušci zpívají na koncertech se mnou. Pokaždé mě to překvapí a zdá se mi to až neuvěřitelné, že dokážou zpívat jazykem, který jinak neovládají. Nejspíš na tom lidi přitahuje ten „vibe“, ta veselá atmosféra, kterou to v sobě přirozeně má. Ve výsledku je asi právě hudba tím mezinárodním jazykem, kterým se všichni domluví, a lidi se díky tomu dokážou jednoduše propojit.
Z pozice interpreta je to hodně vděčné, protože jste neustále v kontaktu s dobře naladěnými lidmi a obecně se pohybujete v silně pozitivním prostředí, což je samo o sobě velkou odměnou. To, co do koncertů nebo do skládání vložíte, dostanete v podstatě okamžitě zpět. Takže jsem moc rád, že můžu zase po pár letech vystoupit v Praze, protože vím, že to bude skvělé. Vždycky je to tu skvělé, pokaždé, když jsem tu hrál, mě lidi vřele přijali. Mám na český koncert připravené i takové malé překvapení, takže se snad můžou těšit i fanoušci.
Jak říkáte, tak texty vašich písní většinou fanoušci znají i v zemích, kde španělsky lidé moc neumí. Hraje se vám ale i přesto lépe ve státech, kde je úředním jazykem španělština a fanoušci ji tudíž ovládají i na té komunikační úrovni?
Myslím, že ne. Třeba tady v Praze jsem byl opravdu v šoku, když jsem viděl, že fanoušci znají texty úplně všech písní, a nejen těch největších hitů jako je Sofia. Říkal jsem si: „Wow, jak je možné, že znají každé slovo i u písní, které nikdy nevyšly jako singl? Tady text neznám skoro ani já.”
Ve španělsky mluvících zemích mají samozřejmě lidé trochu výhodu, že třeba i bez slovníků nebo překladačů rozumí tomu, o čem zpívám a také s nimi můžu na koncertě intereagovat v jejich mateřském jazyce. Ale to je asi tak všechno. Je to opravdu spíš o té energii, která z lidí jde. Je to taková výměna dvou různých energií mezi mnou a fanoušky. A v tom vůbec nehraje roli, odkud člověk je nebo jakým jazykem mluví. Kdo si to chce užít, prostě si to užije.
Nedávno, když jsem byl po vystoupení v backstage, za mnou někdo přišel a řekl mi: „Proč pořád dokola na každé show opakuješ, že to je skvělý koncert a že si to hrozně užíváš? Vždyť to není možné.” A já na to odpověděl: „Ne, není to nemožné.” Člověk si to ale asi musí zažít, aby to pochopil, takže chápu, že to někomu přijde zvláštní.
Originalita versus mantinely
Jsou právě ta pozitivní nálada a energetická výměna, o kterých mluvíte, důvodem, proč jste si vybral právě latin pop? Protože máte kořeny i v Belgii a Německu, kde hudební trh vypadá diametrálně jinak, a také je to možný způsob.
Vlastně asi ne. Moc jsem nad tím ze začátku nepřemýšlel, prostě jsem to zkusil a vyšlo to. Musím španělštině poděkovat, zatím se jí dobře daří. Je ale vtipné sledovat, jak každá země a každá kultura reaguje na písně různě. Třeba některé skladby jsou populární jen v Itálii a v jiných částech světa na ně fanoušci zas tak moc nereagují. A já absolutně netuším proč.
A není to jen případ Itálie, děje se to tak skoro všude. Stalo se mi to v Belgii, v Německu, ve Francii i tady v Česku. Asi to má něco společného s tím, jak v dané zemi vnímají kulturu obecně, jakým způsobem to dokáže chytnout za srdce a jak je to lidem domovsky blízké. Každý máme jiné tradice a jiný humor, takže i v tom, jak lidé moji hudbu prožívají a jak ji vnímám i já sám, to může hrát jistou roli.
Já osobně nemám se skládáním latin popu žádné zkušenosti, ale do jaké míry může být člověk v tomto žánru vůbec originální? Protože chtě nechtě se musí držet jistých mantinelů, které z hudebního hlediska nejsou příliš široké.
Chápu, na co tím narážíte. Hodně latin popových písní zní prostě podobně. Píseň se stane latin popovou v podstatě už jen tím, že je zpívaná španělsky. Kdybych vzal hudbu z písní od Justina Biebera nebo Ariany Grande a přezpíval to do španělštiny, pravděpodobně by z toho taky vzniknul latin pop. Podle mě to nemusí být tolik o té akordové skladbě a rytmu tolik, jako je to právě o té jazykové složce. Ale zároveň si myslím, že originální být určitě jde a ten žánr poskytuje hodně svobody.
Vlastně jako jakýkoliv jiný žánr. Mě osobně hrozně baví zkoušet nové věci, experimentovat s hudbou a kdyby to latin pop neumožňoval, myslím si, že bych ho nedělal. Cítím se v tom jako Alvaro Soler a nebyl za tím určitě žádný kalkul.
Když je to ovlivněné jazykem, nepřemýšlel jste někdy o tom, že byste zkusil španělštinu, tím pádem i latin pop, opustit? Podle toho, co jsem se dočetl, mluvíte plynně šesti až osmi jazyky. Zvažoval jste někdy třeba vícejazyčnou desku?
Pár jazyků umím, ne ve všech bych si troufl dělat hudbu. Ale samozřejmě jsem o tom přemýšlel. Nejdřív mě napadla vícejazyčná deska, a dokonce jsem koketoval i s myšlenkou, že bych udělal vícejazyčnou píseň, na které bych spolupracoval s různými umělci ze všech zemí, jejichž jazyk by tam zazněl. Takže třeba japonskou část se zpěvákem nebo zpěvačkou z Japonska, německý part s někým z Německa nebo Rakouska a kdo ví třeba bych nějak vymyslel i českou část.
Byla by to i výzva, protože v takové písni to chce třeba až deset jazyků, aby ten nápad vynikl. A tolik já jich rozhodně neumím, takže by to asi v mém podání znělo i trochu vtipně. Chtěl bych se vidět, jak bych zpíval čínsky nebo korejsky. Ale je to ještě hodně vzdálená vize.
Když mluvíte o skladatelských výzvách, narazil jste už někdy na své vlastní limity nebo právě na limity žánru, kterému se věnujete? Že jste prostě nevěděl, jak skládat dál?
Samozřejmě, to se mi děje pořád. Jsou i měsíce, kdy mám pocit, že všechno, co dělám, je úplně k ničemu. Že já jsem k ničemu. V tom tvůrčím procesu je to ale hrozně důležitá fáze, protože si člověk uvědomí, jak třeba věci nedělat nebo že se už musí posunout někam dál.
Bez špatných písní nevzniknou ty dobré. Je důležité to nebrat nijak moc vážně, je to přirozený proces. Stejně jako fotbalista neodehraje každý zápas dobře, ani mně se nemůže povést každá píseň. A formu občas hledám pořádně dlouho, tak to prostě je. O to větší radost mám, když se po delší době zase třeba něco povede.
Vaše show jsou hodně výpravné a písně atmosféricky značně taneční. Prošel jste nějakou pohybovou průpravou?
Pár hodinami nějakého tanečního kurzu jsem prošel, když jsme měli natáčet klip k La Cintura. Tam jsem chtěl mít náročnější choreografii a chtěl jsem ji taky dobře zatancovat. Což bych bez tréninku nezvládl. Ale na podiu nikdy připravenou choreografii nemám. Mám pár pohybů nebo prvků, které často opakuji, ale vlastně ne nijak záměrně.
Mám rád koncept toho, že má člověk připravenou kvalitní profesionální show, ale něco přesto nechá náhodě a tomu okamžiku. Je to pak celé lidštější a upřímnější. Chápu, že si někdo chce připravit choreografii do posledního detailu. Třeba Beyoncé. Ale já to mám asi jinak. Tu pohybovou složku nevnímám jako hlavní aspekt svých koncertů, dělám to hlavně kvůli hudbě. A tanec je pro zábavu.
Po třetí v Česku
On to není případ jen Beyonce, kterou jste zmínil. Řada latin popových hudebníků právě na pohybu svou tvorbu hodně staví. Z toho, jak jste tento styl popsal ale zní, že by to mělo být spíš o svobodě. Je možné, že vnímáte svůj žánr diametrálně jinak než vaši kolegové?
Perfekcionismus a do detailu propracované show podle mě trochu vycházejí z amerického vnímání hudby. Můžete to vidět na každém slavnostním ceremoniálu, kde se vždycky všechno blyští, zpěvák nebo zpěvačka jsou pohybově dokonale sladění se skupinou tanečníků a tak dále. Nic z toho asi nepotřebuji. Nikdy jsem moc netoužil po tom mít helikoptéry a explodující bomby na pódiu.
Samozřejmě vůbec nezazlívám jiným hudebníkům, že to tak mají rádi, není na tom nic špatného. Osobně se ale snažím víc vycházet z jednoduchosti a síly toho samotného okamžiku, který trávím s fanoušky na jednom místě. Dohromady nás spojuje hudba, což je podle mě to nejdůležitější. To je prostě styl Alvara Solera.
Do Česka se teď vracíte po třech letech, už jste tu ale odehrál vícero koncertů. Je něčím české publikum výjimečné? Kromě toho, že umí španělsky zpívat a ne mluvit.
Do Česka jsem se poprvé dostal právě, když jsem tu měl svůj první koncert. Nikdy předtím jsem tu jako turista nebyl. Když mi můj tour manažer řekl, že tu má známého kolegu a že bychom měli uspořádat koncert v Praze, myslel jsem, že se zbláznil. Říkal jsem mu: Vždyť nikdo nepřijde. Proč by v České republice měl někoho zajímat můj koncert? Nechci hrát pro dva lidi, které si přivezu s sebou. On mě nakonec přemluvil a pak to byla největší show z celého turné. A teď to neříkám jen kvůli tomu, že mluvím s vámi. Česko je na každém turné jednou z nejlepších zastávek.
Před necelým rokem jsem mluvil v rozhovoru se zpěvačkou LP, která mi vyprávěla o tom, jak se na jednom jejím českém koncertě fanoušci v první řadě málem poprali o její pivo. Máte nějaký podobný zážitek?
Nikdo mi ještě pivo v Česku nevypil. Ale je pravda, že se tu vždycky děje spousta zajímavých věcí. Vlastně se dost těším, jestli se zase něco bizarního přihodí. Třeba minule tam stálo hodně lidí s cedulí, na které stálo, že by si se mnou rádi zazpívali nějakou konkrétní píseň. Tak jsem to asi třikrát zkusil a byla to zábava. Někteří z nich navíc vážně dobře zpívali a byli dost odvážní, že si vůbec troufli vystoupit před tolika dalšími lidmi, kteří je můžou kritizovat. Takže něco podobného můžeme klidně vyzkoušet i teď v září. A kdo ví, třeba ještě objevíme nějaké nové talenty.
Vy se talentovanými lidmi obklopujete dlouhodobě, s řadou z nich také spolupracujete. Flo Rida nebo Jennifer Lopez. Je někdo, s kým si spolupráci představit nedokážete?
Páni. Čekal bych, že se spíš zeptáte, s kým bych pracovat chtěl. To je hodně těžké. Myslím, že s Marilynem Mansonem bych asi nenašel společnou řeč. Je určitě zajímavý, ale ani on by si se mnou asi spolupráci moc neužil.
Spolupráce s Billie Eilish?
A co třeba Billie Eilish? To je vlastně popová hudebnice, ale rozhodla se nejít tím vysluněným směrem jako vy, ale její skladby jsou spíš melancholické, depresivní a takové zasněné. I její publikum je asi dost jiné. S ní byste si spolupráci dokázal představit?
S Billie Eilish bych vlastně spolupracoval moc rád. Byl jsem na jejím koncertě v Berlíně a odcházel jsem nadšený. Bylo to fakt dobré, smekám před ní. Kdyby se do toho chtělo jí, já bych určitě nebyl proti. Mohlo by být zajímavé spojit to, jak vy říkáte, vysluněné ze mě a trochu jejího deštivého, sychravého a upršeného hudebního charakteru. Vznikla by z toho buď duha, nebo ještě větší bouřka. Na každý pád by to ale bylo zajímavé. Jak už jsem říkal, miluji experimentování, miluji netradiční a neočekávané věci. A tato spolupráce by mohla být přesně něčím takovým. Takže doufám, že Billie Eilish tenhle rozhovor poslouchá a půjde do toho.
A byl už jste v minulosti nějakou spoluprací takhle překvapený?
Zatím všechny překvapující spolupráce nedopadly moc dobře, což moc nepotvrzuje to, co jsem právě řekl. Snad jediná, která mě překvapila a povedla se, byla s Rayem Daltonem na písni Manila, která vyšla vloni. Osobně jsem ho předtím neznal, slyšel jsem jen některé jeho písně. Ze začátku ta skladba vůbec nikoho nezajímala a moc se neuchytila, ale po čase se z toho stal hit, což nás oba dost překvapilo. A určitě příjemně.
Touha experimentovat
Ve své tvorbě často využíváte kontrastu mezi pozitivním charakterem hudební složky a texty se smutnějšími nebo negativnějšími tématy. Proč to tak je? Hudebníci se většinou snaží spíš o opak – tedy aby jejich hudba šla atmosféricky ruku v ruce s textem.
Myslím, že to zase vychází z mé přirozené zvědavosti a touhy po experimentech. Když přidáte k veselé a ryze pozitivní písni text, který je trochu jiného ražení, nikdo to moc nečeká a není to nudné. Navíc negativní zážitky jsou součástí každodenního života téměř všech lidí na světě. A bylo by špatné s nimi nepracovat jen kvůli tomu, že je charakter vaší hudby laděný jinak. Musí se udržet správný balanc, aby to zase nepůsobilo směšně. Ale když se hranice odhadne dobře, můžou vzniknout vážně dobré písně. Kdybych pořád jen zpíval o drincích na pláži a krásných životních momentech, bylo by to laciné.
A šlo by to udělat i naopak? Tedy že byste složil něco, co je hudebně víc Billie Eilish ale textově víc Alvaro Soler?
Šlo by to asi o něco hůř, ale myslím, že by to bylo možné. Když se to pojme chytře a hlavně upřímně, aby to nebyl žádný zbytečný kalkul, tak je možná jakákoliv kombinace. Musí se to zkoušet, musí se to prožívat a ono to vždycky nějak přijde. Zase se budu opakovat, ale svoboda je nejdůležitější aspekt hudby. Takže když chcete udělat melancholickou píseň s humorným nebo jakkoliv ryze pozitivním textem, určitě to je možné, když to vychází z vás a z toho, jak prožíváte hudbu. Nejsou tam žádná pravidla. Věci v hudbě fungují tak dlouho, dokud vy chcete, aby fungovaly. A o tom to celé je.
Netradiční nástroje
Při nahrávání často pracujete s různými netradičními nástroji. Například v písni Hawaii jste prý použil jakousi kolumbijskou flétnu. Je nějaký nástroj, na který byste si nikdy netroufl zahrát?
Bude to možná znít příliš odhodlaně a egoisticky, ale ne. Nebojím se žádného nástroje. Dokážu si představit, že bych vyzkoušel i nějakou bláznivou heavymetalovou kytaru. Už jen pro legraci bych to klidně udělal. Když nástroj použijete správně a víte, co s ním v dané písni dělat, tak to nikdy nemůže být špatný nápad.
Vždycky, když někam jedu, snažím se objevovat místní hudební nástroje. Třeba i ty historické. Je to pro mě hodně inspirativní a často se to pak projeví v procesu skládání. Nedávno jsem si třeba z Japonska přivezl tradiční koto. Je to takový strunný nástroj, co vypadá jako orientální banjo. Zatím jsem pro něj nenašel využití, tak uvidíme, kdy to přijde. Třeba na té vícejazyčné nahrávce, o které jsme mluvili.
Na internetu často narážím na videa typu „jak složit píseň v tom a tom žánru“. A našel jsem i takové, které má lidi naučit, jak vytvořit skladbu ve stylu Alvara Solera. Co mě ale překvapilo, že autorem toho videa jste byl vy. Do jaké míry to byla sebeironická recese a do jaké míry reálná ukázka toho, jak děláte demo verze svých hitů?
To video asi nemělo žádný konkrétní záměr, prostě jsem se jen nudil v karanténě a chtěl jsem něco natočit. Tak jsem si řekl: Jo, ukážu lidem, jak skládám hudbu nebo jak se dá skládat hudba. Není to úplná parodie, ale je to hodně zjednodušené. Skládání hudby v žádném případě není tak jednoduché, jak se ukazuje ve videu. Ta píseň nemá ani text a produkčně je to hodně syrové. A pravděpodobně to ani jiné nikdy nebude, protože už se k tomu asi nevrátím.
Ale pro účely toho videa to stačilo a lidi to snad pobavilo.


INTERVIEW TO THE SPANISH NEWSPAPER 'LA OPINION DE MALAGA' TO PROMOTE THE EN TU PIEL TOUR (23/09/2022)
Álvaro Soler: «Es una pasada ver cómo en el extranjero conectan con las canciones sin entender lo que canto»
La Opinión de Málaga, 23/09/2022
Desde su cuartel general, en Berlín, se estrenó con El mismo sol, que después interpretaría con Jennifer Lopez. Después, hizo bailar a medio mundo con Sofía. Ahora, el cantante barcelonés de raíces germanas desnuda su repertorio en un formato íntimo, que llegará en octubre al Teatro Cervantes.
Álvaro Tauchert Soler. Si aún no lo conocen (que raro sería), cojan el ordenador o su teléfono móvil y tecleen La Cintura, Sofía o El mismo sol. El cantante barcelonés, de raíces germanas, lleva ya unos años haciendo bailar a medio mundo con sus canciones aptas para la fiesta pero también sus mediotiempos íntimos, muy cercanos. Soler ofrecerá en el Teatro Cervantes el 12 de octubre un concierto en formato cálido, íntimo –como nunca ha hecho hasta ahora– y en el que cada canción será excusa para desnudarse y para improvisar, como le ocurre en el proceso de composición. Porque «lo inesperado es magia y magia es alegría y amor», dice.
¿Qué recibimiento está teniendo el nuevo disco, Magia?
¡Muy buena! La verdad es que fue bastante frustrante no poder tocar en el período de lanzamiento del disco para cantar las canciones con la gente pero este año ya lo recuperamos.
¿Cómo define el álbum?
Es un álbum íntimo. Tuve mucho más tiempo para hacerlo que el anterior, incluso pude producir alguna de las canciones, algo que hacía tiempo que no podía hacer. Además, casi todas las canciones nacieron en el estudio de mi casa, así que fue un proceso muy introspectivo en un tiempo complicado.
¿Alguna canción favorita?
Sí, En tu piel. Es una canción que mezcla diferentes estilos, que comienza y termina en lugares totalmente diferentes.
Su carrera está llena de hits como Sofía, un éxito a nivel internacional. ¿Se lo esperaba?
Fue una sorpresa increíble, pero ya llevaba una buena sorpresa encima después de haber colaborado con Jennifer Lopez en El mismo sol. En realidad, creo que llegué a asimilar todo esto dos años después de que sucediera. Todo iba muy rápido y yo sólo podía subir a ese tren que, por suerte, no se ha detenido.
¿Cómo fue colaborar con Jennifer Lopez?
Es una persona y artista impresionante. La admiro mucho por su actitud humilde.
¿Con quién le gustaría trabajar?
Con Shakira.
Aquí, en España, es muy conocido, pero también tiene mucho éxito en el extranjero.
¡Sí! Es una pasada ver cómo la gente conecta con las canciones sin entender lo que canto [Ríe].
¿Y da igual el público de fuera que el de aquí?
No hay ningún público como el de casa, pero es verdad que últimamente todo el mundo tiene ganas de vida y de conciertos, así que este año será increíble.
¿Cómo será la actuación del Teatro Cervantes?
Tocaremos y bailaremos canciones de todos los discos y con mucha energía y habrá momentos más tranquilos para disfrutar con los que más amamos.
PROMO INTERVIEW TO THE POLISH RADIO STATION RMF FM (KRAKOW, 20/09/2022)
Credits: Youtube channel RMF FM
PROMO INTERVIEW TO MUSIC BOX POLSKA (KRAKOW, 20/09/2022)
Credits: Youtube channel Music Box Polska
PROMO INTERVIEW TO THE POLISH TV CHANNEL 4FUN TV (WARSAW, 21/09/2022)
Credits: Youtube channel 4Fun TV
INTERVIEW TO THE SPANISH NEWSPAPER LA OPINION DE MURCIA IN OCCASION OF HIS EN TU PIEL TOUR SHOW IN MURCIA (10/10/2022)
Álvaro Soler: "Es una pasada ver que la gente conecta con mi música aunque no entiendan lo que canto"
La Opinión de Murcia, 10/10/2022
El barcelonés llega este martes al Víctor Villegas de Murcia para presentar 'Magia'
La de Álvaro Soler es una historia difícil de creer. Cuando aquí todavía era un completo desconocido, su single El mismo sol se convirtió en la canción del verano en Italia. Pero no solo conquistó al público transalpino, también a una de las mayores estrellas de la industria, Jennifer Lopez, que le propuso regrabarla a dúo. Por supuesto, aceptó, y la noticia llegó a España con una incógnita:
¿Quién es este chico? Hablamos del año 2015 y mucho ha llovido desde entonces; de hecho, pocos quedan hoy que no puedan responder con celeridad a dicha pregunta. Porque, siete años y dos discos más tarde, el catalán es un superventas, y no solo en España e Italia (donde fue jurado del programa Factor X), también en Alemania (aquí ejerció de coach en La Voz Kids), Suiza, Bélgica, Polonia...
No es de extrañar, por tanto, que ya haya vendido cerca del 80% del aforo del Víctor Villegas para su concierto de este martes en Murcia. En el Auditorio Regional presentará su último álbum, Magia (2021), un trabajo algo más íntimo que los anteriores –en los que primaba el pop latino– y que es el resultado de meses de introspección y trabajo casero durante la pandemia. Se trata por tanto de un álbum especial pero cuya puesta en escena se demoró más de lo que a Soler le hubiera gustado (debido, de nuevo, a la crisis sanitaria). Por eso el joven músico barcelonés se encuentra feliz de poder estar llevando estas canciones al directo en un gira que mañana regresa a nuestro país tras varios exitosos recitales por Europa.
Ha pasado ya un año desde que lanzó al mercado su último álbum, Magia. ¿Qué tal lo recibió su público entonces y qué tal lo está recibiendo ahora en los directos?
La recepción ha sido muy buena; estoy muy contento. Sobre todo porque debo reconocer que durante muchos meses fue bastante frustrante el no poder tocar estas canciones en directo por las restricciones sanitarias..., más aún teniendo en cuenta que era justo la etapa del lanzamiento del álbum. Pero este año estamos recuperando el tiempo perdido.
¿Cómo definiría ese álbum, el tercero que publica tras Eterno agosto (2015) y Mar de colores (2018)?
Es un álbum más íntimo que los anteriores; supongo que porque también tuve mucho más tiempo para hacerlo. ¡Incluso pude producir yo mismo algunas de las canciones!, algo que hacía tiempo que no podía hacer y que me apetecía mucho. Además, casi todos estos temas nacieron en el estudio que tengo en mi casa y, efectivamente, durante una etapa muy complicada para todos y que invitaba a pensar. Fue un proceso creativo muy introspectivo y creo que eso se ha notado en el resultado final.
¿Tiene alguna canción favorita, alguna que sea especial?
Sí, En tu piel. Es una canción que mezcla diferentes estilos y que comienza y termina en lugares totalmente diferentes. Quedé muy satisfecho.
Aparte de esta última obra, su todavía corta carrera está llena de éxitos; algunos de los cuales incluso han traspasado fronteras, como Sofía, de su primer disco, que fue todo un hit a nivel internacional. ¿Se esperaba que pudiera pasar algo así?
Para nada. Fue algo increíble, toda una sorpresa. Aunque, bueno..., después de haber podido trabajar junto a Jennifer Lopez en la versión de El mismo sol [‘Under the same sun’] me debería haber esperado cualquier cosa.
¿Cómo se asimila algo así?
No lo sé... De hecho, creo que no llegué a asimilar todo esto hasta dos años después de que sucediera. En ese momento de mi carrera todo iba muy rápido y yo solo podía centrarme en coger ese tren. Por suerte, ha pasado un tiempo y la máquina todavía no se ha detenido.
Cuénteme: ¿cómo fue trabajar con Jennifer Lopez?
Fue una experiencia fascinante. Ella es una artista y una persona impresionante. La admiro mucho tanto por su manera de trabajar como por su actitud: ella es tremendamente humilde en el sentido de que es perfectamente consciente de la suerte que tenemos de poder trabajar en lo que nos gusta, de poder vivir de uno de los trabajos más bonitos del mundo.
Desde entonces, ha colaborado con otros muchos cantantes y artistas de reconocido prestigio, como puede ser el rapero Flo Rida o la banda colombiana Morat. ¿Con cuál de los que todavía no lo ha hecho le gustaría colaborar?
Hay muchos. Pero si tuviera que quedarme con una sola diría que con Shakira.
Por cierto, aunque aquí es ya una figura muy conocida dentro del mundo del pop, su éxito es internacional. ¿Cómo le hace sentir eso, que sus canciones se escuchen en tantos otros países?
Imagínate..., es genial. Es una pasada ver que la gente conecta con mis canciones aunque no siempre entiendan lo que canto. [Ríe]
Todo este mes va a estar en de gira por nuestro país, pero sabe perfectamente lo que es agotar entradas fuera de España [el pasado viernes lo hizo en la sala Den Atelier de Luxemburgo]. ¿Le da igual un público que otro?
A ver, no hay nada como actuar en casa... Pero es verdad que, con todo esto que hemos pasado por el coronavirus y demás, pasa que todo el mundo tiene ganas de vivir y de ir a conciertos, y eso se nota aquí y en cualquier parte del globo, así que cada una de las actuaciones que estamos haciendo este año están siendo increíbles.
INTERVIEW TO THE SPANISH (BASQUE) NEWSPAPER DEIA IN OCCASION OF HIS EN TU PIEL TOUR SHOW IN BILBAO (16/10/2022)
Alvaro Soler: "Soy muy normal, pero en el escenario me siento como Spiderman o Batman, que puedo volar"
Deia.eus, 16/10/2022
El autor de éxitos como ‘Sofía’ o ‘El mismo sol’ actúa este domingo en Bilbao, en el Palacio Euskalduna, en un formato más íntimo del habitual
En menos de una década, Álvaro Soler ha logrado ser n.º 1 en el Estado, Latinoamérica y varios países europeos con canciones pop de aires latinos como Sofía o El mismo sol. Este domingo llega a Bilbao, a Euskalduna Jauregia, para presentar su último disco, Magia, creado en pandemia, en una gira exclusiva denominada En Tu Piel que presenta su música en formato más íntimo. “Soy una persona muy normal, pero es cierto que el escenario te sientes como Spiderman o Batman, capaz de volar”, explica Soler en esta entrevista.
Parece que fue ayer cuando hizo bailar a miles de personas con ‘Sofía’ o ‘El mismo sol’. ¿Cómo se ve hoy si se compara con aquel jovencito?
Veo que he cambiado bastante, incluso en la manera de cantar. Con el tiempo se va evolucionando. De hecho, veo a veces vídeos míos en YouTube y me digo que cómo pude grabar algunas cosas. Nadie me dijo nada. Es cierto que la vida es así, aprendizaje constante, pero hay gente que lo hace y madura en casa, y otros lo hemos hecho ante el espejo público. Y hay cosas que quedan ahí para la eternidad (risas).
¿Sueño cumplido, se ve ya asentado y maduro con tres discos?
Me veo bien, pero el número de discos tampoco dice mucho sobre el éxito o no de un músico. Depende de cada uno y, en mi caso, lo más importante son los conciertos. Este año estoy haciendo muchos, estoy a tope con la gira europea, que ha pasado ya con éxito por Alemania, Holanda, Chequia, Polonia… Al final, hemos vuelto aquí.
¿Ha analizado la razón de su éxito en diversos países europeos? No hay muchos precedentes, la mayoría buscan trascender en Latinoamérica.
Ahí estamos bastante solos, lo que es muy guay porque marcamos una tendencia, pero al ser casi pionero en este camino me asaltan las dudas sobre decisiones y prioridades. Estar solo lo hace divertido, como ver que en Frankfurt la gente canta mis canciones en castellano cuando no lo hablan. Es heavy.
¿Qué me dice de ‘Magia’, su disco más reciente? Es una oda a vivir el presente, por lo que nos puede pasar o volver a pasar.
Así es, cien por cien. Es un disco escrito en pandemia, un recopilatorio de aquel tiempo con alguna canción previa más. El tema que le da título lo representa bien, ya que habla de vivir el momento y la magia de las cosas esenciales y pequeñas que nos rodean en lugar de apostar por cumplir sueños enormes. Es un buen recordatorio en mi caso, para no perder la cabeza y tener los pies en el suelo.
No será fácil cuando sus canciones las corean miles de personas.
Es verdad, y eso cada noche. Al terminar los conciertos me voy solo a una zona con mi banda y lo veo todo como una película. Es como Spiderman o Batman, que cuando sales del cine te crees que puedes volar. Eso se pasa y comprendes cuál es la realidad, que eres alguien normal (risas).
¿Cómo lo pasó durante el confinamiento y el año posterior? ¿De qué manera repercutió en su trabajo?
En mi caso coincidió con un parón que pretendía hacer en 2020, ya que venía de muchas giras y viajes, y quería estar en casa y componer. Me fue bien por esa razón, por esa vida personal y familiar. Me ayudó a trabajar. La otra cara fue la cancelación de todos los festivales que tenía firmados, que estoy recuperando ahora. Este año sigue la sanación.
Canta que “la vida es una canción”. ¿Solo una?
Muchas, muchas… quiero decir que la vida puede ser muy larga o muy corta, según cómo se viva; o según el día. Y ahí están siempre las canciones, que son la banda sonora de nuestra vida, recuerdos o momentos con gente especial o la familia. Tengo muchas favoritas, pero hay una especial de Gloria Estefan titulada Con los años que me quedan. Me recuerda a mi familia y es la primera que canté, según me dijo mi madre. Tendría 7 u 8 años.
Ante los sonidos urbanos de moda, usted apuesta por el pop latino.
Sí, vengo de ahí… y de otros muchos sitios. Me gusta no tener límites porque a quien le gusta realmente la música no se queda con un álbum toda su vida. Lo bonito es dejarse influenciar por muchos estilos, según el tipo de emociones que vivas en cada momento. Lo mío es una mezcla, y trato de cambiar de estilos y terrenos en cada tema, de experimentar un poco.
Hábleme de esta gira, ‘En Tu Piel’. Se vende como intimista.
Quería hacer la gira más acústica, pero al final somos 7 músicos sobre el escenario. Diría que sí, es más íntima por el formato de los teatros y auditorios. Es muy exclusiva, y me acompaño de cellos, mandolinas flautas y gaitas colombianas. El concierto de Bilbao, una ciudad que me flipa por el humor de su gente, va a ser muy bonito.
¿Cómo recibe por el público temas como ‘El mismo sol’ sin tanto ritmo?
El ritmo estará, pero será distinto. No he dicho que no se pueda bailar en el concierto; se bailará, eso seguro. Conectaremos de otra manera, será un viaje divertido.
INTERVIEW FOR SAT1 IN OCCASION OF HIS PARTICIPATION IN THE VOICE KIDS GERMANY (2023)
Alvaro Soler im interview
SAT1 -- 02/2023
Vor Staffel 11 erzählt Alvaro im Interview, was er sich dieses Jahr bei "The Voice Kids" erhofft und gibt private Einblicke in sein Leben.
Bei "The Voice Kids" gibt es viele kleine Talente mit großen Stimmen: Hast du bereits als Kind so gut gesungen?
(lacht) Nein, früher klang ich schrecklich. Ich glaube, vor allem war ich nicht geübt. Man muss sich da ja rantasten. Normalerweise wird keiner geboren und singt gleich wie ein Engel oder ein Superstar. Man muss immer geübt haben. Ich habe auch erst spät Unterricht genommen. Doch man muss auch erst einmal reinkommen. Also fleißig üben und singen - sei es zu Hause, in der Dusche oder in einer Band mit Freunden. Die ersten Male mit der Band sind meistens schrecklich. (lacht)
Wann hast du gemerkt, dass Musik dein Beruf werden kann? Hast du auch mal einen "normalen Beruf" erwogen?
Ich habe viele kleine Jobs gehabt. Als ich an der Uni studiert habe, habe ich zum Beispiel gejobbt als Chauffeur, Eventhost, als Steward, Park-Einweiser oder Lieferbote. Irgendwann habe ich hauptsächlich Musik gemacht und gehofft, dass Musik auch mein Beruf sein könnte. Deswegen habe ich alles darangesetzt und mich zwei Jahre lang nur auf die Musik konzentriert, damit ich es schaffe.
Was wolltest du als Kind noch alles werden?
Als Kind wollte ich zuerst Game-Designer werden, weil ich ein paar Spiele nicht so cool fand. Ich war der Meinung, man könnte die noch verbessern. Danach wollte ich Formel-1-Fahrer werden und schließlich Auto-Designer - das habe ich dann auch studiert. Und natürlich wollte ich auch Sänger sein, aber irgendwie war das so weit weg und schwierig. Ich kannte niemanden, der Sänger war und wusste nicht, wie man das macht.
Wie siehst du deine Siegeschancen dieses Jahr?
Sehr gut. Ich weiß, ich habe das jedes Jahr gesagt (lacht). Aber dieses Mal habe ich ein Spezial-Gefühl. Wenn ihr #TeamAlvaro 2023 gewinnen sehen wollt, dann müsst ihr unbedingt einschalten. Es wird sehr cool. Es gibt sehr viele musikalische Momente und ich rappe sogar dieses Jahr. Wir gehen auf die Bühne mit den Kids, ich erzähle die ein oder andere Geschichte. Ihr könnt euch auf jeden Fall auf viel Show gefasst machen, das wird echt schön.
Wer ist deine härteste Konkurrenz unter den Coaches?
Ich würde sagen: Lena, weil viele Talente zunächst zu ihr wollten und dann doch zu mir gekommen sind. Heißt, manchmal waren nur wir beide im Rennen. Deswegen: Lena.
Mit was bringen dich die anderen Coaches zum Lachen?
Mit vielen Sachen. Wincent putzt den Boden immer mit seinem T-Shirt und macht Akrobatik. Lena redet manchmal so ganz niedlich und putzig, das ist irgendwie lustig, und die Fantas machen die ganze Zeit Witze. Und das ist auch sehr lustig - manchmal. (lacht)
Ohne was geht bei dir am Set gar nichts?
Mein Notizbuch. Weil ich in meinem Notizbuch alles aufschreibe. Meine Witze zum Beispiel. (lacht) Nein, stimmt nicht. Ich schreibe alles auf, was ich da so sehe. Die Kids, die kommen, ihre Namen, zu welchem Team sie gehen. Sozusagen die Buchhaltung der Show.
Welcher Song hat eine besondere Bedeutung für dich?
Da gibt es viele Songs. Ich würde sagen, zum Beispiel "Daughters" von John Mayer. Den Song habe ich immer mit meinen Eltern im Auto gehört. Meine Mutter hat mir die erste Platte von John Mayer gezeigt und lustigerweise ist er einer meiner Lieblingskünstler geworden. Mit der Familie hört man viel Musik, das prägt.
Wenn du morgen einen Monat frei hättest - wo würdest du diese Zeit verbringen?
Vermutlich wäre das zu Hause in Barcelona. Ich würde Fahrrad fahren, mich mit meinen Freunden treffen, Essen gehen, auf Märkte gehen, cooles Essen kaufen, viel kochen und ganz viel Musik schreiben. Darauf habe ich Bock.
Was bereust du im Leben?
Ganz viele Kleinigkeiten, aber eigentlich bereue ich nicht wirklich etwas. Große Sachen im Leben zu bereuen - das wäre schon hart. Das heißt, man lebt mit Unzufriedenheit. Ich finde, man sollte eine Balance schaffen können und nicht so hart zu sich selbst sein - sich also Dinge, die man bereut, selbst auch verzeihen können. Und dann bereut man das auch automatisch nicht mehr.
Worauf können sich die Fans 2023 bei dir freuen?
2023 wird ein mega Jahr. Viele Songs werden gerade fertiggestellt. Sind also im Ofen und werden fertiggebacken. So sagt man das zumindest auf Spanisch, auf Deutsch hört sich das irgendwie komisch an. (lacht) Ich freue mich sehr auf die Tour und die Festivals dieses Jahr und darauf, mit den deutschen Fans Party zu machen.
INTERVIEW TO SWISS MAGAZINE SCHWEIZER ILLUSTRIERTE (04/02/2023)
Musiker Alvaro Soler: «Weinen ist gut für alle»
04/02/2023 - Schweizer Illustrierte
Was denken andere über Sie, was vielleicht gar nicht stimmt?
Dass ich nur Sommer mag. Meine Musik wird oft mit Sommer verbunden, aber ich kann auch Ski fahren und bin im Januar geboren. (Lacht.)
Welche Eigenschaft hätten Sie lieber nicht?
Viele Sprachen zu sprechen, auch wenn es gleichzeitig meine Lieblingseigenschaft ist. Manchmal denke ich, es wäre einfacher, wenn ich die Radioansagen nicht in fünf Sprachen machen müsste.
Was darf im Haushalt nicht fehlen?
Olivenöl, Klopapier und ein Klavier.
Welchen Tag möchten Sie noch einmal erleben?
Weihnachten mit meiner Familie und meinen deutschen Grosseltern. Ich hätte so gerne noch mehr mit ihnen unternommen, ich war erst zehn, als sie starben.
Was wären Sie als Kind gerne geworden?
Videospieledesigner. Ich studierte schliesslich Industriedesign, aber ich wollte früher ein Spiel entwickeln, bei dem man an keine Grenzen stösst. Ich glaube, das war, weil ich damals in Japan lebte und meine Familie in Spanien vermisste. Deshalb wollte ich ein Spiel in Barcelona machen.
Welches Ereignis hat Ihr Leben verändert?
Dass Jennifer Lopez mit mir «El mismo sol» gesungen hat. Ich habe durch den Erfolg viel gelernt – auch als Mensch, nicht nur als Künstler.
Welches Kompliment haben Sie kürzlich erhalten?
Dass ich sehr schöne Haare habe.
Für wen haben Sie als Teenager geschwärmt?
Für Britney Spears und Beyoncé.
Was lernen Sie gerade, was Sie noch nicht so gut können?
Ein Instrument, ein Sampler. Es ist sehr nerdig. Ein spezielles Keyboard, auf dem man verschiedene Sounds gut verarbeiten kann. Es ist ein wenig kompliziert, man muss sich reinfuchsen. Da bin ich grad dabei, um neue Sounds für ein Album zu ergattern.
Mit wem würden Sie gern im Lift stecken bleiben?
Mit Angela Merkel, Barack Obama und John Mayer.
Was ist Ihr Spitzname?
Alvi. Früher wie heute.
Wann haben Sie zuletzt geweint?
Vor einer Woche beim Filmschauen. Wenn es Filme über Hunde sind, wird es emotional. Früher habe ich nicht so viel geweint, dann aber diese sensible Seite von mir noch ausleben können, wie bei der Musik. Ich finde das ganz cool, denn Weinen ist gut für alle.
Wären Sie lieber sympathischer oder intelligenter?
Intelligenter. Ich bin schon sehr sympathisch, finde ich. Eigentlich auch intelligent. Ogottogott, ist das Horror. Bei dieser Frage heisst es: Entweder man ist ein Arschloch oder dumm.
Haben Sie schon mal eine Therapie gemacht?
Ja. Psychologische Therapien auf jeden Fall, und ich finde auch, jeder sollte das mal gemacht haben. Nicht wie früher, als man dachte, das sei nur für Verrückte; diese Aussage ist total bescheuert. Aber ich mache auch sehr viel Therapie mit meiner Band, indem wir meditieren. Immer vor den Konzerten – und ich leite diese Meditation.
Wofür geben Sie am meisten Geld aus?
Für Essen und Instrumente. Jetzt gehe ich gleich Fondue essen. Ich versuche stets, das lokale Essen zu probieren.
Wofür sollte es Bussen geben?
Für zu frühes Aufstehen im Flugzeug nach der Landung. Während Corona haben wir gelernt, Reihe für Reihe auszusteigen, und nun macht es gar keinen Spass mehr, wenn wieder alle drängeln und eine halbe Stunde stehen.
Wie viel sind Sie wert – in Franken?
Mein Herz kann man nicht in Geld umwandeln.
Wer sind Ihre Lieblingshelden?
Meine Schwester. Sie ist zehn Jahre jünger als ich und supercool und superstark und sensibel und mega intelligent. Und sonst: Phil Collins.
Was mögen Sie gar nicht?
Wenn ich sehe, wie jemand ungerecht behandelt wird. Ich habe lange in der Servicebranche gearbeitet, als Chauffeur oder Host bei Events. Und ich finde es immer blöd, wenn man Leute, die dort arbeiten, so behandelt, als ob man besser wäre. Und Leute, die sich zu cool finden! Da muss ich immer was sagen.
Welches ist Ihr Lieblingsspiel?
Ich habe früher Basketball und Fussball gespielt. Im Fussball war ich sehr schlecht, das spielte ich nur, um Freunde zu haben (lacht). Sehr traurige Geschichte, ja. Im Winter spiele ich mit meinen Geschwistern Karten. Oder Yatzy mit meiner Freundin.
Wofür haben Sie zuletzt gebetet?
Dass Corona zu Ende geht und wir wieder spielen dürfen.
INTERVIEW TO THE SPANISH MUSIC PROGRAM LA CAJA DE MUSICA AT LA NOCHE DE CADENA 100 (MADRID, 18/03/2023)
Credits: Youtube channel LaCajadeMusicaTV
INTERVIEW TO MYIPOP AT LA NOCHE DE CADENA 100 (MADRID, 18/03/2023)
Credits: Youtube channel MyiPop
INTERVIEW TO GERMAN MAGAZINE STERN (24/05/2023)
Alvaro Soler über seine neue Single "Muero": "Der Song ist auch eine Liebeserklärung an meine Freundin"
24/05/2023 - Stern
Alvaro Soler ist aus der deutschen Musikszene nicht mehr wegzudenken. Im Interview spricht der 32-Jährige über seine aktuelle Single, seine Freundin Melanie Kroll und verrät, warum er gerne putzt, wenn er gestresst ist.
Social Media ist für Popstars wichtiger denn je. Sie haben einen Reset gemacht, Ihre gesamten bisherigen Social-Media-Posts gelöscht und erst Ende April wieder komplett neu von vorne begonnen. Warum?
Es ist Zeit für eine neue Episode in meinem musikalischen Leben. Mit "Muero" habe ich kürzlich meinen neuen Song veröffentlicht und ich arbeite an einem neuen Album. Das damit verbundene Konzept und die neue Ästhetik soll sich auch auf Instagram und Co. bis ins Detail durchziehen. Es soll alles zusammenpassen und stimmig sein.
Textlich kann man den neuen Song auch als Liebeserklärung an Ihre Freundin verstehen.
Wenn Sie meinen… (lacht) Die Grundidee ist, dass ein Paar in eine Bar geht und dann so tut, als würde es sich zum ersten Mal kennenlernen und sich dann gegenseitig heftig anflirtet. Aber klar: "Muero" ist auch eine Liebeserklärung an meine Freundin. Wir haben ja schon vor einiger Zeit etwas gemeinsam gepostet und dass sie im zugehörigen Video mitspielt ist ja auch kein Zufall. Mir geht es sehr gut und ich bin in Sachen Liebe rundum happy!
Waren Sie eigentlich schon früh der geborene Performer und Entertainer?
Nein, überhaupt nicht! Ich war lange Zeit sehr schüchtern und introvertiert. In meiner früheren Band Urban Lights war deshalb auch mein jüngerer Bruder der Frontmann, während ich im Studio an Songs getüftelt und auf der Bühne meist nur Keyboard gespielt habe. Aber dann rutschte ich irgendwann doch in die Rolle des Frontmanns.
Und das war für Sie dann die Initialzündung, sich zum wild-selbstbewussten
Latino-Popstar zu wandeln?
Ehrlich gesagt fühlte ich mich trotzdem nicht wirklich bereit. Ich war bei Bühnenauftritten immer noch sehr unsicher, weil ich so groß bin und meine Arme so lang sind. Ich wusste zunächst nicht wohin mit meinen Händen und meine Arme baumelten anfangs irgendwie nur herum. Erst nachdem ich ein Coaching für Bühnenpräsenz bekommen hatte, wurde es besser.
Kaum zu glauben, dass Sie nur ein paar Jahre später dann neben Jennifer Lopez in einem Ihrer US-Konzerte performt haben, weil Sie mit dem Superstar Ihren ersten großen Hit "El mismo sol" noch einmal als Duett aufgenommen haben.
Im Rückblick weiß ich ehrlich gesagt auch immer noch nicht, wie ich das hinbekommen habe. Ich war zu der Zeit immer noch mega schüchtern und auf einmal stehe ich vor 16.000 Menschen neben dieser Bombe. Das war schon krass! Ich hatte damals gar keine Zeit, richtig zu realisieren, was da passiert und um das einigermaßen zu verarbeiten. Gleichzeitig war es aber auch eine Erfahrung, die zu den unvergesslichsten meines Lebens zählt.
Ihre Mutter ist Spanierin, Ihr Vater Deutscher und Sie leben abwechselnd sowohl in Berlin als auch in Barcelona. Zu welchem Land fühlen Sie sich mehr hingezogen?
Puh, das ist eine gemeine Frage! Wenn ich ganz ehrlich bin, dann klopft mein Herz für Spanien ein wenig lauter. Allein schon deshalb, weil ich in Barcelona bislang den größten Teil meines bisherigen Lebens verbracht habe und mich die spanische Lebensart und Kultur deshalb sehr geprägt hat.
Wie kommen Sie denn mit dem Berliner Winterwetter klar?
Das ist definitiv eine Herausforderung! Aber wenn es zu gruselig wird, dann wähle ich das "best of all worlds"-Modell und düse nach Barcelona ab. Wobei es dort natürlich auch mal grau und regnerisch werden kann und ich zudem betonen möchte, dass in Sachen Weltstadt-Feeling, Internationalität und kultureller Inspiration Berlin gegenüber meiner Heimatstadt eindeutig die Nase vorne hat. Da hat in Spanien eine Stadt wie Madrid weitaus mehr zu bieten als Barcelona.
Was für Marotten haben Sie?
Ich kann nicht aus dem Haus gehen, bevor ich nicht mein Bett perfekt gemacht habe. Da bin ich total penibel und habe echt eine kleine Macke. Außerdem habe ich die Angewohnheit, dass ich meistens dann in meiner Wohnung etwas aufräume oder putze, wenn ich zeitlich unter Druck stehe und bereits in wenigen Minuten zu einem Termin aufbrechen muss. Kurz vor unserem Treffen zum Interview habe ich zum Beispiel noch ein bisschen im Badezimmer geputzt. Ich hätte aber auch Staub saugen oder den Küchenboden wischen können. Fragen Sie mich bitte nicht, wieso! Vielleicht gelingt es mir ja irgendwann doch mal, meine Wohnung ganz in Ruhe und in einem Stück zu putzen.
Was sind für Sie die Schattenseiten in Ihrem Beruf als Popstar?
Es bedarf einer großen Portion mentaler Stärke im ersten Strudel des Erfolges nicht die Bodenhaftung zu verlieren oder komplett durchzudrehen. Ganz schafft das glaube ich niemand. Deshalb bin sehr froh, dass es bei mir nicht schon mit 17 oder 18 karrieremäßig so abging und ich neben meiner Familie auch viele langjährige Freunde habe, die mich schon vor dem Durchbruch kannten und immer wieder auf den Boden holen. Wie verrückt das Business sein kann, habe ich vor allem 2016 in Italien erlebt, als ich dort in der Jury von "X-Factor" saß.
Was war denn so verrückt?
Ich konnte in dieser Zeit wirklich kaum noch privat unterwegs sein, ohne dass mich vor allem weibliche Fans erkannten, herum kreischten und Selfies wollten. Ja, natürlich gehört das zum Job als Popstar einfach dazu! Aber es nahm derartige Dimensionen an, dass ich heute sehr gut verstehen kann, warum Justin Bieber irgendwann durchgedreht ist. Auch ich musste feststellen, dass ich leicht paranoid wurde.
Wie hat sich das geäußert?
Meist bin ich draußen nur noch mit einem Hoodie herumgelaufen und habe mir die Kapuze tief ins Gesicht gezogen – oder ich habe extra die Seite des Bürgersteigs gewechselt, wenn vor mir eine größere Gruppe von Leuten war, die mich vielleicht erkennen könnten. Das war nicht so schön, da ich mich selbst nicht mehr erkannt habe. Generell hat das Business, in dem ich arbeite, zuweilen eine verrückte Struktur und der Wahnsinn ist manchmal Alltag.
Wie gehen Sie mit dem Erfolgsdruck um?
Ich habe zwar von Anfang an versucht, den nicht zu sehr an mich heranzulassen, unterschwellig war der Druck aber irgendwie doch immer da. Gerade in den ersten Jahren dachte ich mir: Jetzt oder nie! Da geht noch mehr. Der nächste Song muss auch ein Hit werden. Und unter einem gewissen Druck habe ich sicher auch noch besser performt. Auf Dauer ist das aber natürlich nicht gesund. Mein Song "Sofia" wurde auf YouTube bislang mehr als 847 Millionen gesehen. Ich muss mir darüber bewusst sein, dass ich so einen Erfolg vielleicht nie mehr wiederholen kann. In meinem Job ist es wie in einer Achterbahnfahrt. Mal geht ein Song durch die Decke, mal läuft er total enttäuschend. Damit muss auch ich umgehen können.
Was macht Ihnen Angst?
Sagen wir mal so: Ich habe ziemlichen Respekt vor großen Höhen. Da bekomme ich schnell schweißnasse Hände. Aber generell ist es mir wichtig, ein relativ angstfreier Mensch zu sein. Selbst der Tod macht mir keine Angst.
Tatsächlich?
Lassen Sie es es mich so einordnen: Natürlich habe auch ich Angst davor, vor dem eigentlichen Sterben. Davor, monatelang auf der Intensivstation liegen und unter schlimmen Schmerzen leiden zu müssen. Aber der Tod an sich als etwas Endgültiges löst in mir keine Angst aus.
Eine ungewöhnliche Aussage für einen 32-jährigen Mann.
Das liegt sicherlich auch daran, dass ich das große Glück habe, dass mein Leben – mit allen Aufs und Abs – bislang großartig war und mich deshalb nicht das Gefühl plagt, irgendetwas verpasst oder noch nicht erreicht zu haben. Außer vielleicht, eine eigene Familie zu gründen.
Warum genau war Ihr Leben bislang so großartig?
Ich habe bereits jetzt so viele einzigartige Momente und Begegnungen gehabt, dass es für drei Leben reichen würde. Das gute Gefühl, dass mir Menschen geben, denen meine Songs etwas bedeuten, ist einfach unbeschreiblich. Fast noch toller ist allerdings der Gedanke, dass ich mit meiner Musik etwas hinterlasse. Etwas von mir wird bleiben, auch wenn ich gehen muss. Das ist ein sehr schöner und tröstlicher Gedanke.
INTERVIEW TO SPANISH (CATALAN) RADIO SHOW 'MATINA, CODINA!' ON RAC105 (BARCELONA, 30/05/2023)
Credits video: Youtube channel RAC105
INTERVIEW TO SPANISH RADIO STATION EUROPA FM WITH XAVI ALFARO (BARCELONA, 30/05/2023)
Credits: Youtube channel Europa FM
INTERVIEW TO GERMAN MAGAZINE EXPRESS KÖLN (30/05/2023)
Vor Konzert am Kölner Dom. Alvaro Soler löscht alle Accounts: Das steckt dahinter
30/05/2023 - Express Köln
Alvaro Soler hat eine neue Single veröffentlicht. Gleichzeitig hat er alle alten Einträge in seinen sozialen Accounts gelöscht. Im Interview verrät der Sänger, was dahinter steckt.
Er ist einer der momentan erfolgreichsten und beliebtesten Solokünstler in ganz Europa. Alvaro Soler (32) hat bereits über zwei Millionen Studioalben verkauft, kann auf mehr als fünf Milliarden Audio- und Videostreams sowie über 150 Gold- und Platin-Awards blicken.
Der Latin-Popstar hat schon weltweite Megahits wie „Sofia“, „La Cintura“, „Magia“ oder „Manila“ veröffentlicht. Am 26. Juli 2023 tritt er im Rahmen der Reihe „Weltstars auf dem Roncalliplatz“ vor der Kulisse des Kölner Doms auf. EXPRESS.de sprach mit dem spanisch-deutschen Popsänger.
Alvaro Soler hat einen Neustart auf seinen Plattformen hingelegt
Sie haben im April ihre Instagram-Einträge gelöscht, die Plattenfirma gewechselt. Was steckt dahinter?
Alvaro Soler: Ich wollte einen Schnitt machen und eine neue, farbenfrohe Welt kreieren. Deshalb habe ich alle Posts in den sozialen Netzwerken gelöscht, quasi einen Blackout. Wir leben in einer Welt voller Eindrücke, Angebote und Informations-Überladung, da finde ich so einen Cut ganz erfrischend.
Wollen Sie die knapp zehn Jahre Ihrer Karriere verdrängen?
Alvaro Soler: Nein, ich verbinde nur Gutes mit meiner Vergangenheit. Aber ich wollte einfach etwas Neues starten und das auch optisch unterstreichen. Meine Musik ist mutig, modern, erwachsen, neugierig.
Ihre Musik klingt nach Sommerlaune, guten Vibes. Bleibt das so?
Alvaro Soler: Das ist echt lustig, dass so viele bei meiner Musik an Mojitos oder Strandbars denken. Es war nie mein Plan, Sommermusik zu machen. Durch die spanische Sprache bekommen die Menschen Sommergefühle, weil sie an Mallorca und das entspannte Lebensgefühl denken. Dabei habe ich auch viele melancholische Songs.
Aber die meisten wippen dazu entspannt im Takt.
Alvaro Soler: Ja, weil sie die Sprache nicht verstehen. Die Texte sind mir sehr wichtig, aber es wird schwierig für mich aus der Sommermusik-Schiene rauszukommen, wenn ich weiter Spanisch singe. In erster Linie ist es aber auch wichtig, dass ich die Menschen erreiche und Gefühle bei ihnen wecke.
Ihr neuer Song „Muero“ (dt. „Ich sterbe“) handelt davon, dass man eine Person unbedingt näher kennenlernen will und vor Neugierde buchstäblich stirbt. Haben Sie beim Schreiben an Ihre Freundin Melanie Kroll gedacht?
Alvaro Soler: Warum nicht? Aber eigentlich ist das Lied nicht einer bestimmten Person gewidmet. Es geht einfach um das Flirten, das Bauchkribbeln. In dem Song steckt viel Liebe.
In Köln werden Sie vor dem Dom spielen. Was bedeutet Ihnen diese Location?
Alvaro Soler: Ich bin sehr geehrt, dass ich da spielen darf. In der Schule in Barcelona hatte ich einen Freund, der aus Köln kam. Der hat mich dann mal zu seiner Familie eingeladen. Da sind wir gemeinsam die vielen Stufen des Doms hochmarschiert. Die Kulisse wird für die Energie des Konzerts sehr hilfreich sein. Das dürfte ein Meilenstein-Gefühl für mich werden. Zudem haben wir mit Simon Scheibel auch noch einen Kölner Schlagzeuger in unserer Band.
Sind Sie denn ein gläubiger Mensch?
Alvaro Soler: Ich bin in Spanien katholisch erzogen worden, glaube auch an die Energien, aber nicht so ans Christentum oder die Institution Kirche.
Alvaro Soler freut sich auf Konzert vor dem Kölner Dom
Wie bereiten Sie sich auf die Tour vor?
Alvaro Soler: Ich bewege mich sehr viel auf der Bühne. Da ist Sport im Vorfeld sehr wichtig, um die Abende durchzustehen. Nach dem Winter habe ich nun mit dem Training wieder begonnen. Alkohol ist für mich auch tabu. Die Band kann was trinken, ich nicht.
Sie waren schon in vielen TV-Formaten – „Sing meinen Song“, „Masked Singer“, „The Voice“ – zu sehen. Was reizt Sie noch?
Alvaro Soler: Also Tänzer bin ich nicht, daher kann ich „Let’s Dance“ ausschließen. Ich fühle mich in der Musik am wohlsten. Für mich ist es auch sehr wichtig, dass es um die Talente und das Können geht, weniger um die Show. Daher geben mir Sendungen wie „The Voice“ wirklich sehr viel.
INTERVIEW TO THE GERMAN NEWSPAPER HNA (15/06/2023)
Interview mit Alvaro Soler: Am 30. Juni zu Gast in Northeim
15/06/2023 - HNA
Alvaro Soler kommt am Freitag, 30. Juni, um 19 Uhr zu einem Konzert auf die Northeimer Waldbühne. Wir haben vorab mit ihm darüber gesprochen.
Kennst du Südniedersachsen oder sogar Northeim?
Nein, ehrlich gesagt nicht. Aber ich bin in diesem Jahr mit den Festivals schon sehr viel in Deutschland unterwegs und mache so gefühlt einen Geografie-Kurs in Deutschland. Also freue ich mich sehr, Northeim zu besuchen.
In Northeim findet das Konzert mitten im Grünen statt. Was macht den Unterschied zwischen einem Konzert unter freiem Himmel oder im Konzertsaal für dich aus?
Ich finde es unfassbar schön im Sommer, wenn es warm ist und die Leute gut gelaunt sind, draußen ein Konzert zu spielen. Unter freiem Himmel ist einfach die schönste Kulisse und vor allem, wenn das mitten im Grünen im Wald ist. Ich bin sehr verbunden mit der Natur und finde es ultraschön, wenn man da ein Konzert spielt, das gibt einfach so eine schöne Energie.
Auf welche Highlights dürfen sich die Zuschauer in Northeim freuen?
Also ich würde sagen erst mal auf richtig coole Musik und viel Energie, aber das erwartet man glaube ich auch, wenn man zu meinen Shows kommt. Ich muss auch sagen, dass meine Band echt der Hammer ist. Wir sind zusammen acht Musiker. Und noch ein kleines Highlight: Wir werden einen Überraschungssong, der noch gar nicht rausgekommen ist, spielen. Da bin ich sehr gespannt, was die Northeimer davon halten.
Du sprichst viele Sprachen. Warum hast du dich für spanische Songs entschieden? Wäre es auch vorstellbar für dich, mal in anderen Sprachen zu singen?
Ich spreche viele Sprachen, auch dank meiner Eltern und meiner Zeit in Japan. Aber trotzdem ist Spanisch meine Muttersprache, und am Ende kann ich mich damit am besten ausdrücken. Und ich bin es jetzt irgendwie gewohnt, auf Spanisch zu singen. Obwohl ich eigentlich mit Englisch angefangen habe, aber dann hat sich das irgendwie geändert. Viele fragen mich, ob ich Songs auf Deutsch machen will. Warum nicht? Wenn der Moment dazu reif ist, dann vielleicht mal ein paar Songs, aber ich bin nicht so ein guter Songwriter auf Deutsch. Ich habe das mal probiert, da muss ich noch ein bisschen üben.
Du bist seit Jahren erfolgreich im Geschäft und auch in vielen TV-Formaten vertreten. Was macht das mit einem, so in der Öffentlichkeit zu stehen?
Ich glaube, es bringt einem auch viele Vorteile. Ich muss gestehen, manchmal habe ich auch die „Promi-Karte“ benutzt, zum Beispiel, wenn es in Restaurants vielleicht ein bisschen voll war. Aber klar, manchmal fühlt man, dass man natürlich weniger Freiheit hat. Also ich weiß noch, irgendwann hatte ich in Italien ein Konzert vor 35 000 Leuten am Strand. Es war ein unfassbar schöner Ort in Sizilien und ich musste Backstage bleiben, als meine ganze Band ist an den Strand gegangen ist, sodass ich mich sehr geärgert habe. Es gibt solche Momente, doch man lernt, damit umzugehen.
Hat der Erfolg dich verändert? Drückt sich das in den neuen Songs aus?
Ich finde oder ich hoffe, dass der Erfolg mich irgendwie auf jeden Fall im positiven Sinne verändert hat. Was meine Werte und so angeht, da hat sich nichts verändert. Aber auf jeden Fall hat mich das weiterentwickelt als Person. Ich glaube schon, dass der Erfolg, die Interviews, die Reisen und die Erfahrungen mich wirklich gefördert haben und das finde ich sehr schön. Und das ist eine der schönsten Sachen, die mir auch mit der Musik passiert sind.
Alvaro Soler, vielen Dank für das Gespräch.
Vielen, vielen Dank und bis bald in Northeim. Ich freue mich schon sehr.
INTERVIEW TO SPANISH (CATALAN) RADIO STATION LOS 40CATALUNYA (BARCELONA, 30/05/2023)
Credits: Youtube channel ELS40
INTERVIEW TO THE AUSTRIAN NEWSPAPER KRONEN ZEITUNG (18/08/2023)
Alvaro Soler: „Aufregung ist jedes Mal da“
18/08/2023 - Kronen Zeitung
Von heute, Freitag, bis zum Sonntag bringt das „Krone“-Fest Linz zum Beben - und das bei freiem Eintritt. Alvaro Soler ist dabei einer der Stars des Openair-Events der Extraklasse. Vor seinem Auftritt sprach er mit uns über seine Beziehung zu Österreich, Rituale vor dem Auftritt und sein Faible für Hemden.
Sein Hit „Sofia“ wurde auf Youtube 860 Millionen Mal aufgerufen. Bei seinem Namen denkt man an Lieder voller Lebenslust, Liebe und Leichtigkeit: Alvaro Soler! Und diese „Magia“, was übersetzt Magie bedeutet, will der Latinpop-Star heute, Freitag, zum Auftakt des „Krone“-Fests auch die Musik-Fans in Linz spüren lassen. Davor sprach der 32-Jährige mit der „Krone“ über...
Nervosität vor Konzerten: „Früher hatte ich Lampenfieber. Jetzt spüre ich vor dem Auftritt eine Aufregung. Die ist jedes Mal da, aber die finde ich schön.“
Rituale mit seiner Band: „Wir haben letztes Jahr angefangen, zu meditieren, bevor wir rausgehen - fünf bis zehn Minuten, das reicht. Es geht darum, mal durchzuatmen und runterzukommen. Das machen wir immer eine Stunde vor der Show.“
Seine Verbindung zu Österreich: „Bei einem Songwriting-Camp im Lechtal habe ich mein jetziges Team kennengelernt. Sie haben mich dort gehört und meinten: ,Wieso kommst du nicht nach Berlin und probierst ein paar Sachen aus?‘ Österreich hat mich also auch ein bisschen in die professionelle Musikwelt gebracht. Das werde ich nie vergessen. Ich habe auch sehr viele österreichische Freunde. Und meine frühere WG-Mitbewohnerin hat in Wien studiert.“
Die Zeit vor der Musikkarriere: „Ich habe in Barcelona Industriedesign studiert. Wir hatten dort coole Challenges. In meiner Abschlussarbeit ging’s um ein elektrisches Go-Kart für ein 24-Stunden-Rennen. Es hatte deshalb Lichter. Die Batterypacks konnte man schnell auswechseln.“
Die Textsicherheit seiner Fans, obwohl der Spanier fast ausschließlich in seiner Muttersprache singt: „Es ist total schön zu sehen, wenn Leute, die kein Spanisch sprechen, versuchen, Spanisch zu singen. Es gibt so viele, die mir sagen, dass Sie mit meinen Songs Spanisch gelernt haben. Jeden Tag schreiben mir Leute. In Holland gab’s einmal eine Spanisch-Prüfung mit einem Interview von mir. Das ist absurd.“
Seine Outfits: „Shoppen ist nicht so mein Ding, aber ich mag Hemden und T-Shirts. Ich liebe diese monochrome Welt, in der ich gerade lebe. Bei den Hemden haben manche ein bisschen einen 70er-Look. Das ist ganz geil.“
Inspiration: „Ich schau mich gerne in anderen Ländern um. Manchmal reicht es auch, in ein Museum zu gehen, und dann sehe ich ein Stück Kunst, das mich voll inspiriert. Öfters gehen meine Band und ich auch zusammen in Museen.“
Aufrufe und Streams auf den Online-Plattformen, sowie Follower auf Social Media: „Die ganzen Zahlen sind cool, wenn es gut läuft, aber es ist auch ein bisschen gefährlich. Denn wenn du siehst, dass gestern die Leute einen Song halb so viel gestreamt haben wie am Tag davor, denkst du schnell: ,Was ist los? Geht meine Karriere den Bach hinunter?‘ Deswegen hab’ ich öfters keine Lust, da reinzuschauen.“
INTERVIEW TO THE GERMAN NEWSPAPER RAMP STYLE (08/2023)
08/2023 -- RampStyle
Alvaro Soler: Sunny side up
The songs of Alvaro Soler are usually associated with warm, light-hearted fun and sunshine. So it’s only fitting that we met him in Barcelona. In our exclusive interview with the Spanish-German singer, we talked about the power of music, his Porsche – and clichés, of course.
How would you introduce yourself?
My name is Alvaro Soler. I’m best known as a musician, but I actually studied product design. My father is from Germany, and my mother is from Spain. I was born in Barcelona but spent part of my childhood in Tokyo. Today I divide my time between Barcelona and Berlin.
How often are you in Barcelona?
Not as much as I would like, not even half the year. In Berlin, I actually share a flat with my brother. In the beginning, he said how cool it would be to live together, but after a few months he complained that I’m never there. That’s because I’m always on tour, in Italy, Poland, Belgium . . . So you could say that I live out of my suitcase instead of in any one place.
Still, is Barcelona a creative place for you?
Barcelona is many things to me. It definitely is home – though admittedly “home” is a pretty big word. But I get all excited just talking about the city. When I look around here, I see so many different places where I’ve partied with friends, where I’ve worked, where my heart has been broken . . . There are just so many things that have happened in my life here in Barcelona.
This issue of our magazine is titled “All Summer Long”. What do you associate with summer?
I am a very sensory type of person. I associate summer with certain tactile sensations or scents, like salt water on the skin or the smell of sunscreen. I remember going out to sea with my parents or grandparents, who have a small boat. That, for me, is the real feeling of summer.
Here in Barcelona?
That was along the Costa Brava, a little further north. We used to go out to sea there and sail into all the little coves. It’s the most beautiful place in the world, if you ask me. And then, after a day like that, when you shower and put on some fresh clothes and go out to dinner, that’s a perfect summer.
Since we’re on the subject of clothes, how would you describe your style?
I think it’s a combination of casual and chic. I love textures and fabrics that fit organically, plus I wear a lot of vintage, just slightly oversized.
Could you have been interested in studying fashion design?
No, fashion design is something completely different, and I wouldn’t have been good at it. At university, there were a lot of people who studied fashion design and then went into the field. At the time, I always found it very demanding in terms of craftsmanship. It’s not enough just to cut the pattern, it also has to fit properly. Product design was more suitable for me.
People associate your music with summer and good cheer. Is that a cliché?
Especially in non-Spanish speaking countries, people associate my music with summer. Because they might be remembering a vacation in Mallorca, which is certainly a nice thing. You can kind of end up being pigeonholed a bit like that. Though I don’t think that’s so bad. I want to write songs with a positive message. I love making people happy with my music. I often get messages from fans telling me what they have done while listening to my music, how it made them meet new friends, that they got married to a song of mine, or that my music helped them get through an illness.
The other day I met a girl named Sofia who was in a wheelchair. She told me that she had been in an induced coma for a month because she had myocarditis, an inflammation of the heart muscle. She then said, “My family used to play me your songs while I was in the coma. And I would always start smiling – at least that’s what they told me afterwards.” That really brought tears to my eyes; it was an extremely emotional moment. And it’s those moments that make you realize the power of music. When I was a kid sitting in my room and I started making music, I never would have thought that it could be some kind of medicine or that it could do someone good. That’s really amazing.
What kind of music did you use to listen to yourself?
A lot of Phil Collins, Elton John, a mix of English and Spanish or Latino music. I started playing the piano, but at some point I realized that I could use my Casio MIDI keyboard to not only play the piano but also try out other sounds. That opened up a whole new world for me, an endless playground. I started making little loops, got better at piano, learned the guitar and played in bands at school.
You’ve recently gotten into photography, so your creativity isn’t limited only to music, isn’t that right?
I just love trying out new things. And photography was an obvious choice because my family is into photography and because when we’re on the road, I work with a lot of photographers and videographers. Sometimes I see the result of their work and think, “Wow, that looks really cool.” And then at some point we were playing a couple of concerts near Frankfurt and spent the night in Wetzlar. I went to the Leica Museum there, and I really liked it, so I bought myself a Leica
I’m trying out a lot of things with it right now. They say a picture is worth a thousand words, and sometimes when you capture something that triggers something in you, it’s like music or a film. I find that fascinating. I also like capturing things with a beautiful aesthetic, especially in a time when you can take endless photos with your phone that look perfect. Though I actually prefer the imperfect. [laughs]
You have an old Porsche. What’s the story behind that?
I studied product design in Barcelona and had then intended to go to Pforzheim to get my master’s degree in automotive design – especially since I’ve always loved cars. At that time, I didn’t yet ( … )
Read the entire interview in rampstyle #29.
INTERVIEW ON LOS 40 GLOBAL SHOW ON LOS 40 PRINCIPALES WITH TONY AGUILAR (MADRID 27/09/2023)
Credits: Youtube Channel Los40
INTERVIEW TO CADENA DIAL (MADRID 27/09/2023)
Credits: Youtube Channel Cadena Dial
INTERVIEW ON PROGRAM BACSTAGE ON RADIO FLAIXBAC (BARCELONA 19/10/2023)
Credits: Youtube channel Flaixbac
INTERVIEW TO AQUÍ CATALUNYA ON CADENA SER (BARCELONA, 19/10/2023)
Credits: Youtube channel Aquí Catalunya
INTERVIEW TO MUNDO DEPORTIVO (BARCELONA, 19/10/2023)
Credits: Youtube channel Mundo Deportivo
INTERVIEW TO LACAJADMÚSICA TV AT CHARITY SHOW POR ELLAS (MADRID, 21/10/2023)
Credits: Youtube channel LaCajadMúsica TV
INTERVIEW TO GERMAN TV CHANNEL PROSIEBEN ABOUT HIS ROLE IN THE MASKED SINGER (11/2023)
"The Masked Singer" 2023 - Alvaro Soler im Interview: "Das ist wie beim Secret Service!"
11/2023 - Prosieben
Der Erfolgsmusiker Alvaro Soler ist zurück im "The Masked Singer"-Rateteam und bringt internationale Kontakte als Ergänzung zu Ruths berühmtem Telefonbuch mit. Der langjährige Coach bei "The Voice Kids" hat einiges an Show-Erfahrung und freut sich schon, zusammen mit "The Masked Singer"-Urgestein Ruth Moschner auf Spurensuche zu gehen. Wir haben den Deutschspanier getroffen und mit einigen Fragen gelöchert. Welche Strategie er beim Rätseln verfolgen will und welche Kostüme er sich für sich und Ruth aussuchen würde, liest du hier im kompletten Interview.
Alvaro, 2021 warst du schon einmal Teil des Rateteams bei "The Masked Singer". Was macht dir am Rätselraten am meisten Spaß?
Erst mal finde ich es richtig krass, wie geheim es hier überall zugeht. Man weiß wirklich nichts! Wie viel nicht nur on stage, sondern auch backstage vorbereitet und gemacht wird, damit wirklich niemand herausfindet, wer sich unter den Masken verbirgt. Das ist wie beim Secret Service, einfach absurd. Und ich weiß noch, wie geflasht ich in der Show war von den faszinierenden Masken und den künstlerischen Outfits. Deshalb freue ich mich umso mehr auf den Start in diesem Jahr, auch wenn es sicher wieder superschwierig wird herauszufinden, wer unter der Maske steckt.
Wie gehst du vor, um den maskierten Stars auf die Schliche zu kommen? Worauf achtest du besonders?
lso es ist schon super, dass Ruth mit mir im Rateteam sitzt. Sie ist eine "The Masked Singer"-Legende und könnte, glaube ich, auch Detective sein (lacht). "Okay, da wurde eine Schere gezeigt, das heißt, die gesuchte Person bastelt gern. Oder die Eltern haben eine Schneiderei ..." Wenn es darum geht, sich Geschichten aus den versteckten Hinweisen zusammenzureimen, ist Ruth einfach unfassbar und unschlagbar.
Wie groß ist dein Respekt vor Ruths berüchtigtem Telefonbuch?
Mein Telefonbuch ist auch ziemlich voll, aber natürlich nicht mit so vielen deutschen Promis, sondern mit Leuten aus der ganzen Welt. Vielleicht gibt es ja internationale Gäste. Das wäre super für mich und würde meine Chancen erhöhen (lacht). Ich bin sehr gespannt und werde Ruth natürlich helfen, diese ganzen Indizien zu entdecken und herauszufinden, was das alles heißen kann.
Wie verstehst du dich mit deiner Rateteam-Kollegin Ruth und wie läuft es bei euch in der Show: Konkurrenz-Denken oder Co-Working?
Also ich meine, ich habe keine andere Wahl, als mit ihr zusammenzuarbeiten. Ich kann gegen sie nur verlieren (lacht).
In diesem Jahr ist "The Masked Singer" so geheim wie noch nie. Solange nichts offiziell ist, können wir ja ein wenig Wunschkonzert spielen: Welche Masken würdest du dir wünschen und warum?
Das überlasse ich lieber dem Kreativteam. Ich glaube die Masken-Kreation ist viel krasser als meine Vorstellungskraft. Da denke ich häufig: Wer ist denn auf diese verrückte Idee gekommen?!
Frei spekuliert und ins Blaue getippt: Welche Promis schlüpfen in dieser Staffel aus einer Maske?
Ich wünsche mir irgendeinen Musiker, den ich kenne. Bei dem man die Stimme erkennen könnte. Einen Musiker, der seine Stimme verstellt, aber den ich so gut kenne, dass mir das direkt auffällt. Das wäre mein Highlight. Da würde ich mich gut fühlen.
Die zweite Show läuft ja bekanntlich ausnahmsweise am Sonntag, weil am Samstag "Wetten, dass ...?" kommt. Könnte da mehr dahinterstecken?
Da fängt die Spekulation schon an (lacht). Vielleicht ist das die Chance, ein paar Gäste bei beiden Shows zu haben, ohne dass es jemand merkt … oder eben doch. Das Publikum ist schon unfassbar schlau, finde ich, wenn ich mir die Kommentare durchlese.
Welche Maske würde zu Ruth passen?
Entweder etwas in die Superwomen-Richtung oder sie spiegelt ihre detektivischen Fähigkeiten wider. Ich glaube, eine Lupe wäre gut. Das könnte ich mir gut bei ihr vorstellen (lacht).
Wie müsste eine Maske aussehen, unter der sich Alvaro Soler verbirgt?
Es müsste auf jeden Fall etwas mit meiner Vergangenheit und Kultur zu tun haben. Ich bin halb spanisch, halb deutsch, habe in Tokio gelebt. Dieses Weltenbummler-Ding sollte rüberkommen. Ein Flugzeug vielleicht. Ich bin einfach ein Flugzeug.
INTERVIEW TO ARI GLOBAL SHOW BACKSTAGE AT THE LATIN GRAMMYS 2023 IN SEVILLA (16/11/2023)
Credits: Youtube channel Ari Global Show
INTERVIEW TO SPANISH NEWS PROGRAM INFOBAE AT THE LATIN GRAMMYS 2023 IN SEVILLA (16/11/2023)
Álvaro Soler: “Me he borrado la aplicación de Spotify para artistas, ves en directo los ‘streams’ de tu canción y me crea ansiedad”
21/11/2023 - Infobae.es
El artista hispano-alemán fue uno de los primeros fenómenos que triunfó, con canciones en español, en Italia, Alemania, Suiza o Bélgica. Ahora se encuentra en plena fase de experimentación y con un panorama insólito, hasta la fecha, en la música latina. “Creo que lo urbano se ha convertido en algo más pop”, indica
“Ahora hay muchas ramas por las que puedes entrar, cuando yo empecé no sabía que existía todo ese mundo”, dice Álvaro Soler (San Cugat del Vallés, Barcelona, 1991) sobre los diversos roles que conforman la industria musical. El cantautor visita Sevilla para asistir a su primera gala de los Latin Grammy, pues “la primera vez que iba a ir fue hace un par de años y perdí el vuelo a Las Vegas, pero llegué a la afterparty”, indica a Infobae España en la luminosa terraza del Eurostars Torre Sevilla, ubicado en la capital hispalense que acogió la última edición de los premios.
En una era en la que la música latina parece no tener límites expansivos, el cantante es en uno de los perfiles que consiguieron triunfar, hace casi una década, en países que no solían escuchar canciones en español. “Al final la escuchaba gente de todas partes que, muchas veces, ni entendía el idioma”, indica Soler a este medio. Tras el éxito de temas como El mismo sol, Sofia, La cintura o Yo contigo, tu conmigo, el intérprete se encuentra en una fase de “experimentación” sonora en la que reflexiona sobre el poder de las escuchas, de los números y de la relevancia de las aplicaciones en la industria.
Pregunta. Hace poco lanzaste Oxígeno, una canción con un sonido distinto, una carta de presentación con la que, afirmas, querías que se notara un cambio en tu registro musical.
Respuesta. Oxígeno ha sido la segunda o tercera fase de experimentación, estoy en una etapa que es muy divertida y donde no quería ponerme fronteras en cuanto a la musicalidad de las canciones o de la producción. El año que viene quiero indagar un poco más y empezar con el concepto del álbum, algo que me apetece muchísimo. Tanto Muero como Oxígeno y Para vivirla han sido canciones muy bonitas, cada una tenía un estilo un poco distinto. Así que sí, seguramente ha habido un poco de confusión acerca de que está pasando con mi música, qué dirección está tomando, pero es parte del proceso.
P. Después de infinidad de éxitos pop, te lanzas a algo desconocido. ¿Hay cierto respeto por cómo los seguidores pueden abrazar esas fases más experimentales? Al final, cuando acostumbras a algo, puede que un cambio brusco no sea bien recibido.
R. Es verdad que hay una cosa muy importante que son los números. Es algo que tiene mucha importancia, y a la vez no tanta. Ahí está el balance mágico, porque hoy en día nos regimos mucho por los números, por los streams, por los plays en la radio, por lo que sea, por lo que nos importe, ¿no? Al final no hay que olvidar que la música la hacemos por nosotros también. Si la haces sólo para generar streams o para llegar a un público específico, eso es más una estrategia de marketing que música. Yo me he borrado la aplicación de Spotify para los artistas porque ahí vas viendo, casi en directo, los streams que está generando esa canción y me crea ansiedad, no es algo natural. La música no se puede medir de esa manera. Entonces, yo escribo las canciones de la mejor manera posible y, si luego la gente conecta con ellas, pues perfecto, pero si no, tampoco voy a decir que se está acabando mi carrera. No todas las canciones han tenido éxito, pero al final es algo es muy subjetivo. Son fases.
P. Hablas de la ansiedad que os genera ese seguimiento pormenorizado de los números. No sé si estás de acuerdo conmigo en que, actualmente, si una canción no debuta en la primera posición de las listas de éxitos se tilda de “fracaso”.
R. Sí, es lo que te decía antes. Te genera ansiedad ver que la canción no crece en las plataformas. Mira el caso de Íñigo Quintero. Él no tiene TikTok y la canción lo petó en TikTok. Puedes estar haciendo vídeos en la aplicación, compartiéndola, esperando que alguien coja ese sonido para que sea viral y luego aparece alguien que no tiene ni la app y triunfa. No hay ninguna carretera correcta, lo que pasa es que las empresas se rigen mucho por si tu canción es número uno o es número dos, porque al final es una empresa. Tienes que tener un balance sano entre la parte del artista y la parte del business.
P. ¿Cómo analizas la progresión de la música en español en los últimos cinco años?
R. Creo que lo urbano se ha convertido en algo más pop. Los Latin Grammys tienen categorías muy alternativas también, muy bonitas, como el regional mexicano u otras con las que apoyan a la música tradicional que no es tanto de radio. Mucha gente ya se rige por Spotify, por las escuchas mensuales de los artistas, lo cual es una pena.
P. Un estudio de la Universidad de Nebrija ha apuntado que la música urbana latina ha sido primordial a lahora de expandir el español como lengua. ¿Estás de acuerdo? ¿Le tose el idioma, finalmente, a la música en inglés?
R. Totalmente. A mí me pasó una cosa muy distinta a lo que suele ser normal, diría. Saqué Bajo El Mismo Sol en 2015 y el primer país en el que la canción tuvo éxito fue en Italia. Al final pensamos que Italia y España están muy cerca, pero tampoco tanto. Fue muy curioso. Luego fue por Suiza, Bélgica, España también, Alemania. Al final, igual que en mi caso fue por Europa, la música latina y urbana está yendo de Sudamérica a Norteamérica, que suele ser un mercado más cerrado. En Norteamérica ya tienen mucha música, antes no les interesaba tanto y ahora, viendo que todo lo que está pasando en Latinoamérica es increíble, dicen: ‘Pues vamos a apuntarnos’. La música en español tiene algo especial.
P. En su momento, fuiste un artista que rompió esas barreras idiomáticas. No sólo triunfaste en España, también en otros países, algo que no era tan común.
R. Fue muy bonito. El mismo sol es una canción cuyo mensaje es unir a las personas, comunicar que somos un equipo y una familia. Al final lo que pasaba con el tema era justamente eso, la escuchaba gente de todas partes que, muchas veces, ni entendía el idioma. De hecho, el otro día me enviaron un mensaje de que, en el examen de español en Bélgica, salía una entrevista mía y tenían que traducir el texto. ¡Pobrecitos! La gente está aprendiendo español con mis canciones y eso me parece una pasada. Poder viajar con la música es un sueño. Cuando estoy en Alemania me siento embajador de España, de toda nuestra cultura, porque aún ves que la gente no tiene mucha idea. Además de la paella y el torero hay muchas cosas. Mi deber está en enseñarle a la gente lo multiculturales que somos.
P. Al final, cuando has convivido y palpado tantas culturas diferentes, tu música se convierte en el caldo de cultivo perfecto de todo ese aprendizaje, ¿no?
R. Aparte de tener el talento por la música, también tengo el talento por los idiomas. Me parece muy importante la comunicación entre las culturas y entre gente de diferentes países para poder entendernos mejor, sobre todo con lo que está pasando en el mundo. Cuando me mudé a Japón de pequeño vivía en una pequeña burbuja, porque los japoneses tienen una cultura más cerrada. Para nosotros era más complicado entrar porque nada más hablaban japonés. Poco a poco te vas integrando y te das cuenta de lo bonito que es aprender de otros. La mejor manera de de invitar a la gente a descubrir una cultura es conducir en ese país, o en esa ciudad, y comer la comida local. Así salimos de los clichés.
INTERVIEW WITH ALVARO AND MARGARET FOR 4FUN TV (WARSAW, 11/2023)
Credits: Youtube channel 4FUN TV
INTERVIEW WITH ALVARO BY GERMAN MAGAZINE PRISMA IN OCCASION OF HIS PARTICIPATION AS A COACH ON THE VOICE KIDS (11/03/2024)
Alvaro Soler verrät im Interview: "Ich hab' schon so ein paar Macken"
Prisma, 11/03/2024
"The Voice Kids" ist aktuell wieder auf Talentsuche. Im Interview mit Coach Alvaro Soler konnte prisma dem Popstar auf den Zahn fühlen. Wie läuft die Musikshow hinter den Kulissen ab, mit welchem Künstler würde der Popstar nicht mehr zusammenarbeiten wollen und worüber regt er sich privat auf?
prisma: In einem Interview hast du mal gesagt, dass du nicht von Anfang an eine gute Stimme hattest und üben musstest. Doch du hast schon in jungen Jahren in einer Band in Tokio gespielt. Woher hattest du das Selbstbewusstsein, einfach vor Publikum zu stehen? Hast du da vielleicht einen Tipp, den du an deine „The Voice“-Kids weitergibst?
Ich bin nicht so oft feiern gegangen, sondern habe es stattdessen gefeiert, zu Hause zu sein und Musik zu machen, Klavier zu spielen und an meinen Songs zu arbeiten. Dann habe ich meine Band entdeckt und gesehen, dass man auch beides kombinieren kann. Das war, glaube ich, zusammen mit meinem Musiklehrer in Tokio, die größte Bereicherung für meine musikalische Entwicklung. Er hat uns Schüler auch dazu aufgefordert, selbst einen Song zu schreiben und uns gezeigt, wie das mit einem Programm auf seinem Computer geht. Ich dachte: Wie cool ist das denn? Ich will das auch haben! Das war für mich wie eine Art Erweiterung der PlayStation. Damit habe ich angefangen, immer mehr Musik zu machen. Ich wusste damals, dass ich nicht super gut gesungen habe, aber die Grundlage war schon da, an der ich arbeiten musste. Mir hat das so viel Spaß gemacht, dass ich ganz automatisch weitergemacht habe. Wenn man Musik so liebt, wie ich es tue – und ich weiß, dass das viele Leute tun – dann fängt man ganz automatisch an zu singen.
prisma: Also steckt viel Motivation, aber auch harte Arbeit bei dir dahinter. Und dann baut sich das Selbstbewusstsein auf?
Das Selbstbewusstsein bekommst du natürlich auch, wenn dir andere Leute ein bisschen Anerkennung geben. Wenn du noch jung bist, und noch gar nicht wirklich weißt, ob du singen kannst, dann gibt es dir schon sehr viel Selbstbewusstsein, wenn du deine Freunde mit dem Singen beeindrucken kannst. Und dann musst du natürlich daran arbeiten, arbeiten … aber wenn es dir Spaß macht, fühlt es sich ja nicht an wie arbeiten, sondern es ist ein sehr cooles Hobby.
prisma: Wie zeitintensiv sind die Coachings? Wie viel Zeit verbringst du abseits der Kameras mit deinen Talenten?
Mir ist es immer sehr wichtig, auch viel Zeit mit den Talenten zu verbringen, wenn nicht gefilmt wird. Es gibt auch ein paar Übungs-Sessions, in denen ich gar nicht gebraucht werde, aber dann bin ich freiwillig dabei und versuche das zeitlich zu schaffen. Ich habe da ein großes Verantwortungsgefühl und telefoniere auch manchmal mit den Kids. Wäre ja blöd, wenn sie sich in den Blind Auditions für mein Team entscheiden und dann sitzt da jemand anderes vor ihnen. Klar bin ich da und freue mich auf sie.
prisma: Im TV kennt man dich als sympathischen, freundlichen „Sunnyboy“. Wie sieht es privat aus? Worüber kannst du dich aufregen? Und wie sieht ein wütender Alvaro aus?
Ich glaube, ich bin privat wie im TV die gleiche Person. Zu Hause bin ich eigentlich auch super entspannt. Aber ich hab' schon so ein paar Macken. Eine davon ist, wenn ich schnell losmuss und irgendwas ist unordentlich zu Hause, dann fang' ich nochmal an aufzuräumen. Ich bin sehr ordentlich. Wir haben eine echt kleine Wohnung, da sieht es dann schnell unordentlich aus. Die Regel ist immer nach dem Aufstehen erst Lüften, dann Betten machen … Ich bin aber tatsächlich nie wütend. Kommunikation ist super wichtig. Wenn einen mal etwas stört, kann man das auch normal sagen. Aber klar, mal ist man müde, dann ist man mal schlecht gelaunt. Ich kann auch schlecht gelaunt sein, dann ziehe ich mich aber mehr in meine eigene Welt zurück.
prisma: Was war das verrückteste Fan-Erlebnis, das du bisher hattest?
Es gibt viele und sehr unterschiedliche. Zum Beispiel von einem polnischen Fan. Sie ist eine super Zeichnerin. Sie hatte mir vor ein paar Jahren ein Buch gemacht, mit verschiedenen Zeichnungen von mir und meiner ganzen Band in einer Manga-Version. Alles mit Tinte gemalt, das heißt, sie konnte es auch nicht wegradieren. Das hat sie mir geschenkt. Es war echt unfassbar. Ich habe mit ihr dann ein Musikvideo (zu dem Song "Puebla") gemacht, bei dem sie das Video gestaltet hat.
prisma: Mit welchem Künstler würdest du gerne zusammenarbeiten? Mit welchem Künstler willst du nie wieder zusammenarbeiten?
Ich würde gerne noch mit Shakira arbeiten. Und mit wem nicht ... ? Mit Wincent Weiss – wir batteln uns ja schon bei "The Voice Kids" (lacht).
prisma: Du stehst für „The Voice Kids“ vor der Kamera, bist Musiker und verfolgst deine Projekte. Hast du da überhaupt genug Zeit, deine noch junge Ehe zu genießen?
Ja, na klar. Wenn beide selbstständig sind, dann ist das immer eine Herausforderung. Aber grade sehen wir uns jeden Tag.
prisma: Womit beschäftigst du dich, um abzuschalten?
Ich habe sehr viele Interessen. Was mir sehr hilft, ist die Natur. Wenn ich in Barcelona bin, dann gehe ich immer Fahrradfahren mit meinen Freunden. Das ist super meditativ. Aber ich gehe auch gern ins Kino, schalte mit Dingen ab, die mit Kunst zu tun haben – von Museen über besondere Ausstellungen. So bekomme ich auch immer neue, andere Impulse, die mich inspirieren.
INTERVIEW WITH ALVARO BY GERMAN NEWSPAPER SCHÄBISCHE ZEITUNG (16/05/2024)
Was Alvaro Soler mit dem Bodensee verbindet – und warum er Schwäbisch liebt
Schwäbische.de, 16/05/2024
Der Popstar tritt im August in Friedrichshafen auf. Im Interview spricht er über das anstehende Open Air, seine Zeit bei „The Voice Kids“ - und über Dialekte.
Das klingt nach Sommer: Latin-Popstar Alvaro Soler tritt im August beim FN:POP-Festival in Friedrichshafen auf. Im Interview verrät der erfolgreiche Sänger, was er als Jurymitglied in der Castingshow „The Voice Kids“ von den Kindern lernt. Außerdem erklärt er, weshalb er den schwäbischen Dialekt liebt - und warum ihn der Bodensee an seine spanische Heimat erinnert.
Sie kommen im August zum FN:POP-Festival nach Friedrichshafen. Was verbinden Sie mit dem Bodensee?
Der Bodensee ist wirklich sehr cool. Es ist eine der schönsten Ecken Deutschlands für mich. Dadurch dass der Bodensee so groß ist, wirkt er fast wie das Meer. Da bekomme ich ein bisschen mediterrane Gefühle, als wäre ich in meiner Heimat Spanien. Und dann sieht man am Bodensee auch noch die Berge - das ist wirklich unfassbar.
Hatten Sie auch schon besondere Erlebnisse hier?
Ich habe hier viele coole Konzerte gehabt. Aber ich habe auch noch eine andere Erinnerung: Als wir mal am Bodensee gespielt haben, wollten wir davor unbedingt noch ins Wasser gehen. In Spanien kannst du eigentlich überall zum Schwimmen ins Meer.
Aber am Bodensee gibt es meistens Badestellen - oder eben Privatgrundstücke. Wir sind dann immer wieder in Sackgassen gelandet, wo es hieß „Hier Privatgrundstück“. Das habe ich am Anfang gar nicht verstanden. Es kam so rüber, als hätte jeder am Bodensee seinen eigenen Strand. Das war sehr lustig.
Sie sprechen fünf Sprachen. Aber wie stehen Sie zu Dialekten? Wenn Sie nach Friedrichshafen kommen, werden Sie bestimmt viel Schwäbisch hören ...
Ich liebe Schwäbisch! Ich finde, das ist ein cooler Dialekt. Ich mag Dialekte im Allgemeinen. Ich freue mich immer, wenn ich jemand kennen lerne, der so aufgewachsen ist und urig Dialekt spricht. So wie in Spanien auch, da gibt es auch sehr viele Dialekte.
Das Konzert ist mitten im Sommer. Sind solche Open Airs Ihre liebsten Konzerte?
Ich mag das schon am liebsten. Wenn ich im Sommer auf Tour bin, habe ich ja gar keine Zeit, einen Sommerurlaub zu machen. Und dann hänge ich für die Urlaubsgefühle immer ein bisschen von den Festivals ab. Deshalb: Je näher am Wasser, desto besser. Deswegen ist es, wenn wir direkt am Bodensee spielen, umso cooler. Ich werde alles dafür tun, davor noch ins Wasser zu gehen, um dann abends mit dieser Energie das Konzert zu spielen. Sowas macht mir superviel Spaß.
Was können Konzertbesucher erwarten? Gibt’s vielleicht sogar neue Musik zu hören?
Ich hoffe, ja. Wir haben vor kurzem die ersten Proben für die Konzerte gehabt. Außerdem spiele ich demnächst erst einmal eine kleine Tour in den Beneluxstaaten. Da testen wir das neue Material. Aber auch bei den älteren Songs gibt es teils Veränderungen. Wir probieren immer wieder was Neues aus.
Sie sind aktuell auch in der Castingshow „The Voice Kids“ zu sehen. Was ist anders am Musikmachen mit Kindern? Lernen Sie auch manchmal was von ihnen?
Auf jeden Fall. Kinder sind nicht voreingenommen, was das Leben oder bestimmte Gefühle angeht. Man merkt bei „The Voice Kids“ sehr gut, ab welchem Alter der Moment kommt, ab dem man sich über alles Gedanken macht und dann auf einmal schüchtern oder unsicher wird. Ich habe Talente im Alter von 9 bis 15. Und bei den Neunjährigen ist alles einfach ein großer Spaß. Die haben keinen Filter. Sie gehen raus, sie singen einfach los und sprechen einfach aus, was ihnen grade durch den Kopf geht. Diese Naivität im guten Sinne ist für uns Coaches bei „The Voice Kids“ das beste, was wir von den Kindern lernen können.
INTERVIEW WITH ALVARO BY LUXEMBOURGER NEWSPAPER LUXEMBURGER WORT (23/05/2024)
Alvaro Soler: „Ich hoffe, das Baby kommt nicht während der Show in Luxemburg“
Luxemburger Wort, 23/05/2024
Der deutsch-spanische Popstar Alvaro Soler macht am 24. Mai Station in Luxemburg. Ein Gespräch über seinen baldigen Nachwuchs, spanische Lyrics und deftiges Essen.
Für Alvaro Soler ist das Großherzogtum kein unbekannter Ort. Schon zwei Mal war er zu Gast im Atelier und hat an diese Auftritte nur die besten Erinnerungen, denn kleine, intimere Clubshows sind für den 33-Jährigen seit einigen Jahren eher die Ausnahme. Sein Konzert am Freitag, dem 24. Mai, findet nun in einem etwas größerem Rahmen statt: in der Luxexpo in Kirchberg. Das „Luxemburger Wort“ sprach vor seinem Gig mit dem Chartstürmer am Telefon - zwischen Tourterminen und „The Voice Kids“-Verpflichtungen.
Alvaro Soler, derzeit sind Sie auf Tour, die Festivalsaison steht vor der Tür. Können Sie sich überhaupt auf ihren Job konzentrieren? Schließlich werden Sie demnächst Vater … im Juni womöglich? Dann gibt es bei Ihnen eine kleine Pause im Tourkalender.
Ich tue meine Bestes. Das ist gerade eine sehr schöne Phase. Ich hoffe einfach nur, dass das Baby nicht vorher kommt … oder sogar während der Show in Luxemburg.
Denken Sie, dass sich Ihre Einstellung zur Musik und zu Ihrer Arbeit als Vater ändern wird?
Auf jeden Fall werden sich einige Sachen ändern, aber die Liebe zur Musik wird nie verloren gehen. Zum Glück befinde ich mich nicht in den ersten Jahren meiner Karriere, in denen ich viel arbeiten musste, um den Erfolg sozusagen hochzukatapultieren. Damals habe ich jedes Interview gemacht, war viel unterwegs. Das ist jetzt anders: In diesem Jahr stehen das Album und das Schreiben im Fokus.
Wie lange müssen sich die Fans denn noch gedulden? Seit den letzten Singles im Jahr 2023 war es ruhig um Sie…
Das Album kommt nächstes Jahr raus, auf jeden Fall. Aber es stimmt, seit Oktober habe ich nichts mehr released. Das ist für heutige Verhältnisse echt lange.
Denkt man als Musiker überhaupt noch in Alben? Oder fokussiert sich die Arbeit aufgrund der Streamingdienste eher auf einzelne Songs?
Das ist ein großes Thema, stimmt. Ich habe aber Lust, dieses Mal wieder in Richtung Konzeptalbum zu gehen, eine Geschichte zu erzählen, wie ein Buch mit verschiedenen Kapiteln. Alles soll sich in der gleichen Welt abspielen, sowohl musikalisch als auch die Lyrics. Die richtige Richtung habe ich bereits eingeschlagen, es fühlt sich bislang sehr, sehr gut an.
Sie singen hauptsächlich auf Spanisch, Ihre Songs sind meist Uptempo-Nummern. Läuft man da nicht Gefahr, in den Köpfen der Menschen als Partyhit-Sänger abgespeichert zu werden? Oder hat sie das nie gestört?
Anfangs schon, denn das war nicht das, was ich ursprünglich geplant hatte. Man muss aber realistisch sein. Denn egal, ob man nun aus Deutschland, Luxemburg oder einem anderen Land in Nordeuropa kommt: Wohin fährt man denn im Sommer in den Urlaub? Nach Spanien oder Italien natürlich. Und wenn man dann einen Song hört, der einen guten Beat hat – egal ob es im Text um Depressionen oder etwas anderes geht –, dann denkt man offenbar direkt an Mojitos. Das ist halt ein Klischee. Wen die Leute kein Spanisch können, kann man nicht von ihnen erwarten, dass sie die Lyrics verstehen. Da darf man dann auch nicht sauer sein. Die Menschen versuchen gerne alles in Schubladen zu stecken. Und es ist zu kompliziert zu erklären, dass ich halb Spanier, halb Deutscher bin, in Spanien aufgewachsen bin und in Tokio gelebt habe. Meine Oma ist auch noch Belgierin. Das ist zu kompliziert und daher versucht man es, zu simplifizieren und sagt: Das ist ein Sommerhit!
Glauben Sie denn, dass Ihre Fans überhaupt die Texte verstehen wollen? „Vamos a la playa“ – das kennt man noch, aber darüber hinaus wird’s dann doch schwierig.
Diesen Satz habe ich zum Glück noch nie in meinen Songs benutzt. (lacht) Aber das ist ganz unterschiedlich. Viele Menschen sprechen Spanisch, das darf man nicht unterschätzen. Egal ob man nun in Deutschland oder Tschechien auftritt, es gibt viele, die die Sprache lernen und dann auch verstehen, was man singt. Gleichzeitig geht es aber auch um ein Lebensgefühl, das Ambiente und diesen Groove. Deutsche Popmusik klingt komplett anders. Meine Musik hat im Vergleich dazu etwas Exotisches, das merkt man auch bei den Konzerten, bei denen man die Inspiration aus anderen Ländern, in denen wir waren, spüren kann. Es geht nicht nur um die Lyrics, es geht auch um das Gefühl, die Leichtigkeit, Spaß zu haben, die Probleme zu vergessen und mit einem besseren Gefühl nach Hause zu gehen.
Haben Sie auch schon einmal daran gedacht, in einer anderen Sprache zu singen?
Ich habe mir einmal überlegt, auf Italienisch zu singen, aber der richtige Moment war noch nicht da. Let’s see! Mit der spanischen Sprache kommt man eher an die Leute heran als mit einem Song auf Italienisch. Die Wahrscheinlichkeit, dass das die Deutschen wollen, ist eher gering. Das gilt andersherum natürlich auch für deutsche Songs, das wollen die Spanien sicher nicht. Als Experiment könnte ich mir das durchaus vorstellen, aber ein ganzes Album … eher nicht.
Denken und träumen Sie nur auf Spanisch? Ist das die Sprache, in der Sie Ihren Gefühlen am besten Ausdruck verleihen können?
So genau weiß ich nicht, in welcher Sprache ich träume. Vermutlich aber in der Sprache, in der ich auch mit der Person, die darin vorkommt, kommuniziere. Spanisch ist auf jeden Fall meine Muttersprache.
Eine letzte Frage noch: In einem Podcast haben Sie darüber gesprochen, dass Sie bodenständiges Essen lieben. Haben Sie in Luxemburg einen Restaurantbesuch eingeplant? Bodenständiges, gutes, einfaches Essen – das kann man hier nämlich ganz gut.
Noch nicht, das entscheiden wir meist kurzfristig, weil wir nur einen Tag in der Stadt sind. Wir fragen daher meist die Promoter, ob sie uns einen Tipp geben können. Vielleicht haben Sie aber auch einen für mich?
Also ich kann die „Brasserie Beaulieu“ in der Rue de Félix Blochhausen empfehlen. Das ist nicht direkt im Zentrum, da haben Sie vielleicht etwas Privatsphäre. Dort wird übrigens ein gutes Cordon bleu serviert.
Ach gut, danke für die Empfehlung, das habe ich jetzt mal direkt eingespeichert.
INTERVIEW TO GERMAN NEWSPAPER SÜDKURIER (09/07/2024)
Álvaro Soler kommt nach Friedrichshafen: Das plant der Sänger vor seinem Konzert
Südkurier, 09/07/2024
Am 10. August tritt der Deutsch-Spanier beim FN:Pop-Festival auf. Es ist nicht sein erster Besuch am Bodensee. Der 33-Jährige vergleicht das Bodensee-Ambiente sogar mit dem einer spanischen Stadt.
Die Sänger Álvaro Soler und Nico Santos sind nicht nur befreundet – in ihren Leben läuft auch so manches ähnlich. Nicht nur die Karrieren der 33 und 31 Jahre alten Musiker, die zwischen Deutschland und Spanien unterwegs sind. Auch privat verbindet die beiden einiges. Santos hat 2022 geheiratet, ist vor Kurzem Vater geworden.
Soler ist seit 2023 verheiratet, seine Frau ist hochschwanger – und er selbst ist entspannt, was die Geburt betrifft. „Es ist alles bereit: Die Kliniktasche steht parat, wir haben einen Vorbereitungskurs gemacht und ich habe zwei Bücher gelesen“, sagte er kürzlich. „Man kann am Ende auch nicht mehr machen. Man muss es auf sich zukommen lassen.“
Am Bodensee ist‘s fast wie am Meer
Auf den Moment der Geburt freut er sich – dann will er beruflich auch etwas kürzertreten. Doch fürs Erste stehen noch einige Termine an. Den Sommer über ist Soler in Deutschland unterwegs, am 10. August ist sein Auftritt beim FN:Pop-Festival in Friedrichshafen geplant. Open-Air-Konzerte sind für den Musiker aus einem einfachen Grund etwas Besonderes: „Ich liebe die Natur und ich liebe es, draußen zu sein, zu wandern, draußen zu kochen und zu essen – und Musik zu machen.“
Die Leute seien bei solchen Auftritten besser drauf, ist sein Eindruck – vor allem, wenn die Sonne scheint. Deshalb sei er auch so gespannt, wie das Konzert wird. Am Bodensee war Soler schon mal, sogar im Bodensee, wie er lachend erzählt. „Der Bodensee ist so groß, dass ich mich dort fast wie am Meer fühle – wie in meiner Heimat Barcelona.“ Dort ist er geboren und aufgewachsen, dort hat er studiert, dort lebt er heute wieder.
Obwohl er so viel unterwegs ist, gehört Soler zu den Menschen, die sich gern dort umschauen, wo sie sind. „In solchen Momenten will man ja auch mal ein bisschen rauskommen“, sagt er. „Ich meine, was gibt es Besseres, als in einem Bus zu reisen, der nachts fährt, und dann wacht man morgens auf und ist in einer neuen Stadt?“ Gerade wenn man mit Freunden unterwegs sei („Meine Band, das sind eben wirklich Freunde.“), mache das Spaß.
„Wir überlegen immer, was wir zusammen machen können, wenn wir ein bisschen Zeit haben. Wir gehen mal ins Museum, machen Sport oder gehen, wenn wir in Friedrichshafen sind, eben an den See.“
Tage ohne Musik gibt es bei dem 33-jährigen Deutsch-Spanier selten, aber es gibt sie, „vor allem, wenn ich fertig bin mit den Proben für eine Tournee und die Ohren schon qualmen“, wie er im Interview erzählt. „Dann brauche ich einfach kurz Ruhe.“ Nach Tagen mit jeweils acht oder neun Stunden Proben am Stück wolle er eigentlich gar nichts mehr mit Musik zu tun haben, erzählt er lachend. „Aber dann kommt die Liebe zur Musik zurück.“
Eine Zeit lang keine Musik zu machen, das kann sich Soler, der Industriedesign studiert hat, vorstellen. „Aber ein ganzes Leben ohne Musik? Das nicht.“ Das war nicht immer so. Als Kind hätte er sich beispielsweise eine Teilnahme an einer Show wie „The Voice Kids“, wo er schon viermal als Coach dabei war, nicht vorstellen können. „Ich war sehr, sehr schüchtern und so etwas hätte ich gehasst. Ich wäre super nervös gewesen und hätte das gar nicht hinbekommen, auf der Bühne zu singen.“ Die jungen Kandidaten seien viel mutiger als er.
Kommt irgendwann ein Song auf Deutsch?
Er selbst singt vor allem auf Spanisch, hat aber beispielsweise in der TV-Show „Sing meinen Song“ auch schon deutsche Lieder interpretiert. Einen eigenen deutschen Song aufzunehmen – so weit ist Soler aber noch nicht. „Ich habe sehr viel Respekt vor deutscher Musik. Ich finde sie super und höre sie privat sehr gern, aber ich fühle es bei mir noch nicht so sehr, dass ich auf Deutsch singe.“ Aber, schränkt er ein: „Wer weiß?“
INTERVIEW TO THE SPANISH NEWSPAPER LA VANGUARDIA (24/10/2024)
Álvaro Soler, ídolo en Alemania: “El 80% del público de mis conciertos no habla español,
pero cantan y bailan las canciones”
La Vaguardia, 24/10/2024
El catalán, que es un auténtico ídolo en Alemania, estrena paternidad mientras prepara su nuevo disco
Cuando en 2015 Álvaro Soler (Sant Cugat del Vallés, 1991) logró el éxito internacional con ‘Bajo el mismo sol’, la canción en la que después quiso colaborar Jennifer López, no imaginaba lo que le esperaba. El artista, que charla con La Vanguardia presentando su nuevo tema, ‘Cero’, asegura que “siempre he pensado que esto se acabaría en algún momento”. Esta creencia le llevó a trabajar en su carrera a un ritmo frenético, sobrepasando, en alguna ocasión, el límite de lo recomendable. “Llegó un momento en que dije ‘ya no puedo más, me estoy muriendo’. Lo veía anímica y físicamente, estaba bastante destrozado y eso se nota. Además, las relaciones personales, con la familia y con la pareja, sufren si uno no para de trabajar”, reflexiona.
Este nuevo enfoque le ha llevado a echar el freno y a exprimir las oportunidades con otra perspectiva: “Con mi equipo, la logística y la organización son muy importantes. También me he sentado con mi mujer a planificar el 2025 para saber dónde estaremos, cuándo, por qué y cómo regresar a casa. Eso es lo más importante”, explica. Compaginar su vida familiar con sus compromisos laborales, tanto en música como en televisión, es su máxima prioridad.
Y es que el último año ha marcado el inicio de una nueva etapa para el artista en varios sentidos. En lo artístico, ha estado experimentando con nuevos géneros e instrumentos para encontrar la dirección qué seguir. “Sé cual es el rumbo y estoy a tope, escribiendo para el nuevo álbum cuyo título aún no tengo”, revela, aunque avanza que el disco, que verá la luz en 2025, incluirá su último tema y ‘Te imaginaba’, el éxito con el que no ha dejado de sonar este verano.
En lo personal, la vida de Soler ha vivido una enorme sacudida con la llegada al mundo de su primera hija el pasado mes de julio. Unido a la empresaria alemana Melanie Kroll, con quien se casó en 2023, el cantante confiesa que “la paternidad es una de las cosas más bonitas del mundo” y que su hija es “una preciosidad que da alegría a cada día”.
Álvaro Soler reside en Alemania donde es un auténtico ídolo. Su proyecto musical tiene un sonido muy europeo y eso le ha llevado a triunfar en Bélgica, Holanda, Suiza o Italia, país donde lo hizo antes que en España. “Es una cosa bastante excepcional. No me encuentro con ninguno de mis compañeros en carteles en Alemania, siempre estoy un poco solo ahí”, reconoce. Ahora bien, la conexión que establece con los asistentes no entiende de idiomas. “Es una locura. El 80% del público de mis conciertos no habla español, pero cantan y bailan las canciones. Dejan las reglas de lado y se desatan. Igual no conectan con la letra, pero sí con la vibra y las emociones que sienten a través de la música, es una pasada”, relata tras haber actuado en el país germano ante audiencias de 100.000 personas.
El catalán presenta unos directos rodeado de un amplio grupo de músicos donde el baile y la energía positiva son protagonistas. “Nunca hubiese imaginado cantar delante de miles de personas, me hubiera dado mucho corte. Era una persona muy tímida y sé que la música me ha ayudado a salir adelante, a aprender el carisma de la comunicación con la gente, a salirme de mí mismo”, confiesa.
Otra de las maneras con las que el artista llega a sus fans es a través de las redes sociales, un mundo que ya es inseparable de cualquier carrera artística: “Es importante tener esa conexión con la gente. Además, TikTok e Instagram son las plataformas de márquetin más grandes”. Ahora bien, ¿hasta dónde llegar? “Las redes sociales son ambiguas en muchas cosas y yo intento separar lo personal. Por ejemplo, nosotros hemos acordado que a mi hija no la vamos a enseñar. Ella lo decidirá cuando tenga edad. Por privacidad y para tener mayor control, no lo haremos”, comenta, dejando claro que exponer su vida en internet tiene límites.
De hecho, es muy consciente de que “el objetivo de las redes es que tú estés ahí el mayor tiempo posible” y que, en la mayoría de los casos, se presentan escenarios que buscan más el impacto que mostrar la realidad. “La gente se va de viaje a sitios exóticos porque lo ha visto en Instagram y luego no les gustan. Hay otras formas de informarse, como leer libros o consultar en agencias de viajes. Lo que pasa es que la gente tiene ganas de lo que ve en redes sociales”, cuenta, aunque admite que “a mí también me pasa, sobre todo con instrumentos”.
Ha pasado casi una década desde que Álvaro Soler irrumpió en la escena discográfica mostrando una música alegre, vibrante y pegadiza que sigue atrayendo al público. “Firmé con Universal y me mudé a Berlín, pero me lo tomé como un Erasmus porque no sabía cómo iba a ir. De repente tenía dos números uno y la gente me reconocía, pero yo vivía en un apartamento minúsculo y el dinero no me llegaba ni para un taxi al aeropuerto”, recuerda sorprendiéndose del camino recorrido. Sus ganas siguen intactas y su curiosidad le sigue llevando a descubrir nuevos universos que plasma en sus canciones, unos temas llenos de vida y autenticidad, igual que él.
INTERVIEW ON PODCAST PROGRAM 'AUF EIN GLAS WEIN MIT' WITH THERESA OLKUS (28/10/2024)
Auf ein Glas Wein mit Alvaro Soler
Süddeutsche Zeitung Magazin, 28/10/2024
Kaum einen Künstler verbindet man wohl so sehr mit Sommer und guter Laune wie ihn – Alvaro Soler. Seit Jahren läuft der Weltstar mit seinen spanischen Songs auch in den deutschen Playlists in Dauerschleife. Sein Talent für Musik entdeckte er bereits als Jugendlicher – in den Karaoke-Bars Tokios. Theresa Olkus hat Alvaro auf ein Glas Chardonnay getroffen.
Theresa: Alvaro Soler ist heute da. Herzlich willkommen.
Alvaro: Vielen, vielen Dank. Ich freue mich sehr und bin gespannt, was gleich passiert.
Theresa: Es wird ein bisschen Wein getrunken, und wir haben Zeit, uns ein bisschen zu unterhalten. Aber bevor wir starten, gibt es immer eine Frage für alle Gäste, und zwar: Was und wann war dein letztes Glas Wein?
Alvaro: Momentan trinke ich nicht so viel Alkohol, weil ich auf Tour bin. Alkohol ist nicht gut für meine Stimme, ich merke das am nächsten Tag sofort. Ich komme nicht so hoch und kann meine Stimme nicht so gut bewegen. Deswegen weiß ich genau, wann mein letztes Glas Wein war, nämlich im Haus meines besten Kumpels Ramon in Barcelona. Da waren er, seine Frau, meine Schwester und deren Freund. Das war ein superschöner Abend.
Theresa: Und weißt du noch, was ihr getrunken habt?
Alvaro: Es war Rotwein, aber ich weiß nicht mehr, was es war. Wenn ich dort zu Besuch bin, dann weiß ich, ich bin in guten Händen.
Theresa: Sehr gut. Das spricht für den Wein und für die Freunde.
Alvaro: Absolut. Wenn ich Alkohol trinke, dann trinke ich auf jeden Fall Wein. Bier mag ich gar nicht mehr. Das habe ich irgendwie verlernt.
Theresa: Ich bin gespannt, was du zu dem Wein sagst, den ich mitgebracht habe. Du hast dir einen Weißwein aus der Pfalz gewünscht. (Theresa öffnet die Flasche)
Alvaro: Die Pfalz ist eh das Beste.
Theresa: Das war ein recht konkreter Wunsch für einen Gast. Hast du irgendeinen Bezug zur Pfalz?
Alvaro: In Deutschland hatte ich zwar noch keine Gelegenheit, eine Weintasting-Reise zu machen. Aber es gibt hier so gute Weißweine, und mein Drummer Simon, der aus der Pfalz kommt, bringt mir immer Wein mit. So habe ich die Pfalz entdeckt.
Theresa: Aha. Ich habe mir schon gedacht, dass es da irgendeine Connection geben muss. Warst du schon mal da?
Alvaro: Nicht direkt auf einem Weingut.
Theresa: Es ist traumhaft schön, und man muss einfach sagen, die Pfälzer sind gesellige Menschen.
Alvaro: Ja? Wegen des Weins vielleicht. Deutscher Weißwein ist auch sehr, sehr gut, muss man sagen.
Theresa: Das werden wir jetzt unter Beweis stellen. Obwohl Riesling die wichtigste Rebsorte für die Pfalz ist, probieren wir heute einen Chardonnay. Lass uns anstoßen. (Theresa schenkt ein, beide trinken)
Theresa: Wow. Er ist auf jeden Fall intensiv. Man merkt schon beim Riechen, er könnte einen ein bisschen länger einnehmen.
Alvaro: Aber am Ende hat er so eine schöne Süße, finde ich.
Theresa: Er hat eine extrem schöne Frucht und Struktur.
Alvaro: Auf jeden Fall. Ich mag Weine, die ein bisschen bissiger sind. Dieser hat 13 %, das ist für einen Weißwein viel.
Theresa: Das ist durchaus viel. Alvaro, wir sind heute in Berlin. Das ist eine deiner Lebensstationen. Es gibt auch andere Städte, mit denen du verbunden bist. Tokio zum Beispiel und Barcelona.
Alvaro: Genau. Ich bin in Barcelona geboren, das ist meine erste Station, meine Mutter ist Spanierin, mein Vater ist Deutscher. Beide haben sich dort kennengelernt und auch gelebt. Wenn meine Eltern mit mir am Tisch sitzen, reden wir spanisch. Ginge meine Mutter kurz weg, würden ich und mein Vater aber deutsch sprechen. Ich bin in Barcelona auf eine deutsche Schule gegangen. Als ich zehn Jahre alt war, sind meine Eltern mit mir und meinen beiden Geschwistern nach Tokio ausgewandert, bis ich 16 oder 17 war. Dann ist meine Familie wieder zurück nach Spanien, und dort habe ich Abi gemacht. Aus meiner Zeit in Tokio habe ich noch viele Freunde. Das war eine intensive Zeit. In der Pubertät versucht man ja, sich selbst zu finden. Gleichzeitig war ich in einer ganz anderen Kultur und habe versucht, mich anzupassen.
Theresa: Wie kam die Musik in die Familie? Wie hat sich dein Wunsch entwickelt, Musiker zu werden?
Alvaro: Es gab ein Klavier bei meiner Oma zu Hause. Darauf habe ich immer geklimpert und eine Faszination für das Instrument entwickelt. In Tokio habe ich mir ein Klavier gewünscht und bekam ein Keyboard. Damit habe ich Klavier gelernt. Ich und meine Geschwister hatten einfach Spaß am Musizieren. Auch meine ganze Klasse in der Schule war sehr musikalisch. Wie andere zum Beispiel zur Fußball-AG gehen, sind wir mit 13 oder 14 Jahren zur Chor-AG gegangen. Auch die Leute, die gar nicht singen konnten. Es ging dabei nicht ums Singen, um die Perfektion. Es ging immer darum, Spaß zusammen zu haben. Dort habe ich gelernt, wie Harmonien funktionieren. Das war eine super Schule für mich. Und dann gab es noch einen weiteren musikalischen Aspekt: Karaoke. In Tokio und in Japan generell geht man einfach sehr oft in Karaokebars. Es gibt dort einzelne Zimmer, die man buchen kann. Meine Freunde und ich waren da quasi jeden Samstag vier bis fünf Stunden und hatten Spaß. Da habe ich gemerkt, dass ich singen kann. Meine Freunde haben mich auch gepusht und meinten, ich solle eine Band gründen.
Theresa: Was war letztendlich das Sprungbrett, um Musik professionell zu machen?
Alvaro: Das war Jahre später nach meinem Studium. Ich wollte Autodesigner werden und Musiker sein. Das waren meine beiden Passionen. Ich kannte niemanden, der in der Musikbranche arbeitet, aber einige mit Bezug zu Design. Also habe ich eine Mischung aus Ingenieurwesen und Design studiert. Genau einen Tag nachdem ich mein Diplom bekommen hatte, habe ich bei Sony einen Vertrag als Songschreiber unterschrieben. Das war sehr cool. Die Plattenfirma hatten die Band gehört, die ich mit meinem Bruder und meinem besten Kumpel Ramon gegründet hatte. Ich dachte: Wenn Sony uns als Songschreiber will, machen wir das vielleicht gar nicht so schlecht. Dann lass doch einfach erst einmal nur Musik machen. Wir waren dann jeden Tag bei Ramon in der Garage und haben quasi von 9.30 Uhr bis 20.00 Uhr abends nur Songs geschrieben, Sachen recherchiert, Instrumente ausprobiert. Also nur Musik, Musik, Musik. Sony hat mich eines Tages zu einem Songwriter-Camp geschickt. Dort konnte ich viele Kontakte knüpfen. So hat sich das schließlich in eine Musik-Karriere verwandelt.
Theresa: Fließen deine Lebensstationen mit all den verschiedenen Kulturen in deine Musik mit ein? Beim Wein ist es ja so, dass die Herkunft, die Umgebung und die Menschen einen großen Einfluss haben.
Alvaro: Ja. Für ein Album oder einen einzelnen Song braucht man verschiedene Techniken, wie beim Wein auch. Bei der Musik muss man entscheiden, welche Instrumente gespielt werden, und die Audiofiles müssen geschnitten werden. Für einen Wein braucht man verschiedene Trauben, es gibt eine Zeit, in der alles ruht, und so weiter. Ähnlich wie beim Kochen. Es ist wichtig zu wissen, ob ich die Tomaten für ein Gericht ganz klein oder in Scheiben schneide. Bei allem ist es gut, zwischendurch die Perspektive zu wechseln. Das heißt, dass ich ab und zu aufstehe und vom Computer weggehe oder beim Hören die Augen zumache. Denn bei der Musik muss ich am Ende nur auf mein Ohr hören. Ich habe früher sehr viele Alben im Bett gehört, bevor ich schlafen gegangen bin, einfach nur mit den Kopfhörern im Ohr und Licht aus.
Theresa: Wie beim Wein. Man assoziiert schon so viel mit der Farbe des Weins. Allein das Glas macht schon viel aus. Es gibt zum Beispiel schwarze Gläser für Blindverkostungen. Manche Leute haben dann Schwierigkeiten, Rot und Weißwein zu unterscheiden. Daran sieht man, dass das ganze Drumherum einfach so viel mit uns macht und den Geschmack beeinflusst.
Alvaro: Absolut.
Theresa: Deine Songs sind oft euphorisch und positiv. Was macht die Musik mit dir, wenn deine Stimmung eher melancholisch ist? Fällt es dir dann auch mal schwer, deine Musik zu machen, oder hilft sie dir?
Alvaro: Es kommt darauf an. Die Musik leitet ein bisschen den Weg. Es kommt auch auf das Instrument an. Ich bin da sehr romantisch und ein bisschen verrückt. Ich denke, jedes Instrument hat viele Songs in sich, die man aus diesem Instrument herausspielen muss. Das ist die Kraft der Musik, die durch mich durchfließt. Es ist wie Meditation.
Theresa: Gibt es irgendwelche Dinge, die eine Art Zuflucht oder sicherer Ort sind? Wo du weißt, da fühlst du dich wohl und wirst garantiert gute Stimmung haben?
Alvaro: Es ist einfach wichtig, mit Leuten zusammen Musik zu machen, denen du vertraust. Ansonsten habe ich kein Ritual. Es muss also kein Glas Wein bereitstehen. Ich habe früher ausprobiert, beim Weintrinken zu schreiben (lacht). Es wurde kein guter Song, einfach weil der Kreativprozess nicht normal abläuft, weil man sehr viele Details vergisst, die den Song zusammenzuhalten.
Theresa: Ich find es schön, dass wir die Gelegenheit hatten, in das Thema einzutauchen, und dabei einen Chardonnay aus der Pfalz kennenlernen durften. Es ist zwar das größte Riesling-Anbaugebiet der Welt, ich finde es aber schön und symbolisch, dass wir nicht mit etwas angestoßen haben, was pure Pfälzer Identität ist, sondern mit einem Chardonnay, der in der Welt zu Hause ist. Vielen Dank, Alvaro.
Alvaro: Ja, mega lecker, wirklich. Dankeschön.
INTERVIEW WITH ALVARO BY THE SWISS NEWSPAPER SCHWEIZER ILLUSTRIERTE BACKSTAGE AT THE BALOISE SESSION (BASEL, 07/11/2024)
Álvaro Soler an der Baloise Session: «Manchmal bin ich fertig von der Elternarbeit»
Schweizer Illustrierte, 07/11/2024
Mit sonnigen Songs hat Álvaro Soler an der Baloise Session den Sommer zurück nach Basel gebracht. Zuvor erzählte Europas «Latin-Superstar», wie es ihm als frischgebackener Vater geht und woran ihn die Basler Herbstmesse erinnert.
Mit Ohrwürmern wie «El Mismo Sol», «Sofia» und «La Cintura» hat Álvaro Soler (33) weltweit die Charts erobert. Seine Songs verzeichnen über fünf Milliarden Audio- und Video-Streams, allein auf Spotify hat er monatlich mehr als 4,6 Millionen Hörerinnen und Hörer. Der spanisch-deutsche Sänger gastierte letzte Woche zum zweiten Mal an der Baloise Session. Während er in der Eventhalle der Messe Basel mit heissen Rhythmen und sonnigen Vibes für Sommerstimmung sorgte, drehte draussen vor der Tür die Basler Herbstmesse, die älteste Vergnügungsmesse Europas, auf Hochtouren. Anlass für Soler, über die Achterbahn des Lebens zu reden.
Álvaro Soler, Sie sind zu einer ganz besonderen Zeit in Basel: während der Herbstmesse. Erinnern Sie solche Rummelplätze an Ihre Kindheit?
Auf jeden Fall. Bei meinen Grosseltern in Spanien gabs so einen Achterbahn-Park, wo wir stets hingegangen sind. Mit einer Bahn, wo eine Halloween-Hexe dir mit dem Hexenbesen auf den Kopf gehauen hat, das weiss ich noch genau. Die Achterbahnen sind immer noch da – seit 25 Jahren –, und es sind teilweise noch die gleichen Leute, die sie betreiben.
Das klingt nach Nostalgie. Ihre Musik verbindet ja auch Moderne mit Tradition. Wie balancieren Sie das in Ihrer Arbeit?
Alles, was wir machen, ist eine Kombination zwischen Vergangenheit und Zukunft. Nur so können wir den Jetzt-Moment einfangen. In die Zukunft zu schauen ist super, aber manchmal lernt man auch sehr viel von der Vergangenheit. Verbinden wir beides, entsteht das Aktuelle, Schöne.
Haben Sie ein Beispiel?
Für die Musik meines neuen Albums, das ich gerade schreibe und das nächstes Jahr erscheint, habe ich mit alten Tape-Maschinen und Kassettenrekordern gearbeitet. Ich habe Loop-Kassetten gebastelt, die einen ganz besonderen Sound erzeugen, der eine besondere Atmosphäre ausstrahlt.
Apropos Herbstmesse: Ihre Karriere hatte sicher auch Höhen und Tiefen. Was waren die grössten Achterbahnmomente?
Von beiden gabs sehr viele. Die ersten Jahre, 2015 mit «El Mismo Sol» und dann 2016 mit «Sofia», da gings wirklich in atemberaubendem Tempo sehr steil nach oben. Danach liessen wir es laufen, wir sind sehr lange und weit gefahren. Ich konnte viele neue Länder kennenlernen, darunter auch die superschöne Schweiz. Die Geschwindigkeit war manchmal so hoch, dass ich nur nach vorne schauen konnte und den Seitenblick verpasste. Beim Beginn der zweiten Steigung atmet man dann kurz durch und denkt: «Mein Gott, was ist gerade passiert?»
Hatten Sie auch Situationen, wo Sie die Hände in die Luft streckten und laut schrien?
Ich glaube, das passiert bei den Konzerten – wie gerade an der Baloise Session. Das sind die Momente, wo ich loslasse und mir sage: mal gucken, wohin die Reise führt. Wir versuchen dabei immer, einen Safe Space zu schaffen, bei dem ich mich fallen lassen kann und weiss, dass man aufgefangen wird von der Musik. Das macht Spass.
Wie war es, an der Baloise Session aufzutreten, wo schon so viele Musiklegenden gespielt haben?
Ehrlich gesagt, ich habe dann fast schon das Imposter-Syndrom, wo man sich fragt: «Hä? Was mache ich denn hier eigentlich unter all den Heroes?» Es ist krass, wer hier schon zu Gast war. Ich fühle mich sehr geehrt, an der Baloise Session sein zu dürfen – sogar bereits zum zweiten Mal. Ich freue mich sehr, dass meine Musik hier in der Schweiz so gefeiert wird.
Sie sind dieses Jahr Vater einer Tochter geworden. Wie hat das Ihr Leben und Ihre Musik verändert?
Also erst mal schlafe ich weniger ...
Sie stehen nachts auch auf?
Ja klar – zwei oder drei Mal! Als das Baby da war, kam die Musik bei mir an zweiter Stelle. Ich wollte erst mal 100 Prozent für meine Familie da sein. Aber meine Konzerte sind so weit im Voraus gebucht, dass ich schon Zusagen gemacht hatte, bevor meine Frau schwanger wurde. Solche Abmachungen muss ich natürlich einhalten. Das ist schon eine echte Challenge, da ich manchmal wirklich «fertig» bin von der Elternarbeit.
Sie fördern als Coach bei «The Voice Kids» junge Talente. Haben Sie Ihre Tochter schon zum Musikunterricht angemeldet?
Nein. Da will ich nicht pushy sein. Bei uns zu Hause gibts viele Instrumente. Vielleicht kommt sie einmal selbst darauf, Musik zu machen. Vielleicht auch nicht. Auch das ist okay. Let’s see.
INTERVIEW WITH ALVARO BY SWR BACKSTAGE AT HIS CONCERT IN LEVERKUSEN (10/11/2024)
Álvaro Soler: Unter derselben Sonne
SWR1, 10/11/2024
Der Musiker Álvaro Soler hat Millionen Fans rund um den Globus. Ein Weltbürger sein - das lebt er und das ist auch Teil seiner eigenen Biografie. Denn seine Vorfahren kommen aus Spanien, Belgien und Deutschland. Álvaro wuchs zunächst in Barcelona auf, als Kind zog er mit der Familie nach Japan, später wieder zurück nach Spanien und seinen musikalischen Durchbruch feierte er 2015 in Berlin mit dem Lied: „El mismo sol“, auf deutsch: „Unter derselben Sonne“. In Zeiten von wieder erstarkendem Nationalismus verkörpert Álvaro Soler eine Solidarität aller Menschen auf diesem Planeten:
„El mismo sol“ ist ja das, wofür ich stehe- dieses Internationale. Alle Leute zusammenbringen ist halt das, was mich am meisten definiert, glaub ich. Weil ich hab in verschiedenen Kulturen gelebt - und ich hab nie wirklich unterschieden zwischen „du kommst von hier und du kommst von da“ … also ich hab unterschieden, aber im positiven Sinn, es war so eher:,,Cool du kommst ja aus Korea, du kommst aus Japan, mega, wie sagt man das und das auf Japanisch?
Heute spricht der 33-jährige sechs Sprachen fließend und sagt: Wir müssen uns für die Menschen unter dieser selben Sonne wieder mehr interessieren, sie sind unsere Geschwister und es muss uns beschäftigen, wie und unter welchen Umständen sie leben:
Wenn ich ein Wort habe für mein Leben, dann ist wirklich Neugier das Wort, also die gute Neugier, weil das ist der Motor für alles, was ich gemacht hab in meinem Leben
Neugierig ist Álvaro Soler auch, wenn es um Sinnfragen geht – etwa: Wozu bin ich auf dieser Welt?
Das ist eine sehr interessante Frage und eine sehr große Frage: es gibt ja so viele sehr begabte Musiker, die viel besser Musik spielen als ich, auf jeden Fall, aber ich hab irgendwann gedacht: ich bin einfach auf dieser Welt, um den Leuten was mitzugeben, was einfach positiv ist und ich glaube das ist meine Arbeit auf dieser Welt. Wirklich meine Berufung ist den Leuten gute Laune zu geben, in dieser Zeit, wo wir hier sind.
Mir gefällt diese Definition von Berufung. Dass er das kann, das sieht er als ein Geschenk. Und dass es funktioniert, erlebe ich in den vielen strahlenden Gesichtern auf seinem Konzert in Leverkusen, wo ich den Künstler treffe. Für Álvaro Soler ist Lebensfreude aber mehr als billiger Spaß:
Das klingt natürlich sehr banal, wenn man sagt: „Party und so“. Es ist aber nicht Party – es geht einfach darum von diesen Problemen ein bisschen Perspektive zu bekommen, von deinen eigenen Routinen rauszukommen. Auch in den Konzerten finde ich, dass mein Job ist: wenn Leute zu den Konzerten kommen, dass die nach Hause gehen und denken: Krass, ich bin jetzt kurz für zwei Stunden weg gewesen und jetzt geht es mir besser – und das ist meine Berufung, dass ich sowas bekommen habe, weil es pusht mich selber auch, ich bin ja nicht immer positiv gelaunt, es gibt ja auch Momente, wo ich denke: Das ist so schwer oder das krieg ich nicht hin. Und es ist für mich eine super Aufgabe diese Verantwortung zu haben.
Verantwortung empfindet er auch für die Zukunft unseres Planeten und macht sich ehrlich:
Ich muss auch ganz ehrlich sagen – ich bin nicht der Nachhaltigste auf der ganzen Welt. Allein das Fliegen in Länder, weil ich Konzerte habe oder so. Wir nehmen ja schon einen Tourbus sooft wie wir können, und versuchen ja schon alles zu reduzieren, aber bestimmt kann ich viel mehr machen. Aber da bin ich nicht der Einzige. Ich glaub: Jeder von uns kann vielmehr machen, und ich glaube, man muss sich nur hinsetzen und planen und sagen: jetzt ändere ich was in mir.
Und weil er vor seiner Karriere Industriedesign studiert hat, weiß er, dass auch die Wirtschaft noch viel nachhaltiger werden muss. Wie dramatisch die Auswirkungen des Klimawandels sind, erfährt Álvaro Soler gerade, wenn er in seine spanische Heimat -etwa nach Valencia - schaut. Auf seinem Konzert sammelt er Spenden. Ich muss dabei sofort an die Flut im Ahrtal 2021 denken. Und wie wichtig jede Hilfe in so einer Situation ist.
Ich treffe den international erfolgreichen Musiker Álvaro Soler. Er hat schon mit Künstlern wie Jennifer Lopez Songs produziert – sein neuestes Lied „Cero“ ist hingegen eine ganz besondere Zusammenarbeit, die ihren Ursprung auf einer Reise mit der Hilfsorganisation „World vision“ in Kenia hat. Dort hat er sich verschiedene Projekte angeschaut hat, um auf Hunger und Not der Menschen aufmerksam zu machen:
Wir waren in Marsabit, das ist zehn Stunden von Nairobi mit dem Auto, das braucht zwei Tage bis du da bist. Das sind Schäferfamilien, die wohnen so bisschen Nomaden mäßig.
Und dort begrüßt ihn der „Namayana womens choir“. Frauen, die als Gospelchor auf ihrer Heimatsprache Rendile singen. Alvaros Kollege fängt die Situation ein und diese Melodie geht ihm nicht mehr aus dem Kopf. Jetzt hat er aus den Aufnahmen einen neuen Song gebastelt:
Es ist eigentlich ein christian song und sie singen das normalerweise in so Gospelgemeinden – das ist einfach ein Dankbarkeitsgesang und das finde ich total schön, das passt mega zu dem Soing. Sie haben mir noch mal gesagt, was das alles heisst, was sie sagen. Also sie sagen: „ Oh Lord, it is by your might, that we are here “
Übersetzt: „Gott, es ist deiner Macht zu verdanken, dass wir hier sind.“ Es geht um Demut und das Geschenk des Lebens. Und wie hält es Álvaro ganz persönlich mit dem Glauben. Ist er ein religiöser Mensch?
Ich bin ja katholisch aufgewachsen in Spanien und ich bin getauft, aber irgendwann hab ich sozusagen meinen eigenen Weg und Bezug dazu gefunden. Und bei mir ist es so: ich hab dann irgendwann auch durch Meditation meinen eigenen Frieden dann gefunden.
Und ihm geben die 10 Gebote Orientierung. Ich nehme den Künstler als Menschen war, der offen ist für Spirituelles. Der in seinen Liedern immer wieder von der Seele singt. Glaubt er an eine größere Kraft? Hat er einen Draht nach oben?
Ja, es gibt eine größere Kraft, auf jeden Fall-100 Prozent! Also guck mal: Wenn man Musik macht, Kreativität, ich finde: Musik und alles was kreativ ist, ist verbunden mit einer größeren Kraft –und manchmal ist man einfach nur das Medium dafür, wenn man es schafft sich so zu öffnen, dass es klappt, dass dieser Fluss passiert, dann ist es das Schönste, was es gibt auf der Welt. Deshalb bin ich sehr oft sehr, sehr dankbar für all das ,was passiert ist in meiner Karriere.
Ich frage ihn nach seiner Lieblingszeile in seinem neuen Song und in seiner Antwort spiegeln sich dann auch wieder Momente aus seiner Keniareise. Da hat er erfahren, dass absolut nichts selbstverständlich ist:
„Será que nos hemos olvida'o - Que aquí todo es un regalo- haben wir vielleicht vergessen, dass hier alles ein Geschenk ist. Und jeder Tag, an dem wir aufwachen ein Geschenk ist und alles andere was passiert, ist ein Extra.“
INTERVIEW WITH ALVARO BY CZECH RADIO STATION RADIOŽURNÁL (16/01/2025)
Inspiraci hledám v přírodě. Možná proto zní mé nové písně jako soundtrack ze Lvího krále, říká Alvaro Soler
iROZHLAS.cz, 16/01/2025
Mnoho jeho fanoušků španělsky neumí, textům nerozumí, přesto ale zvládnou hlasitě odzpívat klidně i hodinu dlouhý set. Zpěvák Alvaro Soler, který je jednou z nejvýraznějších tváří latin popové scény, se o tom bude moct znovu přesvědčit i v Česku, kde vystoupí na červencovém festivalu Colours of Ostrava. „Mám rád rozmanitost a rád lidi překvapuju,“ říká v rozhovoru pro Radiožurnál.
Když jsme spolu mluvili naposledy, říkal jste, že byste rád udělal vícejazyčnou píseň, na které by se podílelo třeba deset umělců z různých zemí. Nevylučoval jste ani českou pasáž. Tak by mě zajímalo, jak je tenhle plán daleko?
Pořád to chci udělat. Jak jste si mohl všimnout, tak to ještě nevyšlo od té doby, co jsme spolu mluvili naposledy (smích). Ten nápad mě pořád baví, ale ještě na to nepřišel správný moment a správná píseň.
A máte alespoň představu, které interprety byste chtěl oslovit?
Ano i ne. Rád bych se pobavil s lidmi, které z jednotlivých zemí znám, a nechal si od nich poradit. Protože sám přirozeně nemůžu znát všechny umělce na světě. Ale rád bych zapojil spíš méně známé umělce. Aby to pro ně byla možnost, jak se ukázat nebo se proslavit.
Takže něco jako showcase, akorát v písni?
Vlastně ano, to je přesný popis. To by se mi líbilo. A možná na novém albu, které chystám, se nějaká taková píseň najde.
Na vícejazyčnou píseň jsem se ptal i kvůli vašim jazykovým dovednostem, které využíváte také mimo svou tvorbu. Vedle španělštiny mluvíte plynně anglicky, italsky nebo japonsky. Na vašem YouTube kanálejsem zaregistroval nový pořad Kitchen talk, ve kterém vedete krátké rozhovory v němčině a při tom vaříte. Je to jen záležitost tohoto pořadu nebo vaříte rád?
Miluju vaření. Moje máma je profesionální kuchařka a jeden díl jsem s ní natočil. Je to jediná epizoda, která je ve španělštině. Ale i babička vaří výborně, celá španělská část rodiny je v tomhle opravdu zručná.
A co rád vaříte? Nebo máte třeba jídlo, které ještě neumíte a chtěl byste se ho naučit?
Mojí silnou stránkou jsou ryby, pečená zelenina a zkrátka tyhle typicky španělské věci. Ale právě kvůli tomu jsem se letos o Vánocích snažil naučit něco, co ještě neumím. V Berlíně navíc byla zima, potřeboval jsem nějaké těžší jídlo. Tak jsem se vrhnul na guláš.
Pořídil jsem si na to speciální hrnec, který se může dát i do trouby. Dostal jsem se ke skvělému receptu a už to jelo. Dal jsem tam asi tunu cibule, maso, pak i červené zelí, které se v Německu během zimy hodně používá. A potom jsem ještě udělal Klöße, což je vlastně velký vařený nok. A musím se pochválit. Byl to dobrý guláš.
Minule jste mi v rozhovoru říkal, že vás velmi překvapilo, jak dobře zná české publikum vaše texty, přestože většina lidí tady španělsky nemluví a nerozumí. Festivalové publikum ale nebudou tvořit jen vaši fanoušci. Věříte přesto, že to na energii koncertu nic nezmění?
Máte pravdu, že festivalová vystoupení jsou hodně jiná, než když máte vlastní show. Tam všichni texty neumí, navíc budou čekat na Iggyho Popa a nebo jiné hvězdy, které mají jít po mně. Dřív jsem byl hrozně nervózní, když jsem viděl, jak lidé od pódia odcházejí pro jídlo a pití. Teď už tolik ne, protože vím, že se většinou zase vrátí.
Na každém festivalu se najdou lidi, kteří se jen chtějí pobavit, zatančit si a tak. A z našeho pódia podle mě jde docela dost zábavy, takže doufám, že to lidi přitáhne, přestože nás nemusí znát. Já se osobně moc těším, mám rád koncerty na velkých festivalech.
Hudba, kterou děláte, je obecně vnímaná jako vždy pozitivní, barevná, veselá atd. Víckrát jste ale v rozhovorech říkal, že se snažíte pracovat i s tématy, která můžou být vážnější nebo více osobní a nemusí to být nutně taneční hity. Je to i případ posledního singlu Dicen?
Je to tak. Myslím, že Dicen je pravým opakem toho, co si lidé o mé muzice většinou myslí. Miluju kontrasty. Jsou velkou součástí mě samotného. Takže vedle radostných melodií klidně hodím něco velmi intimního a osobního. Nemám s tím problém, mám rád rozmanitost a rád lidi překvapuju.
Už jste zmínil, že chystáte desku. Co se snažíte na ní snažíte otisknout nebo co zkrátka chcete mít v životě?
Čas s rodinou a přáteli je pro mě zásadní. Inspiraci hodně hledám v přírodě. Třeba teď jsem byl přes svátky v Dánsku a jejich moře v zimě nebo písečné duny mě naprosto uchvátily. Prostě pozoruju planetu takovou, jaká je. Možná proto zní většina mých nových písní jako soundtrack ze Lvího krále (smích).
Mám velké záchvaty epičnosti. Taky mě dost baví soundtrack z Tarzana, který napsal Phil Collins. Používá tam různé zvuky džungle, africké rytmy, texty jsou skvělé. Tohle bych taky chtěl udělat.
INTERVIEW TO THE GERMAN NEWSPAPER SCHWÄBISCHE ZEITUNG (19/01/2025)
Alvaro Soler: „Ich bin ehrlich gesagt gar nicht so der Party-Typ“
Schwäbische Zeitung, 19/01/2025
Der spanisch-deutsche Popsänger Alvaro Soler tritt im Juli in Warthausen und in Balingen auf. Gerd Mägerle hat mit dem 34-Jährigen über seine Tour und seine Karriere gesprochen.
Alvaro, du bist im Juli gleich zweimal im Süden von Baden-Württemberg auf der Bühne: am 4. Juli in Warthausen beim BlueOrange-Open-Air und am 25. Juli beim Marktplatz-Open-Air in Balingen. Deine Tour heißt „La Gira“, was übersetzt „Die Tour“ heißt. Ist das ein Spaß?
Genau, der Name der Tour ist ein kleiner Gag. In Deutschland sagt man ja auch die „La Ola“-Welle. Das klingt für mich als Spanier immer total komisch, weil das übersetzt die „Welle“-Welle heißt. Deswegen habe ich gedacht, ich mache einfach die „La Gira“-Tour. Die wird super-schön.
Bis Juli ist es ja noch ein gutes halbes Jahr hin. Kannst du mal beschreiben, wie die Vorbereitungen aktuell laufen?
Also gerade bin ich eher noch in der kreativen Phase für das Album. Ich schreibe und produziere noch Songs fertig. Aus diesen Songs machen wir dann eine Setlist. Wir werden natürlich die alten Songs spielen, die schon alle kennen, aber auch eben neue Stücke, die dazukommen. Irgendwann im April beginnen dann die Proben. Da haben wir schon die Räume reserviert, der Tourbus ist alles schon bestellt. Das ganze Team weiß schon Bescheid. Während ich die Songs und das Album produziere, wird parallel an der Gestaltung der Bühne gearbeitet. Das ist im Moment also eine sehr spannende Phase.
Wann wird denn das Album erscheinen? Und wie heißt es?
Es wird voraussichtlich nach dem Sommer erscheinen. Und mit dem Titel muss ich alle noch etwas auf die Folter spannen.
Das heißt also, das Publikum im Juli wird in Warthausen und Balingen die Songs hören, noch bevor das Album draußen ist?
Genau, es gibt manche Songs, die wir schon spielen werden, noch bevor das Album da ist.Die kann man also dann nur live bei uns hören.
Jetzt bist du ja bekannt für fröhliche, mediterrane Musik, die nach Sommer, Sonne, Strand und Party klingt. Bestimmt dieser Sound auch deine Konzerte oder gibt es da auch sentimentalere Klänge?
Ja, natürlich. Es gibt immer eine musikalische Reise auf der Bühne. Ich bin ehrlich gesagt gar nicht so der große Party-Typ. Ich bin aber ein positiver Mensch, deswegen finde ich positive Musik gut, die einfach gute Laune macht. Aber die letzte Single („Dicen“; d. Red.), die ich rausgebracht habe, ist auch komplett anders, viel ruhiger und hat eine andere Ästhetik. Ich versuche mit der Auswahl der Songs immer auch ein bisschen die Lebenswirklichkeit der Menschen widerzuspiegeln. Manchmal will man feiern, manchmal ist man eher ruhiger.
Voriges Jahr bist du zum ersten Mal Vater geworden bist. Hat das deine Art Musik zu machen oder Songs zu schreiben verändert?
Also bis jetzt noch nicht, weil es viele Songs des Albums schon vor der Geburt gab. Aber ich merke schon, dass da was mit mir passiert, obwohl ich jetzt nicht gezielt einen Song über meine Tochter schreibe. Aber mal schauen, vielleicht kommt das noch.
Wenn du nicht deine eigene Musik hörst, was hörst du dann?
Es hängt immer davon ab, in welcher Stimmung ich bin und wie viel Zeit ich habe. Ich versuche immer auch, komplette Alben zu hören. Das macht ja inzwischen fast niemand mehr. Ich liebe es zum Beispiel, wenn ich im Auto bin, ein komplettes Album eines neuen Künstlers mal durchzuhören. An bekannten Künstlern mag ich Juanes sehr gern, aber auch Elton John, Phil Collins oder John Mayall. Und dann mag ich aber auch Sachen wie Buena Vista Social Club zum Beispiel. Lustigerweise höre ich auch sehr viel Jazz und im Moment auch viele Baby-Einschlafsongs (lacht).
Du hast ja bereits in verschiedenen Ländern gelebt und gearbeitet: Spanien, Japan, Deutschland, Italien. Wo bist du am liebsten?
Am liebsten bin ich schon in Barcelona, weil ich da meine ganze Familie habe, meine Freunde und meine Fahrradrouten. Der Strand ist da, man ist aber auch in drei Stunden in den Bergen, um Ski fahren. Und das leckere Essen spielt natürlich auch eine Rolle.
Sprichst du die Sprachen auch alle?
Japanisch nicht mehr so ganz, weil es einfach so lange her ist. Ich war dort in der deutschen Schule und nicht in einem komplett japanischen Umfeld. Aber ich habe viele japanische Freunde. Bei meiner Geburtstagsfeier waren ein paar von der deutschen Schule in Japan hier. Und mit dem spreche ich ein paar Wörter auf Japanisch. Das ist dann immer ganz lustig. Meine Keyboarderin ist zum Beispiel auch aus Japan. Spanisch, Deutsch, Katalan, Italienisch und Englisch spreche ich aber auf jeden Fall.
In welcher Sprache träumst du?
Ich glaube, in der Sprache, in der ich die Situation erlebe. Vermutlich würde ich meine Frau (sie ist Deutsche; d. Red.) in einem Traum nie auf Japanisch ansprechen.
Und wenn du schimpfst?
Ganz klar auf Spanisch.
Du hast Industriedesign studiert. War das der Plan, wenn es mit der Musik nicht geklappt hätte?
Wie es überhaupt mit der Musik klappen sollte, war eher das Ding. Ich hatte nämlich niemanden in meinem Umfeld, der Musik gemacht hat. Ich wusste nicht, wie man daraus einen Job macht. Wir haben zu der Zeit viel in kleinen Pubs in Barcelona gespielt. Aber ich bin ein sehr neugieriger Mensch und ich liebe sehr viele Sachen. Dazu gehören auch Design und Autos. Deswegen wollte ich nach dem Studium Autodesigner werden. Eine Woche nachdem ich mit der Uni fertig war, hat mich Sony als Songschreiber unter Vertrag genommen. Danach habe ich zwei Jahre lang komplett nur Musik gemacht, bis der Erfolg kam und ich damit meine Miete bezahlen konnte.
Auch hier in der Region träumen viele junge Leute von einer Karriere als Musiker. Wie schafft man das am besten?
Dafür gibt es viele Wege. Heutzutage kann man ja viel Reichweite durch TikTok oder Instagram erzielen. Das gab es so noch nicht, als ich angefangen habe. Und dann gibt es viele Leute, die über YouTube bekannt geworden sind, ohne ein großes Label hinter sich zu haben. Es gibt keinen guten Weg und keinen schlechten Weg.
Du spielst im Sommer in Warthausen und Balingen. Wahrscheinlich zwei Orte in Baden-Württemberg, die dir nichts sagen. Oder doch?
Baden-Württemberg finde ich superschön, weil ich das Essen bei euch so toll finde. Und ich weiß nicht, ob ich schon mal in Balingen war, aber das sagt mir was auf jeden Fall. Ich mache jetzt gefühlt meinen Nachhilfe-Erdkundekurs mit der Konzerttour in neuen Orten in Deutschland. Ich finde, die Leute im Süden sind immer super gut gelaunt und haben einfach Bock zu kommen und mitzusingen. Deswegen bin ich sehr gern in Baden-Württemberg.
Weil du gerade das Essen erwähnt hast: Gibt es da irgendwas hier aus dem Süden, was du besonders gern magst?
Spätzle natürlich. Das ist eines meiner Lieblingsgerichte.
INTERVIEW WITH ALVARO BY THE GERMAN MAGAZINE GALA MAGAZIN (06/04/2025)
So hat seine Tochter sein Leben auf den Kopf gestellt
Gala Magazin, 06/04/2025
Fast ein Jahr nach der Geburt seiner Tochter startet Alvaro Soler in seine "La Gira"-Tour 2025. GALA verrät der Sänger, wie schwer ihm der Abschied von seinem Baby fällt und wie das kleine Mädchen schon jetzt sein Leben verändert hat.
Am 6. Juni 2025 spielt Alvaro Soler, 34, das erste Konzert seiner "La Gira"-Tour, die seinen Fans die Wartezeit auf sein viertes Studioalbum "El Camino", das am 10. Oktober erscheint, versüßt.
In insgesamt 20 verschiedenen Städten tritt der frischgebackene Vater zwischen Juni und September auf. Mit GALA spricht Soler darüber, welche Neuheiten ihn dabei auf und abseits der Bühne erwarten.
Was unterscheidet die "La Gira"-Tour von Ihren vorherigen Tourneen?
Alles ist neu. Es gibt eine neue Musikerin in unserer Band, was super cool ist, auch für den weiblichen Anteil in der Band. Es ist einfach schön, diese Vielfältigkeit auf der Bühne zu haben. Dann gibt es neue Instrumente, eine komplett neue Show mit eigener Setlist – das Intro sowie die letzten Songs sind ganz andere als zuvor – und die komplette Bühne wird total neu aussehen. Auch wenn man also schon bei verschiedenen Konzerten von mir war, dann ist diese Show eine, bei der man dabei gewesen sein muss.
Ein Song, der bei keinem Ihrer Konzerte fehlen darf, ist "Sofia". Hat er es neun Jahre nach der Veröffentlichung auch wieder auf die Setlist geschafft?
Ich könnte kein Konzert spielen ohne den Song. Dieser Song repräsentiert so eine schöne Energie bei den Leuten, weil ihn wirklich alle aus voller Lunge mitsingen können. Das ist einfach so ein schöner Moment und dadurch bekommt er auch jeden Abend eine andere Bedeutung. Abgesehen davon ist er auch einer der erfolgreichsten, wenn nicht sogar der erfolgreichste Song von mir.
Sie sind im Juli 2024 zum ersten Mal Vater geworden. Inwiefern hatten Sie da überhaupt Zeit, über eine Tour nachzudenken?
Wie bei allen Eltern gibt es natürlich Prioritäten, die sich ändern. Trotzdem ist der Job super wichtig, da er der Familie auch Stabilität gibt. Meine Frau ist ebenfalls berufstätig und umso wichtiger ist die Kommunikation zwischen uns – und das macht sehr viel Spaß. Wir werden sehen, wie es auf Tour ist mit der Kleinen. Also ob sie jetzt überall dabei ist, weiß ich nicht, aber wir kriegen das hin. Wir sind ein super Team, finde ich, und wenn es so weitergeht, dann mache ich mir gar keine Sorgen.
Werden Ihre Frau und Tochter Sie also auf der "La Gira"-Tour begleiten?
Vielleicht ja, ab und zu. Man darf nicht vergessen: Das Tourleben ist am Ende nicht so glamourös und relaxed, wie man denkt. Es ist ziemlich viel Stress, weil man eben im Tourbus schläft, der abends wackelt, wenn man von einer Stadt zur nächsten fährt. Dann schläft man nicht so gut, was man ja gerade ohnehin nicht tut wegen der Kleinen. Aber was meine Frau sehr gerne macht, wenn der Ort schön ist oder sie da Familie oder Freunde hat, dann kosten wir die Zeit zusammen aus und dann kommen sie auch mit. Aber es wird nicht so sein, dass sie überall mithin kommen werden.
Sie sprachen gerade von ihrem veränderten Schlafrhythmus. Ist das etwas, was sie belastet?
Meine Frau und ich schlafen einfach sehr gerne und ich habe echt gedacht: Ich werde das nicht überleben. (lacht) Aber jetzt sind wir hier und es funktioniert doch irgendwie, der Körper gewöhnt sich daran. Ich habe sogar eine super krasse Morgenroutine entwickelt: Ich stehe jeden Morgen um 7:30 Uhr auf, was ich sehr lange nicht gemacht habe. Dadurch, dass die Konzerte so spät sind, konnte ich nie so früh ins Bett gehen und dann brauchte ich den Schlaf auch. Aber jetzt ist jeder Tag ein anderer und es macht sehr viel Spaß, das ist die Hauptsache.
Dass Sie während der Tour gezwungenermaßen weniger Zeit mit Ihrer Tochter verbringen können, fällt Ihnen sicherlich schwer.
Na klar, fehlen wird es immer. Ich glaube, man will die ganze Zeit zu Hause sein. Aber man hat auch viel mehr Energie, wenn man sein eigenes Ding macht. Man darf sich nicht als Person selbst und als Paar vergessen. Wenn man das alles versucht zu pflegen, dann klappt es auch. Dann hat man auch mehr Quality Time mit dem Kind. Ich spiele zum Beispiel abends ein Konzert und weiß aber, morgens habe ich ein bisschen Zeit und die ist zu 100 Prozent nur für meine Tochter und Familie. Das ist dann umso schöner, statt dass man die ganze Zeit nur zu Hause wäre.
Haben Sie Ihrer Tochter auf dem "El Camino"-Album auch einen Song gewidmet?
Er handelt zwar von meiner Frau, aber in "Te Imaginaba" geht es auch ein bisschen um unsere Tochter. Auch wenn ich das nicht explizit im Song sage, ist er der Soundtrack für die Zeit im Wochenbett gewesen. Er ist in so einem schönen Moment entstanden, mitten in der EM, wo Deutschland gegen Spanien gespielt hat und sie saß da mit diesem Riesenbauch mit beiden Flaggen an jeder Seite. Das war ein sehr schöner Moment und deswegen hat "Te Imaginaba" so eine schöne Energie, das hatte ich noch nie, das hat sich so gut angefühlt. Bei dem Song denke ich auf jeden Fall immer an meine Familie.
In Ihren neuen Liedern "Dicen" und "Cero" äußern Sie sich gesellschaftskritisch. Ist es Ihnen wichtig, sich politisch zu positionieren oder lassen Sie die Musik für sich sprechen?
Ich habe nie viele politische Aussagen gemacht. Mit meinen Songs bringe ich die Menschen lieber zusammen. Das ist eher mein Ding. Wenn mich eine Sache repräsentiert, dann sind es das Zusammenspiel verschiedener Kulturen, die Vielfältigkeit an Sprachen und die Neugier an anderen Menschen, die man nicht kennt.
Und das spürt man auch bei Ihren Auftritten.
Ich sage es in den Konzerten sehr oft – oder auch in dem Lied "Alma De Luz" auf meinem vorherigen Album "Magia". Ich danke dem Publikum immer dafür, dass sie alle dabei sind in einer Show, in der man hauptsächlich auf Spanisch singt, obwohl einige vielleicht nur Deutsch sprechen und die Sprache gar nicht verstehen – trotzdem sind sie sehr weltoffen, denn sonst wären sie nicht dort. Deswegen bleibe ich fest in meiner Überzeugung, dass die Welt zusammenkommen und nicht auseinanderdriften soll. Das ist seit "El Mismo Sol" meine Message.
Ein schönes Statement, das schlichtweg für Menschlichkeit steht.
Vielleicht denke ich so, weil ich so oft im Flieger saß und wenn man dabei herunterblickt, keine Grenzen sieht, sondern einfach nur durchgehendes Land.
INTERVIEW BY ALVARO TO THE SWISS NEWS SITE BLUE NEWS BACKSTAGE AT HIS SHOW AT THE ENERGY STAR NIGHT IN ZURICH (04/04/2025)
Credits video: Youtube channel BlueNews
INTERVIEW TO CATALAN MAGAZIN TOT CASA (BARCELONA, MAY 2025)
Álvaro Soler: "Viure entre Sant Cugat i Berlín ens proporciona una gran qualitat de vida"
TOT Casa, 19/05/2025
Entrevista al cantant i compositor català Álvaro Soler, reproduint l'entrevista del TOT Casa
Álvaro Soler, el cantant i compositor català nascut a Barcelona fa 34 anys, i que ara viu entre Sant Cugat i Berlín, ha aconseguit consolidar-se com una de les grans figures de la música internacional. Soler va iniciar la seva carrera amb el grup santcugatenc Urban Lights i, posteriorment, va llançar-se en solitari amb grans èxits com El mismo sol, just fa deu anys, que va conquerir les llistes europees i va catapultar-lo al reconeixement mundial. Després de residir a Berlín i col·laborar amb Jennifer Lopez, el seu nom es va fer conegut a tot el món. Soler ens explica com és el seu dia a dia i quin és per a ell la seva casa ideal,on la decoració i l'espai són claus per la creativitat.
Aquesta és una entrevista publicada al TOT Casa revista de tendències del sector de la llar del Vallès.
Et dius Álvaro Tauchert Soler. Com vas arribar al nom d'Álvaro Soler?
Va ser una decisió per fer-ho més fàcil de pronunciar, ja que el meu cognom "Tauchert" és difícil en molts llocs. Vaig parlar amb el meu pare i va estar d'acord. El projecte va començar així, el 2014, des de Berlín.
Abans del teu projecte en solitari, ara fa deu anys, formaves part d'un grup santcugatenc anomenat Urban Lights. Com va ser aquella etapa?
Quan estava escrivint cançons per al meu primer àlbum, "Eternal Agosto", també feia part de la banda Urban Lights a Sant Cugat. Vam començar a la universitat, amb un grup anomenat abans Escapist, però no guanyàvem prou diners i amb el Ramon, el bateria, ens vam posar un màxim de dos anys i vam optar per dedicar-nos a la música a temps complet.
I com ho vau fer?
Ens vam ficar al seu garatge, a casa dels seus pares, i va ser molt guai, perquè ens vam construir un estudi amb altaveus, amb una paret de totxo i tal, i per guanyar uns diners vam fer de xofers, treballar a esdeveniments... el que era típic de l'edat. Però, estàvem tot el dia fent música, de nou del matí a vuit de la nit.
Com va ser l'experiència?
Molt enriquidora. Perquè el Ramon i jo vam estar tot el dia a l'estudi, i amb cada cançó que fèiem, apreníem moltíssim de producció, de composició, de tot, sempre era un challenge, la veritat.
Vas estudiar música?
No, vaig estudiar Enginyeria en Disseny Industrial, però el que em va ajudar més a l'hora de crear música va ser l'instint i la passió. He après a força de provar, d'experimentar.
Amb Urban Lights, el primer concert va ser a El Siglo de Mercantic?
A Sant Cugat sí, després vam tocar al vestíbul del Teatre-Auditori. De fet, aquí, a un dels restaurants que hi ha al recinte, vam fer unes escenes d'un videoclip que es deia Picture to Remember. És un espai amb molta inspiració i és contagiós. Tot el que hi ha aquí és fantàstic, i com a artista agrada estar en un espai tan creatiu.
Vas néixer a Sant Cugat?
No, en realitat vaig néixer a Gràcia. Sempre vam viure a Barcelona a centre, i després, amb deu anys, ens en vam anar a Tòquio. I després de Tòquio vam tornar a Barcelona un altre cop, i quan jo vaig estar a la uni, a la universitat, en aquells moments, vam anar a Sant Cugat. És a dir, vaig venir a viure a Sant Cugat amb dinou anys.
Et consideres santcugatenc?
Sí, m'he establert aquí des de fa anys i la ciutat m'ha fet sentir com a casa. Viure entre Sant Cugat i Berlín ens proporciona una gran qualitat de vida.
Què ha significat ser pare per a tu?
És el millor. Ara que soc pare, valoro molt més estar a una ciutat com aquesta, per la tranquil·litat i la qualitat de vida. Això ens fa sentir més arrelats a casa.
El fet de tenir família t'ha fet voler fer més projectes aquí?
Crec que sí, però tampoc puc escollir. La música connecta on connecta. De vegades una cançó funciona millor a Finlàndia o a la República Txeca.
Viatjar tant ha influït en com és casa teva?
Sí, la decoració de casa sempre ha sigut important perquè em representa. És un espai de desconnexió, de confort. Sempre que viatjo, porto alguna peça de decoració per casa, així l'omplo d'històries.
Quin és el millor lloc per viure?
És aquí, a casa, a Sant Cugat o a la Costa Brava, a s'Agaró. He crescut molt per aquesta zona i segur que hi tornarem quan sigui el moment.
I ara Berlín continua sent el centre?
Sí, ara mateix sí, però potser d'aquí a uns anys tornem a Sant Cugat.
Quan vols desconnectar, què t'agrada fer?
M'agrada molt anar amb bicicleta, fer mountain bike. Surto amb els meus amics per Collserola, fins al Tibidabo. Fem moltes activitats en contacte amb la natura. Viure a dos minuts del bosc és una passada; agafes la bici i estàs en un entorn completament diferent.
Quin és el teu dia a dia?
Quan em desperto, el primer que faig és intentar gaudir de la calma, del silenci, ja que sovint el meu dia es torna molt intens. M'agrada gaudir de l'entorn abans de començar la rutina diària. Després, acostumo a fer un bon esmorzar i dedicar una estona a la meva família, sobretot a la meva filla, que m'ajuda a començar el dia amb una altra energia. A partir d'aquí, passo a les tasques del dia, que inclouen assaigs, treballar en la composició de música o també preparar coses per als pròxims projectes. Sempre intento planificar el meu dia amb temps, però també intento ser flexible per adaptar-me a qualsevol cosa inesperada.
Com va començar la teva carrera musical?
Quan vam acabar la universitat, Sony ens va contractar com a compositors. Un cop vam signar amb ells, vaig tenir l'oportunitat de participar en un camp de composició a Alemanya, i va ser allà on vaig conèixer el meu actual mànager, que em va animar a provar sort a Berlín.
Com influeix Berlín en la teva música?
Berlín m'ha donat totes les oportunitats que tinc. Em va permetre començar com a músic professional. Tot i que la meva dona és de Berlín, jo sempre em sento més connectat amb Catalunya i Sant Cugat.
Com ha estat l'acceptació de la teva música, tant aquí com a fora?
Ha estat molt bona, sobretot a fora, on la meva música ha arribat a llocs com Finlàndia i la República Txeca. Però també m'ha agradat molt veure l'acceptació a casa, a Sant Cugat, on la gent em reconeix i se sent molt propera.
Tornem als inicis. Com va sorgir la col·laboració amb Jennifer Lopez?
Va ser molt boig. Estava a Berlín en un pis compartit i El Mismo Sol, el meu primer single, va arribar al número 1 a iTunes a Itàlia. A Itàlia va connectar moltíssim. Un membre de l'equip de Jennifer estava d'estiueig allà, va sentir la cançó i va proposar fer-ne un remix. Ens van escriure, i al principi pensàvem que era una broma!
I això et va obrir moltes portes, oi?
Moltíssimes. Va fer que la cançó travessés fronteres, també a Espanya, on al principi no volien posar-la. Però quan hi va col·laborar la Jennifer Lopez, tot va canviar.
Tenies vint-i-quatre anys quan va començar tot. Però, com va ser exactament aquella història? És força inusual...
Doncs mira, vaig anar a Alemanya a fer cançons en castellà, i sorprenentment el primer país on van tenir èxit va ser Itàlia.
Però abans que arribés aquest èxit, com ho vivies?
Per mi eren només cançons. Jo vivia aquí, tocava amb Urban Lights, fèiem concerts, i els ensenyava les cançons que havia gravat. Ells em deien: "Sí, estan bé, però no sabem què passarà amb això". I jo tampoc ho sabia. Llavors vaig dir a Universal Alemanya: "Les traiem i ja veurem". No pensava pas que serien un èxit tan gran, tan bèstia i tan ràpid.
Quan vas dir al grup que marxaves a Berlín, com s'ho van prendre?
Va ser un moment dur. Era com: "L'Álvaro se'n va, i ara què?". Jo me n'anava amb un somni, però sense garanties. Ells em deien: "Tens això d'Urban Lights, per què te'n vas?". Ara ho entenen, però llavors no va ser fàcil.
Vas començar el grup amb el teu germà, veritat?
Sí, amb el Greg. Després s'hi va sumar el Ramon a la bateria, i també en Borja, que més endavant ho va deixar. El Ramon era molt important pel grup, però ell no va venir a fer el "camp" perquè només hi podia anar una persona. També va ser un moment estrany per a nosaltres.
El motiu pel qual et van triar a tu va ser perquè parlaves alemany?
Sí, aquesta és la riquesa de saber idiomes. Però no vaig anar a Berlín per cap connexió familiar. La gent ho pensa, però el meu pare només hi va viure un any.
On va créixer, doncs?
Va néixer a Indonèsia, va viure al Japó, i després a Roses. Jo vaig anar al col·legi alemany aquí, per això parlo alemany. De fet, parlo cinc idiomes.
Quins idiomes parles?
Català, castellà, anglès, alemany i italià. I vaig viure set anys al Japó, de petit. Hi vaig arribar amb deu anys i en vaig tornar amb disset. No domino el japonès com els altres, però encara entenc força.
I a casa, què parleu?
Amb la família, castellà. Amb el meu pare, alemany. Amb la meva mare, castellà. Ella és mig belga, i la meva àvia no parlava català. Amb els germans, també en castellà. Ara amb la meva dona parlem en alemany, i amb la meva filla, en alemany i castellà. A la guarderia ella parla català.
Com us vau conèixer amb la teva dona, la Melanie?
Ens vam conèixer a través de la música. Ella treballava en una agència que col·laborava amb alguns artistes, i ens vam trobar en un concert fa ja bastants anys. La connexió va ser immediata, però tot va anar molt a poc a poc i amb naturalitat.
Què et va atraure d'ella al principi?
La seva manera de ser. Té molta empatia, una gran sensibilitat i una energia molt tranquil·la. Sempre m'ha fet sentir molt a gust, molt jo mateix, i això no és gens fàcil de trobar.
Compartiu molt el vostre dia a dia?
Sí, molt. Ella entén perfectament com funciona aquest món, amb els viatges, els horaris canviants... I, tot i això, hem sabut trobar una rutina pròpia, molt nostra. Ens acompanyem i ens donem suport constantment.
Et dona consells sobre la teva música?
Sí, i molt bons! Té molt bon gust i de vegades escolta una cançó meva per primer cop i em diu exactament què necessita o què li falta. Jo confio molt en el seu criteri, perquè sé que m'ho diu des del cor i sense filtres.
I com porteu el fet de viatjar tant?
No és fàcil, però crec que el secret és la confiança i saber aprofitar els moments junts. Quan tornes a casa, ho valores tot molt més. A més, de vegades m'acompanya a gires o concerts especials, i això fa que tot sigui més bonic.
Vas estudiar disseny a Elisava. T'ha servit, en la teva carrera musical?
Moltíssim. Ara mateix estic preparant el nou àlbum, el Camino, que sortirà el 10 d'octubre, i participo en tot el disseny gràfic amb el director creatiu. Dibuixo molt, faig sketching amb l'iPad, edito amb Photoshop i Lightroom... També m'ajuda amb la posada en escena, l'escenografia, decoració... fins i tot per a casa!
Has fet algun projecte de disseny fora del món musical?
Sí, amb Porsche. Ells estaven buscant una història d'alguna persona coneguda que hagués fet alguna cosa amb el disseny també, i... bé, jo soc un boig dels cotxes, sobretot els antics. M'encanten perquè tenen una història, tenen alguna cosa molt especial... per mi són com màquines del temps. Avui dia els cotxes estan més pensats per estar connectats, amb el mòbil i tota la tecnologia, però jo, en canvi, vull desconnectar. Per això em fascinen tant els vehicles clàssics. Llavors, els de Porsche em van proposar fer un cotxe únic, que només n'hi ha un al món. Vam crear un color especial que vaig desenvolupar, que es diu Soler Yellow Metallic. Vam fer tot un procés molt interessant de readaptar un cotxe antic: un Porsche 928S de l'any 1981. Ho vam fer amb el team alemany, treballant conjuntament per recuperar i transformar aquest model. Vam utilitzar teixits reciclats d'altres cotxes dels anys noranta que no s'havien arribat a fer servir, i vam combinar diversos elements per fer aquest vehicle únic. Hem trigat dos anys a fer-lo, però ha estat una experiència brutal.
Quan es podrà veure?
A la tardor, cap al setembre o octubre, coincidint amb el llançament de l'àlbum. També hi haurà un documental que ho explica tot. Tot i això, potser ja em veieu conduint el cotxe abans!
Quina col·laboració t'ha agradat més a part de la de Jennifer Lopez?
La que vaig fer amb David Bisbal. Va ser molt especial, divertida i amb molt cor. Ens vam fer molt amics, hem compartit molts moments junts i hem cantat plegats en concerts molt importants, com el dels seus vint anys de carrera a Almeria, que va ser espectacular, amb vint mil persones. De fet, vam fer junts La Voz Kids l'any passat.
I amb qui t'agradaria cantar?
M'encantaria col·laborar amb Norah Jones. És una artista que admiro molt, molt inspiradora. Tot i que pot semblar un repte, crec que la música no té edat.
I amb algun artista català?
Sí, i tant. Hi ha molts artistes catalans que m'agraden. M'encantaria fer alguna cosa amb Els Amics de les Arts o Alfred Garcia, que està fent coses molt interessants en català.
Faràs alguna cançó en català?
No ho descarto. De fet, potser hi ha alguna sorpresa en camí, però encara no puc dir gaire més.
Quina és la teva cançó preferida?
Encara no ha sortit la meva preferida. Es dirà Jardín de los recuerdos. El títol ja et dona moltes imatges, i musicalment m'agrada molt.
Com ha estat l'evolució del teu estil musical?
L'àlbum "El Camino" és el més personal fins ara, reflectint totes les influències que he tingut al llarg d'aquests anys. He volgut ser més lliure en la creació i incloure sons i estils que m'inspiren, com John Mayer. És un àlbum molt autèntic.
Què esperar de la gira i el teu pròxim disc?
Aquest estiu farem festivals a Europa, però la gira per Espanya començarà el 2026. L'àlbum "El Camino" sortirà el 10 d'octubre, i estic molt emocionat de compartir-lo amb el públic.
Aquest és un any especial: deu anys des del teu inici, àlbum nou, documental, un cotxe fet per tu...
Sí, és molt especial. Estic molt agraït. M'he aixecat amb gratitud. Aquest viatge és el meu camino, que encara continua.
INTERVIEW TO THE SPANISH RADIO SHOW NI TAN BIEN IN MADRID (12/06/2025)
Credits video: Youtube channel Ni tan Bien SER
INTERVIEW TO MOOBYS ES IN MADRID (12/06/2025)
Credits video: Youtube channel Moobys
INTERVIEW TO THE GERMAN NEWSPAPER VOLKSFREUND (TRIER, 17/06/2025)
Premiere in Trier: Popstar Alvaro Soler und das „Tollste auf der ganzen Welt“
Volksfreund, 17/06/2025
Interview | Trier · Alvaro Soler freut sich auf „die weltbekannte Porta Nigra“ (als Musiker) und „auf viele Meilensteine“ (als Papa). Was Linkin Park und Take That mit seiner Karriere zu tun haben.
Der Zeitplan ist eng von Alvaro Soler, er hat einige Interviews an diesem Tag anstehen: Tageszeitungen, Radiosender, Zeitschriften wie „Gala“. Der Mann ist schließlich zum echten Popstar geworden. Ein Wahl-Berliner, der in Barcelona und Tokio aufwuchs, der aber mit seinen spanischen Songs wo zu allererst ein echter Mega-Star wurde? In Italien! Deutsch spricht er akzentfrei, Alvaro hat einen deutschen Vater. Technische Störungen sind da eher nicht vorgesehen. Aber dann, Mist!, bricht immer wieder der Videocall ab. Bild weg, Ton weg, dann wieder da.
Kein Problem, der Mann ist entspannt, ruft zurück. Er hat schließlich was zu erzählen über die Show in Trier und das neue Album, das gerade angekündigt wurde. „Wir werden in diesem Jahr eine komplett neue Show aufbauen, das wird toll. Wir werden auch schon viele Songs spielen vom neuen Album „El Camino“, das am 10. Oktober rauskommt. Darauf bin ich schon sehr gespannt.“ Aber auch jenseits der neuen Songs hat er einiges zu erzählen.
Was Glück für ihn bedeutet, wem er seine ersten Erfolge zu verdanken hat, wie es ist, Papa zu sein und was er in der Kindheit in Japan gelernt hat: Was Alvaro Soler zu zehn Schlagworten sofort einfällt – nur eine Sache will er lieber nicht verraten.
Alvaro Soler über ...
Barcelona
Alvaro Soler: Barcelona? Das ist Heimat! Da bin ich aufgewachsen, für mich ist das die schönste Stadt der Welt.
Verraten Sie uns Ihren Lieblingsort in Barcelona?
SOLER Den sage ich lieber nicht, sonst will noch jeder dahin gehen – und dann ist es vielleicht nicht mehr mein Lieblingsort.
Italienische Fans
SOLER Die ersten Fans, die ich je hatte – und auch die besten Fans. „El mismo sol“ war die erste Nummer von mir, die richtig Erfolg hatte und der Song war in Italien ein komplettes Brett, der lief überall im Radio, im Supermarkt, im Club, das war verrückt.
Sie waren auch schon 2016 in der Jury der italienischen Ausgabe der Castingshow The X-Factor…
SOLER Ja, dank Italien hat dann auch der Rest der Welt gesagt: Moment, wer ist Alvaro Soler? Wir müssen ihn auch hören, der macht gute Musik. Ich habe den Italienern sehr viel zu verdanken.
Spotify- oder auch Youtube-Streamingzahlen
SOLER Hm, die sind nicht so wichtig.
Das Video zu „Sofia“ geht bei Youtube inzwischen auf die Milliarden-Marke zu, ganz egal?
SOLER Ja, das ist großartig und ein bisschen absurd. Es ist verrückt, aber es beweist, dass die Leute die Songs hören wollen und dass es läuft, dass wir als Team alles richtig machen.
Papa sein
SOLER Papa sein – das ist das Tollste auf der ganzen Welt, es ist wirklich schön. Es ist eine neue Etappe in meinem Leben, die ich sehr genieße und ich freue mich auf die vielen Meilensteine. Es passieren viele Dinge gerade zum ersten Mal, das ist fantastisch. (Anm: Alvaro Soler wurde im Sommer 2024 Vater.)
Fernweh
SOLER Ein guter Punkt. Es ist etwas, was ich oft habe, wenn man so oft unterwegs ist wie ich – ach, Moment, Sie meinten ja gar nicht Heimweh. So etwas wie Fernweh gibt’s im Spanischen überhaupt nicht als Wort, das gibt’s wohl nur in Deutsch, finde ich cool. Fernweh habe ich gerade nicht so oft, weil ich es zu Hause so schön finde. Diese aktuelle Zeit ist eher eine Heimweh-Zeit.
Porta Nigra in Trier
SOLER Oh, einer der nächsten Stopps in unserer Tour, auch eines der Highlights. Die Porta Nigra ist ja weltbekannt. Es ist schön, dass man da spielen darf, eine unfassbare Kulisse. Ich hoffe, dass die Stimmung toll sein wird.
Glück
SOLER Glück ist ein wichtiger Faktor. Bei mir war es so: Ich hatte an einem Punkt im richtigen Moment sehr viel Glück, aber wenn ich nicht vorbereitet gewesen wäre, hätte mir das Glück nichts gebracht. Ein Freund von mir sagt immer: Glück ist, wo Gelegenheit und harte Arbeit zusammenstoßen – und dann geht’s los.
Namayana
SOLER Namayana ist ein Dorf in Kenia, eine Community, mit der ich im vergangenen Jahr einen Song aufgenommen habe, „Cero“, das war total schön. Der Frauenchor des Orts, der Namayana Womans Choir, hat diesen Song gestartet und den gibt es auch bei Spotify und überall zu hören.
Kindheit in Japan
SOLER Das ist eine ganz verrückte Sache, als Kind so lange in Japan zu sein und so viel zu erleben. Ich war als Ausländer zwar etwas abgeschirmt, ich war auf einer deutschen Schule, da ist man in einer Bubble. Aber trotzdem: Ich habe dort so viel gelernt von der Kultur – ich liebe Japan und würde super gern wieder zurückgehen.
Sie waren sieben Jahre dort, mit 17 ging es zurück nach Barcelona. Waren Sie oft in japanischen Karaokebars zu hören?
SOLER Ja, sehr oft. Da habe ich meine Stimme trainiert. Ohne Karaoke hätte ich die Angst vor Performen, vor dem Singen vor Leuten, gar nicht wegbekommen.
Was haben Sie da gesungen?
SOLER Alles Mögliche – etwa Shakira, Backstreet Boys, Enrique Iglesias, Take That. Aber auch Bryan Adams, Linkin Park oder japanische Songs.
Typisch deutsch?!
SOLER An mir ist nicht so vieles typisch deutsch. Ich bin sehr ordentlich, das könnte man vielleicht als klischee-deutsch bezeichnen.
Alvaro Soler spielt im Rahmen von Porta hoch 3 am Donnerstag, 19. Juni, in Trier (Support: Myle). Beginn ist um 19.30 Uhr.
INTERVIEW TO THE GERMAN NEWSPAPER BADISCHE NEUESTE NACHRICHTEN (20/06/2025)
Konzert im Schlossgarten: Alvaro Soler bringt seine neuen Lieder nach Bruchsal mit
Badische Neueste Nachrichten, 20/06/2025
Der spanisch-deutsche Sänger Alvaro Soler tritt im Bruchsaler Schlossgarten auf. Im Interview erklärt er, was sein neues Album für ihn bedeutet.
Am 22. August tritt der spanisch-deutsche Sänger Alvaro Soler im Rahmen seiner „La Gira“-Tour im Bruchsaler Schlossgarten auf. Im Interview erklärt er, was er für diesen Abend geplant hat, was sein neues Album für ihn bedeutet, und wie er auf seine bisherige Karriere blickt.
Am 22. August kommen Sie nach Bruchsal. Worauf dürfen sich die Zuschauerinnen und Zuschauer gefasst machen?
Soler: Es wird ein Abend mit viel toller Musik, guter Stimmung und einer Band, die richtig Spaß daran hat, auf der Bühne zu stehen. Wir haben einige neue Songs im Gepäck und freuen uns, diese dem Publikum präsentieren zu dürfen. Alle, die kommen, dürfen sich auf mitreißende Momente freuen.
Sie sind bereits bei uns in der Region zu Gast gewesen. Wie sind Ihre Erinnerungen daran?
Soler: Vor zwei Jahren durften wir als abschließender Hauptakt beim Fest vor dem Hügel in Karlsruhe auftreten. Die Atmosphäre damals war fantastisch. Auch beim Glücksgefühle-Festival auf dem Hockenheimring haben wir letztes Jahr gespielt. Beides hat wahnsinnig Spaß gemacht. Daher bin ich gespannt auf den Abend in Bruchsal.
Ihr neues Album trägt den Namen „El Camino“ („Der Weg“). Ein symbolträchtiger Titel. Weswegen haben Sie gerade diesen ausgesucht?
Soler: Der Name des Albums ist inspiriert von einem Lied, das 2015 auf meinem ersten Album „Eterno Agosto“ erschienen ist. Es handelt vom persönlichen Weg, den jeder Einzelne von uns im Leben geht und was auf diesem passiert. Oft hat man konkrete Vorstellungen und Pläne, aber meistens kommt dann doch vieles ganz anders. So ist es zumindest mir oft ergangen. Ich bin jedoch davon überzeugt, dass alles aus einem bestimmten Grund und nichts umsonst passiert. Das Album selbst symbolisiert meinen eigenen Weg – mit all den Überraschungen sowie Höhen und Tiefen, die ich auf diesem erleben durfte.
Das Lied „Cero“ („Null“), das aus diesem Album bereits erschienen ist, wirkt ein wenig anders im Vergleich zu den anderen Vorveröffentlichungen. Was ist die Botschaft dahinter, die Sie vermitteln wollen?
Soler: Jedes meiner Lieder trägt eine Botschaft in sich. „Cero“ ist in Zusammenarbeit mit einem lokalen Frauenchor entstanden, den wir vor vier Jahren in Kenia kennengelernt haben. Es ist ein musikalischer Appell für mehr Mitgefühl und zwischenmenschlichen Zusammenhalt. Gerade in dieser Zeit, in der es weltweit so viele Konflikte und Kriege gibt, stelle ich mir die Frage, wo wir als Menschheit insgesamt stehen, warum solche Dinge immer noch passieren müssen, und wieso wir nicht alle gemeinsam noch einmal bei null anfangen können.
Sind Sie vor Auftritten immer noch aufgeregt, oder gewöhnt man sich mit der Zeit an den ganzen Trubel?
Soler: Das ist unterschiedlich. Gerade zu Beginn einer Tour, nachdem man sich monatelang zurückgezogen hat, um an neuen Songs zu schreiben, verspürt man schon ein wenig Nervosität. Dies hat zwei Gründe: Zum einen fragt man sich, wie die neuen Stücke ankommen werden, und zum anderen sind die ersten Auftritte nach einer längeren Pause immer etwas ganz Besonderes für mich – da ist die Aufregung schon ein wenig höher.
Ihr Durchbruch jährt sich in diesen Tagen zum zehnten Mal. Was waren die bisherigen Höhepunkte Ihrer Karriere?
Soler: In den letzten Jahren habe ich viele besondere Momente erleben dürfen. Ich denke da vor allem an die Zusammenarbeit mit Jennifer Lopez („El mismo sol“, 2015). Phil Collins zu treffen und mit ihm gemeinsam auf der Bühne zu stehen, ist ebenfalls ein absolutes Highlight für mich gewesen. Auch im Sommer in Italien auf Tour zu gehen, war absolut magisch.
Sie singen fast ausschließlich auf Spanisch. Da Sie Ihre Jugend in Japan verbracht haben, verfügen Sie auch über Japanischkenntnisse. Können Sie sich auch vorstellen, einmal in dieser Sprache zu singen?
Soler: Das möchte ich nicht ausschließen. Wenn sich die passende Gelegenheit bietet – warum nicht? Ganz so gut ist mein Japanisch allerdings leider auch nicht mehr. Unabhängig davon wäre es jedoch fantastisch und ein absoluter Traum von mir, einmal in Tokio auf der Bühne stehen zu dürfen.
Und wie stehen die Chancen auf Veröffentlichungen in Ihrer zweiten Muttersprache Deutsch?
Soler: Im Rahmen der TV-Show „Sing meinen Song“ habe ich 2019 bereits einige deutschsprachige Songs von anderen Künstlern neu interpretieren dürfen. Wer weiß, was in den nächsten Jahren noch passiert?
INTERVIEW TO THE SPANISH MAGAZINE XL SEMANAL (MADRID, 12/06/2025)
Álvaro Soler: «Llevaba un ritmo frenético y sentía que podía acabar fatal, tenía que parar»
XL Semanal, 04/07/2025
Barcelona, 1991. Soy músico y tengo la suerte de vivir de mis canciones desde que hace diez años lancé 'El mismo sol'. Preparo mi cuarto disco, 'El camino', un trabajo especial, diferente a todo lo que he hecho.
XLSemanal. Esto lo dicen todos los artistas de su último disco.
Álvaro Soler. ¡Ja, ja, ja! Es que si no sentimos que el nuevo es muy especial y mejor que el anterior… ¡ya me dirás!
XL. ¿Por qué es diferente a los anteriores?
Á.S. Porque es muy personal: se escucha como se lee un libro, tiene un intro y cada temazo es como un capítulo de la historia.
XL. El nuevo sencillo, Con calma, invita a poner freno al ritmo de vida…
Á.S. Exacto [ríe]. Llevaba un ritmo frenético y sentía que me podía pasar algo y acabar fatal, tenía que parar.
XL. Se casó hace dos años y su hija cumple uno este mes: la paternidad se le ha echado encima.
Á.S. Cien por cien [ríe], mi hija es la responsable de la mayoría de las decisiones que tomo. En el álbum hay muchos de estos pensamientos.
XL. Sus giras incluyen países como Hungría, Austria, Polonia, Eslovaquia, Alemania, Finlandia… siempre cantando en español. ¿Y para eso habla seis idiomas?
Á.S. [Ríe]. Bueno… me sirve para conectar con la gente en alemán, inglés, francés, italiano… y explicarles primero de qué van las canciones, aunque luego las cante en español. Es una pasada porque el 70 por ciento de la gente que va a los conciertos no habla español, pero se sabe las canciones y las canta. En este sentido, me siento un poco representante de España por el mundo.
XL. Por cierto, ¿qué le pareció Melody, nuestra representante en Eurovisión?
Á.S. ¡Ay! Este año justo no lo vi [sonríe]. Pero ya se habló mucho de eso y no tengo nada relevante que aportar.
XL. Lo invitaron a cantar en el Vaticano con el Papa Francisco, ¿iría a la Casa Blanca si lo requiere Trump?
Á.S. Ahora mismo no me parece un buen momento para ir a la Casa Blanca, la verdad. Habría que esperar a que se calmaran bastante las aguas, porque ahora no están para muchos conciertos.
XL. Estudió Ingeniería de Diseño Industrial, es hijo de padre alemán y madre belga-española, vive a caballo entre Berlín y Barcelona…
Á.S. Yo vivo en Berlín por razones de trabajo, pero mi mujer y mi hija viven en Barcelona porque a mi mujer le encanta vivir aquí. Ella es alemana y en casa se habla alemán y español.
XL. Una curiosidad: ¿sigue sin haberse hecho ningún tatuaje?
Á.S. Sigo [ríe]. Me gusta verlos en otra gente –los hay muy guais–, pero no en mí. Tampoco uso pantalones rotos y, desde que soy padre, ni bebo cerveza, estoy en modo yoga-aguacate [ríe].
INTERVIEW TO THE GERMAN MAGAZINE BILD DER FRAU (17/07/2025)
Exklusiv: Alvaro Soler über seine Synchronrolle & seine Liebe zu den Schlümpfen
Bild der Frau, 17/07/2025
Eigentlich kennt man Alvaro Soler als Sänger von Hits wie "El Mismo Sol" oder "La Cintura". Doch im neuen "Schlümpfe"-Film leiht der Halb-Spanier einem der kleinen blauen Kerle seine Stimme. Ich habe ihn zum Interview getroffen und mit ihm über "Die Schlümpfe: Der große Kinofilm" sowie vieles mehr gesprochen. Eins kann ich dir schon jetzt verraten: Ab 17. Juli wird es in den deutschen Kinos ordentlich blau!
BILD der FRAU: Lieber Alvaro, bist du von Hause aus Schlumpf-Fan oder war's für dich sozusagen ein Sprung ins Blaue?
Alvaro Soler: Nein, nein. Ich war schon ein Fan! Die Schlümpfe gab es schon immer in meinem Leben. Meine Oma kommt aus Belgien, deswegen hat sie immer Schlümpfe zu Hause gehabt. Nicht überall, aber trotzdem immer ein paar verteilte Figürchen. Wir haben damals die Filme geguckt – ich weiß gerade nicht sicher, ob es auch eine Serie gab.
Ich habe das Gefühl, es gab sehr vieles von den Schlümpfen, aber ich könnte dir nicht genau sagen, was alles – außer jetzt natürlich den großen Kinofilm "Die Schlümpfe". Ich erinnere mich auch noch an Schlümpfe-Songs, die hochgepitcht waren.
Also die Schlümpfe waren schon immer da. Und ich war immer ein großer Fan, aber mich so intensiv mit den Schlümpfen auseinanderzusetzen, das habe ich vorher noch nie gemacht – bis jetzt natürlich, wo ich auch das Vergnügen hatte, ein Schlumpf zu sein. Das war echt schön!
Würdest du sagen, deine Gesangs-Karriere hat dir beim Synchronsprechen geholfen?
Auf jeden Fall. Vor allem mein Rhythmusgefühl hat sehr viel geholfen. Man denkt es nicht, aber beim Synchronisieren ist es wichtig, das Timing der Originalversion zu kopieren. Man hat ein genaues Zeitfenster, in das man sprechen muss. Dabei übernimmt man einerseits das Timing, aber auf der anderen Seite nicht vollständig, weil man eine neue Sprache verwendet, die sich von der Originalsprache unterscheidet. Ich finde es faszinierend, wie die Textübersetzer immer wieder Wörter finden, die perfekt zum Bild passen. Es ist fast wie Magie.
Ich finde, sich den Rhythmus merken zu können, wie man die Wörter in einem Satz sagen muss, ist super hilfreich. Es gibt oft kleine Pausen, und dann geht es weiter. Manchmal gibt es auch Pausen, die nicht intuitiv sind, weil man so nicht sprechen würde, es aber ansonsten nicht mit den Wörtern und der Animation übereinstimmen würde. Da war es eine gute Hilfe, Musiker zu sein, denke ich. Musik zu machen, hilft enorm, die Melodie der Sätze leichter zu erfassen.
INTERVIEW TO THE GERMAN MAGAZINE ROLLING STONE (17/07/2025)
Álvaro Soler: „Ich wäre supergern ein Schlumpf“
Rolling Stone, 17/07/2025
Alvaro Soler spricht den „No Name Schlumpf“ im neuen „Schlümpfe“-Film. Über Gemeinsamkeiten mit seiner Figur.
Am 17. Juli 2025 ist es soweit: „Die Schlümpfe: Der große Kinofilm“ kommt in die bundesdeutschen Kinos. In Chris Millers („The Lego Movie“) computeranimiertem Film wird Papa Schlumpf (gesprochen von Uwe Ochsenknecht) durch ein Portal in die echte Welt gesaugt. Die Schlumpf-Familie muss sich nun aufmachen, den Patriarchen zu befreien und durchquert nebenbei einige Paralleldimensionen. Álvaro Soler spricht den „No Name“-Schlumpf, der seinen Platz in der Gemeinschaft noch finden muss. ROLLING STONE traf den spanisch-deutschen Popsänger und Synchronsprecher zum Gespräch.
Kannst du dich mit „No Name“-Schlumpf identifizieren? Und wenn ja, inwiefern?
Ja, das kann ich. No Name ist der einzige Schlumpf in ganz Schlumpfhausen, der noch nicht weiß, was sein Ding ist. Und das ist natürlich für ihn nicht so schön. Er sieht all die anderen Schlümpfe, von denen jeder schon weiß, was sein Talent ist, und nur er weiß noch nicht, was er macht. Er probiert dann viele Sachen aus, und das erinnert mich total an meine Zeit, in der ich super viele Sachen machen wollte. Ich wollte zum Beispiel früher mal Videospiel-Designer werden, dann Formel-1-Fahrer – also irgendwie alles, aber ich wusste nicht, ob ich überhaupt Talent dafür habe. Deswegen gibt es eine Phase im Leben, die nicht nur mich mit No Name identifizieren lässt, sondern ich glaube jeden von uns. Es ist ganz wichtig, geduldig zu sein und irgendwann kommt’s.
Bist auch du „das Puzzle-Stück, das schwer irgendwo reinpasst?“. Wann hast du dich mal so gefühlt?
Ja, auf jeden Fall! Vor allem, weil ich mit zwei Kulturen aufgewachsen bin: Deutsch und Spanisch. In Spanien ist es nicht so verbreitet, dass Menschen mehrere Sprachen sprechen. Viele Leute denken ja in Schubladen und ich passe eben nicht in eine Schublade. Meine Mutter ist halb belgisch und halb spanisch, ich bin in Barcelona aufgewachsen und habe lange in Tokio gelebt. Mein Vater ist Deutscher, aber halt selbst nie in Deutschland gewohnt. Es ist also sehr schwierig, mich in eine bestimmte Schublade reinzustecken, weil ich da einfach nicht reinpasse.
Welche besondere Fähigkeit hättest du gern? Wärst du gern ein Schlumpf?
Ich wäre super gern ein Schlumpf. Schlumpfhausen sieht sehr schön aus, super cozy und total grün, viel Natur – ein gutes Ambiente auf jeden Fall. Es gibt noch keinen fliegenden Schlumpf, oder? Das wäre ich: Der Fliege-Schlumpf!
Welcher ist dein Lieblingsschlumpf neben „No Name“?
Ich finde Schlumpfine sehr cool, weil sie No Name total supported. Sie ist immer für ihn da und es ist einfach super wichtig, jemanden zu haben, der dich versteht, unterstützt und nach vorne bringt, und das macht Schlumpfine in diesem Film.
Hast du früher selber mit Schlümpfen gespielt?
Ja, ich hatte Figürchen von Papa Schlumpf und Schlumpfine, von allen typischen Schlümpfen eigentlich. No Name gab es damals leider noch nicht als Figur, glaube ich.
Gab es in Spanien auch Schlumpf-Alben oder -Lieder? In Deutschland gab es Vadder Abraham.
Vadder Abraham kenne ich nicht. Aber ich kenne die Schlümpfe natürlich auch aus Spanien. Ich denke direkt an die Titelmelodie der Serie (beginnt zu singen). Popsongs gesungen von den Schlümpfen mit hohen Stimmen gab es auch auf Spanisch, ich glaube sogar überall auf der Welt, oder? Meine Familie dachte deshalb auch, als ich von der Synchronrolle erzählt habe, dass ich alles mit ganz hoher Stimme einsprechen muss (lacht). Das ist aber nicht so und vor allem auch die Songs im Film sind komplett in normaler Tonlage.
Wie bedeutend waren dann die Schlümpfe in Spanien?
Ich weiß nicht, wie bedeutend die Schlümpfe generell in Spanien waren, ich kann nur für meine Familie sprechen. Als ich im Schlumpf-Alter war, war ich viel im Haus. Dadurch, dass meine Oma aus Belgien kommt, hatte sie viele Schlümpfe ,und dadurch waren wir auch mehr beeinflusst. Es gab viele Schlümpfe bei uns, meine Oma hat sogar immer noch ein paar Figürchen.
Was waren deine schönsten Synchro-Erlebnisse mit Patricia Meeden, Rick Kavanian und Uwe Ochsenknecht?
Ich habe die Drei leider gar nicht getroffen. Wir alle hatten parallel zu den Synchronarbeiten noch andere Projekte und waren eingebunden, was einen gemeinsamen Synchrontermin schwierig gemacht hat. Ich habe Konzerte gespielt und war separat im Synchronstudio für meine Aufnahmen. Wenn wir alle gleichzeitig da gewesen wären, hätten wir auch gar nicht genug Zeit gehabt, alles aufzunehmen, und es hätte sehr lange Wartezeiten für die anderen gegeben. Deshalb haben wir einzeln unsere Parts eingesprochen und uns leider nicht persönlich kennengelernt. Aber ich war ja auf der großen Weltpremiere in Brüssel Ende Juni, und da waren auch Rihanna und James Corden. Das war natürlich super cool, die dort zu treffen!
Hast du eine Lieblingsszene im Film? Welche?
Meine Lieblingsszene ist, wenn No Name seinen Song singt, weil es ein super schöner Song ist mit sehr viel Emotion. Und das ist auch der Moment, wo er vielleicht ein bisschen sein Talent findet. Ich will nicht zu viel verraten.
In der US-Fassung wird No Name von James Corden gesprochen. Hörst du dir sowas vorher an – oder lieber nicht?
Doch, das müssen wir Sprecher und Sprecherinnen uns sogar vorher anhören. Alle Versionen richten sich nach der Originalversion und deswegen müssen wir sehr gut hinhören, wie James Corden in dem Fall die Figur gesprochen hat und dann versuchen, die Rolle auch ungefähr so zu sprechen, aber trotzdem natürlich mit der eigenen Stimme. Es ist also eine Kombi daraus, ein bisschen zu versuchen, die Originalstimme nachzumachen und gleichzeitig auch meine eigene Identität reinzubringen.
Wie war es, einen Schlumpf zu sprechen? Wer war da dein Vorbild?
Es war super schön, einen Schlumpf zu sprechen! Wir mussten anfangs versuchen, meine Stimme ‚schlumpfig‘ zu machen, denn ich habe eine recht tiefe Stimme und klar, Schlümpfe haben eher eine etwas höhere, nicht super hoch, aber trotzdem. Ich weiß noch, der erste Teil vom Film war für uns im Synchronstudio erstmal nur dafür da, um die richtige Stimme für den Film zu finden, und danach haben wir gewusst: Okay, das ist jetzt der Ton, das ist die Stimmlage, so werde ich jetzt als Schlumpf sprechen. Mein Vorbild war mein Regisseur Frank Schaff. Er hat mir viel geholfen, das war sehr gut.
INTERVIEW TO THE CZECH RADIO STATION RADIOŽURNÁL (OSTRAVA, 18/07/2025)
Pořád koncertovat na místech jako Colours of Ostrava, to je dar, říká o hraní v Česku zpěvák Alvaro Soler
Irozhlas.cz, 19/07/2025
Španělsko-německý zpěvák Alvaro Soler se vrací s novým albem, které vyjde letos v říjnu. V rozhovoru pro Radiožurnál na festivalu Colours of Ostrava mluví o tom, proč se rozhodl desku poskládat jako příběh, jaké místo považuje za svůj hudební domov i proč stále miluje vystupování v Česku.
Vaše nová deska vychází v říjnu. Už je hotová?
Je hotová. Předal jsem ji Sony před dvěma dny, takže je právě teď čerstvě dokončená. Je jako čerstvě vytažená z trouby – šťavnatá, úžasná, prostě připravená. Už se tiskne na vinyl, děláme i CD – pro ty staromilce, co si ještě rádi pustí cédéčko. Ale vinyl doporučuju nejvíc – děláme ho v krásné žluté barvě. A samozřejmě si album můžeš předuložit na své oblíbené streamovací platformě. Vyjde 10. října.
Liší se tahle deska od těch předchozích?
Ano, liší. Pořád má v sobě mou hudební esenci, ale ukazuje i strany, které jsem dřív neukázal. Poprvé jsem desku postavil jako fotoalbum – jako když si prohlížíš vzpomínky z výletu. Začíná intrem, má mezihru a končí outrem. Vypráví celý příběh. Takový přístup jsem nikdy předtím nezkusil, a mám radost, že to vyšlo tak, jak jsem chtěl. Jsou tam i hodně osobní momenty, malé tajnosti, které zná jen moje rodina. Mám z té desky opravdu radost.
Vyrůstal jste v Barceloně, Tokiu a Berlíně. Kde se hudebně cítíte nejvíc doma?
Barcelona pro mě vždycky bude domov. Tam jsem se narodil a prožil spoustu „poprvé“ – první práce, první zlomené srdce. Berlín byl zase městem, kde se moje hudební kariéra rozjela profesionálně. A Japonsko? To je pro mě nádherné období dětství. Každé z těch míst má své místo v mém srdci.
Ve světovém popu zní čím dál víc španělštiny. Co na to říkáte?
Miluju to. Když moje písně začaly pronikat i do České republiky, moc latinské hudby tu ještě nehrálo. A pak přišlo „Despacito“ a spousta dalších hitů. Jsem vděčný, že se lidé propojují s mojí hudbou. Třeba teď – „Regalo“, můj nový singl, je venku a lidé ho krásně přijímají. Je to požehnání – být tady i deset let po „El Mismo Sol“. A pořád koncertovat na místech jako Colours of Ostrava, to je dar.
Pamatujete si na úplně první píseň, kterou jste napsal? Vyšla někdy?
Ne, ta první nikdy nevyšla. Byla to spíš zkouška, myslím, že to byla jen instrumentálka. Ani jsem si neuvědomil, že je to písnička – jen jsem si zkoušel různé nápady na klávesy, propojené s počítačem. Bylo mi tak patnáct, šestnáct. Zůstalo to na mém harddisku – a tam to asi zůstane.
A co Vaše první texty?
Texty přišly až později. Vždycky jsem byl víc muzikant než textař. Ale pak vznikla píseň „Wooden House“. Tu jsme vydali s mojí kapelou Urban Lights, kde byl i můj bratr a nejlepší kamarádi. Je na Spotify – stačí vyhledat „Wooden House“.
INTERVIEW TO RADIO PRAGUE INTERNATIONAL (OSTRAVA, 18/07/2025)
Álvaro Soler bajo el mismo sol del Colours of Ostrava: nuevo álbum, y su esperado regreso a Praga
Radio Prague International, 21/07/2025
Entrevistamos a Álvaro Soler en el marco del festival Colours of Ostrava. El cantautor hispano-alemán detrás de hits como Sofia o El Mismo Sol vuelve a República Checa con un set compuesto por sus piezas más conocidas, incluidas algunas de las canciones de su nuevo disco El Camino, que llegará a su vez al Forum Karlín de Praga en mayo de 2026.
Detrás del escenario en donde decenas de miles esperan ilusionados su actuación, el cantante hispano-alemán Álvaro Soler se toma unos minutos para conversar en exclusiva con RPI sobre su gira, su nuevo disco, El Camino, la gastronomía centroeuropea, y un anuncio importante para sus fans de Praga.
¡Bienvenido a Ostrava! ¿Cómo ha sido tu llegada?
Súper bien, la verdad que hemos llegado desde Berlín con el bus, todo el equipo hoy. Es espectacular, es enorme, este festival es una locura.
¿Conocías el Colours of Ostrava? ¿Lo tenías en tu mapa?
Lo tenía en mente y me acuerdo que era uno de los que quería venir a tocar, porque en Praga la verdad que tenemos una audiencia fantástica y la gente es espectacular. Me acuerdo que la primera vez que tocamos en República Checa fue en la capital y me quedé flipando con toda la gente, cómo cantaban las canciones, incluso las que nunca fueron un single… fue genial, la verdad que me lo paso súper bien aquí siempre, así que nada, creo que va a ser un festival espectacular.
¿Qué presentas esta noche? ¿Estás de gira con tu nuevo álbum El Camino? Si no me equivoco, acabas de terminar el disco, así que debes estar contento. ¿Cómo fue el proceso?
Pues la verdad que muy bien, o sea, estamos como bien dices, de gira. No es la gira El Camino, que será el año que viene, pero esto es como un poco la preparación hacia la salida del álbum, que sale el 10 de octubre. Tocamos bastantes canciones nuevas que no han salido, que eso siempre para mí es un poco un riesgo porque hay veces que estás tocando las canciones... Y no sabes cómo reaccionará la gente. Obviamente, esas nuevas canciones no las van a cantar porque no las conocen, entonces hay veces que tienes miedo de que la gente esté simplemente así quieta escuchando, pensando, toca algo que conozca, ¿no? Siempre como artista es un poco raro, pero es verdad que nos ha quitado totalmente el miedo ver la reacción de la gente, porque están tomando estas nuevas canciones muy bien. Para nosotros es muy bonito poder tocar las canciones nuevas ya y dar un poco un teaser de lo que es el álbum. Tengo muchas ganas de que salga ya y como bien dices, lo entregué hace dos días, así que estoy como si hubiese entregado el trabajo final de carrera y ya estoy, me voy de vacaciones.
¿Cómo realizaste el álbum? ¿Cómo lo definirías?
Creo que el título refleja muy bien el contenido del disco. Cuando tú haces un camino, un roadtrip, cualquier viaje que uno hace, siempre hay diferentes etapas y fases. Para mí, empiezas siempre con la visión, con la motivación. Luego hay cosas que pasan, hay momentos que te encuentras piedras, momentos de bajón, que crees que no lo vas a conseguir y luego subes otra vez, te encuentras a gente nueva… El álbum tiene mucho eso. Cero la hice con un coro de Kenia, por ejemplo, que eso le da un toque también, pues, muy de road trip, muy de viaje. El concepto del camino está representado de muchas maneras, también desde el punto de vista familiar, todo lo que ha pasado en los últimos años en mi familia también, en mi vida personal… todo eso está reflejado en el disco. Yo quería que fuera como un álbum de fotos, que al final lo ves después de un par de años y dices, ‘qué bonito eso que vivimos’. Para mí será eso, cien por cien.
Si este álbum fuera una comida, ¿qué sería?
Bien, si fuera una comida, sería un poco un popurrí. Yo creo que sería más bien un menú degustación, porque hay muchos sabores. No podrías mezclarlo todo en un solo plato. Yo creo que sería como mi restaurante favorito, aunque es decir mucho eso, ojalá fuera la mitad de bueno. Se trata de El Celler de Can Roca, que es un restaurante fabuloso, en el que también te llevan por un viaje, para mí sería algo así.
Ahora que estamos hablando de comida, ¿tienes algún ritual antes de actuar, alguna comida favorita o alguna cosa que siempre repitas o que te guste probar en diferentes sitios?
Yo creo que al final lo que más me gusta es comer la comida local. Estando aquí sería muy naíf pedir una dorada por ejemplo… O sea, el mar no está muy cerca. Por eso yo creo que lo más importante es siempre pedir la comida local, porque a través de la comida aprendes también mucho sobre la cultura de la gente, ¿no? Entonces, para mí eso es muy importante.
Y después, tú ya has mencionado que has tocado varias veces en la República Checa. Si no me equivoco tienes un nuevo concierto por anunciar ¿De qué se trata? ¿Qué pasará?
Eso es, tenemos una noticia en exclusiva. Vamos a tocar en mayo, en 2026, dentro del Camino Tour en el Forum Karlín de Praga. Es uno de los sitios más bonitos para tocar para mí, porque es donde tuve una de las primeras experiencias y no lo olvidaré nunca, así que tengo muchísimas ganas de volver.
INTERVIEW TO PODCAST SHOW HERE TO GET HEARD (BERLIN, 17/07/2025)
Credits video: YouTube channel Here To Get Heard
INTERVIEW TO YOUTUBE SHOW HOT ONES GERMANY (BERLIN, 08/2025)
Credits video: YouTube channel Hot Ones Germany
INTERVIEW TO O3 RADIO SHOW WALEK WANDERT (GRAZ, 14/08/2025)
INTERVIEW TO AUSTRIAN NEWSPAPER DER GRAZER (01/08/2025)
Popmusik mit Alvaro Soler – „Ich bin ein riesiger Fan von Open-Airs“
Der Grazer, 01/08/2025
FREILUFTKONZERT. Der spanisch-deutsche Popsänger Alvaro Soler ist für die Songs „Sofia“ und „La Cintura“ bekannt. Wir waren mit dem Künstler im Ge- spräch. Am 14. August spielt Alvaro Soler am Grazer Karmeliterplatz.
Sie traten 2022 auf den Kasematten am Grazer Schlossberg auf. Was ist Ihnen davon in Erinnerung geblieben?
Graz hat ein superschönes historisches Zentrum. Das Konzert auf den Kasematten war toll und das Publikum war richtig motiviert. Bevor wir auf die Bühne gehen, machen wir eine Circle-Time – wir kommen alle noch ein- mal zusammen. Von diesem Moment auf den Kasematten habe ich letztens ein Foto gesehen. Die Sonne ging unter, wir haben uns umarmt und es war eine tolle Kulisse. Die österreichische Energie ist die beste – die Leute sind voll am Start! Ich hoffe, am 14. August kann ich mehr von Graz entdecken. Das würde mich sehr freuen.
Freuen Sie sich schon auf das Freiluftkonzert am 14. August in Graz?
Auf jeden Fall! Ich bin ein riesiger Fan von Open-Airs. Bei Frei- luftkonzerten trete ich fast lieber auf als in Konzerthallen. Ich mag es, unter freiem Himmel spielen zu dürfen. Die Leute sind gut gelaunt, und es herrscht eine tolle Atmosphäre
Nun zu einer etwas persönlicheren Frage: Wie sieht Ihr tägli- ches Frühstück aus?
Mein tägliches Frühstück ist sehr unterschiedlich, denn auf Tour gibt es nicht immer das Gleiche. Ich finde Granola-Bowls mit griechischem Joghurt und Waldfrüchten sehr lecker. Wenn ich Zeit zum Genießen habe, esse ich am liebsten einen Avocado-Toast mit Spiegel- oder Rührei. Dazu passen etwas Granatapfel und frittierter Rucola sehr gut – das ist ein richtig cooler Geheimtipp.
Sie haben eine junge Tochter. Wie lassen sich Showbusiness und Familie miteinander vereinbaren?
Gerade in der Festivalsaison ist es schwierig, Showbusiness und das Familienleben miteinander zu vereinbaren. Ich nehme meine Familie nicht mit auf Tour. Für sie wäre es zu anstrengend, ständig unterwegs zu sein. Natürlich vermisse ich meine kleine Familie sehr, aber meine Frau macht das großartig. Ich bin sehr dankbar für meine Familie!
Welche Bedeutung hat Familie für Sie?
Für mich spielt Familie eine große Rolle. Ich komme aus einer ganz großen Familie. In Spanien sind wir ungefähr 20 Leute. Feiertage wie Weihnachten, Ostern und Geburtstage haben wir immer zusammen verbracht. Familie wurde hoch gefeiert. Wir haben uns sehr oft gesehen. Für unsere kleine Familie denken wir uns neue Traditionen aus. Das macht sehr viel Spaß!
Sind Sie oft in Spanien?
Ich versuche so oft wie möglich in Spanien zu sein. Aktuell verbringe ich die meiste Zeit in Deutschland oder auf Tour.
Wie verbringen Sie Ihre Freizeit?
Meine Freizeit versuche ich, mit gemeinsamer Zeit mit meiner Familie zu füllen. Als Ausgleich mache ich gerne Sport in der Natur. Außerdem reise ich gerne. Freizeit bedeutet für mich auch, einfach mal nichts zu tun, zu entspannen, zu Hause zu sein und lange zu schlafen. Schlaf ist total wichtig für mich.
Im Oktober erscheint Ihr neues Album. Auf was dürfen sich die Fans freuen?
"El Camino" ist eines meiner Lieblingsalben. Es kommt aus meinem Inneren und ist eine Kombination verschiedener Themen: das Leben auf Tour, die Begegnungen mit den Leuten, die Länder, die wir gesehen haben, die Reisen und die Kulturen. Dazu kommen viele private Momente, alltägliche Gedanken und Sorgen. Das Album ist sehr selbstreflektierend. Ich finde es schön, das mit der Musik teilen zu können. Es ist für mich wie ein Fotoalbum, das die letzten zwei Jahre meines Lebens repräsentiert. Es hat sehr viel Spaß gemacht, das Album zu schreiben, zu produzieren und aufzunehmen.
INTERVIEW TO PETA DEUTSCHLAND (30/07/2025)
Álvaro Soler, fünf Hunde und ganz viel Liebe – neues PETA-Motiv zum Thema Adoption
Peta Deutschland, 30/07/2025
Der charismatische Sänger Álvaro Soler präsentiert im Sommer 2025 ein neues PETA-Motivinmitten von fünf Hunden: Gemeinsam mit Lola, Käsekuchen, Vera, Miso und Mila engagiert sich der Publikumsliebling und bekannte Musiker gemeinsam mit uns von PETA Deutschland für unsere Kampagne „Adoptieren, nicht kaufen!“.
Das Motiv zeigt Álvaro Soler inmitten von fünf Hunden – ein liebevolles Bild, das auf einen ernsten Hintergrund aufmerksam macht.
Das Motiv wird auch in Spanien und Italien veröffentlicht, wo er wie auch in Deutschland mit zu den bekanntesten Musiker:innen des Landes gehört. Besonders jetzt im Sommer ist dieses Thema aktuell: Zahlreiche Tierheime sind wieder überfüllt, da viele Menschen ihre tierischen Mitbewohner aussetzen oder einfach abgeben, um in den Urlaub zu fahren.
Álvaro Soler wurde in Barcelona geboren, wo er heute im Wechsel mit Berlin lebt. Der deutsch-spanische Musiker wuchs multikulturell auf und verbrachte einen Teil seiner Kindheit in Tokio. Nach ersten Erfolgen mit der Band Urban Lights gelang ihm 2015 mit der Solo-Single „El mismo sol“ der internationale Durchbruch. Es folgten Hits wie „Sofia“, „La cintura“ und mehrere Gold- und Platinauszeichnungen. 2025 feiert Soler sein zehnjähriges Bühnenjubiläum mit dem neuen Studioalbum „El Camino“ (VÖ: 10. Oktober 2025), das seine persönliche und künstlerische Reise reflektiert. Im Sommer ist er mit seiner „La Gira Tour 2025“ auf zahlreichen europäischen Festivals zu erleben. Álvaro spricht sieben Sprachen und war auch als Coach bei The Voice Kids dabei.
Álvaro, du engagierst dich in der neuen PETA-Kampagne zum Thema Adoption. Was hat dich dazu bewegt?
Als ich klein war, habe ich mir nichts sehnlicher gewünscht als einen Hund. Meine Mutter hat damals zugestimmt, sobald wir ein Haus mit Garten haben. Das hatten wir dann, als ich 11 Jahre alt war, direkt nach dem Einzug haben wir unseren ersten Hund, Taro, adoptiert. Er war ein Familienmitglied und wie ein Bruder für mich. Es gibt so viele Tiere in Tierheimen, die eine zweite Chance verdienen. Man macht nicht nur ein Tier glücklich, man bekommt auch so viel zurück.
Viele Menschen kaufen nach wie vor Hunde aus Zuchten. Was würdest du ihnen sagen?
Wenn ihr euch auch einen Hund an eurer Seite wünscht, wie ich damals mit 11 Jahren, dann geht bitte ins Tierheim. Dort gibt es so viele Hunde, die auf ein neues Zuhause warten. Bitte geht nicht zu Züchter:innen, denn die Tierheime sind voll.
Du bist viel unterwegs. Wie passt das zu einem Leben mit Hund?
Das ist der Grund, warum wir aktuell keinen Hund haben. Tiere brauchen Stabilität. Aber wenn meine Frau und ich irgendwann weniger reisen, ist das Erste, was wir machen, ein Tier aus dem Tierschutz zu adoptieren.
Was möchtest du den Menschen mitgeben, die noch zögern, ein Tier zu adoptieren?
Die Liebe und Freude von Hunden zu spüren, ist so schön. Jeder, der mit Hunden lebt, kennt dieses Gefühl. Gebt euch einen Ruck. Geht ins Tierheim, schaut euch um, sprecht mit den Menschen dort und lernt verschiedene Hunde kennen. Ihr werdet überrascht sein, wie schnell ihr euch verliebt – und wie sehr das euer Leben verändern kann.
Was sind deine aktuellen Projekte?
2025 ist für mich ein ganz besonderes Jahr: Ich feiere mein zehnjähriges Bühnenjubiläum – und passend dazu erscheint am 10. Oktober mein neues Studioalbum „El Camino“. Dieses Album ist für mich mehr als nur Musik – es ist ein Rückblick auf meine Reise als Künstler und Mensch. In den Songs steckt vieles, was mich in den letzten Jahren bewegt, verändert und inspiriert hat. Die Vorabsingles „Con Calma“ und „Te Imaginaba“ geben schon einen kleinen Vorgeschmack darauf, wohin die Reise geht: Eine Mischung aus Latin-Pop, Worldmusic und sehr persönlichen Geschichten. Diesen Sommer bin ich mit der „La Gira Tour 2025“ auf vielen europäischen Festivals unterwegs – ich freue mich riesig darauf.
INTERVIEW TO RADIO FLAIXBAC (BARCELONA, 15/09/2025)
Credits video: YouTube channel Radio Flaixbac
INTERVIEW TO SHOW BUSINESS NEWS (MADRID, 16/09/2025)
Credits video: YouTube channel Show Business Plus
INTERVIEW TO ITALIAN WEBSITE NEWSIC ITALIA (MILAN, 29/09/2025)
Intervista – ALVARO SOLER “El Camino” è un percorso sonoro pensato per essere attraversato
Newsic Italia, 29/09/2025
Alvaro Soler torna con “EL CAMINO”, un album che non è soltanto una raccolta di brani ma un vero e proprio viaggio: un road movie musicale che riflette sul passato, fotografa il presente e immagina il futuro.
A dieci anni esatti dall’exploit di “El Mismo Sol” (2015), il cantautore 34enne rinnova il suo pop latino con una scrittura più matura e un lavoro di ricerca che intreccia strumenti antichi e sample originali, registrazioni tra Berlino, Barcellona, Londra, Miami e l’Africa orientale. Un progetto che riscopre anche la fisicità della musica, con una forte attenzione al vinile e all’ascolto come rito.
Lo abbiamo incontrato in una Milano di fine estate. Nella conversazione ha raccontato due direzioni fondamentali: la voglia di sperimentare senza confini e la leggerezza di una nuova fase personale — quella di chi, diventato marito e padre, ha ritrovato l’equilibrio necessario per fare musica davvero sentita. “EL CAMINO” nasce da questa doppia tensione: artigianato sonoro e desiderio di restituire alla musica la sua dimensione più autentica e rituale.
In un momento in cui la musica viene spesso consumata velocemente, come pensi che si inserisca “El Camino” nella società di oggi?
Io credo che stiamo vivendo una specie di rincorsa: facciamo sempre più cose insieme e l’ascolto è diventato multitasking. Però vedo una controtendenza: la ricerca di momenti che siano rituali, dedicati — sedersi, spegnere le notifiche, e ascoltare.
“El Camino” nasce da questa idea: non è solo una raccolta di singoli, ma un percorso sonoro pensato per essere attraversato.
Per questo ho lavorato anche sulla fisicità del disco — il vinile, la sequenza dei brani, le pause — perché credo che l’ascolto intenzionale possa restituire profondità alle canzoni. La cultura digitale non sparirà, ma l’album come esperienza narrativa e rituale può tornare a essere uno spazio di recupero dell’attenzione e dell’immaginazione collettiva.
Dal punto di vista della scrittura, che evoluzione rappresenta questo album per te?
Sui testi mi sono imposto una disciplina nuova: smettere di cercare la soluzione più ovvia per la rima e provare parole e immagini diverse, più mature. Non è stata solo una scelta estetica: era una necessità di crescita come autore. Ho voluto spostare il baricentro del racconto verso sfumature emotive meno scontate. Musicalmente, la ricerca è stata altrettanto radicale: ho registrato strumenti veri, alcuni antichi, per portare nel pop moderno timbri che non si sentono spesso — non come vezzo etnico, ma come materia sonora che dialoga con l’elettronica. Ho costruito molte delle texture del disco con miei sample: piccoli suoni registrati, manipolati, inseriti come tappeti e micro-ambienti sotto le canzoni. In più sono tornato a produrre attivamente: questo mi ha costretto a mettere le mani sul suono in prima persona, a decidere micro-dettagli che prima delegavo. Il risultato, per me, è una maturazione sia testuale sia timbrica.
Hai parlato di strumenti antichi — puoi raccontarne qualcuno e spiegare come li hai usati nelle tracce?
Sì: ho visitato collezioni private e luoghi dove sono conservati strumenti rari, e ho registrato oggetti che portano con sé una storia fisica — per esempio un tronco-strumento indonesiano usato anticamente per comunicare al villaggio. Questi suoni diventano poi materiale di produzione: li campiono, li stratifico, li trattano con riverberi e saturazioni per costruire paesaggi sonori che stanno sotto le melodie. È un modo di collegare l’antico e il contemporaneo, la memoria fisica dello strumento e la modernità di una produzione pop.
Ti hanno spesso etichettato come autore di “tormentoni” estivi. Ti ha infastidito?
All’inizio sì, perché certe canzoni nascevano da pensieri complessi e venivano ridotte a stereotipi stagionali: “musica spagnola = spiaggia e festa”. Ho fatto esperimenti con suoni ed atmosfere diverse — anche tracce più malinconiche o elettroniche — e ho visto che il pubblico spesso le interpreta attraverso filtri culturali preesistenti. Col tempo ho smesso di litigare: la bellezza della musica è che può parlare a tante persone in modi diversi. Il mio invito rimane quello di ascoltare l’album per intero: ci sono molte sfumature che il singolo radiofonico non riesce a raccontare.
E sul fronte live? Possiamo aspettarci un tour per promuovere l’album?
Sì: ci sarà il Camino Tour nel 2026. Al momento le prime date confermate riguardano il Nord Europa; Spagna e Italia sono incluse nel progetto e le stiamo definendo, ma non sono ancora ufficializzate. Organizzare un tour oggi significa anche ripensare la scaletta e il suono dal vivo: voglio che il concerto renda la dimensione narrativa dell’album, ma senza perdere la connessione immediata con il pubblico — cioè mescolare l’intimità del disco con l’energia dello show. Appena saranno pronte le date ufficiali verranno annunciate sui miei canali.
Come ha cambiato il tuo rapporto con la musica il fatto di essere diventato padre?
È stato un cambio profondo. Prima la musica occupava tutto lo spazio mentale — la prendevo molto, forse troppo, sul serio. Diventare padre e marito ha introdotto nella mia vita routine e responsabilità che mi hanno dato leggerezza: ho imparato a non drammatizzare ogni cosa, e questo paradossalmente ha aperto nuove strade creative. La serenità personale ti permette di avere sguardi più lucidi sulle canzoni, di scrivere senza l’urgenza patologica del successo. Certo, la logistica è più complessa — conciliare viaggi e famiglia non è facile — ma la qualità della vita privata si riflette nella sincerità della musica: quando stai bene, scrivi da un luogo più vero.
Qual è il luogo ideale, secondo te, per ascoltare El Camino?
Ce ne sono due che suggerisco con convinzione. Il primo è l’ascolto solitario e immersivo: in una stanza buia, con le cuffie, chiudendo gli occhi. In quel contesto l’orecchio può seguire i dettagli timbrici, gli strati di suono, le piccole transizioni che ho costruito. Il secondo è l’ascolto in viaggio, in macchina: il disco diventa allora un road-movie sonoro, la musica si allarga nello spazio e crea immagini diverse. Entrambe le situazioni rispettano l’idea che l’album debba essere vissuto come un percorso, non solo come singoli isolati.
Se ti guardi indietro, l’Alvaro di dieci anni fa si riconoscerebbe?
Sì — e lo dico con tenerezza. L’essenza rimane la stessa: la passione per la melodia, la curiosità per le sonorità, la voglia di comunicare. Dieci anni fa ero molto più timido e insicuro; l’impatto della scena e il successo ti mettono dentro un vortice che ti obbliga a imparare sul campo. Oggi ho più fiducia, e questa fiducia si è costruita attraverso errori, viaggi, incontri. Se tornassi indietro gli direi: “Hai fatto bene a buttarti, imparerai tantissimo”. La crescita è stata più personale che tecnica: la musica ti forma come persona.
E fra dieci anni come ti vedi?
Mi auguro di continuare a fare musica con lo stesso amore, anche se in forme diverse. Spero di mantenere l’equilibrio che ho trovato: famiglia, musica e curiosità intatta. Il mondo cambierà, la tecnologia e le abitudini cambieranno, ma la cosa che desidero è restare fedele al piacere di creare — che sia per un grande palco o per me stesso, in cameretta.
Vorrei anche che la musica rimanesse un rito per le persone, non solo un sottofondo.
INTERVIEW TO ITALIAN TV CHANNEL TG24 (MILAN, 29/09/2025)
Alvaro Soler, l'album El Camino: "Tra famiglia e lavoro sono in pace con me stesso"
Sky TG 24, 30/09/2025
Con El Camino Alvaro Soler apre un nuovo entusiasmante capitolo della sua carriera, mostrando la sua visione personale, evoluta e moderna del pop latino. Per altro l'album segna un anniversario importante nella carriera di questo artista 34enne: nell’aprile 2015, poco più di dieci anni fa, veniva pubblicato il suo singolo di debutto El Mismo Sol che è diventato subito un successo mondiale e lo ha consacrato come musicista e star di fama internazionale.
Alvaro partiamo dalla cover del singolo Apàgame: ci sono tre libri, uno è il saggio di Geografia di Tim Marshall, poi ce ne è uno di Amanda Ortiga, Natural Chef e fondatrice della Scuola di Cucina Salutare The Green Fuel, mentre il terzo non sono riuscito a identificarlo: mi puoi dire tu di cosa si tratta e perché hai scelto questi tre?
Potrei mentirti e dare una spiegazione alla tua domanda ma sono sincero, non li ho scelti io, dobbiamo attribuirli a chi ha costruito quella scenografia. Però ti posso dire che il terzo mi piacerebbe fosse sull'Homo Sapiens!
Il mio brano preferito è Jardìn de Los Recuordos: che rapporto hai coi ricordi?
E' anche una delle mie preferite ed è nata proprio dal titolo che mi piaceva a tal punto che quasi ho pensato potesse diventare il titolo dell'album ma suonava troppo al passato. Rispetto agli altri brani ha un sound più classico con la chitarra e una batteria registrata dal vivo come per altro avviene in tutto l'album ma qui si sente di più. Dieci anni fa ero super timido, ero un poverino Alvaro lanciato in una piscina fredda. Oggi ti dico che portare la musica fuori dal circolo degli amici mi ha portato ad avere più fiducia in me, all'inizio ero molto insicuro.
Tante cose sono cambiate rispetto a un decennio fa.
Dieci anni fa da single ero qui a Milano con l'album Eterno Agosto e volevo solo fare musica: oggi porto mia figlia a scuola e ho una bella routine famigliare, mi sto godendo dei momenti belli della vita e della musica. Mi piace la normalita e mi piace che con l'Intelligenza Artificiale vorrebbero creare una alternativa al cellulare, un sistema senza schermo con la missione di evitare l'invasione degli schermi nelle nostre vite.
All'inizio della tua carriera eri quello del tormentone: ti ha disturbato non essere compreso per le qualità e la maturità da autore?
El Mismo Sol la ho scritta non come canzone dell'estate, c'erano dentro tanti sentimenti diversi. Solo per la lingua quando si pensa alla Spagna vengono in mente o il Barcellona o le spiagge e l'estate. Non posso esigere cose che la gente non è capace di sentire perché la concezione che ha della musica spagnola talvolta è limitata. In un album c'è molto di più che nelle sole canzoni che passano le radio.
El Camino denota anche una notevole crescita testuale.
Con i primi tre album ho usato sempre parole simili, stavolta mi sono obbligato a non cedere alla rima e seguire un altro percorso. Ho fatto molta ricerca di strumenti, sono stato da un privato che ha un museo con mille strumenti vecchi tra cui un albero indonesiano di circa 800 anni fa. La parte del sound è quella dove sono in crescita. E' impegnativo ma pure super figo.
Come è cambiato l'Alvaro papà?
Essere un padre di famiglia mi ha dato più leggerezza sulla musica, prima mi prendevo troppo sul serio, essere libero nella vita personale fa fare cose più belle anche nella musica. Ho un equilibrio bello anche se la logistica tra famiglia e lavoro non è facile da gestire. Ma sono in pace con me stesso.
Quindi non è vero che è la tristezza a fare nascere le belle canzoni!
Se ti senti bene nascono canzoni fantastiche..
Come andrebbe ascoltato El Camino?
In due modi. Al buio con le cuffie e concentrato solo sul sound che poi è quello che facevo io da piccolo: così la mente inizia a crearsi domande. Oppure in macchina durante un bel road trip.
Come di vedi nel 2035?
Fra dieci anni succederanno cose stupende e io spero di fare ancora musica anche fosse solo per me che poi è come ho cominciato. E vorrei ancora essere marito e avere figli. Ed essere felice.
INTERVIEW TO GERMAN MAGAZINE ROLLING STONE (04/10/2025)
Alvaro Soler im Interview: Warum nur Spanisch Sinn macht
Rolling Stone Germany, 04/10/2025
Alvaro Soler über „El Camino“: neues Album, globale Instrumente, spanischer Pop ohne Klischees, Konzerte, und Social-Media-
Balance
Mit „El Camino“ veröffentlicht der spanisch-deutsche Popsänger Alvaro Soler am 10. Oktober 2025 sein neues Album. Darin besingt der 34-Jährige seine Beobachtungen aus der (digitalen) Welt und spielt auf Instrumenten aus verschiedenen Ländern. hat mit Soler über seine musikalischen Einflüsse gesprochen –und wie es ist, gegen Klischees anzukämpfen.
Bis in die 1990er-Jahre existierten ganze Abendsendungen, in denen Künstler aufgetreten sind, die in einer anderen Sprache als Deutsch oder Englisch gesungen haben. Italienisch mit Eros Ramazotti, Französisch mit Mireille Mathieu … Sie beleben den Trend mit dem Spanischen neu. Wie oft kommt es vor, dass Produzenten oder Marketing-Experten sagen: „Sing doch mal nur Deutsch“?
Bei mir ist das nicht der Fall. Ich bin nicht nur in Deutschland erfolgreich, sondern international. Würde ich ausschließlich auf Deutsch singen, wäre das sogar ein schlechter Schritt, weil ich damit nur den deutschen Markt bedienen würde. Menschen in Italien, Spanien, den Niederlanden oder Belgien würden sich fragen, warum ich plötzlich auf Deutsch singe, obwohl Spanisch zu meiner künstlerischen Identität gehört. Es hängt also stark von der Frage ab: Wer bin ich eigentlich? Wo komme ich her? Ich bin in Barcelona geboren. Mein Vater ist Deutscher und hat in Deutschland gelebt.
Hält man Sie manchmal für Nur-Deutsch?
Als ich nach Berlin kam, entstand durch mein gutes Deutsch leicht der Eindruck, ich sei „deutscher“, als ich es tatsächlich bin. Das führt gelegentlich in die Irre. Tatsächlich bin ich jedoch nicht in Deutschland aufgewachsen. Mir fehlen daher viele hiesige Kindersendungen und kulturelle Bezugspunkte, die viele hier kennen. Entsprechende Formate habe ich erst später kennengelernt. Vom Label gab es daher nie eine entsprechende Anfrage – man wusste auch, dass Spanisch derzeit sehr gut funktioniert.
Mehrsprachigkeit, Klischees & Sommerhits
Es ist inzwischen selten, mit spanischsprachiger Musik Hits zu landen. Oft sind es eher oberflächliche Party-Titel.
Ich musste heute Morgen in einem Interview erneut gegen dieses Klischee argumentieren. Manche setzen spanische Musik mit Party und Ballermann gleich – als sei Spanien nur das. Dabei bietet die Musik viel mehr Facetten. Eine Zeit lang dominierten „Sommerhits“ von geringer Qualität – Fast-Food-Musik. Weil ich Spanisch singe, klingt es für manche automatisch nach „Sommerhit“. Tatsächlich mache ich spanischsprachigen Pop, und so wird es in Spanien auch wahrgenommen.
Welches ist Ihr Lieblingsvideo?
„Si te vas“ von 2021. Zuvor hatten wir große und teure Produktionen gedreht, mit Fernreisen und großen Teams. Ich wollte bewusst wieder ein kleines, nahbares, authentisches Video umsetzen. Am Set waren nur Andi, also mein Manager, ich, der Kameramann und seine Freundin als Produktionsassistenz. Wir planten alles gemeinsam und suchten die Drehorte selbst aus.
Ein Freund besitzt in der Nähe eine verlassene Halle mit alten Booten – perfekt für die geplante Storyline. Da ich in der Gegend aufgewachsen bin, kannte ich mich gut aus. Durch das kleine Team waren wir extrem flexibel. Beides zusammen macht „Si te vas“ zu meinem Lieblingsclip. Wir wurden sogar bei den Amsterdam Music Video Awards als „Bestes Musikvideo“ nominiert – was danach geschah, wissen wir allerdings nicht.
Erster Spaß an Musik, Schulband in Tokio
Wann hat Ihnen Musikmachen am meisten Freude bereitet?
Vielleicht ganz am Anfang, mit meiner Schulband. Ich lebte von zehn bis siebzehn in Tokio und besuchte die Deutsche Schule – eine internationale Schule, an der viele Kinder wegen der Jobs ihrer Eltern alle paar Jahre wechselten. Man musste ständig neue Freundschaften schließen. Das war schmerzlich, lehrte aber Offenheit. Wenn neue Schülerinnen oder Schüler kamen, fragten wir sofort, ob sie ein Instrument spielen, und gründeten daraus Bands. Wir gingen auch gemeinsam in den Chor – nicht wegen Perfektion, sondern wegen des gemeinsamen Erlebnisses. Damals war Musizieren völlig frei von Verkaufs- oder Streamingdruck: reine Freude an der Musik.
Spanische Referenzen & Verbindung ohne Sprachverständnis
In meiner Jugend war „Entre dos tierras“ von Héroes del Silencio ein Hit. Viele sangen mit, ohne Spanisch zu können. Woran merken Sie, dass das Publikum inhaltlich andockt, auch ohne Textverständnis?
Von diesem Song höre ich immer wieder. Der war vor meiner Zeit. Konzerte sind dafür der beste Ort. Allein, dass Menschen in einem nicht spanischsprachigen Land wie Deutschland zu meinen Konzerten kommen, berührt mich. Man spürt in jeder Stadt, wie das Publikum reagiert. Manche meiner Lieder sind im Dreivierteltakt – sehr traditionell, akustisch mit Band. Viele verstehen die Texte nicht, spüren aber die Atmosphäre. Obwohl solche Lieder oft keine Singles sind, filmen viele diesen Moment, weil sie die emotionale Bedeutung erkennen. Tiefgründigkeit lässt sich auch ohne Sprachkenntnisse erfassen. Wichtig ist zudem, dass auch uptempo-Titel inhaltliche Tiefe haben können. Wenn Menschen dazu tanzen, ist das kein Widerspruch – es zeigt, dass der Beat trägt. Konzerte sind eine Reise; das Publikum lässt sich darauf ein.
Welches war Ihr bisheriges Lieblingskonzert?
Dieses Jahr: ein Festival in Ostrava, Tschechien, etwa 40.000 Besucher. Die Menschen dort sind sehr offen, viele entdecken gern neue Musik. Sie sangen so laut mit, dass es überwältigend war. Beeindruckend war auch die Konzentration: Wenn ich sprach, war es still – nicht selbstverständlich auf Festivals. Insgesamt: Taormina auf Sizilien, in einem antiken römischen Amphitheater mit Blick auf Meer, Küste und den rauchenden Ätna. Eine Kulisse wie im Film, unvergesslich.
Verantwortung & Politik in der Musik
Empfinden Sie angesichts wachsender Spannung innerhalb der EU Verantwortung, politisch zu sein?
Ja. Meine Verantwortung besteht vor allem darin, meine Geschichte zu erzählen – in der Hoffnung, Neugier und Offenheit zu wecken. Meine Kindheit war kosmopolitisch. Durch Reisen haben wir gelernt, Menschen nicht nach Herkunft zu beurteilen. Unwissenheit und mangelnde Neugier führen zu Missverständnissen. Wichtig sind Respekt gegenüber der Kultur des Gastlandes – und umgekehrt Respekt gegenüber Gästen. Lösungen sind schwierig, weil täglich Entscheidungen fallen, die Menschenleben betreffen. Das ist frustrierend.
Produktion: Digital vs. Akustisch, Instrumentensuche
Die Produktionsnotizen von „El Camino“ weisen viele exotische Instrumente auf.
Ich war in einer privaten Sammlung von Freunden der Familie, die jährlich Instrumente aus aller Welt zusammentragen. Mit ein paar Mikrofonen habe ich dort vieles aufgenommen – unter anderem eine riesige, zwei bis drei Meter lange Trommel, die früher in Indonesien an Ästen hing und zur Begrüßung geschlagen wurde. Zu jedem Track gibt es auf dem Album versteckte Koordinaten; für dieses Instrument konnten wir die genaue Herkunft leider nicht ermitteln. Im Artwork sind die Koordinaten als kleiner Hinweis zu finden.
Die Trommel habe ich mit den Händen gespielt – percussiv und warm. Der Klang ist im Song „Buena Vida“ zu hören, am Ende sogar solo mit Percussion und Stimme. Live emulieren wir solche Layer teils per Backing, teils mit zusätzlicher Percussion. In einer digitalen Welt ist es leicht, auf MIDI zurückzugreifen. Doch einzigartige akustische Quellen verleihen einem Album eine eigene Klangwelt – das war mir wichtig.
Wie sind Sie du zur Musik gekommen?
In Japan wünschte ich mir zu meinem zehnten Geburtstag ein Keyboard. Ich konnte keine Noten lesen, lernte über eine Lernfunktion Taste für Taste ganze Stücke. Später kam die Band in der Schule dazu – Musik als gemeinsames Tun. Neugier ist bis heute mein Motor.
Wie entstand die erste Band?
Anlass war der Abschied einer Mitschülerin, die nach Brasilien zog. Wir wollten ihr Songs vorspielen: Jemand kannte die Akkorde von „Let It Be“, ein anderer sang, ich übernahm spontan das Schlagzeug – mein erster Bühnenauftritt überhaupt. Danach wurden wir zum Weihnachtsfest eingeladen; so begann unsere kleine „Bandkarriere“. Mein Bruder sang in einer weiteren Schulband.
Social Media: Nutzen & Grenzen
Sie singen auch über den nötigen Abstand zu Social Media. Ihre eigenen Kanäle pflegen Sie oder ihr Team aber recht gründlich …
Es ist ein ambivalentes Verhältnis. Social Media ermöglicht wunderbare Kommunikation, erzeugt aber auch ungesunden Vergleichsdruck. Zu Hause helfen „digitale Freizonen“: kein Handy im Schlafzimmer, idealerweise auch nicht beim Essen. Kürzlich zeigte ein einfacher Post über signierte CDs sofortige Wirkung in den Amazon-Verkäufen – Social Media kann also sehr wirksam sein.
Gleichzeitig entsteht das Gefühl, ohne Posts nicht zu „existieren“. Vollständig auszusteigen ist schwierig. Manche, wie Lena Meyer-Landrut, haben längere Pausen eingelegt – was ich respektiere. Gerade Frauen stehen unter zusätzlichem Vergleichsdruck.
Haben Sie ein Idol?
Kein klassisches Idol mit Postern und Fanritualen. Aber ich habe mir von vielen Künstlern etwas abgeschaut: John Mayers Gesang und Gitarrenspiel, Adam Levines Falsett, Phil Collins – etwa seine Filmmusik zu „Tarzan“. Verehrung ja, Einseitigkeit nein.
Sie sind unlängst Vater geworden. Führen Sie es an ein Instrument heran?
Klar. Bei „The Voice Kids“ bekommen Kinder in meinem Team eine Ukulele – zu Hause haben wir daher mehrere. Unsere Tochter liebt die Ukulele und kleine Shaker. Musik spielt in ihrem Alltag – und in der Kita – eine große Rolle und ist für Kinder erwiesenermaßen wichtig. Ob sie später selbst Musik machen will, wird sie frei entscheiden. Wir geben ihr Möglichkeiten und Unterstützung.
INTERVIEW TO ITALIAN WEBSITE CROMOSOMI MEDIA (MILAN, 29/09/2025)
Intervista ad Álvaro Soler: dieci anni di musica e un nuovo cammino
Cromosomi Media, 04/10/2025
Álvaro Soler è pronto a scrivere un nuovo capitolo della sua storia musicale. A dieci anni dal successo di El Mismo Sol, l’artista spagnolo-tedesco guarda avanti con maturità e curiosità. In questa intervista ci accompagna lungo il suo “El Camino”: un percorso fatto di viaggi, cambiamenti personali e nuove sfide che lo hanno trasformato profondamente.
In poco più di dieci anni, Álvaro Soler è diventato uno degli artisti latini più riconoscibili e amati a livello internazionale. Con oltre due milioni di dischi venduti, più di cinque miliardi di stream tra audio e video e oltre 150 certificazioni d’oro e di platino, ha costruito un percorso capace di coniugare leggerezza e profondità, un pop solare che parla tante lingue ma che conserva sempre la sua identità mediterranea.
Il pubblico lo ha conosciuto nel 2015 con El Mismo Sol, il singolo che lo ha consacrato come nuova stella mondiale e che ha aperto una carriera fatta di viaggi, collaborazioni e concerti in ogni parte del globo. Da allora Soler non ha mai smesso di crescere, trasformandosi da giovane promessa a voce riconosciuta e rispettata della scena pop internazionale.
Oggi, a 34 anni, l’artista si prepara ad aprire un nuovo capitolo della sua storia. Il suo prossimo album, in uscita il 10 ottobre per Sony Music, porta un titolo emblematico: El Camino. Un titolo che sembra racchiudere in sé l’idea di viaggio, non solo geografico ma anche umano e interiore. È la tappa simbolica di un percorso che guarda al passato, vive intensamente il presente e si proietta verso il futuro.
Negli ultimi anni la vita di Álvaro è cambiata profondamente anche sul piano personale: il matrimonio e la nascita di sua figlia hanno segnato una svolta che si riflette anche nella sua musica e nella sua visione del mondo. Oggi si descrive come più equilibrato, riflessivo e curioso, pronto a mettersi alla prova e ad andare oltre le aspettative.
Álvaro Soler tra passato, presente e futuro
El Camino inaugura un’avventura artistica che promette di essere al tempo stesso intima e universale, capace di intrecciare esperienze personali, contaminazioni culturali e nuove esplorazioni sonore. Un diario musicale che, più che raccontare un traguardo, segna una ripartenza.
Lunedì abbiamo incontrato Álvaro Soler in Sony Music Italy a Milano, per una conversazione speciale, interamente in italiano. Un incontro intimo e spontaneo, in cui l’artista ha condiviso riflessioni sul futuro e sul cambiamento che sta vivendo, ma anche ricordi legati agli anni di Sofia e al successo mondiale di “El Mismo Sol”. Una chiacchierata che ha unito nostalgia e nuove prospettive, con la naturalezza che da sempre contraddistingue il suo percorso umano e musicale.
El Camino è descritto come un vero e proprio “road movie musicale”. Se dovessi raccontare questo viaggio in tre tappe fondamentali della tua vita, artistiche o personali, quali sceglieresti e perché?
“La prima è il Giappone, vissuto da bambino dai 10 ai 17 anni, per me è stato molto interessante e mi ha aperto tantissimo la visione del mondo. Lì ho potuto conoscere e condividere culture diverse con tante persone, frequentando una scuola tedesca e spagnola, dove si respirava una grande varietà culturale: quella è stata la prima tappa. Ovviamente la mia nascita è una cosa molto importante, essendo metà tedesco e metà spagnolo, ma direi Tokyo come punto di partenza. La seconda tappa è stata il 2015 con ‘El Mismo Sol’ in Italia, perché è stato il primo Paese ad accogliere la mia musica e a darmi la forza di continuare, portandomi poi anche negli altri Paesi: è stato incredibile, l’Italia per me è un vero regalo. La terza tappa, infine, è la nascita di mia figlia. Sono tre momenti bellissimi: mi considero molto fortunato.”
Diventare padre ha cambiato il tuo modo di scrivere e di vivere la musica?
“Sì, penso di sì. Non solo nel fare musica, ma proprio nella vita in generale, nel modo di vedere le cose. Con lei ho più paura di tutto, perché voglio proteggerla, e nella mia testa immagino tutti gli scenari possibili come in un film. Creativamente, invece, credo di essermi rilassato di più: non sento più la pressione dei numeri, ma solo la voglia di fare musica che mi piace.”
C’è stato un momento preciso in cui hai sentito che, scrivendo questo nuovo album, stava nascendo un nuovo Álvaro?
“Sì. Diciamo che ‘El Camino’ è stato un lungo periodo di sperimentazione, durato quasi due anni, in cui stavo ancora cercando il suono e la direzione giusta. Tutto è cambiato con la prima canzone, ‘La Distancia’: lì è arrivato il momento di illuminazione. Ho capito che quella era la canzone e quella la strada da seguire. È stato liberatorio, perché finalmente avevo trovato il senso di tutto. In quel brano ho messo speranza, positività e allegria: non un’allegria da spiaggia, ma l’energia di un viaggio, la voglia di guardare lontano e andare avanti. Questa è la sensazione che ho voluto trasmettere.”
Molti ti conoscono per i tuoi ritornelli solari e immediati, ma in “El Camino” si percepisce una maturità diversa. C’è una canzone che senti come manifesto della tua evoluzione interiore?
“Molte canzoni dell’album lo sono, ma forse ‘Apágame’ lo rappresenta più di tutte. Ha un suono diverso e per questo ho scelto di metterla all’inizio: ‘La Distancia’ aveva già qualcosa di quello stile, ma ‘Apágame’ è stata per me una sorpresa, un mix tra evoluzione e continuità. È difficile andare avanti senza perdere l’essenza dell’artista, e questa canzone ci riesce. Inoltre, parla di una persona molto importante e riflette la realtà della nostra generazione: i Millennial. Siamo cresciuti con il Gameboy e con Internet lento, che emetteva suoni strani e tutt’altro che veloci. Siamo nati con l’inizio dell’era digitale e oggi viviamo in uno schermo, tra filtri e connessioni costanti. Per i più giovani è ancora più difficile, perché non ti confronti solo con la tua classe o i tuoi amici, ma con il mondo intero.”
Guardando al passato: che consiglio daresti all’Alvaro di dieci anni fa, quello di “El Mismo Sol”, dopo tutto quello che hai vissuto?
“Gli direi di non avere paura e di fidarsi di più di sé stesso. Soprattutto, di seguire l’istinto: più volte di quanto pensassi si è rivelato giusto, e imparare ad ascoltarlo prima sarebbe stato importante.”
In Apágame inviti a “spegnere” per ritrovare il silenzio e la noia. Qual è il tuo rituale personale per disconnetterti davvero dal mondo?
“Fare sport all’aperto, andare in mountain-bike con i miei amici: a Barcellona bastano due minuti e sei già nel bosco. Anche guidare è un mio modo per staccare: ho una macchina vecchia che non ha connessioni, schermi o dispositivi digitali. Oggi tutto sembra costruito per tenerci ancora più connessi, ma per me è fondamentale l’opposto: guidare senza guardare il cellulare e concentrarmi solo su una cosa.”
Il disco è nato tra Berlino, Barcellona, Londra, Miami e l’Africa orientale. Quale città ti ha lasciato l’impronta più sorprendente?
“Barcellona. Ho riscoperto la città dal punto di vista musicale: in passato avevo sempre registrato a casa o a Berlino, mentre stavolta ho lavorato nello Studio Medusa, con due produttori con cui ho un legame da anni ma con i quali non avevo mai collaborato. È stato bellissimo essere lì, immerso nel cuore della città e nelle sue ispirazioni. Rappresenta anche un equilibrio personale: la mattina portavo mia figlia all’asilo, poi andavo a lavorare e la sera tornavo a casa. Era il bilancio perfetto.”
Sofia è stata una delle canzoni che ti ha fatto conoscere in tutto il mondo. Se dovessi riscriverla adesso, cambieresti qualcosa o la lasceresti intatta?
“No, penso che ‘Sofía’ debba rimanere così com’è. È ancora oggi la mia canzone più ascoltata e non cambierei nulla dopo nove anni. È incredibile che faccia parte della cultura italiana e spagnola di quegli anni: è stato un periodo fantastico.”
Dopo cinque miliardi di stream e oltre 150 dischi d’oro e platino: qual è il tuo “prossimo sogno”?
“Fare un concerto a Tokyo. Ho ancora amici lì, è un posto speciale per me e mi piacerebbe tantissimo tornare a suonare per il pubblico giapponese.”
Ci sarà un tour? Tornerai in Italia?
“Sarebbe bellissimo. È da tanto tempo che non facciamo date in Italia. Parte del tour sarà nel Nord Europa, ma per il prossimo maggio vediamo se riusciremo ad aggiungere una data anche qui: sarebbe fantastico.”
Se dovessi scegliere una sola parola per descrivere l’Alvaro Soler del 2025, quale sarebbe?
“Direi ‘camino’, perché tutto quello che faccio quest’anno ruota attorno a questo album e a questa storia.”
INTERVIEW TO SPANISH NEWSPAPER EL PAIS (MADRID, 06/10/2025)
Álvaro Soler, cantante: “Hay veces que no se entienden los límites y te tratan como a una
escultura sin emociones”
El País, 06/10/2025
Coincidiendo con la celebración de su décimo aniversario en la música, cuando el éxito ‘El mismo sol’ junto a Jennifer Lopez le aupó a la fama, el discreto artista publica el disco ‘El Camino’, con el que anima a reflexionar sobre la importancia del presente
Llega con una amplia sonrisa acompañado de su equipo, posa para la cámara y, en el proceso, toca algún que otro acorde a la guitarra. Después de 10 años en la industria musical, Álvaro Soler (San Cugat del Vallés, 34 años) se siente cómodo delante del foco, aunque no siempre fue así. El cantante barcelonés lleva dos días frenéticos de promoción, entrevistas con la prensa y encuentros con seguidores, a los que ha presentado su último disco, El Camino, tres semanas antes de su publicación el próximo 10 de octubre. El lugar escogido para todos estos compromisos es un estudio de grabación de su discográfica. Pregunta si la sala es Dolby Atmos —tecnología de sonido envolvente—, porque quiere que sus fans sientan cada canción al máximo en el evento previsto para horas después de la entrevista con EL PAÍS: “En Berlín lo escuchamos en un cine de Dolby Atmos”, aclara.
Probablemente, es uno de los artistas españoles más europeos. Su nombre se hizo conocido antes en Italia que en España y su música la disfrutan —“aunque no la entiendan”— en muchos países europeos, donde llena recintos y festivales. Su dominio de cinco idiomas —castellano, catalán, inglés, italiano y alemán— ha hecho el resto. “Es una suerte poder ir a países y ser un poco embajador de España y decirles: ‘Mira, no somos solo sangría y Mallorca”, dice entre risas. Y añade: “En los últimos 10 años ha habido muchas escuelas que han usado mis canciones para aprender español. Eso para mí es una locura”. Pero lo que terminó por hacerle conocido aquí y allá fue su colaboración con Jennifer Lopez en la canción El mismo sol, que 10 años después de su lanzamiento acumula 128 millones de reproducciones en Spotify. No es su único, ni el mayor, hit: en su discografía destaca Sofía, con 418 millones; La cintura, con 370 millones; y Yo contigo, tú conmigo, junto a Morat, con 127 millones.
El estreno de un nuevo disco siempre es ilusionante, pero Soler reconoce que este es el más personal por el momento en el que fue compuesto: “El año pasado se murió mi abuelo y también nació mi hija. Era el balance perfecto del ciclo de la vida. Las cosas son inevitables, la vida es así y lo único que podemos hacer es vivir el momento, apreciar todo lo que tenemos y ser agradecidos”. De esa pérdida y ese nacimiento llegó El Camino. “Para mí este álbum tiene esa esencia y tiene a esas dos personas principales, que se escuchan en el álbum, pero que están escondidos”, desvela sobre el proyecto, en el que aparecen el latido del corazón de su hija y un audio de su abuelo. Y continúa: “Quería hacer una especie de álbum de fotos que yo pudiese ver en un par de años, escucharlo otra vez y pensar: ‘Esto es lo que me ocupaba en esa época’. Es un libro, una historia con capítulos”.
Su padre, alemán; su madre, española. Él nació en Barcelona, pero ahora vive a caballo entre la capital catalana y Berlín, su segundo hogar. “Este camino ha ido mucho más rápido de lo que yo pensaba, vamos en un tren de alta velocidad. Más que un camino de piedras, ha sido un tobogán de hielo”, describe sobre esta década en la música. “He cambiado mucho. Antes era muy tímido. Ahora ya no, me atrevo a hacer muchas más cosas. Soy mucho más extrovertido que introvertido. Es una pasada cómo la música y los escenarios pueden ayudar tanto a crecer como persona. También me tomo las cosas menos en serio y confío mucho más en mí mismo”, asegura sobre el nuevo Álvaro Soler.
El Camino pretende ser un soplo de aire fresco, una fiesta y un disco que ayude a reflexionar sobre las relaciones y cómo afrontar el ahora. “El presente es un regalo. Es mejor que no estemos ni demasiado atados al pasado, ni demasiado preocupados con el futuro, porque si no, eso nos va a privar de disfrutar realmente del momento. Como persona, en mi día a día, pienso: ‘No he podido evitarlo, ha pasado, no me voy a fastidiar ni el día, ni la semana, ni el mes, ni el año, con cosas que no están en mi poder’. A veces es difícil disfrutar del momento: estás planeando muchas cosas, te comparas en Instagram, con cosas que han pasado porque igual ahora ya no es como antes...”, explica el intérprete de El Mismo Sol.
Invita, además, a poner el freno a la vida y tener tiempo para uno mismo: “Desde que soy padre, esto es muy importante. Ayer mi mujer y yo fuimos a dejar a la pequeña a la guardería, yo tenía entrevistas por la mañana y ella se fue a hacer un brunch sola y así poder disfrutar de ese momento. Me parece súper válido y muy necesario. Si no tenemos cada uno este momento para nosotros, no podemos ser mejores personas con las personas que queremos”. Cuando él quiso parar, llegó la pandemia de 2020, lo que le permitió tener ese tiempo para pensar y cuidarse. “Cuando vivimos una vida donde no estás en un ritmo frenético todo el rato, que es lo que tenía yo antes de ser músico, te subes a ese tren de alta velocidad y dices: ‘Uy, también puedo hacer esto’. Es como cuando eres padre, no duermes nada, pero aun así puedes sobrevivir. Tu cuerpo se acostumbra y piensas: ‘¿Hasta dónde puedo llegar?’. Todos queremos ver dónde está el límite esperando que no llegue el momento en el que caigamos desplomados. Intentemos reconocerlo antes, porque nuestro cuerpo nos da señales”.
De esta década encima de los escenarios no cambiaría nada. “Todo es parte del camino. El remordimiento no es algo que me guste, porque te hace estar más infeliz que feliz”, puntualiza. De un día para otro, Soler pasó de ser un completo desconocido a hacerse un nombre en la industria musical. Un cambio que reconoce que le costó, sobre todo en Italia: “Son los mejores, pero me acuerdo que me reconocían en todas partes en Milán, yo no podía andar por ningún lado. Ahí sí que me pesaba la fama. No es divertido porque entras a un restaurante y se levantan para hacerse una foto contigo. Hay veces que no se entiende el tema de los límites, te tratan como si fueses una escultura, como si no tuvieses emociones, no te dicen ni hola y sacan el móvil”. “Me llegaron a despertar en el avión para hacerse una foto conmigo, y yo estaba sentado en la ventanilla”.
Detrás del artista, hay una persona que se define como “tranquilo, apasionado y soñador”, pero también es reservado. En 2023 se casó, por sorpresa, con la modelo Melanie Kroll y un año más tarde anunciaron la llegada de su primera hija. “Fue muy duro al principio. Es una situación totalmente nueva y muy intensa. La gente que dice que va a tener un hijo para salvar el matrimonio... Me parece la peor idea de todas. Tienes que estar realmente muy bien con tu pareja para aguantar las noches sin dormir, estás muy irascible, cada cosa es una discusión... pero al final consigues llevarlo a la normalidad y salir adelante”, afirma. Cuando la pequeña nació, en julio de 2024, se vio obligado a alejarse de su mujer y su hija por unos días para dar aquellos conciertos que tenía programados y que no podía cancelar: “Fue duro, pero está siendo una bendición. Te despiertas por la mañana, vas a despertarla y te mira y sonríe. Es una rutina que no conocía y que me encanta”.
Esta nueva etapa también le está ayudando a conocerse y descubrirse más: “Tenía mucho respeto a tener hijos porque es una responsabilidad muy importante, pero he aprendido que al final estoy siendo el mejor padre que puedo ser simplemente por estar presente. También que puedes moldearte un poco la vida como tú quieres. Desde el año pasado ya no hago giras seguidas, solo de fin de semana. Entre semana vuelvo a casa. Así que puedo compaginar”. Por el momento, el matrimonio prefiere mantener la privacidad a su hija, de la que no se conoce el nombre. “Habrá un momento en el que dirá: ‘¿Papá es el de la canción?’. No sé como será, pero tengo mucha curiosidad. Le estamos dando una vida muy normal, en un entorno normal con mucha familia y amigos. Lo que estamos haciendo es no ponerla en redes porque creo que al final es una decisión suya, que también es un ser humano y tiene que decidir cuándo quiere salir en las redes”.
Soler tiene claro cuál es la huella que quiere dejar en el mundo y, sobre todo, el legado para su hija: “Los valores de nuestra familia, que son el respeto por la otra gente, por otras culturas, el querer aprender y mirar más allá y no quedarte en tu zona de confort”.
INTERVIEW TO SPANISH NEWSPAPER DIARIO QUE (MADRID, 06/10/2025)
Álvaro Soler: «Mi manera de hacer música siempre ha sido la luz dentro de todo el caos
Diario Qué, 06/10/2025
Álvaro Soler tiene mucho que contar. El artista barcelonés es uno de los nombres clave del nuevo pop español, caminando entre los sonidos accesibles y la canción de autor, con una carrera que tiene ya 10 años de carretera, un logro cada día más complicado en la música moderna. Lo celebra con 'El Camino', un disco luminoso y accesible, que sirve como una dosis de optimismo pop en un momento complicado para el mundo. Con canciones que van desde el pop en español hasta los coros de mujeres de Kenia, puede ser uno de sus trabajos más personales. El músico comenta para el Diario Qué!, sobre su proceso de composición, sobre el disco nuevo y sobre la realidad en la que nace.
Pregunta: Quiero empezar con una pregunta que hago mucho para los artistas, que componen muchas canciones de amor ¿Por qué seguimos escribiendo canciones de amor? ¿Por qué tú sigues escribiendo canciones de amor?
Respuesta: Porque es que el amor tiene muchas dimensiones. Entonces el amor no es solo el amor que pensamos que es el amor por otra persona o una relación entre dos personas. También hay el amor hacia el optimismo, el amor hacia una idea de la vida, o sea, el amor hacia muchas cosas.
Entonces yo creo que es que sin amor no vivimos, es que sin amor no existimos básicamente. Por eso, sí, es muy fácil la respuesta.
Pregunta: Escuchando el disco, bueno, estoy escuchando un poco un día, me pareció un disco de un sonido muy optimista, muy luminoso. ¿Tú buscaste hacer un disco así en un momento? ¿Es lo que te sale naturalmente por el momento de tu vida, con tu hijo y tu compromiso?
Respuesta: Claro, a mí me salió natural así porque eso es un poco mi esencia, pero también sé que mi manera de hacer música siempre ha sido la luz dentro de todo el caos que dices tú. Entonces siempre va a haber caos en esta vida, en los tiempos que vivimos, pues ahora hay bastante más caos que normalmente y creo que incluso va mejor a un álbum así. Creo que es bueno también poder desconectar un poco de todo lo que hay que nos mete un poco en la oscuridad.
Hace falta mucha luz, entonces yo, no sé, me veo un poco representante de la luz también, entonces, pues aquí estoy para arreglar el día a las personas. No obstante, en el álbum hay muchos momentos que también hablan sobre la oscuridad y de todo. De hecho, hay canciones que empiezan un poco oscuras y acaban con la luz o acaban encontrando esa luz al final del túnel, pero siempre tienen ese final positivo, sí.
Pregunta: En el disco hay dos feats ¿Cómo lo nace cada uno? El de Marta es otra figura pop, pero sobre todo el segundo, con el Namayana Women's Choir, que además es la primera vez que escucho de ellas, ¿cómo fue ese proceso?
Respuesta: La verdad que fue genial porque yo fui a Kenia y de casualidad conocí a este coro y empezamos a cantar juntos, festejamos juntos, me invitaron a cantar con ellas. Es un coro, son unas mujeres que viven en una comunidad muy pequeña, son nómadas, básicamente, y ellas no tienen ni Spotify ni nada. Yo decidí hacer una canción con ellas porque realmente tienen mucho talento y porque quise darles también esta visibilidad, porque si no, de otra manera no la tendrían.
Entonces, monté toda la canción a raíz de una a capela que grabé de ellas y de esa manera construimos el tema. Y bueno, a ver si algún día la podemos cantar juntos, que sería genial, pero le da un aire muy, muy bonito. Es una composición, pues obviamente, medio en africano, en Rendile, que es un idioma local de esa zona, y en español, así que una buena combi.
Pregunta: ¿Cómo escogen las canciones que vas a presentar como sencillo? ¿Crees que escucharlas después de nuevo, en el contexto del disco, cambia la experiencia?
Respuesta: A la segunda pregunta directamente sí, 100%. Es un disco conceptual, es un disco donde empieza y acaba.
Tiene un intro, tiene un outro, tiene un interlude en el medio. Entonces estas canciones están todas conectadas de alguna manera y tienen un orden que estuve mucho tiempo decidiendo por el tempo, por la tonalidad, por la historia. Y entonces, para escoger las canciones, como lo que decías, ¿qué es lo que hacemos?
Pues al final es escoger qué tipo de feeling te da cada canción, qué tipo de mensaje da cada canción y escoger las más importantes para mí, que es complicado obviamente porque todas son importantes, pero al final siempre hay algunas que destacan más que otras o que me gustaría más hablar que de otras, puede ser. De esa manera escojo las canciones para sacar. Y por eso he sacado tantas porque obviamente no podía escoger, no me decidía, así que tuve que sacar muchas porque no podía solo escoger tres.
Pregunta: Con situaciones como la de Eurovisión o la Vuelta a España, ¿Qué tanto de responsabilidad crees que tienes tú y cualquier artista en un momento como este a hablar de las cosas que están pasando?
Respuesta: En este mundo hay muchos conflictos actuales y el más mediático es ese. Creo que mi posición es muy clara y es que mi música es para unir a las personas y no para separarnos. Yo creo que ninguna religión justifica los actos y los hechos que estamos viendo. Para mí eso es lo más importante, que quede bien claro y que la música la hago para unir a las personas, como siempre.
Pregunta: Siempre para terminar me gusta preguntarle a un artista si hay algo que no te hayan preguntado en este proceso de promoción y que quieras contar.
Respuesta: Estoy muy contento con este álbum, la verdad, con 'El Camino', es una etapa muy bonita para mí porque es el cuarto álbum, ya llevo 10 años haciendo canciones y tengo mucha suerte de poder aún estar aquí y hablar contigo y con todos tus compañeros, que aún queráis hablar conmigo. En realidad solo quiero dar un mensaje de agradecimiento a toda la gente que me ha apoyado desde siempre y que no voy a parar, así que disfrutéis mucho de 'El Camino', que espero veros muy pronto a todos de gira el año que viene también y nada más, que un abrazo muy fuerte.
INTERVIEW TO ITALIAN NEWSPAPER IL FOGLIO (MILAN, 29/09/2025)
Alvaro Soler: “TikTok ha cambiato le regole della musica”
Il Foglio Italia, 06/10/2025
Dopo quattro anni di silenzio il cantautore spagnolo torna con il nuovo album "El Camino" e celebra i suoi primi 10 anni di carriera. “Prima se non eri in radio non esistevi, oggi non importa più, perché sui social puoi trasformare una canzone in un tormentone”
Il mondo musicale è molto cambiato negli ultimi anni. TikTok ha riscritto le regole: ha molto potere sulle canzoni. Prima se non eri in radio non esistevi, oggi non importa più, perché sui social puoi comunque trasformare una canzone in un tormentone”. Così Álvaro Soler racconta al Foglio la trasformazione della musica negli ultimi tempi. In un mondo in cui i confini tra cultura e comunicazione sono sempre più sottili, la musica non è più solo uno strumento di espressione: è il mezzo attraverso il quale costruiamo legami, superiamo le distanze e affrontiamo le sfide della nostra epoca. Il cantante spagnolo, che venerdì 10 ottobre pubblicherà il suo nuovo album El Camino, ha saputo navigare questi cambiamenti con la curiosità tipica di chi considera la musica una lingua in continua evoluzione. Soler, nato a Barcellona nel 1991, è diventato uno dei volti più riconoscibili del pop latino europeo. Il suo singolo El Mismo Sol lo ha lanciato nel 2015, seguito da hit come Sofia e Libre, e album di successo come Eterno Agosto e Magia.
Crede sia un cambiamento positivo o negativo?
Da una parte è fantastico vedere diversi mezzi venire in aiuto degli artisti, offrendo l’opportunità di far crescere la propria musica. Dall’altro lato, però, ai concerti capita che le persone conoscano solo 30 secondi della tua canzone, perché hanno sentito solo il trend su TikTok. Ma va bene lo stesso. Il mondo musicale oggi è diventato strano e imprevedibile. Ma anche molto bello.
E lei, come vive il rapporto con i social?
Come artista devi essere sempre molto presente sui social, su Instagram o TikTok. Lì puoi creare legami molto stretti con le persone, conoscere le loro storie. È una cosa bellissima, ma a volte ti ritrovi immerso nell’algoritmo e non riesci più a smettere di scrollare.
Per questo nel video di “Apágame” ha deciso di tornare al telefono fisso?
Sì. E anche perché, in parte, oggi mi sono disintossicato: ho iniziato a lasciare il cellulare in un’altra stanza mentre dormo. E mi sono comprato un orologio analogico da tenere accanto al letto.
Quando ha iniziato a pensare a El Camino, il suo nuovo album?
Ho sempre continuato a scrivere musica in questi anni. Mi piace farlo senza avere un progetto preciso, solo per il gusto di scrivere. Mi aiuta a tenere allenata la creatività. Subito dopo l’uscita di Magia, nel 2021, ho iniziato a sperimentare un po’, per capire quale potesse essere la direzione del prossimo album. Ed eccoci qui.
E c’è anche sua figlia.
Nell’outro del disco c’è il battito del suo cuore. Sapevo già, prima della sua nascita, di volerlo inserire in qualche modo. E alla fine l’ho fatto così. Per me è stata una cosa meravigliosa.
Ma ci sono anche momenti più bui.
Tutti pensano che io sia sempre una persona positiva, perché mi vedono ridere. Ma ci sono stati anche momenti difficili, che mi hanno messo alla prova. È successo, per esempio, con Artificial. Mi trovavo in una fase di stallo, non avevo ancora trovato una direzione. Sono nate un sacco di paure “artificiali”, create nella mia testa, che in realtà non si sono mai concretizzate.
Quali sono state le sue ispirazioni per El Camino?
Nei brani ci sono molte influenze pop e tanta ispirazione da John Mayer. Questo si sente, ad esempio, in Jardín de los recuerdos. L’unica canzone più “spagnola” è Lo que pasó pasó: l’ho scritta a Madrid e la canto con Marta Santos, un’artista di Siviglia. Volevo realizzare un album che non fosse solo latin.
Eppure la musica latina è amata ovunque. Qual è il suo segreto, secondo lei?
Quando ho iniziato, dieci anni fa, con il singolo El Mismo Sol, la musica latina non era ancora così sdoganata come oggi. Oggi in Spagna ci sono tanti artisti italiani che cantano in spagnolo. Devo dire che la musica latina ha un’allegria speciale. È bellissimo vedere ovunque persone che vogliono ballare e celebrare la vita.
Come in Kenya, dove è stato per una missione umanitaria.
Sono andato nel paese africano per dare il mio contributo e lì ho conosciuto il Namayana’s Women Choir. Mi hanno invitato a cantare con loro: è stato un momento molto divertente. Quando sono tornato, mi sono accorto di avere delle loro registrazioni, e le ho usate in Cero. C’era una magia davvero speciale in quella melodia.
La foto sulla copertina di El Camino, invece, dove è stata scattata?
Per lo scatto sono andato a Gran Canaria: cercavamo un posto caldo anche in inverno. Volevo un paesaggio arido, quasi privo di vita. E ci sono io, seduto sulla mia valigia, pronto a proseguire lungo il mio cammino più difficile: la vita.
INTERVIEW TO SPANISH NEWSPAPER LA VANGUARDIA (BARCELONA, 15/09/2025)
Álvaro Soler: “La música m'ha ajudat molt a trobar-me a mi mateix”
La Vanguardia, 06/10/2025
ACN Barcelona - El cantant Álvaro Soler, que ha signat cançons tan populars com 'Sofia' o 'La cintura', publica aquest divendres el seu quart treball 'El camino' (Sony Music), un àlbum que camina a ritme de pop amb tocs llatins, però també de flamencs i africans. En una entrevista a l'ACN, Soler assegura que és el disc “més personal” que ha fet fins ara i en el qual ha tornat a la manera com feia música abans, d'una forma molt més íntima. El cantant, que ha viscut a Tòquio, Barcelona i Berlín, afirma que la música l'ha ajudat molt a trobar-se a si mateix i que és ”100% sanadora”.
Soler explica que portava treballant l'àlbum des de feia temps. Prèviament, va dur a terme una “fase d'experimentació” amb cançons com 'Para vivirlo', 'Oxígeno' i 'Muero', que no estan incloses al nou treball perquè “no encaixaven” en el seu format.
A 'El camino', confessa, ha tornat a la manera com feia música abans, d'una forma molt més íntima. “He escrit cançons amb molta gent, però en aquest àlbum he fet bastants coses des de casa i produint cançons com feia abans i he tingut temps de fer-ho d'aquesta manera que em feia molta il·lusió perquè jo soc un 'friqui' dels sons, dels 'samplers' i m'agrada molt jugar amb tot això”.
Explica que la història de l'àlbum és molt personal i volia que s'escoltés d'inici a final. D'aquí la seva estructura, amb una introducció, un interludi, amb la cançó 'Mejor que yo', que reflexiona sobre què passaria si no hagués fet música, i una conclusió.
“En comparació amb els altres àlbums, a 'El camino' he tingut el valor de fer-lo realment molt més personal que els anteriors i potser abans no m'atrevia a fer-ho”. El disc, per exemple, inclou paraules del seu avi que va morir fa un any i mig i Soler explica que la seva filla va néixer aquest mateix any. Confessa que va ser un any molt complicat perquè d'alguna forma “arribava la vida i també se n'anava”. Diu que va ser un moment difícil per a la família, però també molt maco pel naixement de la seva filla. “Ho he ficat tot dins del disc, com si fos un àlbum de fotos i de records”.
L'àlbum camina a ritme de pop amb tocs llatins en algunes cançons, així com flamencs o africans. “És un mix molt divertit, hi ha temes molt intensos, més reflexius i personals, però també hi ha cançons amb les quals un s'ho ha de passar bé com 'Lo que pasó, pasó' o 'Santa Alegría''”. Soler afegeix que en gravar les cançons ha introduït també sons d'instruments molt antics.
Identitat
A 'Mejor que yo' Soler introdueix un àudio on explica tot el que li ha donat la música. Recorda que va néixer a Barcelona, als 10 anys va anar a viure a Tòquio i hi va estar set anys, va tornar a Barcelona i després amb 24 anys va anar a Berlín. “Hi ha moltes cultures al meu voltant, i és una cosa que és molt maca, però jo quan era adolescent al Japó hi havia un moment en què és molt difícil definir com ets, sobretot quan t'estàs trobant”. Destaca la importància, en aquest sentit, de voler adaptar-se per ser part d'una comunitat, un país i una societat, però a la vegada sense perdre's un mateix en aquest procés. “Això era el més complicat per a mi i la música m'ha donat moltíssim i m'ha ajudat molt a trobar-me a mi mateix”.
“La música és 100% sanadora”
Soler assegura que la música és 100% sanadora. Al disc creu que hi ha cançons molt més íntimes per escoltar sol i altres que es poden escoltar amb més gent i són per compartir moments. “La música és màgia bàsicament”.
Després de vendre més de dos milions de còpies dels seus tres àlbums anteriors i de sumar milions de reproduccions de les seves cançons, admet que és molt afortunat en el món de la música i amb tot el que li ha passat en aquests 10 anys.
Pel que fa a les reproduccions, diu que intenta no comparar molt les xifres perquè ara vivim en “una altra època i la música cada any s'escolta d'una altra manera. Per a mi el més important no és veure si les cançons d'ara tenen les mateixes xifres, sinó si jo em sento bé amb el treball que estic fent, si el treball que jo llenço al món ha de ser totalment sincer i totalment fet amb el cor”. Creu que l'important és fer coses que li agradin.
Preguntat per si li agradaria publicar una cançó en català, Soler explica que li va agradar molt col·laborar amb Alfred García a 'Estrella', en la que canten en català. Recorda que va començar cantant amb anglès amb el seu grup i no descarta tornar a l'anglès. “I potser fer alguna altra cosa en català, per què no?”.
INTERVIEW TO ITALIAN NEWSPAPER IL FATTO QUOTIDIANO (MILAN, 29/09/2025)
“Non esiste un momento giusto per fare figli. Il mondo è sempre in guerra, ma ho fiducia nelle nuove generazioni”: Alvaro Soler torna con “El Camino”
Il Fatto Quotidiano, 06/10/2025
Il nuovo disco che racconta la sua esperienza di padre e le riflessioni sul mondo digitale
Nell’aprile 2015, poco più di dieci anni fa, Alvaro Soler ha pubblicato il singolo di debutto “El Mismo Sol”, diventato un successo mondiale e che gli ha dato la popolarità internazionale. Oggi il cantautore ha avuto una figlia nata nel luglio 2024, frutto della sua relazione con la moglie Melanie Kroll. La sua esperienza di padre, artista e come uomo è tutta raccolta nel nuovo disco “El Camino“, in uscita il 10 ottobre, trainato dal singolo “Apágame”.
In quale direzione ti porta “El Camino”?
Non so la direzione che mi porterà perché non possiamo assolutamente sapere cosa accadrà del futuro… Chissà. Però spero che sia un buon cammino.
Chi o cosa ti ha ispirato scrivere il brano “Apágame”?
La situazione attuale dal mondo digitale mi ha portato a scrivere questa canzone che per me è veramente uno di topic più principali nella nostra società. Dal mondo digitale al mondo reale, mi sono chiesto come si possa veramente unire tutte e due le dimensioni in maniera salutare?
Che risposta ti sei dato?
Ho provato a spiegarlo e a scindere il legame che abbiamo con la realtà e il momento esatto quando ci distacchiamo da essa. Quel che è certo è che viviamo in continua permanenza sullo schermo. Molte volte la gente sta attaccata al cellulare mentre cammina. L’altro giorno mentre guidavo la macchina ho incrociato una persona con il cellulare che attraversava la strada senza nemmeno guardare se stava arrivando una moto o una macchina. Allora penso che è veramente un po’ un disastro. Allora vediamo dove finiremo con il mondo digitale.
Dove finiremo?
Almeno per me credo sia importante avere un po’ di momenti senza cellulare a casa.
Qual è la cosa più divertente che ti è successa durante la lavorazione del disco?
Ci sono state un sacco di cose divertenti durante la creazione dell’album. Quando ho scritto ‘Regalo’, che è una canzone che mi piace tantissimo, si è creata una magia che non si vede nelle altre canzoni. Sono andato in studio, lo scorso febbraio, a Berlino ed era una giornata orribile. Nei giorni precedenti avevamo pianificato tutti gli arrangiamenti e gli strumenti da usare. Insomma sono arrivato in studio con una sensazione orribile addosso, per la mancanza della luce e del sole. Così ho detto ‘ragazzi, dobbiamo fare una canzone che sia una medicina per me oggi. Non posso fare una canzone cool perché sarà orribile, sarà una depressione per me’. Abbiamo cambiato le musiche e registrato in presa diretta. Così è nata ‘Regalo’ che è un invito a godere del momento. Ad essere presente proprio nel presente E per me per quello questa canzone è una magia speciale che è nata veramente in un modo e finita in un’altra.
Nelle canzoni c’è anche la fiducia per il futuro?
Sì, oggi è tutto più complicato ed è un po’ difficile avere fiducia per il futuro, soprattutto per i movimenti politici così diversi in ogni Paese che alla fine stanno andando tutti verso la stessa direzione e non c’è differenza tra loro. Alla fine come padre penso che i valori sono molto importanti. Cerchiamo di infondere ai nostri figli bontà e generosità. Ma devo dire che qualche risultato si vede e l’evoluzione generazionale sta dando i suoi buoni frutti. Vediamo, però veramente è un momento difficile. Non posso negarlo.
Come padre hai paura per il futuro?
Mi rendo conto che il futuro sembri molto complicato. Quando ero ragazzo i miei genitori mi hanno parlato della Seconda Guerra Mondiale e quello che è accaduto. Ho la consapevolezza che, alla fine, sarà sempre un momento difficile per avere i figli, perché sempre stiamo in costante evoluzione.
Come e in cosa ti ha cambiato avere una famiglia?
Adesso sono mattiniero. Mi sveglio molto presto, sono molto contento di farlo così, provo di anche fare la doccia, tutto prima che si svegli mia figlia. È fantastico. Tutto questo mi ha cambiato tantissimo però sono molto più efficiente adesso perché in un paio di ore devo riuscire a fare tutto.
In questi dieci anni di carriera qual è stato il momento più bello?
In Italia il momento più bello è stato tutto l’amore che mi ha dato questo Paese sin dall’inizio. Ho avuto l’opportunità di girare in tour, anche per i paesini, per le grandi città che io non conoscevo. È stata una bella lezione ed esperienza per me. Ho imparato tantissimo. Per me viaggiare con la musica è una delle cose più belle che io abbia fatto.
E quello più difficile?
La ricerca dell’equilibrio perfetto tra la musica e la vita privata. Perché come musicista sei sempre in giro e ovviamente non puoi programmare nulla in anticipo. Ancora devo capire, ma non c ‘è una regola, non c’è un calcolo che si sempre si può applicare a tutto, devi sempre valutare ogni situazione. Questa sarà e ancora la cosa più difficile di tutti.
C’è qualcosa che non rifaresti o che faresti meglio?
Diciamo che di base sono molto contento delle cose che ho fatto, ma lavorerei molto di più sul mio intuito. Avrei dovuto ascoltare più spesso prima, nel prendere anche decisioni importanti.
INTERVIEW TO GERMAN MAGAZINE GALA (09/10/2025)
Álvaro Soler : "Vater sein macht sehr viel Bock"
Gala Magazin, 09/10/2025
Álvaro Soler verrät im Interview, wie seine Tochter seinen Alltag auf den Kopf gestellt hat und was ihm am Vaterdasein überrascht hat.
Álvaro Soler, 34, veröffentlicht am 10. Oktober sein neues Album "El Camino" (zu Deutsch: Der Weg). Im Interview mit der Nachrichtenagentur spot on news erzählt der spanisch-deutsche Popsänger über seinen bisherigen Karriereweg und wie seine Tochter, die im Juli 2024 zur Welt kam, sein Leben und seinen Beruf verändert hat. Zudem verrät der Musiker, wie er zum Meditieren kam und wie er für Smartphone freie Zeit in seinem Alltag sorgt.
Das Album heißt "El Camino". Wenn Sie auf die letzten zehn Jahre zurückblicken: Wie war der Weg bis heute?
Álvaro Soler: Der Weg war super lang. Dass ich heutzutage nach zehn Jahren auch noch erfolgreich Musik machen kann, ist nicht selbstverständlich. Ich bin sehr dankbar, dass der Weg immer noch nach vorne geht und ich machen kann, was ich liebe. Es gab natürlich auch sehr viele Berge, viele Hügel, sehr viele Steine, aber dann auch viele überraschende Flüsse, die sehr schnell waren und wo ich reingesprungen bin und gefühlt auch nicht viel kontrollieren konnte. Es hat echt eine Zeit gedauert, bis ich alles realisieren konnte.
Sie haben treue deutsche Fans, die Ihre spanischen Songs feiern. Wie erleben Sie das auf den Konzerten?
Soler: Ich finde es verrückt. Viele spanische Künstler können es gar nicht glauben, dass ich in Deutschland dann nicht auf Deutsch singe. Manchmal mache ich bei einer Show den Witz: "Hey Leute, vielleicht wisst ihr das nicht, aber ihr seid auf einem spanischen Konzert." Ich gebe den Fans immer viele Komplimente, weil ich denke: "Hey, ihr seid wirklich cool. Ihr lernt sogar Spanisch durch meine Songs. Wenn es mehr Leute wie euch gäbe, die offen für neue Sachen und andere Kulturen sind, dann wäre die Welt wahrscheinlich besser." Deswegen ist es schön, auch ein Botschafter für diese Offenheit, diese Neugier und diese Positivität zu sein.
Apropos Sprache: Ihre Tochter wächst bilingual auf?
Soler: Ja natürlich. Ich bin ja auch so aufgewachsen, deswegen wollte ich das unbedingt auch für meine Kinder haben.
Sie sagen, durch Ihre Tochter hätten sich Ihre Prioritäten im Leben komplett verschoben. Wie macht sich das bemerkbar?
Soler: Logistik ist ein großes Thema. Gerade im Sommer, wo es eben keine Kita gibt und ich auch mehr arbeite und meine Frau natürlich auch noch arbeitet... Man muss sich supergut absprechen. Wir hatten ein paar Momente, wo wir dachten, okay, wir müssen was ändern, so geht es nicht weiter. Im Moment bekommen wir es aber ganz gut hin. Mein Bruder hilft uns auch oft als Babysitter aus, aber der hat natürlich auch noch etwas anderes zu tun (lacht).
Das Musikerleben wird bleiben. Wie werden Sie die nächsten Jahre den privaten und beruflichen Alltag stemmen?
Soler: Man kann ja auswählen, wie man auf Tour geht. Die Tour in diesem Jahr war zum Beispiel nicht am Stück. Ich war nicht fünf Wochen weg, das wäre hart, sondern es waren eben Shows am Wochenende, dann war ich wieder ein paar Tage zu Hause. Dieses Mal kamen durch das Album zwischendurch auch noch Termine, das war für die Familie-Situation ein bisschen nervig. Unser Leben ist anders, aber ich freue mich, dass es gerade klappt und dass es geht. Man tut, was man kann und lernt viel dazu. Und mein Team ist auch total unterstützend.
Was hat Sie am Vaterdasein überrascht?
Soler: Dass ich eigentlich ganz gut Windeln wechseln kann und das gerne mache (lacht). Wir versuchen alles sehr fifty-fifty zu machen. Aber klar, mit der Arbeit und wenn ich öfters unterwegs bin, muss meine Frau das dann übernehmen. Aber ich glaube schon, dass ich ein sehr moderner Vater bin und es macht sehr viel Bock. Eine Erkenntnis ist auch, mit wie wenig Schlaf ich auskomme (lacht). Man wird sogar produktiver. Wenn ich auf Tour bin, wache ich auch ohne meine Tochter um 9 Uhr auf. Vor dem Soundcheck schaffe ich da noch so viel, ich mache meine Steuern, gehe noch eine Runde schwimmen und sag allen Hallo, die gerade aufgewacht sind. Mein Bassist hat auch Kinder und wir beide sind im selben Team. Wir gehen beide super früh schlafen und haben gar keine FOMO, sondern eher JOMO, Joy of Missing Out.
Die Songs auf dem Album sind an den verschiedensten Orten entstanden, was auch zu Ihrem Weltenbummler-Dasein passt. Was bedeutet der Begriff Heimat für Sie?
Soler: Heimat ist für mich eine Kombination aus Traditionen, aus Geschmäckern, aus Gerüchen und natürlich Familie und Freunde und Erfahrungen. Sachen, die man erlebt hat an einem Ort. Deswegen ist für mich Barcelona meine Heimat, weil es so viele von diesen Aspekten beinhaltet. Bis auf ein paar Cousins in Deutschland ist meine ganze Familie dort. Ich freue mich so sehr auf jeden Besuch. Nicht, weil ich dort Urlaub machen und an den Strand gehen will, sondern weil ich zu Hause sein will.
Das Album war eine spirituelle Selbstheilung für Sie. Warum?
Soler: Mein Ziel ist es immer, mit jedem Album zu versuchen, tiefer in mich reinzugucken. Viele Songs waren für mich sehr schön zu schreiben, weil es eben auch schwer war, sie zu schreiben. Zum Beispiel geht es in "Artificial" (dt: "Künstlich") um künstliche Angst. Es gibt viele Momente, in denen man sich einfach Angst macht, weil man sich vergleicht mit anderen Leuten oder mit Social Media oder sich denkt: "Wie schaffe ich das überhaupt? Wie soll ich das denn überhaupt hinkriegen?" Am Ende passiert zu 98 Prozent gar nichts. Man kann sich also konzentrieren auf diese Gedanken und kann sie abschalten oder zulassen. Der Song soll zeigen, dass es voll okay ist, manchmal nicht okay zu sein. Viele denken, ich bin der Mister Positive und Mister Sunshine, der die ganze Zeit nur gut gelaunt ist, aber so ist das ja nicht. Man muss versuchen eine Balance zu finden, mir hilft da Meditation.
Mussten Sie Meditation lernen oder fiel Ihnen das schon immer leicht?
Soler: Es ist mir leichter gefallen, als ich dachte, aber trotzdem musste ich es lernen. Eine Bekannte, die Meditationslehrerin ist, hat mich darauf gebracht und hat mir bei einem einfachen Facetime-Call die ersten Atemübungen beigebracht. Dann haben wir viele Meditations-Sessions zusammen gemacht und das war super cool. Auch mein Bruder und meine Schwester waren schon dabei. Es ist sehr bereichernd und ich genieße einfach ab und zu diesen Ruhemoment.
Ruhe herrscht auch oft nach einem Konzert. Kennen Sie das Gefühl der Leere, wenn Sie von der Bühne runtergehen?
Soler: Was mir hilft, ist der Gedanke, dass die Bühne eine Art Kinobesuch ist. Wenn du "Batman" oder "Spider-Man" guckst, gehst du raus und du denkst, du bist selber ein Superheld. Das passiert auf der Bühne auch, wenn alle Leute wegen dir klatschen und dir zurufen. Aber dann denke ich: "Okay, das war wie ein Film und jetzt geht es weiter mit meinem normalen Leben."
Sie haben den Vergleich mit anderen durch Social Media angesprochen. Mussten Sie lernen, auch mal wieder das Handy wegzulegen?
Soler: Auf jeden Fall. Ich bin heute auch noch nicht perfekt und frage mich oft: "Wieso habe ich jetzt wieder auf mein Handy geguckt?" Oder ich wollte nur auf WhatsApp und habe direkt noch Instagram aufgemacht. Ich hasse das Gefühl, aber das passiert leider. Wir haben zu Hause Digital Free Zones, zum Beispiel im Schlafzimmer. Wir haben uns einen Licht-Alarm gekauft und können die Handys im Badezimmer oder in der Küche lassen. Das macht schon einen Unterschied. Man schläft viel besser, der Körper kann mehr runterkommen und wird nicht durch das Scrollen auf dem Handy noch mal gestresst.
INTERVIEW TO SPANISH NEWSPAPER CRONICA GLOBAL (08/10/2025)
Álvaro Soler regresa con 'El Camino': una auténtica banda sonora para el viaje de la vida
Crónica Global, 10/10/2025
Álvaro Soler ha vuelto. Después de cuatro años publica nuevo disco: 'El Camino'. Un álbum que representa la banda sonora de su propia evolución personal y artística, con el que busca profundizar en su identidad y transmitir una visión más madura, experimental y esperanzadora.
'El Camino' marca el cierre de un ciclo y el inicio de otro. Concebido como una 'road movie' musical, combina sonidos y experiencias recogidas en diversas partes del mundo: Berlín, Barcelona, Londres, Miami y África Oriental.
El Camino
Dieciséis canciones componen este nuevo disco, en el que, sin duda, es uno de los más personales y vulnerables de toda su carrera. Inspirado por su vida como esposo y padre, aborda temas como el amor, la responsabilidad y la preocupación por el futuro.
'Distancia' y 'Apágame' transmiten mensajes de esperanza, desconexión digital y reconexión con lo esencial.
Álvaro Soler ha vuelto. Después de cuatro años publica nuevo disco: 'El Camino'. Un álbum que representa la banda sonora de su propia evolución personal y artística, con el que busca profundizar en su identidad y transmitir una visión más madura, experimental y esperanzadora.
'El Camino' marca el cierre de un ciclo y el inicio de otro. Concebido como una 'road movie' musical, combina sonidos y experiencias recogidas en diversas partes del mundo: Berlín, Barcelona, Londres, Miami y África Oriental.
Dieciséis canciones componen este nuevo disco, en el que, sin duda, es uno de los más personales y vulnerables de toda su carrera. Inspirado por su vida como esposo y padre, aborda temas como el amor, la responsabilidad y la preocupación por el futuro.
'Distancia' y 'Apágame' transmiten mensajes de esperanza, desconexión digital y reconexión con lo esencial.
'Te Imaginaba', 'Regalo' y 'Lo que pasó, pasó' exploran el amor, el arrepentimiento y la sanación, siempre desde una mirada positiva y consciente.
Finalmente, culmina con canciones de gran profundidad espiritual y social, como 'Cero' o 'Jardín de los recuerdos', en las que Soler reflexiona sobre la unidad, la naturaleza y la humanidad. En conjunto, forma una verdadera banda sonora para el viaje de la vida.
Presentación disco
El artista ha presentado, de forma íntima, en un showcase en el Hotel Nobu de Barcelona, sus nuevas canciones. Junto con David Lemaitre, director musical de su banda, y Ornella Luz han cantado algunos de sus temas, de forma acústica, sin parar de interactuar con el público. Así lo ha definido Soler: "El único concierto de mi vida, sin micro".
'Te imaginaba' es una de las baladas más bonitas. Está dedicada a su mujer, Melanie Kroll, con la que lleva dos años y es madre de su primera hija, de tan solo 15 meses. Así lo expresa en la letra: "Entre ocho mil millones no sé cómo te encontré, no sé si es cuestión de suerte o que no perdí la fe".
Le siguieron 'Con calma', 'Regalo', 'Jardín de los recuerdos' y 'Lo que pasó, pasó', que canta junto con Marta Santos. Una joven cantante sevillana emergente en la escena musical española, que fusiona flamenco y pop, conocida por 'Algo sencillito'.
Su carrera
Desde su debut con 'Eterno Agosto' en 2015 hasta hoy, Álvaro Soler ha logrado consolidarse como una figura destacada del pop europeo y latino. Sumando millones de ventas, reproducciones y reconocimientos en todo el mundo.
Aquel primer álbum marcó el inicio de una carrera meteórica, impulsada por éxitos como 'El mismo sol' y 'Sofía', que rápidamente lo posicionaron en las listas internacionales. Su estilo fresco conquistó a públicos de distintas culturas y lo convirtió en uno de los más versátiles de su generación.
Tras el éxito inicial, continuó su camino con el álbum 'Mar de Colores' (2018), donde consolidó su identidad artística. Con temas como 'La cintura' o 'Puebla', mostró una evolución hacia un sonido más elaborado y global, manteniendo siempre su característica positividad y energía. En esta etapa, también inició colaboraciones con figuras internacionales como Jennifer Lopez, Flo Rida, Juanes o Birdy.
En 2021 presentó 'Magia', su tercer álbum de estudio, una obra marcada por la introspección y la búsqueda de luz en tiempos difíciles. Este disco, compuesto en plena pandemia, reflejaba una mirada más emocional y madura, sin perder el optimismo que lo define. A lo largo de su carrera, Soler ha demostrado ser un artista en constante evolución, capaz de combinar sonidos innovadores con una esencia genuina.
INTERVIEW TO SPANISH TELEVISION RTVE (MADRID, 06/10/2025)
Álvaro Soler se abre en canal con 'El camino': "En los discos anteriores no había conseguido llegar tan dentro de mí"
RTVE, 10/10/2025
La música sana. Así lo demuestra el exitoso cantante Álvaro Soler (Barcelona, 1991), que este viernes publica su cuarto álbum de estudio, El camino, y con el que celebra sus diez años en el mundo del cuarto arte. Temas como la responsabilidad, la familia, el amor o la desaceleración digital impregnan las melodías de este diario musical en el que el cantante muestra su lado más humano y vulnerable.
Durante su carrera, Soler ha logrado vender más de un millón de álbumes y ha obtenido más de 150 discos de oro y platino. Tras un parón de cuatro años, el catalán emprende un camino de autodescubrimiento, con sus ritmos tan pegadizos, en una nueva etapa de la mano de Sony.
PREGUNTA.- Llegas con El camino, un disco que supone un viaje personal. ¿Qué hay de ti en este álbum?
RESPUESTA.- Este álbum tiene todo de mí. Me he atrevido a hablar sobre temas que anteriormente no había hecho y me he desnudado para así enseñar mi lado más honesto y verdadero. Creo que en los discos anteriores no había sido capaz de llegar tan dentro de mí. Cada álbum es un ejercicio de introspección y al final cada vez más uno se conoce mejor y se atreve a mirar hacia dentro.
Me vino bastante bien escribir estas canciones. Recuerdo combinarlas, ponerlas en orden para crear una historia porque al final este álbum tiene un intro, un interlude y un outro. Es la primera vez que hago algo así.
P.- Para emprenderte esta travesía, se necesita una maleta. ¿Qué no debería faltar en la tuya?
R.- Me encanta que me preguntes esto porque para el disco hicimos una maleta con todos los stickers que representan las distintas canciones. Estos significan los viajes que haces, los sitios a los que vas y en los que aprendes algo.
En mi maleta no podría faltar mi pequeño sampler, que uso para grabar sonidos, cambiarlos y retocarlos para así hacer ambientes dentro del álbum. Llevaría mi móvil, porque al final escribo muchas de mis letras, y un pasaporte. Y metería una guitarra y un piano, aunque no sé si cabe todo esto ahí dentro.
P.- En Santa Alegría, arrancas con un mensaje de voz. Para los artistas, las notas de móvil suelen almacenar futuras letras y las notas de voz, melodías. ¿Es tu método?
R.- Sí. De hecho, el sonido del piano que suena al principio de esta canción lo grabé con mi móvil. Quería que sonara un poco imperfecto. Además, el audio que mencionas es real; se lo mandé a David, uno de los compositores de esta canción.
Al final estas son anécdotas de las canciones y creo que sería una pena no poder compartirlas con la gente porque tenemos apenas dos-tres minutos para contar una historia. Y considero que no puedes escribir o explicar una historia solo en tres minutos. Yo quería un álbum en el que la gente fuera parte de todo el proceso, por eso incluí la nota de audio. Me pareció auténtico.
Inseguridades y voces internas
P.- Hemos hablado de que en estas canciones te has desnudado. Se perciben algunas de tus inseguridades e incluso te refieres a las voces que hay en ti.
R.- Creo que muchos de nosotros tenemos voces que nos dan vueltas en la cabeza y que son pensamientos que no conseguimos apagar. Al final, para mí la canción Artificial [a la que se hace referencia] representa mucho los momentos de mayor preocupación que a veces tengo en mi vida sobre nuevos temas, oportunidades o situaciones inesperadas con las que tengo que lidiar.
Ese tema refleja muy bien esos miedos artificiales que uno se construye y que, al final, la mayoría no ocurre. Pero son recordatorios para mí. Así, si me pasa algo, puedo pensar que he escrito esta canción por una simple razón. Es también un poco como autoterapia, ¿no?
Hay muchas canciones de este estilo en el disco. También lanzo mensajes subliminales con el tema del tiempo, aquello de disfrutar del momento, porque estamos siempre muy preocupados con el futuro y enganchados al pasado muchas veces.
P.- En Apágame incluso se evidencia una crítica al mundo digitalizado en el que vivimos.
R.- Pienso que todos vivimos en la pantalla. ¿Cuántas horas al día estamos con el móvil? Le doy vueltas a este tema, reflexiono sobre cómo podemos hacer de esto algo mejor o cómo puedo mejorar mi relación con el mundo digital. Todos vemos a gente con el móvil, hay padres que incluso se lo dan a sus hijos para no molestar. Es una pena, porque no aprenderemos a aburrirnos y no seremos creativos nunca más. Tampoco es un tema al que le vea mucha solución por el momento.
Muchas de mis canciones son simplemente preguntas que lanzo hacia fuera y que sirven para iniciar una conversación con otras personas. Y Apágame es una analogía directa de esto. Es un mundo más real, un mundo que podemos tocar. Al final del tema, no hay efectos, es como si me escuchases en directo solo con la guitarra.
P.- ¿Llegan las pantallas a distraerte en tu proceso artístico?
R.- Sí, aunque también me abstraigo como persona. A veces cojo el móvil en un momento en el que no tendría que hacerlo porque no era necesario. Y no sé si a ti te pasa: alguna vez lo cojo porque quiero hacer algo, pero abro una aplicación sin querer y se me olvida lo que iba a hacer.
Para mejorar esto, tengo zonas de la casa libres de digitalización. Es decir: no hay móviles en el dormitorio o no hay móviles en el comedor mientras como para así hablar con mi pareja o mi familia. Está bien tener reglas en casa para hacerlo porque si no el teléfono invade todo en nuestras vidas.
De Bajo el mismo sol al nacimiento de su hija
P.- Te has comprometido en Kenia y has vivido el nacimiento de tu hija. Esto, al fin y al cabo, te ha transformado, ¿no? ¿Cómo es el Álvaro de ahora?
R.- Ahora soy padre y tengo que lidiar con cosas que antes no existían. El Álvaro de ahora tiene más rutinas que antes y le van muy bien, porque lo de levantarme a las 07:30 horas era impensable hace un par de años. Pero así estoy activo, cojo el toro por los cuernos y tomo la iniciativa. Si te despiertas por la mañana y envías el primer mensaje antes de que lo recibas tú, ya estás un paso por delante.
P.- ¿Y cómo ves a tu yo de hace diez años, el Álvaro que se dio a conocer con Bajo el mismo sol?
R.- Cuando escucho mi primer álbum, Eterno agosto, pienso: "Guau, mi voz es totalmente distinta". Por suerte he mejorado. Me acuerdo de grabar todo el rato para que saliera perfecto y fuera lo más orgánico posible.
P.- Si tu yo primerizo escuchara a tu yo actual, ¿qué pensaría?
R.- Estaría muy contento por el valor que ha tenido con el proceso de escribir canciones. Siempre he soñado con hacer un álbum que tuviera un intro, un interlude y un outro y creo que el Álvaro de 24 años estaría orgulloso.
P.- Es tu disco más ambicioso.
R.- Sí, y el más íntimo. ¿Cómo puedo superar esto? Sería imposible escribir un quinto álbum.
La metáfora del camino como tomar decisiones
P.- Eres un artista buen rollista. ¿Crees que le falta alegría a la música?
R.- No necesariamente. Me considero un artista muy positivo, y si hay algunas un poco más tristes siempre acaban con un final feliz. Esto nos hace falta a todos. Creo que la alegría es algo que nunca debe faltar. ¡Me encanta ser embajador de la alegría y del alma positiva! Y seguiré siéndolo
P.- ¿Te imaginas dedicándote a algo que no sea la música?
R.- Es una pregunta que me hago. ¿Qué hubiera pasado si hubiese cogido otro tren y me hubiera ido a otro lugar en vez de haber tomado la decisión de viajar a Berlín para sacar Bajo el mismo sol? Me da mucho vértigo pensar en ello porque si estoy aquí ahora fue gracias o por culpa de una decisión.
Pero no sé lo que haría. He estudiado Diseño Industrial. Quería ser diseñador de coches porque me encanta la velocidad y el aire. Quizá estaría diseñando algún tipo de transporte.
P.- Todo son caminos, al final.
R.- Cada día tomamos decisiones que nos llevan por un camino. Y a veces vamos por una ruta que creemos correcta y otros días, pensamos lo contrario, que deberíamos habernos decantado por la otra opción. Al final todo es parte de tu camino.
P.- ¿Y hacia adónde te diriges ahora?
R.- No sé, ya lo veremos. Ahora estoy en Madrid, pero ya la gente dirá. Me gusta ver qué sorpresas me depara el futuro. Es bonito no tener todo bajo control y dejarse guiar por la vida.
INTERVIEW TO SPANISH RADIO STATION CADENA DIAL (MADRID, 06/10/2025)
Alvaro Soler presenta El Camino: «Tiene un presente que es la muerte de mi abuelo y el nacimiento de mi hija en el mismo año»
Cadena Dial, 10/10/2025
Alvaro Soler está de vuelta con El Camino, su cuarto álbum de estudio, un disco lleno de vivencias personales que recoge esa buena energía que tanto define al artista. Pero en él también está presente el dolor de algunos de los episodios más tristes que ha tenido que atravesar en los últimos años.
El artista rinde homenaje en El Camino a dos figuras clave en su vida: su abuelo y su hija. Y es que si bien el 2024 estuvo marcado por la felicidad de dar la bienvenida al mundo a su pequeña, ese mismo año también tuvo que despedirse de su abuelo, una de las personas más importantes de su vida. Así, el disco queda concebido como un viaje vital que abre con la voz de su abuelo y se cierra con los latidos del corazón de su hija, encapsulando el ciclo de la vida.
Con una trayectoria internacional consolidada, Alvaro Soler reflexiona sobre la presión de crear música para públicos diversos y reivindica la honestidad artística por encima de las fórmulas comerciales. «Lo importante es liberarte de querer hacer una canción que llegue a todo el mundo y sacar algo que sea honesto contigo», asegura.
Además de presentar nuevas canciones, el cantante celebra una década de carrera con guiños a sus inicios, como el apodo ‘el flaco’, que remite a sus primeros años con El mismo sol. La paternidad, lejos de cambiar su forma de crear música, ha transformado su manera de vivir y planificar, abriendo nuevas rutas en su camino musical.
Pregunta: El Camino es tu cuarto disco. ¿Vives su lanzamiento con la tranquilidad de la experiencia o hay ese punto de nervios y de adrenalina de la novedad?
Respuesta: Siempre está la adrenalina, sobre todo, y la euforia, el sentimiento de sacar un disco tan bonito para mí, tan personal, tan amplio en este caso y que ha llevado tanto trabajo. Es como entregar el proyecto final de carrera. Bueno, ese es peor incluso, porque ese no lo haces tan bien, esto tiene que ser mucho mejor. Y me lo he pasado súper bien, ya mucha gente ha escuchado las canciones, tengo un poco de feedback y está siendo muy divertido.
P: Lo equiparas con entregar un trabajo de carrera. Para ti, ¿quién te examina? ¿Tu familia, tu equipo, el público?
R: Hombre, el público es el que más examina. Obviamente mi familia también. Mi hermano es muy examinador, pero porque confío en él plenamente, él hace música también, es muy buen compositor. Siempre hacemos un buen ping pong, nos pasamos ideas, nos enseñamos mutuamente. Y mis amigos, que es la gente que yo más quiero, son los que al final siempre me dicen ‘esta canción me gusta un montón’, o ‘esta no’.
P: Para trazar un poco el trayecto del disco, a nivel emociones, planteamientos, ¿dónde empieza ‘el camino’ de ese disco, en qué punto estás ahora y a dónde te diriges o dónde te gustaría que fuera el destino?
R: El proceso de escribirlo empezó hace dos años más o menos, cuando después un tiempo de experimentación encontré finalmente la canción clave que me decía: esto es el camino, esto es lo próximo. Probé muchos estilos distintos, probé diferentes temáticas y diferentes ángulos, pero cuando escribí Distancia, que es la que abre el disco, supe que eso era lo que quería hacer. ‘El Camino’ en el presente es algo que empieza con mi abuelo, que murió el año pasado. Fue un momento de mucha tristeza en mi familia y de mucho reto. Pero el mismo año también nació mi hija, entonces fue un año muy revuelto de emociones. En este álbum yo quería honrarles a los dos, y de manera digna representarles en él, entonces lo que hice es el intro dedicado plenamente a mi abuelo, y el outro dedicado a mi hija. Empieza y acaba con la vida y la muerte, y el ciclo de la vida, que es totalmente inevitable. Y el futuro del camino, veremos. No es un camino sin salida, sino que tiene muchas bifurcaciones, y después de sacar el disco seguramente me tocará bifurcar en algún momento, tomar alguna decisión y seguir adelante.
P: Hablabas de la intro y el outro, que sirven empacar el disco, lo abren y lo cierran. Ahora bien, quien lo escuche en aleatorio…
R: No, por favor, me enfadaré si se escucha en aleatorio. No, no, eso es un desastre, porque muchas están conectadas, hay canciones que no acaban en la misma canción, que siguen en la siguiente, por eso es recomendable
escucharlas de la 1 a la 16.
P: En el outro sí reconozco ese guiño a tu hija porque se escuchan esos latidos del corazón. ¿Tu abuelo cómo está representado en la intro?
R: Es su voz. Se escucha la voz de alguien que habla, y dice algo hacia mi abuela, pero nadie sabe qué es, porque dice una cosa que es muy de nuestra familia. Llama a mi abuela de su manera más personal. Me salió bien al final, yo quería encontrar algo que fuera muy personal para mi familia, pero tampoco quería colgarlo en la campana grande, ya que es algo muy íntimo también. La voz está sacada de hecho de un vídeo de VHS de cuando yo tenía un año y medio, en su barquita, en una menorquina en la Costa Brava, y se escuchaban las gaviotas, que también me recuerdan mucho a él porque siempre pasada los meses de verano en el mar.
P: Eres una artista de mundo y disco tiene mucho de muchos sitios diferentes. Me pregunto si es difícil ya no solo componer y escribir desde muchos sitios, sino hacerlo para tantos lugares distintos, porque tu público es de diferentes países.
R: Creo que es más complicado crear para muchos países que desde muchos países. Al final también depende de lo que tú quieras hacer. Si quieres escribir una canción que suene en la radio en toda Europa va a ser muy complicado, porque no suele pasar en español, y que pase es una excepción. A mí me pasó con El mismo sol o con La Cintura y Sofía, y luego con los siguientes singles empezó a dispersarse un poquito y cada país cogía un poco las que le gustaban. Pero yo creo que por eso lo importante es liberarte querer hacer una canción que llegue a todo el mundo y hacer algo que te guste a ti y sacar algo que sea honesto contigo.
P: Y lo sigues haciendo en nuestro idioma, cosa que en Cadena Dial celebramos.
R: Sí, yo seguiré con lo mío y luego la gente decidirá. Por ejemplo, sé que Lo que pasó, pasó, la canción con Marta Santos, es muy española y la gente de Alemania no entenderá el flamenco, no entenderá que eso es algo bonito que representa gran parte de lo que somos.
P: ¿Te han llegado a pedir que hagas canciones en otros idiomas?
R: Bueno, en alemán me preguntan a veces, pero no me lo piden como tal. Igual los fans sí me preguntan cuando voy a hacer una canción en alemán, pero no es la discográfica que me dice ‘creo que deberías hacer una álbum en alemán’, porque no me firmaron por eso, me firmaron por cómo soy yo.
P: Recientemente has sido padre. Es una de las grandes novedades en tu vida con este nuevo disco. ¿Se compone diferente desde la paternidad?
R: Mucha gente me pregunta esto quizá esperando que les diga que estoy más iluminado ahora, o yo qué sé, que estoy más lleno de amor y por eso escribo mejor. No es verdad. Obviamente la quiero muchísimo y es una pasada la experiencia que tuvimos con ella, el nacimiento y todo… Y obviamente cada día es una ilusión, pero aún estoy muy metido en el tema, no tengo aún la perspectiva como para escribir ese momento, por eso la quería representar con su corazón, que es algo muy suyo y solo ella tiene. Lo que sí que me ha cambiado es la manera de hacer las cosas y la logística, la planificación. Y me di cuenta que me quitó el miedo a cambiar según qué cosas, según qué rutinas. Como quizá no hacer toda una gira de seguido y hacerla en los meses de verano durante los fines de semana.
P: Leí que como padre sientes la responsabilidad de transmitir mensajes importantes. ¿Qué es lo que más te preocupa en este sentido?
R: Me preocupan dos cosas. La evolución de la tecnología y cómo llevaremos nosotros los humanos esta combinación, porque veo que cada vez apuntan más a que tú no tengas que hacer casi nada. Porque ya la gente no sabe ni en sus propias ciudades conducir sin Google Maps , una ciudad que en teoría la conoces. Y otro tema muy importante también es el mundo político ahora mismo. Me parece que estamos en un momento de mucho desigualdad obviamente espero que cuando ella crezca hayan cambiado las cosas y estemos en un mundo más optimista y de más respeto, sobre todo de valores.
P: Con este disco también estás celebrando 10 años de trayectoria. Le haces un guiño a El mismo sol en este disco, ¿llamándote a ti mismo ‘el flaco’?
R: Me llamo a mí el flaco porque yo era muy delgado cuando empecé. Creo que el estrés y todo, no era porque tuviese problemas de ningún tipo, tenía mucho estrés y yo creo que me olvidaba de comer porque estaba todos los días currando. A veces veo fotos y pienso que no se me veía muy sano, por eso me llamo ‘el flaco’ haciendo el guiño a ese entonces.
P: Eran tus inicios pero no cualquier artista puede decir que mientras estaba empezando hizo una colaboración con Jennifer López.
R: Eso es verdad, tienes razón. Tuve mucha suerte en ese caso porque hoy en día juntar a dos artistas para hacer una colaboración es super complicado. Lo estamos viendo siempre en nuestro día a día cuando hacemos colaboraciones, es muy complicado cuadrar agendas. Imagínate hoy en día cuadrar una colaboración con Jennifer Lopez, creo que sería imposible. Fue un momento fantástico y creo que tenía que ser ahí.
P: ¿Has vuelto a hablar con ella, aunque sea cruzar un mensaje?
R: Nos cruzamos un par de veces después, pero ya hace un par de años que no hablamos.
INTERVIEW TO SPANISH RADIO STATION LOS 40 PRINCIPALES (MADRID, 07/10/2025)
Entrevista a Álvaro Soler: "Voy a mantenerme en el presente sin agobiarme demasiado por el futuro" El artista hispanoalemán emprende un reflexivo viaje con el lanzamiento de 'El camino', su cuarto álbum de estudio
LOS 40 España, 10/10/2025
Hace 10 años que comenzó su andadura por la industria musical. Sus ritmos inspiradores no tardaron en hacer mella en el público, que lo posicionó en el top de las listas internacionales un año después con El mismo sol. Álvaro Soler+ siempre ha sido un hombre de mundo, así como lo ha sido su discografía hasta la fecha. De madre hispano-belga y padre alemán, el de San Cugat del Vallés ha traspasado fronteras con otros temas como Sofía, La cintura o Yo contigo, tú conmigo, éxitos consolidados a lo largo de los últimos años.
Ahora, Soler llega a LOS40 para sorprender a sus fans y sorprenderse a sí mismo; viene a presentar su cuarto álbum de estudio, El camino, un viaje emocional y de autodescubrimiento concebido entre Berlín, Barcelona, Londres, Miami y África Oriental. Soler Llega con la misma alegría que desprenden sus canciones y con la conciencia de alguien que, a sus 34 años, ya ha recorrido un largo camino.
P: A lo largo de estos años tu nombre se ha asociado a hits como Sofía, La cintura o Yo contigo, tú conmigo. ¿Has sentido en algún momento que la sombra de estos éxitos podría opacar algún futuro proyecto?
R: Depende mucho de la gente. Cuando tienes una canción que alcanza tanto éxito — Sofía tiene en YouTube 949 millones de visualizaciones — siempre puede haber canciones antiguas que lleguen a la gente más que las nuevas; creo que depende de donde estemos. En mi caso, hay países donde me conocen más por una canción que por otra, y eso es muy interesante porque al final ves que la música no es solo una canción, que la cultura cambia.
Al final, el tiempo dirá. El camino está a punto de salir y creo que hay canciones muy buenas con las que la gente — espero — conectará. La realidad es que es un problema de lujo tener canciones con tanto éxito que hoy en día la gente sigue escuchando tanto que se convierten casi en clásicos; es una locura.
P: Fuera del país, gran parte de tú público no habla español, pero cantan y bailan con la misma pasión. ¿Cómo crees que va a ser recibido este nuevo proyecto con su carácter pop, latin y world music?
R: Creo que es algo que también está por ver; al final, estos últimos años también están siendo muy divertidos, porque cada vez que saco una canción o un álbum, la reacción de la gente me sorprende a mi mismo. De repente, hay un programa en Alemania que me ha invitado a tocar Jardín de los recuerdos, y mira que no ha sido un single ni nada. Ciertamente, aunque no hablen el idioma, creo que este álbum incita bastante a la gente que no habla el idioma a googlear un poco u traducir las letras. Creo que ya es algo que se nota en la intención de la voz, en la canción, el tempo; hay un mensaje distinto a otras canciones, y creo que la gente lo escuchará y sentirá que tendrá que traducirla porque dirá: 'ostras, quiero saber lo que está diciendo porque no me estoy enterando y creo que es algo importante'.
P: ‘El Camino’ empezó hace diez años, con un sencillo homónimo en tu álbum debut, Eterno agosto. ¿Pensaste en algún momento que aquella balada reflexiva acabaría catalizando un disco tan distinto?
R: Esta balada dio nombre al álbum porque, en parte, era mi canción favorita de aquél disco, la más sentida de todas. Ese sentimiento me lo llevé a El camino, a escribir un álbum basado enteramente en esa sensación. También, aquella canción fue algo muy libre; la escribí sin presión, sin el pensamiento de adaptarla a diferentes formatos. Tenía que ser una canción hecha cien por cien desde el corazón, y este álbum lo he escrito así de principio a fin.
No quiero decir que los otros no hayan sido así, pero frente a la idea de concebir un álbum entero puede que otras veces hayan sido "un poco playlist"; tenía canciones escritas y decidí ponerlas en algún disco porque eran de la época y quedaban bien. En este álbum todo tiene un sentido, de la canción 1 a la 16. Todo tiene un orden de tempo, de sentido, de contenido; todo está correlacionado. Al final, he escrito muchas canciones en diferentes partes del mundo y me pareció que El camino representaba muy bien ese viaje.
P: De un tambor indonesio de 800 años de antigüedad a un sintetizador Moog. ¿Qué has podido descubrir en el uso de todos estos instrumentos usados en el disco? ¿Cuál ha sido el más especial?
R: Me puse muy friki con una cosa que se llama OP-1, un sampler muy dinámico de Teenage Engineering. Todas estas canciones tienen debajo un colchó de sonido, una especie de loop que se repite todo el rato como si fuera un ambiente; algo que está ahí y se percibe como un sonido muy orgánico. Son sonidos digitales, pero grabados a partir de instrumentos de verdad, aunque también llegué a grabar sonidos de radio que, después de transformarlos, le dieron un toque especial. En este álbum me propuse crear moods distintos, y este sampler me ayudó mucho, porque me permitía tener algo constante mientras construía la canción por encima.
Más allá de eso, aquél tambor enorme de tres metros creo que la lo he tocado todo lo que he podido, en parte tiene sus limitaciones; pero con el Moog aún puedo hacer muchas cosas porque es todo manual, muy analógico, y te puedes perder ahí horas y horas.
P: En Con calma invitas al público a vivir de alguna manera el aquí y el ahora. Siendo este álbum una profunda reflexión sobre las preocupaciones del futuro ¿Puedes permitirte realmente el lujo de vivir el aquí y el ahora?
R: Es un lujo vivir el aquí y el ahora, sin duda; creo que es muy importante disfrutarlo, sobre todo para aprovechar ciertos momentos de calma y también de éxito. Al fin y al cabo, si estás es un escenario tocando frente a cien mil personas y mientras tanto piensas en lo que vas a desayunar mañana, da un poco de pena. Creo que es cuestión de alcanzar un balance, como todo; no puedes estar pensando constantemente en la gente o en los streams que una canción va a tener. Hay que disfrutar el momento, pero también hay que mirar hacia delante y no ir ciego por la vida.
Es curioso, porque hay gente que vive en el presente, que está ahí por las nubes y también les funciona; es fantástico. Muchas veces pienso en cómo lo harán; tal vez ahí está la magia de todo.
P: Lo que pasó, pasó, junto a Marta Santos, es el único tema del álbum en el que se habla de ese arrepentimiento en una relación, aunque siempre desde un punto de vista muy positivo ¿Cuando Álvaro Soler se encuentra con este tipo de baches, de piedras en el camino, siempre se levanta con el mismo optimismo?
R: Depende. Me hace gracia porque no había pensado que esa es la única canción que tiene este mensaje, pero sí, no siempre es fácil. En el camino hay baches muy grandes que te destrozan e implican más tiempo para recuperarte. Ciertamente, en mi vida casi siempre intento enfocar esto de manera positiva; aunque la canción empiece mal o muy triste, siempre acaba con un acorde mayor. Eso es algo muy importante para mí, porque al final es lo que más me ayuda a seguir adelante.
Lo enfoco como una prueba de superación, pero sí, soy una persona que consigue salir de los baches. Como digo, a veces la única solución es dejar pasar el tiempo, y sobre todo en una relación amorosa. Pero bueno, hay muchos tipos de baches que uno se puede encontrar en el camino: un cambio de trabajo, pérdida de trabajo, pérdida de algún ser querido... Hay muchas cosas que nos afectan; es cuestión de recordarlo lo mejor posible y seguir adelante.
P: ¿Algún bache en particular en el proceso de composición de este disco?
R: Al principio hubo bastante incertidumbre. Yo no sabía muy bien qué iba a hacer con este álbum o en qué dirección iba a ir. Creo que ese fue el momento más duro, porque hablamos de un proceso largo, duro; un proceso de año y medio dedicado a escribir canciones mientras andas a la búsqueda de algo. Por un lado, yo pensaba que cuando tuviese la canción correcta lo sentiría, pero también llegué a pensar que ese sentimiento podría no llegar nunca. Desde la discográfica fueron bastante tranquilos, pero si hubiese pasado un año más igual me habrían dicho: '¿ya es hora de hacer algo, no? Pero la presión me la puse más bien yo que otra persona.
P: Ha pasado más de un año desde el lanzamiento de Cero, tu conexión con aquél viaje a Kenia que realizaste en 2020. La canción se inspiró en aspectos del mundo que no iban particularmente bien por aquél entonces. Si se gestase hoy ¿Qué temas añadirías a la lista? ¿Quitarías alguno?
R: Yo la dejaría tal y como está; de hecho, salió hace un año, pero la escribí hace dos. Ahora mismo estoy viendo que estamos aún peor y me parece muy bestia; todo lo de la flotilla que acaba de llegar, lo de Greta Thunberg... los comentarios de Trump también me parecen un circo. Se está dando mucho impacto mediático; la gente sigue muriendo pero desviamos el tema con momentos absurdos o comentarios totalmente fuera de lugar. Creo que aún no ha cambiado nada en estos dos años desde que escribí la canción, así que me parece una auténtica tristeza todo lo que está pasando.
P: Abordas este álbum como marido y padre. En lo relativo a esta última faceta, has hablado de tu responsabilidad para transmitir mensajes con un significado importante. ¿Qué otros mensajes no se cantan o se difunden con la importancia que merecen?
R: Creo que el mensaje de Apágame, la relación entre el mundo real y el mundo digital, se debería de comunicar más aún. Veo demasiados niños — a los tres años o así — con los móviles. Los padres se quedan tranquilos, les dejan con el móvil y así no molestan. Eso no es educación, es distracción, básicamente, y distracción de la mala. Si nosotros mismos no sabemos gestionar el móvil y estamos enganchados a TikTok, imagínate ellos.
Escribí Apágame porque también me pareció importante hablar de mi situación con las redes sociales; no me parece nada fácil y a veces también siento el agobio de postear algo aunque no haya nada importante. Este mundo digital, como artista, creo que es más importante que nunca; los algoritmos son algo que nos saca de quicio a todos, yo creo. Hay muchos temas importantes y por eso me parece muy bonito que el tema haya salido ahora, con el álbum y muchos temas más, pero este tema del mundo digital es algo muy actual que, como padre, debería resolver pronto.
P: Has confirmado que la música de Tarzán de Phil Collins y las composiciones de Elton John para El Rey León son tus bandas sonoras favoritas. Pero ¿Cuáles son las canciones que siempre sonaban en aquellos largos viajes de carretera?
R: Cómo has dicho, Phil Collins sonaba mucho en el coche con mis padres; también Gloria Estefan o el álbum de Juanes en el que estaba La camisa negra, Mi sangre. Hay muchas, la verdad: Continuum, de John Mayer, el mejor de sus álbumes para mi; todas esas cosas me encantan. Ahora, estoy escuchando Olivia Dean; por ejemplo, me encanta The Art of Loving, es espectacular.
P: Este viernes, El Camino llega a plataformas digitales. Publicas este álbum con 34 años, pero aún queda mucho por recorrer. ¿Podríamos esperar algún día, dentro de muchos años, una segunda parte?
R: No lo sé. Podría ser guay ¿No? En diez años, parte dos; sería interesante, sin duda. Eso sí, en ese caso espero sacar algo durante ese plazo de diez años, pero nunca se sabe. Como hemos dicho, creo que voy a mantenerme en el presente sin agobiarme demasiado por el futuro, porque también es muy importante darle a este álbum el amor que necesita y se merece. Luego, más adelante, ya veremos; pero creo que después de esto todo mi equipo se merece una buena pausa, al menos unos meses para descansar y coger energías.
P: ¿La industria está preparada para que la carrera de un artista se compatibilice con la paternidad?
R: No lo sé. He visto mucha gente para la que sí y mucha para la que no; eso me da mucho miedo, Entiendo que a veces pasan cosas en la vida que no puedes controlar, pero pensar solo en eso ya me crea mucha ansiedad porque la gestión que eso implica es una locura. La logística que tengo ahora con mi mujer y con mi hija es increíble, un auténtico planning; crearemos una agencia de viajes pronto.
De hecho, antes de casarme con mi mujer, hablé con David Bisbal y le pregunté: '¿Tú como lo haces con tres hijos? ¿Cómo consigues estar en casa e irte de gira?'. 'Todo es planificación', me dijo. Al principio no me sirvió de mucho, la verdad, pero luego entendí por qué había que planificar todo; así, todo el mundo sabe en qué momentos estás libre y no hay lugar para la decepción.
P: Más allá de las dos colaboraciones que integra este disco, has tenido la oportunidad de trabajar con artistas como Jennifer Lopez, Flo Rida, Juanes, o David Bisbal. ¿Algún artista que tengas actualmente en el punto de mira?
R: Me encantaría hacer algo con Olivia Dean. También un EP o algo parecido con el Buena Vista Social Club o con Gloria Estefan; un rollo así más salsero me encantaría.
P: Más allá de Estrella, una reciente colaboración con Alfred García, no has compuesto directamente en catalán. Dominas, además, el inglés, alemán, francés e italiano ¿Te ves componiendo en alguno de estos idiomas a corto plazo?
R: Ahora mismo no me veo, la verdad. Con Alfred quería sacar esa canción porque me hizo mucha ilusión la propuesta; (Alfred) había escrito cosas muy bonitas sobre las zonas donde yo había crecido, cosas que me unieron mucho a mi tierra. Tal vez, probar algo en italiano sería divertido; por curiosidad. Es una lengua que me encanta y tengo una relación muy amorosa con los italianos. En Alemán no lo veo, la verdad. Igual en ingles sí; al fin y al cabo yo empecé en inglés. Por probar ¿Quién sabe?
P: Para terminar ¿Eres más de registrar tu viaje a través de fotografías o de dejar huella en el camino?
R: Soy muy de las dos. Es muy heavy, porque a veces estoy tan friki con mi cámara que mi mujer me pide que la deje. Otras veces me dice: '¿No has hecho fotos?' Así que es un balance. Me compré una buena cámara porque cuando empecé a viajar tanto me di cuenta de que no quería tener todas las fotos en el móvil; algún día se quedarán en mala calidad. Bueno, me encanta la fotografía, así que en realidad creo que soy más de eso.
INTERVIEW TO SPANISH WEBSITE INFORMATIVOS TELECINCO (MADRID, 07/10/2025)
Entrevista a Álvaro Soler: "Desde que soy padre no bebo alcohol, me va bien para la voz y no lo necesito"
Informativos Telecinco, 10/10/2025
Álvaro Soler es cercano, amable, intuitivo. Se le nota cómodo cuando habla de lo que ha vivido, como si cada acorde de su nueva música fuera una confesión pero no una carga. Con 'El Camino', álbum que lanza este viernes 10 de octubre, cumple 10 años desde aquel 'El Mismo Sol' que lo catapultó al estrellato.
Ahora, dos años después de su boda con Melanie Kroll y tras un año intenso en lo personal -la muerte de su abuelo y el nacimiento de su hija-, este nuevo disco se siente como la historia más íntima del artista hasta la fecha.
Pregunta: Álvaro, lo primero, felicidades por tus 10 espléndidos años de carrera. ¿Cómo describirías esta década?
Respuesta: Para mí ha sido un cambio de vida totalmente, porque ya hace 10 años que pasó todo. Es curioso porque por un lado parece que ha pasado una eternidad por todas las cosas que he vivido y por otro lado ha pasado tan rápido que da miedo. Así que es una pasada. He aprendido muchísimo, ha sido la mejor escuela, he aprendido mucho más que en la universidad. Ha sido una suerte. Me ha regalado muchos momentos de mucha felicidad y ojalá dure esto otros 10 años más.
P: ¿Recuerdas el momento exacto en el que dijiste: 'Vale, esto va en serio, me voy a poder dedicar a la música'?
R: Desde el principio fui bastante precavido con toda esta situación del éxito, porque yo antes había trabajado mucho ya en la música, había hecho muchas canciones y sabía lo difícil que era que una canción llegase a tanta gente. Entonces, cuando pasó, me lo tomé con tranquilidad; intenté quedarme en el suelo porque pensé: 'Mira, tú no te preocupes, esto es una canción, ya veremos si la siguiente funciona también, que esto no es normal'. Y eso fue para mí una buena manera de mantenerme tranquilo, y me ayudó bastante durante todo el proceso. Me lo tomé como si fuera un Erasmus, que iba a ser un añito distinto y que luego volvería a mi vida normal. Pero no, aquí sigo, así que creo que tardé bastantes años en pensar realmente que no tenía que estresarme por según qué cosas o de si la canción tendría éxito o no, porque llegué a un punto en el que estaba más establecido como artista, y eso me dio también tranquilidad, aunque al final uno nunca puede relajarse.
P: ¿Cómo nació la idea de hacer tu nuevo disco, 'El Camino'?
R: Me apetecía hacer un disco sobre todo con un orden, que tuviese un intro, un interlude y un outro, y que fuese una historia entera escuchándola de principio a fin, porque los anteriores álbumes eran más rollo playlist, y quería cambiar eso.
P: ¿Qué quieres contar con este álbum que no habías dicho antes?
R: Empecé a preguntarme de qué podía hablar y qué estaba pasando en mi vida en ese momento. Me pareció que 'El Camino' era una buena representación de lo que es este viaje que he emprendido y de los momentos clave de mi vida sobre todo de los últimos años.
P: ¿Hay alguna canción que haya sido especialmente difícil de terminar o emocionalmente intensa?
R: En general el álbum ha sido muy intenso emocionalmente porque quise hacerlo bien y de una manera muy meticulosa. Mi abuelo murió el año pasado y mi hija nació también el año pasado, y pasaron cosas muy intensas emocionalmente, por lo que quise honrarles de la manera más digna posible y dedicarles el álbum, y en vez de escribirles una canción, les dediqué el intro y el outro. Al principio se escucha la voz de mi abuelo y al final el latido del corazón de mi hija, y esa ha sido la parte más difícil y más emocionante de todo.
P: ¿Qué es lo más surrealista que te ha pasado como artista?
R: Conocer a otros artistas increíbles que para mí parecía imposible, como Jennifer López o Phil Collins. Eso fue muy surrealista, porque con ella lancé una canción, y con él, aunque no lo hice, yo he vivido mi infancia con su voz básicamente, entonces para mí fue un momentazo.
P: ¿Qué te ha enseñado la música sobre ti mismo en estos 10 años?
R: Me ha enseñado en general a no tener miedo a la vida, a no tener miedo a lo que pueda pasar, a ser valiente, y sobre todo, a aprender a comunicarme con la gente y a creer en mí mismo. Me ha dado mucha seguridad.
P: Muchos artistas han alzado la voz sobre cómo lidian con la fama, la presión, la salud mental... ¿A ti cómo te afecta?
R: A veces tenemos días buenos y días malos. Hay momentos en los que nos comparamos con otros artistas y no tiene sentido porque al final no puedes hacer eso, pero la industria te dirige a un sitio donde todo es cuantificable. Todo son números, streams, conciertos, sold out, comparaciones con las escuchas mensuales de otros artistas.... Y al final es frustrante, la verdad, porque el arte y la música no se puede medir en números. Es contradictorio, y yo creo que ese es el problema más grande que todos tenemos en la actualidad como músicos. En el álbum hablo sobre los miedos artificiales que nos construimos en nuestra cabeza muchas veces y que luego no pasan, y quería lanzar varias preguntas y exponerlas en el álbum para que pudiésemos hablar sobre ello también.
P: ¿Y cómo lo manejas?
R: Como puedo la verdad, hay veces que me sale bien y puedo salirme de la espiral negativa, pero suelo hablarlo con gente. Si veo que estoy mal o que veo que me está costando algo, lo hablo con mi equipo, con mi mujer o con mi familia, y eso es algo que me ha ayudado mucho. Una vez lo hablas y lo sacas fuera de ti ya pierde importancia, sientes como si le estuvieras quitando peso, yo lo recomiendo.
P: En el plano personal, ya han pasado dos años desde tu boda con Melanie Kroll y más de uno desde que eres padre. ¿Cómo ha cambiado tu vida desde entonces?
R: Creo que lo estamos haciendo lo mejor posible. Cuando tienes un hijo es una bendición, pero a la vez también es una responsabilidad y somos muy conscientes de ello, así que la planificación es clave en todo esto. Hay que saber cuándo podemos estar aquí con la familia, cuándo nos podemos desplazar, cuándo vuelvo yo, cómo organizar una gira... Son momentos clave y la comunicación es básica, con mi mujer sobre todo. Y también tenemos que pensar en nosotros como pareja, obviamente, es algo que no podemos olvidar porque mucha gente se pierde en sus hijos y se olvida de la pareja. Al final tus hijos se irán de casa un día y yo me quedaré con mi mujer, y quiero quererla igual que ahora, claro, eso es clave. Aunque es fácil decirlo, luego hay que hacerlo.
P: La paternidad te ha cambiado la vida de golpe, y decidiste dejar de beber alcohol. ¿Aún mantienes esa decisión?
R: (Se ríe). Sí, sigo igual, porque al final me va muy bien para la voz, entonces lo prefiero y tampoco lo necesito. Mido muy bien los momentos en los que lo hago, entonces realmente tiene que valer la pena ese cóctel o lo que me vaya a tomar para que me lo tome.
P: ¿Qué te gustaría que la gente sintiera cuando escuche tu música dentro de otros 10 años?
R: Pues que sintieran que están siendo absorbidos en un mundo distinto por un rato. Que sintieran alegría sobre todo. Creo que eso es mi deber, lo que se me ha asignado: echarle polvos de alegría a la gente, porque ya hay mucho desastre, mucho caos, mucha guerra y mucho odio en este mundo, y creo que mi música y, en concreto, este nuevo álbum, es justamente lo contrario. Así que espero que para ellos sea un momento de paz, de desconexión. Eso espero que sientan con mi música. Sería mi sueño, la verdad.
P: ¿Crees que seguirás en la industria dentro de una década?
R: Sí, pero a otro ritmo cien por cien, pero la cosa es que hace 10 años tampoco pensaba que iba a estar aquí ahora mismo, así que me parece muy complicado de contestar, porque en este mundo todo cambia muy rápido y nunca sabes qué puede pasar. Pero si puedo seguir haciendo música y que la gente siga viniendo a mis conciertos, yo estaría muy agradecido y sería un sueño, obviamente, seguir así.
P: Si pudieras volver atrás y darle un consejo al Álvaro de 2015, ¿cuál sería?
R: Que confiara plenamente en su instinto desde el principio. Lo aprendí más tarde y creo que hubiese sido genial hacerlo desde que empecé.
INTERVIEW TO SONY MUSIC POLAND (10/10/2025)
Alvaro Soler w muzycznej podróży. Nowy album „EL CAMINO” już dostępny!
Sony Music Poland, 10/10/2025
Życie jest podróżą. Drogą, na której nieustannie zbieramy nowe doświadczenia, rozwijamy się i dojrzewamy. Dzięki swojemu nowemu albumowi Alvaro Soler prezentuje teraz ścieżkę dźwiękową do swojej własnej podróży – tej, którą niemiecko-hiszpański artysta rozpoczął niemal dokładnie dziesięć lat temu i w trakcie której stał się jednym z najbardziej znanych solistów w Europie i daleko poza nią.
„EL Camino” to zapis ekscytującej podróży ku samopoznaniu, na której Alvaro Soler pokazuje się bardziej eksperymentalny, głębszy i jednocześnie bardziej pełen nadziei niż kiedykolwiek wcześniej!
Cofając się do roku 2015: Alvaro Soler rozpoczyna swoją muzyczną wędrówkę debiutanckim albumem Eterno Agosto. Oprócz przeboju numer 1 „El Mismo Sol”, nagrodzonego łącznie czterema złotymi i dwunastoma platynowymi wyróżnieniami, na liście utworów znalazł się również wczesny kawałek „El Camino” – dziesięć lat później charyzmatyczny wokalista, autor i muzyk nawiązuje do tej refleksyjnej akustycznej ballady swoim albumem o tym samym tytule. Dziś Alvaro jest uwielbiany od Berlina po Buenos Aires, od Sztokholmu po Tokio, a jego trzy albumy studyjne sprzedały się w liczbie ponad dwóch milionów egzemplarzy (w tym Magia z 2021 roku – jego najwyższy dotychczasowy debiut w niemieckich listach przebojów). Może się też pochwalić ponad pięcioma miliardami odtworzeń audio i wideo łącznie, ponad 150 złotymi i platynowymi wyróżnieniami oraz milionami słuchaczy miesięcznie na Spotify.
Z nowym albumem Alvaro wraca do punktu wyjścia, otwierając jednocześnie nowy rozdział swojej kariery. EL CAMINO (po hiszpańsku: „Droga”) to muzyczny film drogi – spojrzenie w przeszłość, bilans teraźniejszości i spojrzenie w przyszłość. To osobisty dziennik podróży, stworzony podczas sesji pisania utworów w Berlinie, Barcelonie, Londynie, Miami i Afryce Wschodniej, z nowym zespołem i współproducentami. W swoim barwnym, pozytywnym i pełnym nadziei połączeniu popu, muzyki latynoskiej i world music Alvaro tworzy w wyobraźni egzotyczne krajobrazy, w których instrumenty z różnych kultur łączą się z hiszpańskimi tekstami i nowoczesnym popowym brzmieniem w uniwersalny język muzyki.
„El Camino” to zupełnie nowa przestrzeń dźwiękowa – z nowymi wpływami i perspektywami, które odzwierciedlają wizję Alvaro jako artysty, męża i ojca. „Moimi ulubionymi ścieżkami dźwiękowymi zawsze były Tarzan Phila Collinsa i kompozycje Eltona Johna do Króla Lwa. Moje nowe piosenki niosą podobne, podnoszące na duchu uczucie, które po prostu daje siłę. Jednocześnie stanowią dla mnie pewien rodzaj duchowego samouzdrawiania i bezpiecznej przestrzeni, w której mogę być w 100 procentach sobą. Po raz pierwszy odważyłem się mówić o rzeczach, o których wcześniej nie mówiłem. W nowych utworach zwracam się bardziej do wewnątrz i poruszam bardzo poważne tematy – takie jak troski czy lęki o przyszłość. Zwłaszcza jako ojciec czuję ogromną odpowiedzialność, by przekazywać wartościowe przesłania.”
Alvaro pokazuje to już na samym początku albumu – w otwierającym go utworze „Distancia” („Dystans”), w którym opowiada o nowych początkach i niezachwianej nadziei przy dźwiękach indonezyjskiego bębna liczącego ponad 800 lat. Od zawsze fascynowały go stare instrumenty i nietypowe brzmienia, których poszukiwania prowadziły go po całym świecie. Do nagrań nowych piosenek miał wyjątkową okazję korzystać z bogatej kolekcji antycznych instrumentów z różnych zakątków globu. Włącza organiczne wpływy do swojego charakterystycznego stylu, obok analogowych elementów, takich jak zabytkowy syntezator Moog, a także współczesnych inspiracji.
„W starych instrumentach śpią niezliczone piosenki, które tylko czekają, by je obudzić” – wyjaśnia 34-latek. „Uwielbiam eksperymentować, odkrywać nowe rzeczy i budzić te uśpione melodie. Sam dotyk tych kilkusetletnich przedmiotów to jak przekaz energii – czuć ich magię i moc. Prawdziwe instrumenty są jak przeciwwaga dla pędzącej epoki mediów społecznościowych. Trzeba poświęcić im czas, poczuć je, odkrywać i dać się ponieść. Wierzę, że dzięki nowym piosenkom stworzyłem ręcznie utkany, autentyczny świat dźwięków, którego nie da się po prostu pobrać z internetu.” Tę filozofię kontynuuje w utworze „Apagame” („Wyłącz mnie”) – wezwaniu, by odłożyć telefon, skupić się na prawdziwym życiu i połączyć z naturą. Cyfrowy detoks zamiast nieustannego scrollowania i zakupowego przeciążenia online.
W romantycznym i beztroskim „Te Imaginaba” („Wyobrażałem sobie ciebie”) Alvaro Soler wydał pierwszą zapowiedź nowego albumu w połowie ubiegłego roku. Przy akompaniamencie dwunastostrunowej gitary, buzuki i energetycznego afrobeatu śpiewa o bezwarunkowej miłości, szczerości, otwartości i solidarności – doświadczeniach, które nabrały dla niego nowego znaczenia po ślubie i narodzinach pierwszego dziecka. „Miłość jest po prostu najważniejszą rzeczą w życiu. To mały cud, znaleźć tę jedną osobę spośród ośmiu miliardów ludzi na świecie, która jest dla ciebie idealna. Dziś moja rodzina jest moim największym wsparciem. Moja żona i córka całkowicie zmieniły moje priorytety. Jestem też o wiele spokojniejszy, bardziej zrównoważony i refleksyjny. Świadomiej przeżywam życie.” To prowadzi go dalej, w stronę Santa Alegría – pełnego słońca miejsca tęsknoty gdzieś na wschodnim wybrzeżu Hiszpanii, którego malownicze plaże zapraszają, by choć na chwilę zapomnieć o troskach i po prostu cieszyć się chwilą. To pozytywne nastawienie odbija się też w radosnym „Regalo” („Prezent”) i flamenco-inspirowanym „Lo Que Pasó Pasó” („Co się stało, to się stało”). „Czasem w związku nie chcemy się przyznać do pewnych rzeczy, aż w końcu wszystko się rozpada. Ta piosenka opowiada o żalu i o chęci naprawienia błędów następnym razem. Ale świat się nie zatrzymuje – z czasem rany się goją i znów jesteśmy gotowi na miłość.”
Alvaro pokazuje swoją refleksyjną stronę w intymnej balladzie „Mejor Que Yo” („Lepszy ode mnie”) – spokojnym momencie po burzy, zanim rusza dalej w drogę z bogato zaaranżowanym „Artificial” i tanecznym, pełnym pozytywnej energii „Con Calma” („Spokojnie”). To jego osobisty sposób radzenia sobie z trudnymi wspomnieniami i jednocześnie uznanie, że przeszłości nie da się zmienić. Ta głębia przenika również egzotyczny hymn „Cero (feat. Namayana Women’s Choir)”, w którym artysta ukazuje sprzeczności ludzkiej natury. Utwór powstał w ramach współpracy z organizacją World Vision – podczas wizyty w Kenii, gdzie Alvaro tworzył muzykę z lokalnymi społecznościami. „Przyjęto nas tam tradycyjnymi pieśniami i od razu dołączyliśmy do tańca. Kobiety z wioski wykonały wyjątkową pieśń gospel, która nie opuszczała mnie przez wiele dni. Nagraliśmy ją i dodaliśmy taneczny rytm. Skłoniła mnie ona do refleksji nad tym, co to znaczy być człowiekiem. W gruncie rzeczy wszyscy jesteśmy tacy sami, a jednak nienawidzimy się i zabijamy nawzajem. Ta piosenka mówi o jedności z naturą i między ludźmi. Chodzi o podkreślanie tego, co nas łączy, i przezwyciężanie podziałów. Nigdy wcześniej nie napisałem takiego utworu i mam nadzieję, że skłoni ludzi do myślenia.”
Osobisty, muzyczny i duchowy rozwój, słychać również w soulowo-popowym wyznaniu „Dicen” („Mówią”), radosnym „Buena Vida” („Piękne życie”), dynamicznym latynoskim utworze „Electricidad” („Pod prądem”) i podnoszącym na duchu zamykającym album „Jardin De Los Recuerdos” („Ogród wspomnień”). „Przy tym albumie dałem sobie pełną wolność eksperymentowania i wychodzenia daleko poza strefę komfortu. Myślę, że to pomogło mi też zbudować nową relację z samym sobą – coś, czego brakowało mi w ostatnich latach. Dzięki nowym piosenkom na nowo odkryłem siebie muzycznie i odnalazłem swoją pasję do muzyki. To cudowne uczucie znów opowiadać spójną historię, a nie tylko pojedyncze wątki. Ten album wyraża to, co zawsze czułem! Dla mnie EL CAMINO to jak playlista dobrego samopoczucia – zawsze przy mnie, dająca mi pozytywną energię, poprawiająca nastrój lub dająca ukojenie. Nawet jako nastolatek miałem ulubione płyty, które mnie wspierały i dawały poczucie bezpieczeństwa. Zabierały mnie w podróż do ekscytującego miejsca. Chcę, by mój nowy album był właśnie taką przygodą dla moich fanów!”
INTERVIEW TO SPANISH MAGAZINE VANITATIS (MADRID, 07/10/2025)
Álvaro Soler, 10 años de exitosa carrera: "Ahora lo que más me importa es estar en casa e
intentar llevar un buen balance familiar"
Vanitatis, 11/10/2025
Hablamos con el cantante antes del lanzamiento de su cuarto disco, 'El camino', una celebración a la primera década de su carrera como cantante
Un 23 de junio de 2015 veía la luz ‘Eterno agosto’, el álbum debut de Álvaro Soler. En este primer disco se incluía ‘El mismo sol’, la colaboración con Jennifer Lopez que, de golpe, catapultó al germano-español a la fama. "Ha habido momentos y colaboraciones como esta que han sido increíbles, pero en esa época igual no estaba en mi mejor momento". Hablamos con él a pocos días de que publicar su cuarto disco, ‘El camino’, [ya disponible] una celebración de sus diez años de carrera, una mirada al pasado desde el presente. Su mejor presente.
"Estoy en un momento muy bueno en cuanto al balance entre lo personal y lo profesional". Los últimos años, que han coincidido con la creación de este disco, han estado marcados por el aprendizaje. En lo personal: "Cada semana cambia mi hija, aprende una cosa nueva y hay que adaptarse. Haces un máster en relaciones con tu familia; un máster en logística, de vuelo de aquí para allá". Y en lo profesional: "He indagado mucho. Para este álbum hice un mapa de experimentación primero para saber en qué dirección quiero ir y cómo escribirlo".
A sus 34 años, ya no trabaja igual que lo hacía en sus 20. De todo se aprende. "Antes siempre componía entre conciertos, entre entrevistas, entre programas de televisión. Tenía cinco días y hacía cinco canciones. No sé cómo funcionaba, pero de alguna forma lo hacía". Y tanto que lo hacía, por él hablan las cifras. ‘Sofía’ tiene 419 millones de reproducciones en Spotify, ‘La cintura’, 371, ‘El mismo sol’, 135… Hoy en día cuenta con 5,2 millones de oyentes mensuales.
Ahora, como en la cocina ("Soy un loco con la comida, estoy todo el rato comparando todo con comer", confiesa), al trabajo le dedica amor y tiempo: todo lo que necesita una buena receta. "No puedes acelerar según qué procesos, porque siempre tardan. Tienes que desconectar para escuchar las canciones de manera objetiva. Un álbum tiene que macerar".
Al igual que la carrera de un artista. Álvaro es consciente de que la suya empezó de cero a cien."Cuando eres músico, si ves que tienes éxito, quieres aprovecharlo y dices que sí a todo. Estás muy agradecido". Confiesa que él, al igual que otros muchos compañeros, se ha llevado siempre al límite, muchas veces a situaciones que, a día de hoy, etiqueta como "el peor momento de mi carrera". "Me desmayé en un avión. Tenía demasiado sueño, mi cuerpo había sufrido demasiado esfuerzo y me desplomé. ¿Cómo iba a tocar así?".
Pero, como él mismo decía, el éxito, el ser profesional y las ganas de disfrutarlo no te permiten decir que no. "Al final, la responsabilidad, el no dejar a la gente tirada, pues lo hice y luego me fui al médico para que me hiciese un escáner completo de mi cuerpo". Esto le ayudó a conocer sus límites, algo que nunca viene mal si se toma como parte del autoconocimiento, pero que no está tan bien si es la vara de medir. "Mi límite está muy lejos. Puedo trabajar muchísimo, viajar de un país a otro, hacer entrevistas, conciertos… no sé cómo".
Pero él mismo es consciente de que no es una forma de vida: "Esto es un problema también. Llega un punto en el que se convierte en una vida nueva, en una rutina, y tienes que aprender a decir que no". Y la vida, en este caso con el nacimiento de una hija, reordena las prioridades de cada uno. "Lo que me importa más es estar en casa e intentar llevar un buen balance familiar. Intentamos ser una pareja moderna que hace todo 50/50. Tenemos un buen balance, pero a la mínima que pasa algo se desequilibra. Hay que cuidarlo bien".
Porque con el paso de los años (34 de vida, 10 de carrera y uno siendo padre), las experiencias acaban cambiando mucho a uno, quitando algunos miedos y sumando otros. De eso habla su canción ‘Artificial’. "Después de tener a mi hija se fueron muchos de esos miedos artificiales, porque no existían y habían nacido únicamente de pensamientos míos". También obsesiones, como las cifras, esas grandes enemigas de las carreras de cualquier artista. "Todo el rato estaba mirando los streams y si algún día no tenía los que esperaba ya estaba de mal humor". Y quien dice escuchas también dice likes en las redes sociales. "Los desactivé".
Quitadas las inseguridades de delante, a uno solo le queda ser él mismo. "Intento no tener una fachada, porque a mí eso me agobia. Tendría que meterme siempre en el papel y nunca he sido muy buen actor. Prefiero darte la verdad como es y punto". Y en este cuarto álbum, que hizo con tanto tiempo y mimo, Álvaro también depositó mucha verdad en sus letras. "Quise indagar más, entrar más adentro de lo que yo soy y lo que yo siento. Hay veces que uno no se permite sentir tanto. Ha sido muy bonito".
Volviendo sobre la parte más técnica de la música, en ‘El camino’ también descubrimos una parte experimental, curiosa, de Álvaro Soler. En el disco se esconden ciertos sonidos que nacen de miles de años de historia, aunque suenen modernos. "El instrumento más antiguo que toqué era uno chino, una especie de tabla de madera con cuerdas, y la última vez que se afinó fue en 1997", recuerda de esa primera etapa de experimentación del álbum. "Luego también toqué una percusión indonesia, que era un tronco de unos tres metros, hueco por dentro y con una ranura en medio".
Esto sirvió como base para algunas canciones o aderezo para otras. "Soy muy friki y de ahí sacaba algo que luego podía cambiar totalmente. La esencia viene de un instrumento real que le da mucha magia y no de algo digital". Otra de las formas en las que Álvaro ha querido que el tiempo —su propio tiempo— esté presente en su mejor trabajo hasta la fecha. "Ha salido un álbum mucho más personal y con acabados mucho mejores. Todo está mucho más cuidado que antes".
Un trabajo muy personal que ahora entrega a sus fans con la mejor de las intenciones para que disfruten de sus emociones y sus pensamientos como ellos quieran. Pero antes de que cada uno saque su propia valoración, queríamos saber algo más: "Has dicho que quieres que este disco sea ‘una playlist de bienestar’. Si tus fans tuviesen que quedarse con una sola sensación al escucharlo, ¿cuál te gustaría que fuera?".
Tras unos segundos de meditación, responde: "Te diría que alegría. Siempre es la alegría. Ya hay bastantes desgracias en este mundo como para dar más desastres en el álbum. Siempre enseño la luz al final del túnel. Ese siempre ha sido mi trabajo, soy una persona positiva, siempre veo la vida de la manera más cálida… Siempre será mi trabajo. Soy el embajador de la alegría".
INTERVIEW TO SPANISH NEWSPAPER DIARIO AS (MADRID, 07/10/2025)
Álvaro Soler: “Hay momentos que hay que apagarse y no vivir en una pantalla, sino en la vida”
Diario AS, 12/10/2025
Álvaro Soler presenta ‘El Camino’, su nuevo álbum con 14 canciones y dos momentos especiales: la voz de su abuelo y el sonido de su hija.
Álvaro Soler es un hombre de mundo, domina seis idiomas y un ‘Camino’ que sale a la luz esta semana. El nuevo disco recorre su vida, cada canción tiene unas coordenadas. Hay que escucharlo y disfrutarlo en orden. Es un Álvaro que está en un momento ideal como cantante, como marido, como padre, como persona... y así lo transmite en sus canciones. Es un Álvaro alegre y a la vez combativo, es romántico y también reflexivo. Un disco que no te dejará indiferente. Y para empezar lo mejor es leer sus reflexiones a través de esta entrevista que ha concedido a AS.
-¿Por qué se llama ‘Camino’ su nuevo álbum? ¿Es la continuación de aquella canción de su primer trabajo?
-Veo que está muy enterada, en mi primer álbum, la última canción era ‘El Camino’ y era una de mis favoritas porque era una canción que habla de la honestidad. Yo no sabía que iba a pasar en ese momento con ese álbum, era el primero que escribí en castellano, fuera de casa, en Berlín. Formaba parte de una aventura enorme con un gran éxito que fue ‘El mismo sol’. Estaba viviendo muchas cosas nuevas. Y para mí, era esto de que a veces no podía controlar en qué línea iba a estar y aunque me preocupase la dirección que tomara, al final todo lo que iba pasando era parte de mí y me hacía aprender. Era mejor profesional o persona, no lo sé, pero aprendí mucho con ese trayecto.
Para mí, ‘El camino’ siempre ha sido una representación de mi vida y entonces en este trabajo, igual también por los 10 años justo del primero, enseñarlo de esta forma, como si fuera a representarlo como un camino. Hay coordenadas en cada canción, todo está muy relacionado con los viajes. ‘El camino’ es un viaje al final, así que de ahí nació la idea. Es un poco también como he encontrado mi camino…
-Se puede decir entonces que es su mejor momento, el que está más satisfecho, el mejor momento personal, no sé...
-Pues la verdad que sí, tengo una familia que quiero muchísimo y que también me quiere, entonces para mí eso es fantástico. He tenido unos años donde he podido experimentar muchísimo en la música. He estado en el estudio volviendo a reconectar un poco conmigo mismo, con el amor por la música en cuanto a las partes más frikis, de buscar sonidos interesantes, cosas que me inspiren, tomarme tiempo para escribir las letras. Cosas que antes no tenía tanto tiempo, porque había tanto éxito y el tren iba tan rápido, que no había tiempo para hacer todo esto y no me lo podía pensar. Estoy muy feliz y en un buen balance en lo que es trabajo y vida privada.
-Si le dijera, ¿qué canción tengo que elegir del disco y no debo perderme?
-Es muy complicado. Pero hoy te diré, mañana seguro que te digo otra cosa, ‘Apágame’. Es una canción que me encanta y sobre todo que tenemos producción. Creo que uno no se lo espera de mí, conociendo el pasado de Álvaro Soler, pero me encanta la combinación entre el sonido y lo que es Álvaro Soler. Vestida de una manera un poco distinta, con las guitarras así continuadas, con sonidos muy cuidados… Me encanta, aparte es una de las primeras, así que debe escuchar ‘Apágame’.
-De ella tenía pensado preguntarle,¿es una advertencia a todo lo que nos perdemos en la vida por estar pendientes
del móvil?
-Es, como dice, una pequeña advertencia o un pequeño espejo hacia nosotros mismos de decir cuántas veces te has quedado en el pasillo quieto, de pie, mirando el móvil y sin avanzar, enganchado. Mi mujer y yo tenemos una rutina buena y nos controlamos el uno al otro, pero ayer estábamos cada uno en una ciudad y yo estuve haciendo scrolling todo el rato, ¡que mal!, y de repente veo que me escribe ella y me dice: “Me he perdido en TikTok, lo siento”. Todo es muy bestia, pasa muy rápido y es importante ser consciente de que momentos hay que estar presentes, en la vida real y no en la vida digital, Hay momentos que hay que apagarse y no vivir en una pantalla, sino en la vida. Este álbum también hace un homenaje a eso, he hecho unas ediciones limitadas de vinilo, y se tiene que escuchar de la canción 1 a la 16, todo tiene un orden y una razón de ser.
Cada canción tiene unas coordenadas, un lugar en el mundo de mi camino, de historias personales. Y ‘Apágame’, el punto Akihabara, en Tokio, porque es ahí donde hay toda la tecnología… Puedes hacerte un ordenador de cero si quieres ahí, es una locura.
-Me cuenta todo esto y usted en casa tiene una nativa digital en su hija…
-No es fácil extraer a todo el mundo de eso, pero mi hija es aún muy pequeña y no tiene screen time, no le damos el móvil, pero si hay veces que lo ve y flipa y solo es una luz y se distrae. No queremos que sea dependiente ya desde muy pequeña, pero es verdad que una vez avance la vida y sea más mayor también querremos darle algo para estar comunicados con ella, no sé si para entonces habrá otro tipo de tecnologías sin pantalla. No tengo ganas de que llegue la verdad ese momento porque va a ser complicado, sí.
-Increíble ‘los ritmos Disney’ que tienen algunas de las canciones…
-¿’Santa Alegría’?
-Y también ‘Buena Vida’, ¿no?
-Igual también es porque he hecho doblajes y justo hice el doblaje de ‘Los Pitufos’ este año y estas cosas me encantan a mí. Una de las grandes inspiraciones para mí han sido siempre Elton John y Phil Collins y de ellos son las grandes bandas sonoras de ‘El Rey León’ y ‘Tarzán’, así que no lo sé, creo que ‘Santa Alegría’ igual es un poco ‘Tarzán’...
-Dice que en este disco se atreve a hablar de cosas que antes no, ¿qué cosas? ¿a qué se refiere?
-Este álbum ha sido muy bonito para mí. Ha sido como una terapia, intento con cada trabajo indagar más dentro de mí, ver un poco más en profundidad y escarbar un poco más para entenderme mejor por qué, al final, uno nunca acaba de entenderse del todo. Entonces, para mí, fue muy importante escribir canciones como ‘Artificial’ donde expongo muchos miedos artificiales que me vienen, preocupaciones del futuro, cosas que luego no pasan porque son artificiales, cosas que nos creamos en nuestra cabeza y ahí hay momentos más cercanos de la depresión y que también es una cosa muy normal. Cuando uno habla de depresión parece que está realmente mal, pero estar triste es algo depresivo ya. Entonces es hablar de este tipo de cosas y cómo sales de ellas. Cuando escribí ‘Artificial’, la escribí muy conscientemente, una semana más tarde la volví a escuchar en un avión camino a Berlín. Me había pasado algo y esa canción fue genial para mí mismo. Fue como una autocura y me pareció brutal. Cuando pasan estas cosas, la verdad que me ayudan mucho. Y sé que he escrito las letras correctas. Pero también me refiero a cosas muy privadas que no había escrito antes, que no había hablado de ellas antes como el nacimiento de mi hija. También murió mi abuelo. Pasaron dos cosas muy extremas de alegría y tristeza a la vez, y lo veo como una clara representación del círculo de la vida y de cómo las cosas van y vienen. En este disco en la intro se escucha a mi abuelo y en el out se escucha el latido de corazón de mi hija, como ve es superpersonal. Se lo enseñé a mi abuela el otro día y fue un momento muy emotivo también.
-A mí me ha sorprendido ‘Te imaginaba’ una canción romántica, muy personal, fuera de sus ritmos…
-100% romántico ahí. La canción me encanta, es una canción que yo también dije mira, para qué esconder, voy a hacer una canción de lo más cheesy (sentimental), de lo más romántico. No voy a escribir cosas románticas camuflándolas, voy a saco de una. La escribí en Miami, hace cuatro años, con unos chicos espectaculares, un músico cubano, gente muy crack. Es una canción dedicada a mi mujer. Lo del maquillaje y las frases que digo al final es porque ella empezó siendo modelo, la gente la ve muy guapa cuando está vestida de modelo, pero en realidad como más me gusta a mí es de manera natural, más personal, más suya.
-Le considero un hombre del mundo por todos los sitios que ha vivido, los idiomas, las culturas... ¿En qué le ha mejorado y en qué le ha enriquecido?
-Me encanta ver a gente que nace en un sitio y muere ahí también, ¿no? Me parece fantástico también, pero es verdad que yo siempre animo a salir fuera, a ver cosas, porque también veo que hay gente que se queda muy cerrada en su opinión y ves que no está documentada. Y eso es una pena también. La vida que tenemos hay que aprovecharla. Si pensamos que todo lo que hacemos aquí ya está bien, es un poco ignorante también. Hay mucha gente de ahí fuera que tienen otras culturas u otras tradiciones, que igual son mucho mejores que las nuestras. Y ¿por qué no combinarlas, por qué no vivir una vida con lo mejor de aquí, lo mejor de allá? Por ejemplo, en Tokio nadie roba, yo iba con mi bici, la dejaba sin candado apoyada delante del restaurante, volvía y aún estaba ahí. El otro día en Barcelona vi cómo me robaban por ejemplo. A mí me encanta comer, cocinar y ver cómo cocinan en cada cultura, cada país. Fuimos a Sri Lanka e hicimos clases de cocina para aprender. La mejor manera de descubrir una cultura nueva es conducir en ese país, cocinar o comer la comida local…
Le confesaré que creo que mi éxito viene gracias a los idiomas también. Si yo no hubiese hablado alemán en Alemania, en las entrevistas, no hubiese tenido éxito como lo estoy teniendo ahora, 100%, estoy superconvencido. En Italia igual, aprendí italiano y, de repente, conectas con la gente, al final es comunicación.
-¿Qué ha quedado de Álvaro, el chico que rompió moldes en su colaboración con Jennifer López?
-Creo que ha quedado mucho. El Álvaro de antes era muy tímido. Imagínate poner a una persona tímida al lado de un cañón, una superwoman que empieza a bailar y es un tornado. Me cambió, sí, me hizo mayor, me hizo adulto de una vez. Para mí fue un momento muy importante porque viví muchas cosas a la vez. Por suerte tenía una personalidad tranquila y sigo teniéndola. Y eso siempre me ha ayudado a mantener todos estos altibajos en un balance más o menos saludable, porque también he llegado al límite. Pero es verdad que se alegra de todo lo que le ha pasado y está muy agradecido, Es algo fantástico, no todos pueden decir que han hecho una colaboración con Jennifer López y en mi caso, como primera colaboración, también fue una pasada y no sabía muy bien qué es lo que estaba pasando. Yo ya había llegado al número uno con mi primera canción y un par de meses después me dicen que Jennifer Lopez quiere hacer la canción conmigo. Mi depósito de alegría estaba lleno, entonces, ¿cómo vas a llenarlo más?
-¿Qué colaboración le gustaría hacer?
-No sé si será posible, pero sería hacer algo con Buena Vista Social Club, me encantaría porque yo los conocí en Alemania. Están tan locos por mi música que me ofrecieron formar parte de un documental sobre Buena Vista Social Club. Fuimos y tocamos con ellos. Fue una pasada. Con los que aún están. Obviamente, no todos viven ya. Sería bastante guay.
-¿Le gustaría plasmar ese ‘camino’ que es el disco en un documental?
-La mayoría de la gente no sabe que yo estudié diseño industrial porque quería ser diseñador de coches. Entonces, a través de la música, llegué a conocer a muchos diseñadores, hablar con ellos y compartir la pasión por los coches. Así que he restaurado un coche antiguo con una marca muy grande de coches y hemos hecho un pequeño documental que habla sobre la música y sobre el diseño. Es un poco la mezcla entre como compagino todo. Lo voy restaurando pensando también en mis abuelos, ellos tenían un Seat 600 de estos típicos clásicos españoles y tenían varias etiquetas que he usado como logo... Tenemos mucho material, sale también la creación de ‘El Camino’...
-Una de fútbol me tiene que dejar que le pregunte aunque sé que está más alejado...
-Voy a ser sincero, yo muy futbolista nunca he sido por mi fisionomía, tampoco futbolero. Conocí a los del Bayern Múnich porque tocamos en una fiesta suya cuando ganaron la Bundesliga, pero mi corazón es del Barça. Básicamente porque nací en Barcelona. Lo que más me gusta del fútbol, eso sí que te puedo decir, es la afición. Es una energía tan grande la que se vive en el campo que creo que solo se siente en conciertos, normalmente como músico. Por eso me encanta ir al campo. Y de hecho, estoy esperando loquísimo a que se acabe el Camp Nou para poder ir a ver el primer partido.
INTERVIEW TO ITALIAN MAGAZINE VANITY FAIR (MILAN, 29/09/2025)
Alvaro Soler: «Quando incontri la persona giusta, lo senti. Da quando sono papà ho tante paure nuove. A casa abbiamo una regola, non dormiamo con il cellulare accanto»
Vanity Fair, 12/10/2025
Tra successi internazionali, paure da genitore, riti digital detox e la magia di un amore autentico per la moglie e la musica, l’artista - torna con El Camino, e qui si racconta senza filtri
Alvaro Soler (34 anni) torna con El Camino, un album che segna un momento di svolta personale e musicale. Già anticipato dai singoli Apágame, Te Imaginaba, Cero, Dicen, Con Calma e Regalo, il disco arriva dopo oltre 2 milioni di dischi venduti, più di 5 miliardi di stream e oltre 150 certificazioni d’oro e di platino. Il cantautore spagnolo-tedesco apre un nuovo capitolo: più intimo, più consapevole, più autentico. Registrato tra Berlino, Barcellona, Londra, Miami e l’Africa orientale, El Camino è un vero e proprio road movie musicale. Esplora l’amore e la paternità, la lentezza e la disconnessione, la nostalgia e la rinascita. Un disco che, pur rimanendo fedele all’anima latina e pop che lo ha reso celebre, sperimenta nuove sonorità e attinge da esperienze e culture diverse. Nell'intervista che segue, Alvaro Soler si apre con sincerità: racconta la fatica e la bellezza del cambiamento, l’evoluzione del suo rapporto con la musica e il bisogno di riconnettersi con il mondo reale.
El Camino segna un nuovo capitolo. Che cammino è stato fin qui? In cosa si sente diverso, come artista e come persona, in questo progetto?
«L’autostima adesso è più alta di prima. Agli inizi era a livelli molto bassi, è stato essenziale cambiare questo aspetto. La curiosità per la musica è la stessa. Il mondo della musica invece è cambiato tantissimo ma la mia essenza è sempre quella, anche se questo album è più introspettivo. Ora do più valore alla necessità di esprimere queste sensazioni più intime».
In Apágame affronta il nostro rapporto con il digitale. In Dicen sembra rivendicare il diritto di rallentare. Canta: «A me non va tanto la velocità». Ha confessato di avere dei piccoli riti che la aiutano a stare senza telefono. Ce ne racconta qualcuno?
«È giusto trovare un certo equilibrio. Il lavoro è piuttosto veloce e stressante quindi, quando torno a casa, voglio immergermi nella natura, fare una passeggiata tranquilla, dei giri in bicicletta con gli amici, guidare e fare dei road trip che mi costringono a guardare solo la strada e non lo schermo del cellulare. Per me è molto meditativo quel momento, un metodo di fuga. A casa abbiamo una regola: non dormiamo con il cellulare accanto, lo lasciamo in una stanza diversa. Abbiamo una sveglia per alzarci la mattina. Possiamo guardare il cellulare solo dopo aver fatto la doccia, per evitare di ricevere tantissimi stimoli stressanti appena svegli. A volte non ci riusciamo, però ci proviamo».
Dal successo di El Mismo Sol, Sofia, La Cintura, alla partecipazione come giudice a X Factor, fino all'altro giorno, quando l’abbiamo vista cantare e suonare la chitarra per strada a Milano. Che cosa rappresenta davvero per lei l’Italia?
«L’Italia è un paese che mi ispira tantissimo. La vita qui non è solo lavoro, ma anche i piccoli momenti quotidiani: una cena, una passeggiata per il centro, un espresso, un aperitivo. Queste sono le cose belle della vita. L’Italia è sempre stata importante anche per la mia musica e il mio successo e ne sono molto grato. Io parlo italiano perché qui ho sempre ricevuto tanto affetto e calore dalla gente. Non vivessi tra Berlino e Barcellona, vivrei qui. X Factor è stata la mia scuola d’italiano e di televisione. Ero ancora molto giovane, però è stata una delle esperienze più belle: per strada mi riconoscevano anche da dietro da quel momento».
In quel periodo ha collezionato un successo dopo l’altro. Ha mai sviluppato una sorta di ansia da hit? Ha sentito la pressione di dover replicare quei risultati e tenere alte le aspettative? E quando quell’onda, com’è naturale, si abbassa un po’, come si vive quel cambio di ritmo a livello personale e creativo?
«La pressione c’è ma è buona, alla fine: bisogna fare le cose con un obiettivo che non necessariamente deve essere il numero di stream, ma fare uscire musica che ti piace e andare in tour. Dal 2019 per me è stato l’inizio di un momento più tranquillo, io e il mio team ci siamo presi una pausa. Poi è arrivato il covid. È stato bello fermarsi: se vai sempre veloce ti abitui e non apprezzi l’attimo, ti sembra più un dovere che un piacere. Ho staccato per ritrovare me stesso e l’amore per la musica».
L’amore è centrale in brani come Te Imaginaba e Regalo. In Te Imaginaba canta: «Tra otto miliardi di persone non so come ti ho trovata» e descrive una quotidianità intima e sincera. Quando ha capito che sua moglie era la persona con cui voleva condividere tutto?
«Bella domanda. L’ho capito dall’inizio. Sembra un cliché, ma quando incontri la persona giusta lo senti e pensi “perché aspettare se tutto va bene?”. Quando gli altri lo dicevano non ci credevo, ma è vero: avviene una sorta di magia».
Come si tiene viva quella magia?
«Quando si hanno dei figli è più difficile, ma devi ritagliarti degli spazi per la coppia: una cena fuori o delle attività che piacciono a entrambi e devi ascoltare tua moglie!».
Nell’outro si sentono i battiti di un cuore. È quello di vostra figlia?
«Sì, è il cuore di nostra figlia. Per me questo album rappresenta un po’ il ciclo della vita. Nell’intro c’è la voce di mio nonno, che è venuto a mancare l’anno scorso, quando lei è nata».
Che padre è? La paternità ha cambiato il suo modo di vivere e creare?
«Sono un papà intuitivo e moderno. Io e mia moglie cerchiamo di contribuire 50 e 50, anche se a volte è difficile con il mio lavoro, ma facciamo del nostro meglio. Siamo genitori molto creativi e aperti, anche a livello linguistico. In casa parliamo tedesco e spagnolo, ma a scuola fanno anche catalano. Il mio modo di fare musica non è cambiato da quando sono papà, ma sono diventato più efficiente per avere più tempo di destreggiarmi tra mia figlia e la musica. Mi sveglio molto prima di qualche anno fa: ogni giorno alle 7, massimo 7:30 sono in piedi e questo cambiamento mi fa stare molto meglio in realtà. Non pensavo, essendo abituato a svegliarmi almeno alle 9:00 da sempre. Ora sarebbe impensabile».
In Lo Que Pasó, Pasó dice: «Nella prossima vita sarei un carpentiere, per costruirti una casetta in un angolino del cielo». Se non fosse diventato un cantante, che strada avrebbe scelto?
«Io ho studiato design e volevo fare qualcosa di creativo, probabilmente sarei stato un bravo designer di macchine».
Ha registrato l’album tra Berlino, Barcellona, Londra, Miami e Kenya. Che impronte hanno lasciato questi luoghi nel disco?
«Berlino e Barcellona per me sono casa, ma nella seconda città non avevo mai registrato così tante canzoni come per quest’album: è stato bello. Londra mi ispira molta. A Miami è nata la canzone Te Imaginaba, le vibes erano uniche. Scrivere viaggiando aiuta, perché quando sei altrove diventi un’altra persona, in un certo senso. Anche le lingue cambiano l’umore: quando parlo spagnolo sono più divertente di quando parlo in tedesco! Un viaggio che voglio fare? Mi piacerebbe in un prossimo album farmi ispirare dalla musica tradizionale di varie parti del mondo: l’India, per esempio, mi piacerebbe parecchio».
Ha detto che oggi si sente tranquillo, equilibrato, riflessivo. Ma anche audace, moderno, curioso. E forse un po’ misterioso. A proposito di mistero, le va di svelarci un guilty pleasure, una paura e un sogno nel cassetto che il suo fandom non si aspetterebbe?
«Il mio guilty pleasure è il tiramisù, anzi, il cioccolato, a dirla tutta è la merenda in generale! È sacra quando si è bambini, ma poi si perde un po’ questa abitudine! Una paura… oltre a non fare merenda? Ora che sono padre ho tante paure nuove: immagino sempre lo scenario peggiore possibile. Vado in bici con mia figlia? Nella mia testa appaiono i film di tutto ciò che potrebbe accadere di brutto. Sto cercando di lavorarci su e migliorare questo aspetto. Un sogno nel cassetto invece? Diventare pilota di Formula 1 per la Ferrari!».
INTERVIEW TO SPANISH NEWSPAPER EL PERIODICO (MADRID, 07/10/2025)
Álvaro Soler canta a la esperanza en ‘El camino’: “El mundo necesitaría hacer un ‘reset’ y comenzar de nuevo"
El Periódico, 15/10/2025
El cantante y compositor de Sant Cugat reaparece con un álbum de pop con mensajes positivos y sonidos orgánicos, “no sacados de bases de datos en internet”
Con canciones como ‘El mismo sol’ (que en 2016 grabó a dúo con Jennifer López) y ‘La cintura’, Álvaro Soler se proyectó en el mercado europeo como una cara refrescante del pop latino, un perfil que él luego ha ido matizando hasta llegar a ‘El camino’, su cuarto álbum. Pop, sí, pero más abierto y con texturas más acústicas. “Hoy se utilizan muchos sonidos digitales sacados de bases de datos en internet, y yo creo en la fuerza y la magia de grabar instrumentos tocados por personas, de corazón”, explica este catalán de Sant Cugat, de padre alemán y que vivió su adolescencia en Tokio.
Después de lanzar, en los dos últimos años, canciones que tanteaban caminos diversos (‘Muero’ sonaba bastante disco-pop), atravesando una “una época de experimentación”, Soler percibió un punto de inflexión en el tema ‘Distancia’, con su ‘tempo’ inquieto, el roce de la guitarra y “una letra positiva, de esperanza”. Ahí está su esencia expresiva, subraya, porque su propósito es “dar alegría y transmitir que en la vida se puede superar cualquier percance”. Concibe el álbum como algo más que una sucesión de canciones. “Para escuchar de principio a fin, con sus interludios, no como si fuera una ‘playlist’”. El toque más sureño lo pone ‘Lo que pasó, pasó’, número flamenco-rumba que comparte con la sevillana Marta Santos. “Es una declaración de amor que responde a la pregunta de qué harías en una siguiente vida: conocerte a ti de nuevo”.
Un coro de Kenia
En algunas canciones hay sonidos ajenos al pop, procedentes de otras latitudes, como los de “un instrumento percusivo indonesio que es un árbol hueco, utilizado para dar la bienvenida o una alarma ante un ataque”, y otro chino “parecido al ‘shamisen’ japonés, que tocas con dos palitos, como una marimba”, y que se pueden percibir en ‘Distancia’ y ‘Buena vida’. En otra pieza, ‘Cero’, resuenan las voces del Namayana Women’s Choir, de Kenia, en lengua ‘rendille’, grabadas allí y dando empaque a un mensaje de fraternidad planetaria, como respuesta a las guerras que nos acompañan en los últimos tiempos. “El mundo necesitaría hacer un ‘reset’, pulsar un botón y comenzar de nuevo”.
En ‘Apágame’, Soler habla de pantallas y conectividad con un ánimo crítico. “Mucha gente joven sufre con las redes. Con mi mujer, cuando nos vamos a dormir dejamos el móvil en el baño y utilizamos una alarma analógica para despertarnos cada día. Lo recomiendo mucho”, explica. A su juicio, “a la gente de ahora cada vez le gusta más el mundo físico, formatos como el vinilo y poder tomarte tu tiempo para hacer las cosas”.
Un círculo de vida
Otro ingrediente del álbum es el ascendiente familiar: en la breve pieza introductoria se oye la voz de su abuelo, fallecido el año pasado, y cerrando el cancionero, en ‘Outro’ suena el latido del corazón de su hija recién nacida. “El disco refleja ese círculo de vida y por eso viene a ser un álbum de fotos, con recuerdos y sensaciones, y el mensaje de vivir el presente”. En ‘Jardín de los recuerdos’ hay un coro de familiares y amigos. “Unos veinte o veinticinco. Cantar con no profesionales le da una esencia muy natural, como cuando cantas como público en un concierto”.
Soler tiene público en Alemania (donde se lanzó) y en otros países europeos, que tal vez han visto en él a un estereotipo latino. “A veces me han dicho que, escuchándome, incluso en una balada, les dan ganas de tomarse un mojito, y les he respondido que no es eso, pero no puedes cambiar los clichés. Nosotros también los tenemos de los alemanes, con las ‘kartoffeln’ y la cerveza”, cuenta Álvaro Soler. Pero él rompe con otras ideas preconcebidas sobre los cantantes comerciales: es compositor y productor, y comenzó tocando teclados en un grupo con su hermano, en un segundo plano. “Era él quien cantaba y yo estaba más en la oscuridad. Quería ser el compositor del grupo, no necesariamente quien cantara las canciones. Era muy tímido”.
INTERVIEW TO SPANISH NEWSPAPER EL PERIODICO (MADRID, 07/10/2025)
Álvaro Soler: "Estuve muchos años formando mi voz en los karaokes"
La Razón, 20/10/2025
El músico de origen hispano-alemán acaba de lanzar su cuarto disco, "El camino", un trabajo cuasi conceptual y de corte intimista
El éxito internacional de Álvaro Soler (Barcelona, 1991) lo avalan los más de cinco millones de oyentes mensuales con que cuenta en Spotify. La canción que le dio a conocer, «El mismo sol», y de la que hizo una versión con Jennifer López, supera los 205 millones de reproducciones en YouTube, una cifra apabullante pero muy alejada de los 950 millones que en esa misma plataforma suma ya «Sofía», su mascarón de proa. Ahora presenta su cuarto trabajo discográfico, «El camino», un álbum cuasi conceptual que ha sido concebido para ser escuchado en su integridad y no solo picoteado, que es lo que ocurre hoy día con la mayor parte de la música que se consume en formato digital.
Álvaro estudió ingeniería en diseño industrial. ¿Fue un plan B impuesto por sus padres o por él mismo? Ríe antes de responder: «Creo que fue una combinación de las dos cosas. O sea, por un lado fue una motivación de mis padres porque ellos vieron que realmente me gustaba. Siempre he sido una persona muy curiosa y me han encantado muchísimas cosas, y me fascinaba todo lo que era creativo. La ingeniería en diseño industrial también tenía mucho que ver con la creatividad, y como mi madre había estudiado interiorismo y yo no conocía a nadie que hubiese estudiado música o que viviese de ella, me dije voy a hacer esto, que tiene buena pinta y, además, a mí me gusta dibujar. Y me lo pasé superbién, la verdad. Y una vez que tuve el título, les dije a mis padres: mirad, tengo el título y ya está, se acabó. Y lo que hice fue crear un estudio con un amigo, en su garaje, y empezamos a hacer una rutina diaria de componer y producir canciones».
Se señalan mucho sus orígenes (padre alemán, madre belga/española), su vida nómada (ha vivido en diversos países, Japón entre ellos) y su condición de políglota (habla cinco idiomas). ¿Cómo cree él que han influido esas circunstancias en la música que hace? «Pues yo creo que muchísimo –contesta tajante–. Lo que no está tan descrito en las biografías que circulan sobre mí es lo mucho que me aportó la conexión con la gente de diferentes culturas, como por ejemplo en Tokio, que íbamos a un colegio alemán y cada año llegaban nuevos estudiantes y se iban otros, y eso te obligaba a hacer amigos nuevos casi cada año. Allí teníamos una pequeña banda y cada vez que venía gente nueva les recibíamos preguntándoles si tocaban algún instrumento, y el que sabía tocar se incorporaba. La música se convirtió en un modo de unión para todos nosotros. También estuve muchos años formando mi voz en los karaokes de Tokio, y eso fue muy bueno para mí porque la práctica hace muchísimo. Igual que a los que hacen deporte desde muy pequeños se les nota en la fisonomía que están preparados, los músculos de los músicos se acuerdan de todo el esfuerzo que han hecho».
Del indie al éxito internacional
Álvaro tuvo un grupo, Urban Lights, de espíritu indie, pero en sus trabajos posteriores se adentró sin complejos en la más estricta comercialidad. ¿Fue plenamente responsable de sus pasos artísticos o ha seguido en algún momento el dictamen de la industria? «Lo que pasó es que yo estaba aquí con mi grupo, en Barcelona, componíamos para nosotros y la cosa no acababa de despegar, iba bien pero bastante lenta. Entonces empecé a abrir las puertas y a componer para otros artistas. Y en una de estas me vi en Berlín con la idea de componer para un artista español o latinoamericano conocido que ya tuviese éxito, enseñarle las canciones y que las cantase él. Pero Universal, en Alemania, y esta es la parte curiosa de la historia, escuchó las canciones y me dijeron que les encantaban y que, ya que las cantaba yo, por qué no las sacaba también yo, puesto que además era el autor. Y ese ha sido el momento más complicado de mi carrera. Sobre todo, porque fue al principio y tenía que decidir si me separaba del grupo que había creado con mi hermano y mi mejor amigo para probar algo en solitario. Puede ser que en ese momento pareciese algo egoísta, pero si ahora hablas con todos los del grupo saben que fue la mejor decisión».
Se adscribe a este artista a los géneros world music y eletropop, y su música se escucha más fuera de España. ¿No es difícil encontrar una voz personal dentro de nuestro país con ese tipo de registro? ¿No se corre el peligro de estandarizarse? «Creo que las canciones de Álvaro Soler se distinguen bastante por el mundo hispano –afirma–. Y no suenan como lo que solía sonar en esa época [2015]. “El mismo sol”, de hecho, salió cuando no existía música de ese estilo, era mucho más orgánica, y creo que por eso destacó. También es verdad que mis canciones siempre han sido muy de radio. Pero parece que a las canciones positivas o más alegres les tienes que poner menos energía al escribirlas porque suenan, pues eso, más alegres y bonitas, pero es igual de complicado escribir una canción así que una canción triste o una balada. No sé, estas cosas ya no me preocupan. Yo hago canciones que siento con el corazón, al cien por cien, como las de este álbum, que es el primer disco que hago un poco más conceptual y que lo escribo de la canción una a la 16. O sea, que está hecho para que se escuche de principio a fin. Yo –añade– quiero contar mis historias y mis vivencias de una manera muy personal, y por eso me da igual qué personas conecten con ellas. Pero si tú te abres en canal, seguramente alguien conectará con ello».
Los programas de televisión han marcado el tono de la música en España en los últimos años: más espectáculo y menos espacios especializados. Él, que ha participado en alguno, ofrece su visión: «Hace 10 o 15 años, que es cuando empezaron estos programas, aún había artistas que salían y tenían una carrera, pero hoy en día sucede menos porque ha habido una sobredosis. “Operación Triunfo” me parece un buen ejemplo: se esperan un par de años para volver a lanzar el programa y hacer un “casting”, porque es que si no, con toda la sobredosis de arte e información que tenemos… En Spotify salen 80.000 canciones al día, es algo realmente dramático. Entonces estos programas de televisión son muy importantes. Obviamente, me refiero a “La Voz Kids” porque son niños y es un programa que amo muchísimo porque se les trata superbién y es para los niños, un tipo de escuela para que se lo pasen bien. No es igual que otros programas donde solo se fomenta el “show” y eso va por delante de todo. Sí, creo que “La Voz Kids” es una excepción», concluye
INTERVIEW TO SPANISH MAGAZINE 20 MINUTOS (MADRID, 06/10/2025)
Entrevista Álvaro Soler: "Lo que conocemos como pop está sufriendo, el sonido urbano está en el 'trend' y ha llegado para quedarse"
20 Minutos, 21/10/2025
El cantante y compositor hispanoalemán celebra diez años en la música con su nuevo disco, 'El Camino', la banda sonora de su viaje personal.
Álvaro Soler define su último trabajo como "un diario musical entre la mirada hacia atrás, la búsqueda de uno mismo y el futuro". Más sereno, reflexivo y maduro, fruto entre otras cosas del nacimiento de su hija, en el disco aborda temas como el amor, la familia, la responsabilidad y la tan necesaria a veces desconexión digital.
Una década en la música ya. ¿Cómo ha sido ese camino?
Diez años es mucho tiempo y, a la vez, pasa superrápido. Ha habido de todo. ¡Han pasado bastantes cosas! Obviamente piedras, pero también toboganes de hielo donde uno no podía parar. Es como un tren de alta velocidad, que a veces hay que obligarse a mirar hacia afuera, no solo hacia adelante, porque si no te olvidabas de disfrutar el momento. Ha habido momentos que he tenido que parar porque era demasiado y veía que mi salud y mis ganas de hacer música se estaban viendo afectadas. Ahora estoy superbien, incluso siendo padre puedo compaginarlo todo.
Precisamente su hija tiene un papel importante en el disco
Sí, me he atrevido a incluir cosas muy personales, como su nacimiento y la muerte de mi abuelo, que pasaron las dos el mismo año. El ciclo de la vida es así y me confirmó que hay cosas que son inevitables aunque quieras pararlas. Fue un año un poco confuso, tuvimos que adaptarnos como familia, y eso está reflejado en el álbum con la voz de mi abuelo en la intro y el latido del corazón de mi niña al final.
¿En qué le ha cambiado ser padre?
En todo. La experiencia de ser padre es preciosa. Y aunque la gente te diga cómo es, y haya mucha presión con ese tema, porque todos te dicen que es increíble, y lo es, compaginarlo con la música es complicado, no te voy a mentir, pero lo estamos haciendo muy bien. Planificarlo todo se ha convertido en el desayuno diario con mi mujer. Estoy muy feliz ahora mismo, tanto musical como personalmente.
En la música, ¿cree que ha hecho su propio camino? ¿Le han dejado?
Sí, tanto mi equipo como yo hemos hecho nuestro propio camino. Nadie me ha intentado moldear. Sí que ha habido muy buenos consejos, pero siempre he podido decidir, no he tenido esa mala experiencia. Pero siempre he pisado por terreno virgen, ya que, como artista español, tener éxito en Italia, Suiza, Bélgica o Alemania es algo muy poco habitual en nuestro país. No sabíamos cuál era el siguiente paso, nos guiábamos por nuestra intuición, pero, a la vez, ha sido siempre muy divertido.
Es que no siempre fue profeta en su tierra...
Sí, tenía la sensación de que triunfaba fuera y no en mi país. Sobre todo, al principio, en Italia. ¡Es que solo era en Italia! Hasta que no salió la versión con Jennifer Lopez, El mismo sol no la pusieron en España. Y encima ponían aquí la versión en inglés. En toda Europa estaban poniendo la versión en castellano y en España ponían la versión en inglés. Es que hay que ser... En fin, yo siempre he sido de aquí y de allá.
¿Le costó quitarse el cliché de chico guapo?
Aún sigue pasando muchas veces, ¿eh? Y yo no he sido un producto que hayan cogido y le han dicho 'canta estas canciones' porque eres alto y tiene buen pelo. No, yo escribo y produzco canciones, yo empecé en el estudio. Al final, vengo de la parte creativa, pero hay algunas canciones que no lo enseñan tanto, así que también es mi trabajo demostrar eso. Sobre todo en los directos, ahí se ve cien por cien que vengo de un lugar muy de músico, y me encanta.
En este disco llama a la reflexión. ¿Se puede?
Sí, siempre se puede. De hecho yo ahora he tenido el valor de sacar un álbum en una época en la que se escuchan más singles. Al final es la libertad de lo que uno quiera hacer, y yo ahora mismo quiero hacer esto.
¿La industria le permite ser realmente libre?
Al final todos queremos lo mismo: vivir de la música y ser felices y transmitir un mensaje importante. Van de la mano. Lo que no hay que olvidar es que si tienes un buen mensaje y llega a la gente, automáticamente tendrás éxito; pero buscas el éxito sin tener un mensaje, pues seguramente no funcionará.
¿En este disco ha descubierto un nuevo Álvaro?
Me he encontrado a mí mismo, sobre todo en la manera en la que he escrito muchas canciones, que ha sido más intuitiva y sin pensar demasiado. En muchas canciones, en solo treinta segundos ya tenía los estribillos enteros. Igual antes me habría comido más la cabeza para que tuvieran más gancho. En este álbum hay muchas melodías que igual son menos pegadizas, pero aún así tienen mucha magia. He vuelto a usar instrumentos y referencias musicales de artistas que me encantaban como Phil Collins, Elton John y, obviamente, Gloria Estefan o Juanes.
¿Sus referencias son más de fuera que de este país?
Como toda mi adolescencia fue en Japón, allí había poca gente que escuchara música en español y sí mucha en inglés. Pero aún así, llegaban Shakira o Alejandro Sanz, que me parece un artista increíble.
¿La música sana?
Sí. En este disco hay una canción, Dicen, que volví a escribir y producir de la misma manera que lo hacía antes de tener éxito, cuando todavía estaba en casa de mis padres, no había ni WhatsApp y me tiraba toda la noche. Cuando la magia está en la habitación, tienes que seguir con ello, y quería averiguar cómo sería acabar la canción en mi yo de ahora. Y descubrí lo que sigo amando escribir música. Es muy bonito tener una relación íntima con la música donde sabes que, pase lo que pase, puedes sanarte con ella, porque esa siempre fue una de las razones por las que hacía música.
Hablemos de música entonces. ¿Cómo ha evolucionado el pop?
Yo creo que lo urbano es ahora el pop. De hecho, muchos artistas que venían del reguetón puro se metieron un poco más en el pop y conquistaron sus listas en España. Lo que conocemos como pop está sufriendo, porque el sonido urbano está en el 'trend' y ha llegado para quedarse. Hay momentos, olas de música que van cambiando.
¿No le tienta subirse a esas olas?
Yo he probado de todo, ¿eh? Saqué una canción que se llamaba Oxígeno que era totalmente urbana, pero no conectó porque no era cien por cien yo. Yo quise salirme de mi zona de confort y probar cosas nuevas, pero no acabó de funcionar. Eso demuestra que no todos estamos hechos para hacer cualquier tipo de música. Sí probar, pero se nota desde fuera que no has sido totalmente honesto, y yo lo que intento siempre es al menos ser honesto conmigo mismo. Sí que estoy atento a las cosas que me gustan y creo que mis canciones suenen cosas actuales, pero no creo que tenga que incluir un bit de reguetón porque ahora mismo está funcionando, porque la gente dirá: 'pero si Álvaro no es reguetón'.
El artista, cuanto más formado, ¿mejor?
Pues depende, porque yo, por ejemplo, nunca estudié música, y eso me gusta. Yo trabajo con muchos músicos que sí lo han hecho y veo que la creatividad que tienen ellos está muy limitada, siempre acaban yéndose a lo que han estudiado, y no digo que sea mejor o peor, solo que son dos disciplinas totalmente distintas. Me alegro de no haber estudiado nada porque no te sé decir si este acorde es bueno o no y voy puramente por intuición. Y creo que la intuición es muy importante
En Lo que pasó, pasó, junto a Marta Santos, plantean qué hacer diferente en la próxima vida. Usted, ¿qué haría?
No mucha cosa. Igual escucharía a mi intuición un poco antes, porque creo que aprendí muy tarde. Es la única cosa que cambiaría. Es que he tenido una carrera muy privilegiada, estoy cumpliendo el sueño de ser músico, he sacado adelante el mensaje que tengo, he conectado y unido a la gente con la música.
INTERVIEW TO SPANISH NEWSPAPER DIARIO SPORT (BARCELONA, 15/09/2025)
INTERVIEW TO ARGENTINIAN MUSIC WEB SITE TU MUSICA HOY (MADRID, 16/09/2025)
INTERVIEW TO SPANISH MUSIC PROGRAM LA ESTROFA (MADRID, 06/10/2025)
INTERVIEW TO SPANISH RADIO STATION CADENA 100 (MADRID, 06/10/2025)
INTERVIEW TO SPANISH RADIO STATION CADENA SER (MADRID, 07/10/2025)
INTERVIEW TO SPANISH RADIO STATION BAILA FM (MADRID, 07/10/2025)
Credits video: YouTube channel Baila FM
INTERVIEW TO CATALAN RADIO STATION ELS40 (BARCELONA, 08/10/2025)
Credits video: YouTube channel ELS40
INTERVIEW TO CATALAN RADIO PROGRAM 'AQUI CATALUNYA' (BARCELONA, 08/10/2025)
Credits video: YouTube channel Aquí Catalunya
INTERVIEW TO ITALIAN RADIO STATION RADIO DEEJAY (MILAN, 29/09/2025)
INTERVIEW TO SPANISH MUSIC PROGRAM EL RINCON DE PLANE (MADRID, 06/10/2025)
Credits video: YouTube channel El Rincon de Plané
INTERVIEW TO GERMAN MUSIC CHANNEL DELUXE MUSIC (BERLIN, 16/10/2025)
Credits video: YouTube channel Deluxe Music